Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

Αρχιμ. Γρηγόριος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους

Στὸ ξεκίνημα τῶν ἀγώνων τοῦ Μεγάλου σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, ὁ διάβολος χρυσὸ τοῦ παρουσίασε. Μία φορὰ φανταστικὸ καὶ δεύτερη φορὰ πραγματικό. Ὅμως τὸν ἀντιπαρῆλθε· ὄχι πρόσκαιρα, ἀλλὰ παντοτινά.

Ὁ στοχαστικὸς καὶ μεγάλος Γέροντας ἐμπιστευτικὰ μοῦ μίλησε: «Ἀπὸ τὸ τίποτα πήραμε μισὸ δὶς καί». Τοῦ ἀπήντησα: «Μιμήσου τὸν Ἀντώνιο καὶ ἀντιπάρελθέ το. Ἔτσι καὶ θὰ ἀποκτήσης εἰρήνη καὶ θὰ δώσης». Μὲ βουτηγμένη ὅμως τὴν ψυχή του μέχρι τὰ μπούνια στὸ μέλι τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου, προχώρησε ἀκάθεκτος μὲ ἱμάτια χρυσᾶ καὶ διαμαντένια.

Μνημονεύοντας ψυχές σε ένα ταπεινό αγιορείτικο κελάκι…

Πριν από πολλά χρόνια, βρέθηκα στο Άγιον Όρος παρακολουθώντας μια αξέχαστη Θεία Λειτουργία σε ένα ταπεινό κελλάκι, με λειτουργό, ευλαβή Ιερομόναχο, αγιασμένη ψυχή που πλέον αυλίζεται εις τόπους, ένθα των δικαίων τα πνεύματα αναπαύονται…

Νέος παπάς ο γράφων, άγευστος ακόμα της μεταμορφωτικής εμπειρίας του πολιού και σεβασμίου λειτουργού, που κρυμμένος σχεδόν μέσα στο μισοσκόταδο, στέκονταν ευθυτενής παρά το βάρος του χρόνου που αγόγγυστα στους ώμους του κουβαλούσε και τον έβλεπα να μνημονεύει ψυχές... με ένα χαμόγελο να διαγράφεται στα χείλη του που έτρεμαν προφέροντας σχεδόν μυστικά τα ονόματα των ανθρώπων…

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΣΟΥ;

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο έμπορος Κουσμιτσώφ με τον μικρό του ανεψιό Γεγκόρ και τον φίλο του παπα-Χριστόφορο, ταξιδεύοντας κάποτε μέσα στην απέραντη ρωσική στέπα, σταμάτησαν στο πανδοχείο του Εβραίου Μωυσή Μωυσέγιτς. Ο Μωυσής είχε για βοηθό έναν παράξενο αδελφό του, τον Σολομώντα. Όταν ο Σολομών μπήκε με ένα μεγάλο δίσκο για να σερβίρει το τσάι στους επισκέπτες, τους κοιτούσε ειρωνικά και χαμογελούσε παράξενα. Το χαμόγελο αυτό ήταν πολύ περίπλοκο. Εξέφραζε πολλά συναισθήματα, εκείνο όμως που υπερίσχυε ήταν η περιφρόνηση. Σαν να περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να τους περιγελάσει και να σκάσει στα γέλια.

Το μήνυμα της Αθωνίτισσας Θεοτόκου προς τον σύγχρονο κόσμο

Το μήνυμα της Αθωνίτισσας Θεοτόκου προς τον σύγχρονο κόσμο είναι ένα, καίριο και σημαντικό. Σιωπηλά ευαγγελίζεται ή ίδια, λέγοντας προσωπικά κι εμπιστευτικά στον καθένα: «Μη φοβάσαι, παιδί μου, τον πόνο, μη δειλιάζεις, μη κάμπτεσαι, μη άγχεσαι καί μη αγωνιάς. Αποδέξου τον άγιο πόνο, παραδέξου τον, συμφιλιώσου μαζί του, αγάπησε τον, όπως εγώ. Όμως με γνώση, με συνέπεια, με σοβαρότητα, με υπευθυνότητα και προσοχή. Όχι γιατί δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά, αλλά με την ελπίδα ότι αυτός ο πόνος είναι αναιρετικός αμαρτίας, οφειλή λαθών, κλειδί της Βασιλείας των Ουρανών. Η σημερινή αποτυχία, ασθένεια, δυσκολία, ταραχή και περιφρόνηση, είναι μία παραχώρηση Θεού, πού σου δίνεται για μία επανεξέταση της πορείας σου, για μια πνευματική ανασυγκρότηση, για μία επανατοποθέτηση του βίου σου...».

Επί 20 έτη αντί για καλημέρα μας χαιρετούσε με το “οι σιωνιστές εργάζονται, εμείς τι κάνουμε;”

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

5 Μαρτίου 2018 στην μνήμη του νέου δια Χριστού Σαλού Πατέρα και Γέροντος της ΑΓΙΟΤΟΚΟΥ Νήσου της Λέσβου, Παπά Φώτη του Λαυριώτη

ΠΑΠΑ-ΦΩΤΗΣ Ο ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ, το αηδόνι της Μυτιλήνης που ξετρελάθηκε από την Χαρά της ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ και έκανε ευλογημένες σαλότητες για να μας συνετίσει εν ΧΡΙΣΤΩ.

 Όταν του δείξαμε το απόκομμα της παραπάνω φωτογραφίας που ήταν πρωτοσέλιδο γνωστής αθηναϊκής εφημερίδας  η οποία γνώριζε από τότε, εν ζωή  τα πνευματικά κατορθώματα του.

