Η ΕΛΛΑΔΑ από χθες άρχισε να βγάζει ξανά ΗΡΩΕΣ

28 Οκτωβρίου 2018 η ΕΛΛΑΔΑ  σήμερα δεν βγάζει μόνο προδότες αλλά άρχισε να ξανά βγάζει ήρωες. Δεν ήταν εκκλησιαστικός άρχοντας, δεν ήταν στρατηγός, δεν ήταν πολιτικός, ήταν ένας απλός μεροκαματιάρης σιδεράς- αλουμινάς, αλλά έδειξε σε όλους εμάς ποια είναι η πνευματική κοψιά του πραγματικού Έλληνα. Μας έδειξε τι βγάζει η γη αυτή. Μας υπενθύμισε τα ΧΡΕΗ που έχουμε με την Ιστορία.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ναι ήταν ΣΤΟΧΟΣ, όπως στοχοποιημένος  σήμερα είναι  όλος ο Ελληνισμός, όπως δακτυλοδεικτούμενος και υπό διωγμό είναι ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός. Αυτά,  γιατί το συγκινησιακό φορτίο του Έλληνα δεν είναι εκδικητικό αλλά καθαρά πνευματικό διότι βλέπει προς τα πάνω.

«Γέροντα Παΐσιε, πώς θα σωθώ με τόσα πάθη που έχω;»

–Γέροντα, πώς θα σωθώ με τόσα πάθη που έχω;

–Με την αγάπη και την ταπείνωση. Μόλις αυξηθούν αυτές οι δύο αρετές, ηυπερηφάνεια και η κακία θα μείνουν ατροφικές και τα πάθη θα αρχίσουν να ψυχορραγούν.

Έτσι όλα τα πάθη σιγά-σιγά θα αφανισθούν και όλες οι άλλες αρετές θα έρθουν μόνες τους. Γι᾿ αυτό στρέψε όλες τις δυνάμεις σου στην αγάπη και στην ταπείνωση.

Η αληθινή αγάπη είναι αγκαλιασμένη με την ταπείνωση σαν δύο αδέλφια δίδυμα, πολύ αγαπημένα. Η αγάπη δεν χωρίζει από την ταπείνωση. Μέσα στην αγάπη βρίσκεις την ταπείνωση και μέσα στην ταπείνωση βρίσκεις την αγάπη.

Πως συνδέεται η Βόρειος Ήπειρος με την νήσο Γαύδο; ΑΣΚΗΤΕΣ μας μετέφεραν την ανησυχία τους.

ΑΣΚΗΤΕΣ μας μετέφεραν την ανησυχία τους από την πνευματική τους παλαίστρα, που κατοπτεύει σαν ραντάρ τις Ελληνικές εσχατιές. Στην φώτο η ΠΑΘ 090 «Γαύδος»: Αυτό το πλοίο εμβόλισε η τουρκική ακταιωρός πριν λίγους μήνες. «το κτύπημα αυτό ήταν σημειολογικό και ύπουλο», μας μετέφεραν επί  λέξει. Όπως και η δολοφονία του παλληκαριού στους Βουλιαράτες.  Για να μην ξεχνάμε τον ύπουλο εχθρό. Και δεν είναι μόνο ο τούρκος είναι και ο τουρκα Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ο  καλός συντονισμός αυτών των δυο γειτόνων  μέσα στην ιστορία  έχει σημαντική βαρύτητα και για τις ημέρες μας. Μάλιστα κατά την διάρκεια των Ορλοφικών ο τουρκαλβανός έλαβε από τον εργοδότη του τούρκο την εργολαβία να κατακρεουργήσει το Ελληνικό στοιχείο μέχρι το Ταίναρο γιατί το αφεντικό ήταν τεμπέλικο.

Πρώτα το συνέλαβαν και μετά το δολοφόνησαν το παιδί;

Νέες πληροφορίες - Αλλά στο προσκέφαλο του νεκρού εθνομάρτυρα Βορειοηπειρώτη ετούτες τις ώρες στέκεται ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ γιατί τον ευλαβείτο το παλληκάρι.

Αυτός ο τρελός εξτρεμιστής  κατά τους αλβανούς, ήταν ευλαβής Ορθόδοξος Χριστιανός πράγμα που το έδειχνε στις αναρτήσεις που έκανε. Ότι είπε ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ θα γίνει …και ο Κωνσταντίνος Κατσίφας τον ευλαβείτο τον ΑΓΙΟ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Στις 17 Οκτωβρίου ο Κωνσταντίνος Κατσιφάς κάνει  την παρακάτω  ανάρτηση στο fb.

Αίτια της υπερηφανίας

Ας μην υπερηφανευόμαστε καθόλου. Διότι, αν αυτός, που είναι Θεός και Κύριος και Υιός του Θεού, δεν αρνήθηκε να λάβει μορφή δούλου, πολύ περισσότερο πρέπει εμείς να κάνουμε τα πάντα, έστω κι αν είναι ταπεινά. Πες μου, λοιπόν, άνθρωπε, από πού υπερηφανεύεσαι; Από τα βιοτικά; Αλλά αυτά φεύγουν πριν ακόμη φανούν.

