Πόσο ισχύουν ακόμα τα προικοσύμφωνα της Τουρκίας; Η απάντηση έρχεται από την ΚΕΡΚΥΡΑ που εορτάζει.

Στο αέρα του ΑΙΓΑΙΟΥ ακούγονται ιαχές απειλών. Ο αγαρηνός – τούρκος αφήνιασε.  Θέλει να αλλάξει την συνθήκη της Λωζάννης και τα περί αυτής  και  δίχως να το καταλάβει θα καταστήσει άκυρα τα δικά του προικοσύμφωνα. Αυτό που είδε ο Μακρυγιάννης , αυτό σήμερα γίνεται:

«Δι αυτό της Τουρκίας, είναι καιρός  οπού είδα εις τον ύπνο μου ότι ένας λαμπροφορεμένος ως δεσπότης μου δίνει δύο χαρτιά τούρκικα και μου λέγει:  “Δώστα του Σπυρίδωνα, (ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ) ότ’είναι τα παλιά προικοσύφωνα της Τουρκίας και να της τα δώσει,ότι εγώ έκαμα νέα.”» ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΜΑΤΑ

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Άραγε με τι απειλές του  τα προικοσύμφωνα της ιστορικής διαδρομής πόσο ισχύουν;

Στόμα που ευχαριστεί τον Θεόν, ου μη στερηθή των ευλογιών Του αλλά στόμα που γογγύζει…

Στόμα που ευχαριστεί πάντοτε τον Θεόν, ου μη στερηθή των ευλογιών του Θεού, και στόμα που γογγύζει και πληγώνει τον μέγαν Ευεργέτην Του, είναι αδύνατον να μη τον παιδεύση ο Θεός. Αυτός μας έδωσε το είναι μας. Αυτός μας χορηγεί την ζωήν.

Αυτός μας την διατηρεί με την ποικίλην θείαν Του πρόνοιαν. Αυτός, εχθρούς όντας πρότερον, δια του θανάτου του Υιού Αυτού μας κατήλλαξε και μας έκανε υιούς και κληρονόμους της βασιλείας Του! Αυτός μας καθαρίζει και αγιάζει δια μέσου των αγίων Του Μυστηρίων! Αυτός μας δίδει την ουράνιον και αγιωτάτην βρώσιν και πόσιν, δηλαδή το Πανάγιόν Του Σώμα και το Τίμιον Αίμα Του!

Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ

Κάνε μου την τιμή γιε μου να σταθείς ανδρείος για το Χριστό.
Να Τον ομολογήσεις άφοβα και χωρίς δισταγμό!

Ελπίζω μέσα στην καρδιά μου ότι σύντομα θα ανθίσει επάνω σου το στεφάνι του μαρτυρίου…

Προς τιμή μου και προς σωτηρία πολλών μη φοβηθείς τις απειλές ή τα ξίφη ή τους πόνους ή τις πληγές ή την πυρά.

Τίποτα να μη σε χωρίσει από το Χριστό, αλλά να κοιτάξεις προς τον ουρανό.
Από εκεί μπορείς να περιμένεις τη μεγάλη, αιώνια και πλούσια ανταμοιβή σου από το Θεό.

“Κάντε υπομονή, ο Άγιος Σπυρίδων θα μας φέρη ψάρια”

Από το βιβλίο του Αγίου Γέροντος Παϊσίου “Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα”

Ο Άγιος Σπυρίδων φροντίζει για την Πανήγυρη

Κάποτε στο Κουτλουμουσιανό Κελλί του Αγίου Σπυρίδωνος, το Κερκυραίικο ενώ είχε πλησιάσει η εορτή του Αγίου, δεν είχαν βρει ακόμη ψάρια και οι Πατέρες ανησυχούσαν. Τα Καλογέρια έλεγαν στον Γέροντα να αγοράσουν βακαλάο, μια που δεν βρήκαν ψάρια. Ο Γέροντας τους έλεγε:

– Κάντε υπομονή, ο Άγιος Σπυρίδων θα μας φέρη ψάρια. Και συνέχεια έκανε κομποσχοίνι. Ενώ είχαν χάσει πια την υπομονή τους τα Καλογέρια και ήταν καταστεναχωρημένα, γιατί η ώρα είχε πλησιάσει και έπρεπε να μαγειρέψουν, ακούνε ξαφνικά να χτυπάν την πόρτα.

Ο Άγιος Σπυρίδων. Προστάτης των Φτωχών, Πατέρας των Ορφανών, Δάσκαλος των Αμαρτωλών

Κόντογλου Φώτης

O άγιος Σπυρίδωνας είναι ένας από τους πλέον τιμημένους αγίους της Oρθοδόξου Eκκλησίας, που τον επικαλούνται οι χριστιανοί στις περιστάσεις όπως τον άγιο Nικόλαο, τον άγιο Γεώργιο και τον άγιο Δημήτριο. Tο τίμιο λείψανό του το έχει η Kέρκυρα, όπως η Zάκυνθος έχει το λείψανο του αγίου Διονυσίου κ’ η Kεφαλληνία τον άγιο Γεράσιμο.

Γεννήθηκε στον καιρό του αυτοκράτορος Kωνσταντίνου του Mεγάλου στο νησί της Kύπρου, από γονιούς φτωχούς. Γι’ αυτό στα μικρά χρόνια του ήτανε τσομπάνης και φύλαγε πρόβατα.