 Έσκυψε το κεφάλι και όταν το σήκωσε μας  χαμογελούσε  λέγοντας. Είδες με βλακείες γίνεσαι και πρωτοσέλιδο, τέλος πάντων ποιος δημοσιογράφος τα έγγραψε αυτά για να τον ευχαριστήσω; Όποιος συναντούσε  τον Παπά- ΦΩΤΗ ήταν σαν να εισερχόταν  σε ένα λουλουδιαστό πνευματικό περιβόλι.

Άγιος Παϊσιος: “μόνο όταν ο Παντοκράτωρ θελήσει θα πέσει η αυλαία”

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ  - «Καταιγίδα έρχεται στα Βαλκάνια»

Αυτοί που αμείλικτα κτυπούν την Ορθοδοξία, τώρα θα εκλείψουν.

Ακόμα και αυτοί που κατέστρεψαν τον Βυζαντινό Πολιτισμό δεν είναι οι Τούρκοι που τον κατέστρεψαν, είναι οι σταυροφόροι, οι Ευρωπαίοι, οι καθολικοί, που ενίσχυσαν τους Τούρκους για να καταστρέψουν το Βυζάντιο. Τους απογόνους τους, λοιπόν, θα τους μαζέψει ο Θεός εκεί μέσα και θα σφαγούν εκεί.

Χαρισματική Ταπείνωση

Ώ, η κατά Χριστόν ταπείνωση! Δίνει στην ψυχή μια ανέκφραστη εν Θεώ χαρά· και η ψυχή από την αγάπη του Θεού λησμονεί και τη γη και τον ουρανό και στρέφεται ολόκληρη με την επιθυμία της προς τον Θεό

ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ συνιστά η δυνατότητα του ανθρώπου να φθάσει στη γνώση του Θεού. Ο άνθρωπος μπορεί κατ’ αρχάς να γνωρίσει τον Θεό, επειδή Εκείνος τον έπλασε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Του, ικανό να αντανακλά την τελειότητα του Δημιουργού του. Ο Θεός, για να προσφέρει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να επιτύχει την τελείωση του, του ζητά να Τον αγαπήσει με όλη την καρδιά, την ψυχή και τη δύναμη του· και επίσης να αγαπήσει τον πλησίον του όπως τον εαυτό του (Λουκ. 10,27).

Το χωράφι και η αγάπη των δύο αδελφών

‹‹Ήταν ένα χωράφι, που ανήκε σε δύο αδελφούς, από τους οποίους ο ένας τους ήταν παντρεμένος και είχε μεγάλη οικογένεια. Ένα βράδυ όταν ο θερισμός είχε τελειώσει και το στάρι είχε χωρισθεί σε δύο ίσους σωρούς, ένα για τον κάθε αδελφό, ο μεγαλύτερος είπε στη γυναίκα του:

- Ο αδελφός μου είναι φανερό ότι κουράσθηκε αυτή τη χρονιά πολύ περισσότερο από μένα. Η μοιρασιά όπως έγινε δεν είναι δίκαιη. Θα σηκωθώ και θα προσθέσω στο μερίδιό του μερικά δεμάτια από το δικό μας μερίδιο, χωρίς να με καταλάβει.

Να χαίρεσαι το σταυρό σου!

Θυμάμαι μία φορά, που είχα πάει στην Κρήτη, σ’ ένα χωριό, στα Ανώγεια, είχαν έλθει κάποιες γριές για εξομολόγηση, και όταν τέλειωσαν, μου λέει μια γριά μιαν ευχή: "Να χαίρεσαι τον σταυρό σου".  
Μετά ήλθε μια άλλη γριά: "Να χαίρεσαι τον σταυρό σου". Κι εγώ παραξενεύτηκα και λέω: "Μα τι είναι αυτή η ευχή;".

Και μου λένε: «Έτσι το λέμε εδώ. Για κάποιο γονιό, μάνα ή πατέρα, λέμε: "Να χαίρεσαι τα παιδιά σου", γιατί η χαρά των γονιών είναι τα παιδιά τους.

Όταν κανείς είναι παπάς του λέμε: "Να χαίρεσαι την ιεροσύνη σου".

Από τον Έβρο θα πάμε στην ΚΩΝΣΤ/ΠΟΛΗ για αυτό κτύπησαν με μπαμπεσιά στο ποτάμι.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Γνωρίζουν πολύ καλά οι Μογγόλοι ότι το ποτάμι είναι επιχειρησιακά αδιαπέραστο και οσμίζονται ότι είναι πνευματικά αγιο-σφραγισμένο.

Ότι έκαναν το έκαναν ξώφαλτσα και  για δημιουργία εντυπώσεων. Τώρα τα παραμύθια τελείωσαν.

Μητρ. Μόρφου Νεόφυτος: “Όταν πέσει ο Ερντογάν θα γίνουν τα ΜΕΓΑΛΑ, να το έχετε αυτό σαν ΣΗΜΕΙΟ”

Μοναχισμός και Μαρτύριο: Ένα σύγχρονο μήνυμα

Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί, ο μοναχός έχει μία σημαντική αποστολή σε αυτόν τον κόσμο: να διδάξει μια από τις μεγαλύτερες αρετές, αυτήν της ταπεινοφροσύνης. Είναι σημαντική και δύσκολη η αποστολή αυτή, γιατί πρώτα πρέπει να ζήσει σύμφωνα με αυτήν, και δεύτερον πρέπει να μαρτυρήσει γι’ αυτήν. Δεν τονίζω ότι πρέπει στην πορεία αυτή να είμαστε φανατισμένοι, κάθε άλλο! Διότι ο φανατισμός σε κλείνει στον εαυτό σου, σε κάνει να μην αγαπάς. Πολλές φορές νομίζει ο μοναχός ότι είναι ταπεινότερος ή καλύτερος από τους άλλους και αρχίζει να τους διδάσκει με λόγια αντί με έργα.