Πεντηκοστή-Ψυχοσάββατο

Θεοδόσιος Μαρτζοῦχος

(Πρωτοσύγκελλος Ἱ. Μ. Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης)

Ὁ Χριστὸς "ἐπεξηγώντας" στοὺς Σαδδουκαίους τὸ μυστήριο τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν ἔλεγε ὅτι εἶναι Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακὼβ καὶ "οὐκ ἔστιν Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων" (Ματθ. 22, 32). Αὐτὴ τὴν διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ ἀκολουθώντας ἡ Ἐκκλησία ἔθαπτε τοὺς βιολογικὰ νεκροὺς Χριστιανοὺς ἔξω ἀπὸ τὸν ναό, ἐντός τοῦ ὁποίου τελοῦσε τὰ μυστήρια καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Εὐχαριστία θεωρώντας ὅτι "παρὰ τῷ Θεῷ πάντες ζῶσι".

Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής και ορισμένες παρερμηνείες στην Παράδοση της Εκκλησίας

Eπιμέλεια:πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα, το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Για την ιστορία και μόνο ας γνωρίζουμε ότι η καθιέρωση του Σαββάτου προ των Απόκρεω ως Ψυχοσαββάτου, έγινε μαλλον και αυτό κατ᾿ απομίμησιν του Σαββάτου προ της Πεντηκοστής, που ήταν και το μόνο που υπήρχε αρχικά.

Ένα ΜΥΣΤΙΚΟ καλά κρυμμένο περιμένει να φανερωθεί για να επιβεβαιωθεί η προφητεία.

Μια παράξενη χρονική συγκυρία φέρνει όλα τα ανοικτά μείζονα  Εθνικά θέματα μας να θέλουν να κλείσουν ή να τα κλείσουν μέσα στο μήνα Ιούνιο του 2018 και ταυτόχρονα να φαίνεται να ανοίγουν άλλα πιο δύσκολα μετά , ίσως και πολεμικά.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Από το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων μέχρι την αξιολόγηση  από τους δανειστές (βλ. προαπαιτούμενα), από την μεταμνημονικά σκληρή επιτήρηση μέχρι την αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα , όλα στενάζουν με πρώτο τον Ελληνικό Λαό.

Το γεγονός είναι αυτό: Ο τούρκος δεν νοιάζεται μόνο για το ΑΙΓΑΙΟ – Θράκη – Κύπρο αλλά μας παρακολουθεί καταπόδι και σε σχέση με την οικονομική πορεία μας. Μάλιστα τώρα πιο ζηλότυπα γιατί η τουρκική οικονομία πάει από το κακό  στο χειρότερο και έχει ακόμα ζοφερό μέλλον.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η ζωή κάθε ανθρώπου βασίζεται εις την ισορροπία δύο συγγενικών εννοιών, η σχέση και η σημασία των οποίων  υπέστη μία αδικαιολόγητη στρέβλωση.  Είναι η ιδιοτέλεια και η δίδυμη αδελφή της ανιδιοτέλεια, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό. Η αδυναμία του ανθρώπου  να καταλάβει την σημασία της ισορροπίας αυτών των εννοιών έχει ως συνέπεια την δημιουργία  κοινωνικών προβλημάτων και συγκρούσεων μεταξύ των ανθρώπων.

Το σκούπισμα θα το “φάτε” στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και εξ αιτίας της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

Να φοβάστε τον Λαό, όχι αυτούς που χειροδικούν άμυαλα αλλά αυτούς που φωνάζουν εσώψυχα και είναι η μεγάλη  πλειοψηφία. «Παναγία μου, τι θα γίνει μ’ αυτήν την κατάσταση;».  Να είστε σίγουροι ότι η ΠΑΝΑΓΙΑ θα έλθει και θα σκουπίσει ΚΑΛΑ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Καιρός λοιπόν για σκούπα και φαράσι. Όσο καθυστερεί το σκοπιανό τόσο ανοίγουν διάπλατα τα σκοτεινά παρασκήνια και βγαίνουν τα ιστορικά φαντάσματα  με τους σημερινούς βρικόλακες – κομιτατζήδες .