Σε λίγες ημέρες θα ακούσουμε το «Άναρχος Θεός καταβέβηκεν»…..Εἶναι ὁ Χριστός ἄναρχος;

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου

Ἂν μοῦ πεῖτε ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἄναρχος, θὰ διαφωνήσω μαζί σας. Ἂν πάλι μοῦ πεῖτε ὅτι δὲν εἶναι, θὰ ρωτήσω· Τότε γιατί ψάλλουμε: «Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι…»[1]; Διαφωνῶ δηλαδὴ καὶ μὲ τὸ ναὶ καὶ μὲ τὸ ὄχι. Μὰ πῶς αὐτό;

Στην Γαλλία φόρεσαν κίτρινα γιλέκα και πήραν αύξηση μισθών, στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης φόρεσαν κουστούμια και έλεγαν εν γνώσει τους ψέματα

Στην παγωμένη ΕΕ ψάχνουν για να ζεσταθούν επειγόντως και κοιτούν στο ενεργειακό πρατήριο της Ελλάδος, στην Αν. Λεκάνη της Μεσογείου και το ΑΙΓΑΙΟ. Λίγο πριν τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ο τούρκος απειλεί  ευθέως.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος

Εκεί στην Ευρώπη που μυρίζει θάνατο συμβαίνουν πολλά και έρχονται περισσότερα , να γιατί…

Προσευχή για απαλλαγή από τον θυμό

Ιησού, Υιέ του Θεού, ο πραής και ταπεινός τη καρδία, κατάπεμψον κατά το μέγα και πλούσιον έλεος Σου και εν ταις καρδίαις ημών το πνεύμα της ειρήνης και της πραότητος, ίνα ειρηνεύοντες εκ του κακίστου πάθους του θυμού, μνημονεύομεν αεί της ενδόξου και φοβερού ονόματος Σου μετα καρδίας γαληνιώσης. Ιησού, το αρνίον το άκακον, το προσφερόμενον ενώπιον του ουρανίου Πατρός θυσία υπέρ ημών των αμαρτωλών και αχρείων, επάκουσον ημών εν τη ώρα ταύτη δεομένων σου και ελευθέρωσον ημάς εκ του φοβερού του θυμού πάθους, διότι απολλύμεθα εξ αυτού και δεν δυνάμεθα ποτέ να αφιερωθώμεν εις την αγάπην Σου και εις το θέλημα Σου το άγιον, ενόσω υπο του πάθους τούτου κατεχόμεθα. Ιησού ανεξίκανε ο επι του Σταυρού υπέρ των σταυρωσάντων σε προς τον ουράνιον σου Πατέρα προσευχόμενος, ποίησον και ημάς τοιούτους, ώστε να προσευχόμεθα υπέρ των επηρεαζόντων και κακοποιούντων ημάς, ίνα ούτο γενώμεθα μιμηταί σου και δοξάζεται και δι’ημών το Πανάγιον Όνομα Σου.

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ…

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ: «Προσέξτε να μην "σκοτώνετε" το χρόνο, επειδή όταν "σκοτώνετε" το χρόνο, σκοτώνετε τη ζωή σας.» apantaortodoxias.blogspot.com

Ο χτύπος της καρδιάς Του!

Ξαφνικά, μέσα στην σιγή της νύχτας, ενώ όλα ησυχάζουν, κάποιος ήχος διαπερνά την σιγή και αρχίζει να ακούγεται στα πέρατα της οικουμένης...

Ένας ήχος διαφορετικός, ξένος, μα γνώριμος ταυτόχρονα.

Ένας ήχος ουράνιος, πιο όμορφος και από την φωνή των αγγέλων.

Ένας ήχος, που σε διαπερνά και σε γεμίζει γαλήνη.

Ένας ήχος, που καλύπτει κάθε άλλον ήχο.

Ένας ήχος, που έρχεται να ανατρέψει τα πάντα!

Εκείνο το βράδυ ούτε τα άστρα βγήκαν στον ουρανό

Κάποτε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι στο Όρος, πριν ακόμα η ανθρωπότητα μάθει τι είναι το ηλεκτρικό ρεύμα, ήταν μία μικρή αδελφότητα νέων κατά βάσει μοναχών με τον Γέροντα τους, ο οποίος ήταν και αυτός σχετικά νέος.

Μέσα σε αυτήν την αδελφότητα υπήρχε όμως και ένας μεγάλος σε ηλικία παππούλης.

Ο παππούλης της ιστορία μας, λοιπόν, δεν έλεγε ποτέ καλημέρα και περπατούσε πάντα με κατεβασμένο το βλέμμα.

Ἐκκλησία καί Ἔθνος

Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης

Ἐκκλησία καί Ἔθνος. Ἐκκλησία καί Γένος. Μᾶλλον οἱ δύο αὐτοί συνδυασμοί ταιριάζουν καλύτερα στή συνοχή καί τή συνύπαρξι τῶν δύο θεσμῶν στόν τόπο μας. Ἐκκλησία καί κράτος! Εἶναι συνδυασμός πού κρατικοποιεῖ τήν Ἐκκλησία ἤ ἱεροποιεῖ τό κράτος.

Στήν πατρίδα μας ὑπάρχει καί ἡ Ἐκκλησία. Δέν εἶναι «κράτος ἐν κράτει». Εἶναι ἡ καρδιά τοῦ σώματος. Χωρίς τήν καρδιά τό σῶμα δέν λειτουργεῖ. Χωρίς τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχει κράτος, ἀλλ᾽ ὄχι Ἑλληνικό κράτος. Ἡ Ἐκκλησία χωρίς τήν Ἑλλάδα θά ζήση. Θά πορεύεται πρός τά ἔθνη (Πράξ. κη´ 28). Ἡ Ἑλλάδα χωρίς τήν Ἐκκλησία δέν θά ζήση.