Μαρτυρία σύγχρονου θαύματος από την Αγία Αναστασία τη Ρωμαία

Του Αρχιμανδρίτου π. Αχιλλίου Τσούτσουρα,

Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Λάρισας και Τυρνάβου

Στη Λάρισα την Αγιοτόκο, υπάρχει μέχρι και σήμερα, εποχή έντονης αμφισβήτησης, μεγάλη ευλάβεια των ευσεβών κατοίκων της προς τους Αγίους της Εκκλησίας μας, παλαιούς τε και νέους. Μέσα στην πλούσια πνευματική ζωή της πόλης, με τις πολλές λατρευτικές εκδηλώσεις, την καθημερινή λειτουργική προσευχή, τις Παννυχίδες και Αγρυπνίες, τις Ιερές Παρακλήσεις καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, τις πρότυπες μαθηματικές και σχολικές Θείες Λειτουργίες και τις δεήσεις, εύκολα καταλαβαίνει κανείς την ευλάβεια και την αφοσίωση θα λέγαμε των ανθρώπων προς τα Αγίους της εκκλησίας μας, οι οποίοι είναι οι φωτεινοί οδοδείκτες της πνευματικής μας ζωής αλλά και οι θείοι πρεσβευτές μας για την κληρονομιά της αιωνίου και ατελευτήτου ζωής…

Επιβεβαιώνεται 28 Οκτωβρίου 2018 ο Άγιος Παΐσιος με αίμα ήρωα :“Μαζί με τα Σκόπια ανοίγει & το Βορειοηπειρωτικό” (αρχές του 90)

Δυστυχώς επιβεβαιώνεται με μια Εθνική δολοφονία. Το χώμα της Βορείου Ηπείρου ξαναποτίστηκε με αίμα ήρωα. Το όνομα αυτού Κωνσταντίνος Κατσίφας. ΑΙΩΝΙΑ η μνήμη αυτού, συγκαταλέγεται με τους ήρωες του 40. Κλαίω και γράφω, όλη η Ελλάδα κλαίει και γρηγορεί .

Ο Ουρανός κτύπησε ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ. Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ από την πατρίδα του στην Κόνιτσα είναι μαζί με άλλες «επίλεκτες ουράνιες δυνάμεις»  μέσα στην Βόρειο Ήπειρο στο προσκέφαλο του νέου εθνομάρτυρα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Εισερχόμαστε σε έκρυθμη κατάσταση , ας ακούσουμε τον ΑΓΙΟ «όλοι οι Έλληνες ενωμένοι»

 Ξυπνήστε, τα σκυλιά γαυγίζουν γύρω μας, θέλουν να μας κατασπαράξουν, στο χέρι μας είναι να αποφύγουμε τον θανάσιμο κίνδυνο που έρχεται καταπάνω μας.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΟΧΙ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940, ΠΟΥ ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ, ΣΗΜΕΡΑ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018, ΣΤΗΝ ΧΩΡΟΥΔΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΑΓΚΑΔΑ

Σεβαστέ μας πάτερ Φώτιε,

ἀγαπητοί μου συμπατριῶτες καί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.

Ἡ 28η Ὀκτωβρίου τοῦ 1940 ὑπῆρξε μιά μοναδική ἱστορική στιγμή ὅχι μονάχα γιά ἐμᾶς τούς Ἔλληνες, ἀλλά καί γιά ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα!

Τό ΟΧΙ τοῦ Μεταξᾶ, τό ἔβαλαν οἱ παπποῦδες μας βαθειά μέσα στίς καρδιές τους καί τό μετέτρεψαν πάνω στά κακοτράχαλα βουνά τῆς Ἠπείρου σέ Νίκη!

Τό πῆραν τά χείλη τῆς Βέμπο καί τό ἔκαναν τραγούδι.

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΝΙΚΗ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΕΡΕΝΤΙΟΣ και ΝΕΟΝΙΛΛΗ οι σύζυγοι και τα παιδιά τους ΣΑΡΒΗΛΟΣ, ΝΙΤΑΣ, ΙΕΡΑΞ, ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ, ΦΩΤΙΟΣ, ΒΗΛΗ και ΕΥΝΙΚΗ