Έγινε πλέον κατανοητό ότι δίχως τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και των Αθηνών οι διαπραγματεύσεις για το περιβόητο σκοπιανό θα είχαν τελειώσει « αισίως»  για τους παγκόσμιους παίκτες των ημερών μας.

“Θά εἶναι λίγα τά δύσκολα χρόνια. Μιά μπόρα θά εἶναι...”

Σύγχυση μεγάλη ὑπάρχει. Μύλος γίνεται· εἶναι ζαλισμένοι οἱ ἄνθρωποι. Ὁ κόσμος εἶναι ὅπως οἱ μέλισσες. Ἂν χτυπήσεις τὴν κυψέλη, οἱ μέλισσες βγαίνουν ἔξω καὶ ἀρχίζουν «βούου...» καὶ γυρίζουν γύρω ἀπὸ τὴν κυψέλη ἀναστατωμένες. 
Ὕστερα ἡ κατεύθυνσή τους θὰ ἐξαρτηθεῖ ἀπὸ τὸν ἄνεμο ποὺ θὰ φυσήξει. Ἂν φυσήξει βοριάς, θὰ πᾶνε μέσα. Ἂν φυσήξει νοτιάς, θὰ φύγουν. Ἔτσι καὶ τὸν κόσμο τὸν φυσάει... «Ἐθνικὸς Βοριάς», «Ἐθνικὸς Νοτιάς», καὶ εἶναι ὁ καημένος ζαλισμένος. Ὅμως, ἂν καὶ γίνεται τέτοιο βράσιμο, νιώθω μέσα μου μία παρηγοριά, μία σιγουριά. Μπορεῖ νὰ ξεράθηκε ἡ ἐλιά, ἀλλὰ θὰ πετάξει νέα βλαστάρια.

Παλαιός και νέος άνθρωπος (Αγίου Iουστίνου Πόποβιτς)

Έξω από τον Κύριο Ιησού Χριστό, δεν υπάρχει τέλειος άνθρωπος. Έξω από τον Χριστό κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τελειοποιηθεί, ούτε να διακριθεί σε τίποτε καλό, δίκαιο, ένθεο και αιώνιο. Έξω από τον Κύριο, ο άνθρωπος εκπίπτει, ξεπέφτει, παρακμάζει, κατρακυλάει μέχρις εκεί που δεν τελειώνει το κατρακύλημα, στον μη άνθρωπο.

Ναι. Έξω από τον Θεάνθρωπο Χριστό, δεν υπάρχει αληθινός άνθρωπος. Έξω από τον Χριστό όλος ο άνθρωπος γίνεται υπάνθρωπος, κατώτερος άνθρωπος, άνθρωπος δίχως στοιχειώδη ανθρωπιά, γίνεται μισάνθρωπος, μη άνθρωπος.

Άγιος Παΐσιος: Η υπεράσπιση του δικαίου

–Γέροντα, λέει σε ένα τροπάριο: «Θυμόν κινήσαντες τον δικαιότατον». Ποιος θυμός είναι δικαιότατος;

– Όταν αδικούνται άλλοι και φωνάζει κανείς και θυμώνει από πόνο πραγματικό, τότε είναι «δικαιότατος ό θυμός». Όταν αδικείται ό ίδιος και θυμώνει, τότε δεν είναι ­ καθαρός ό θυμός. Όταν βλέπεις έναν να υποφέρει για Ιερά πράγματα, αυτός έχει θειο ζήλο.

Από αυτό μπορείς να καταλάβεις και τον διά Χριστόν σαλό. Αν πάρεις λ.χ. μια εικόνα και την βάλεις μπροστά του ανάποδα, θα τιναχθεί επάνω ό διά Χριστόν σαλός· έτσι τού κάνεις τεστ. Υπάρχει δηλαδή και δικαία, θεία αγανάκτηση, και μόνον αυτή η αγανάκτηση δικαιολογείται στον άνθρωπο.

Κωνσταντίνος ο Μέγας και η ιστορική αλήθεια - Απάντηση σε Νεοπαγανιστές και Προτεστάντες

Του π. Γ. Δ. Μεταλληνού, τ. Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπ. Αθηνών

Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός ξεσκεπάζει μια Δυτικόφερτη συνωμοσία των αρχαίων Παγανιστών, την οποία συνεχίζουν να συντηρούν σε συνεργασία Νεοπαγανιστές και Προτεστάντες!

Η σωστή χρήση των πηγών

Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε μέγα αίνιγμα ή στυγνός δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους δε, το μέγα θαύμα της ιστορίας. Αυτό συμβαίνει διότι επικρατούν συνήθως ιδεολογικά κριτήρια και παραταξιακές εκτιμήσεις ερήμην των πηγών. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στο χώρο της ιστορίας, που οδηγεί αυτόχρημα στην αυτοκατάργηση του ιστορικού και των ερευνών του, είναι η χρησιμοποίηση της ιστορίας με οποιεσδήποτε διασκευές της κατά το δοκούν, ώστε να χρησιμοποιείται για να αποδειχθούν πράγματα που ιστορικά δεν θεμελιώνονται.

Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη

Ο Μέγας Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 274 μ.Χ. Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος ο Α’ ο Χλωρός και μητέρα του η Ελένη από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.
Ο Κύριος θέλοντας να τον βοηθήσει στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, στη συνέχεια σχημάτισε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού με την επιγραφή «Έν τούτω Νίκα», προσφέροντάς του ένα ισχυρότατο όπλο για να κατατροπώσει τους εχθρούς του. Με το χριστιανικό σταυροειδές λάβαρο με το ελληνικό μονόγραμμα «Έν τούτω νίκα», τελικά νίκησε τα στρατεύματα του Μαξεντίου και έπειτα του Λικινίου.

Ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας και οι αρνητές της αγιότητάς του

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου - συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ: Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους, το θαύμα της ιστορίας. Αυτό συμβαίνει διότι επικράτησαν ιδεολογικές εκτιμήσεις χωρίς επισταμένη έρευνα των πηγών. 'Έται όμως, η Ιστορία χρησιμοποιείται διασκευέασμένη κατά το δοκούν, για να “αποδειχθούν” πράγματα που δεν θεμελιώνονται, ενώ επιχειρείται να ερμηνευθούν ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα μέσα από το πρίσμα των συνθηκών που σήμερα επικρατούν.

Τελικά ένας ΜΕΓΑΛΟΣ τρέχει να σώσει την Χώρα και την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας ξεκίνησαν από πολύ παλαιά. Απλά τώρα η σαπίλα έφτασε και στην ουρά του ψαριού.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Φέτος κατά μια ιστορική συγκυρία την Κυριακή στις 20 Μαίου 2018 εορτάσαμε τους 318 Θεοφόρους Άγιους Πατέρες που θεμελίωσαν στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας της Βιθυνίας τα πρώτα  δογματικά άρθρα του ΠΙΣΤΕΥΩ.

Οι άγιοι αυτοί σύνεδροι πρόεδρο τους είχαν τον αυτοκράτορα και Ισαπόστολο Μέγα Κωνσταντίνο που εορτάζει την επόμενη ημέρα στις 21 Μαίου.

Το παρακάτω γεγονός το φέραμε στην επικαιρότητα το 2013 και γίνεται πάλι επίκαιρο λόγω των κοσμογονικών αλλαγών που προωθούν κέντρα λήψης αποφάσεων που συγκρούονται αμείλικτα με την Ορθοπραξία βλ. Ορθοδοξία  και τα οικουμενικά δόγματα της όχι τα οικουμενιστικά .