Ηταν μια πραγματική "κατ' οίκον εκκλησία" (Α' προς Κορινθίους ιστ' 191). Οικογένεια αληθινά χριστιανική, με μια ψυχή, με μια καρδιά και το ίδιο φρόνημα. Οταν άρχισε ό διωγμός κατά των χριστιανών, ειδοποίησαν τους δύο συζύγους ότι κινδυνεύουν να συλληφθούν. Τότε ό Τερέντιος και ή Νεονίλλη σκέφθηκαν να φύγουν μακριά, προκειμένου να προστατέψουν τα παιδιά τους, ή να μείνουν και να περιμένουν με γενναιότητα οποιοδήποτε μαρτύριο; Οι πέντε γιοι και οι δύο θυγατέρες τους έδωσαν αποφασιστική απάντηση. Γιατί να φύγουν; Ό διωγμός είχε εξαπλωθεί παντού. Έπειτα, ή αναχώρηση τους θα ενέσπειρε τον πανικό στους εκεί χριστιανούς. Και το σπουδαιότερο, ή Εκκλησία δεν ενισχύεται από φυγάδες, αλλά από μάρτυρες και αθλητές. Ετσι, όλη ή οικογένεια αποφάσισε να μείνει σταθερή στην απόφαση της. Και όλοι μαζί, αφού ομολόγησαν το Χριστό, πέθαναν με αποκεφαλισμό.

Έντεκα άνθρωποι μέσα σε ένα δωμάτιο! (Oσίου Παϊσίου)

Μία φορά βρέθηκα σε ένα σπίτι που ήταν όλο πολυτέλεια καί, καθώς συζητούσαμε, μου είπαν: «Ζούμε στον Παράδεισο, ενώ άλλοι άνθρωποι στερούνται».

«Ζήτε στην κόλαση, τους λέω. «Άφρον, ταύτη τη νυκτί» , είπε ο Θεός στον πλούσιο. Αν ο Χριστός με ρωτούσε: «Που θέλεις να σε βάλουμε, σε μία φυλακή η σε ένα σπίτι σαν αυτό;», θα έλεγα: «Σε μία σκοτεινή φυλακή». Γιατί η φυλακή θα με βοηθούσε. Θα μου θύμιζε τον Χριστό, θα μου θύμιζε τους αγίους Μάρτυρες, θα μου θύμιζε τους ασκητές που ήταν στις οπές της γής, θα μου θύμιζε καλογερική. Η φυλακή θα εμοίαζε και λίγο με το κελλί μου και θα χαιρόμουν. Αυτό το δικό σας τί θα μου θύμιζε και σε τί θα με βοηθούσε; Γι αυτό οι φυλακές με αναπαύουν καλύτερα όχι μόνον από ένα σαλόνι κοσμικό αλλά και απ'ένα ωραίο κελλί μοναχού. Χίλιες φορές στην φυλακή παρά σε ένα τέτοιο σπίτι».

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ;

Τι είναι για μας η Ιστορία; Κάθε εθνική επέτειος θέτει αυτό το ερώτημα. Μας προκαλούν  παραθέματα από απαντήσεις εφήβων, οι οποίοι συγχέουν τον πόλεμο του ’40 με την Επανάσταση του ’21, αντιπαραθέσεις μεταξύ εκπροσώπων σχολών με διαφορετική προσέγγιση ως προς την φιλοσοφία και την διδασκαλία της Ιστορίας, «απειλές» μεταρρυθμίσεων από το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο, μετά την σύγχυση στο μάθημα των Θρησκευτικών, ετοιμάζει καινούργιες περιπέτειες για την Ιστορία, στον βωμό τού να είναι το μάθημα ελκυστικό στα παιδιά, δηλαδή χωρίς αποστήθιση, χωρίς κόπο μνήμης, χωρίς επίγνωση των γεγονότων, αλλά με ενασχόληση με την λαογραφία του χτες, για να είναι η Ιστορία πιο «ανθρώπινη» κι όχι αυτό που είναι, δηλαδή επίγνωση του ποιοι είμαστε μέσα από το παρελθόν μας. Η Ιστορία είναι η πηγή της ταυτότητάς μας, αλλά εμείς τη βλέπουμε μόνο ως ένα μάθημα.

Κυριακή Ζ΄ Λουκά – «Και παραχρήμα έστη η ρύσις του αίματος»

(Λουκ. η΄ 41-56) (Β΄ Κορ. θ΄ 6-11)

Η πίστη ως τόλμη

«Και παραχρήμα έστη η ρύσις του αίματος»

Πολλοί ήταν οι άνθρωποι που έτρεχαν κοντά στον Χριστό για να τον δουν, να τον ακούσουν και να δεχθούν κάποια ευεργετική δωρεά Του. Αρκετοί πίστευαν ότι και με ένα άγγιγμα στα ενδύματά Του, θα γίνονταν δέκτες της ευλογίας Του.

Και πραγματικά «όσοι αν ήπτοντο αυτού εσώζοντο». Το βλέπουμε και στην αιμορροούσα γυναίκα του σημερινού Ευαγγελίου. Η δυστυχισμένη εκείνη ύπαρξη υπέφερε δώδεκα ολόκληρα χρόνια και η επιστήμη ακόμα ύψωνε τα χέρια. Οι γιατροί δεν μπορούσαν να την θεραπεύσουν. Μόνο μια ελπίδα απέμενε. Ο παντοδύναμος Ιησούς για τον οποίο τόσα πολλά ακούγονταν, ότι δηλαδή θαυματουργούσε και πρόσφερε ζωή στους ανθρώπους.