☦''Κάθε άνθρωπος θα αντιμετωπίσει το βάρος του θανάτου..."

''Κάθε άνθρωπος θα αντιμετωπίσει το βάρος του θανάτου. Αλλά όσο πιο πνευματικός γίνεται ο άνθρωπος, τόσο λιγότερο θα γευτεί τους πόνους της εξόδου της ψυχής. Θα πρέπει να βρεθούμε σε προσευχή, μετάνοια και επαγρύπνηση. Ας προσέξουμε τις σκέψεις, τα λόγια, τις αισθήσεις και τις πράξεις μας. Ας υπομείνουμε τους πειρασμούς και ας συγχωρέσουμε από καρδιάς  όσους μας κατηγορούν."  Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης

☦Ο Άγιος Παΐσιος για την εκκοσμίκευση του κλήρου

– Γέροντα, λένε: «Μήπως το ράσο κάνει τον παπά;»

– Πρόσεξε λ.χ. δυο ελιές που η μία έχει φύλλα και η άλλη δεν έχει. Ποια από τις δυο σου αρέσει; Αυτή που έχει φύλλα ή αυτή που δεν έχει; Όταν ήμουν στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, μία φορά ξεφλούδισα τον κορμό της ελιάς που ήταν στην αυλή και έγραψα: «Τα Δένδρα πέταξαν την στολή τους, θα δούμε την προκοπή τους!...» και δίπλα: «Παπάς αράσοτος, άρα άσωτος». Εκείνον τον καιρό συζητούσαν πολύ το θέμα να μη φορούν ράσα οι ιερείς και έρχονταν μερικοί εκεί, για να πάρουν από μένα...ευλογία!

☦Οι Άγιοι που συναντήθηκαν σε ένα Νοσοκομείο της Βιέννης

Μάϊος του 2003 και η Διακαινίσιμη περίοδος ήταν στο τέλος της. Με συντροφιά άλλους τρεις Χριστιανούς, ξεκινήσαμε πολύ πρωί- αξημέρωτα ακόμα- για ένα προσκύνημα, στην Ι. Μ. της Παναγίας της Γαυριώτισσας.
Η Παρέα μας, γνωστός Ηγούμενος Μεγάλης Αγιορείτικης Μονής, ένας Ιερομόναχος και ένας ακόμα λαϊκός.

☦Αὐτό, ἦταν ἁγίου κέρασμα

«Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων πατέρων ἡμῶν... ἐλέησον ἡμᾶς», εἶπε ὁ ἱερεὺς καὶ τελείωσε ἡ Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Προσκυνήσαμε τὶς εἰκόνες, πήραμε ἀντίδωρο καὶ βγήκαμε στὴν αὐλὴ τῆς Μονῆς, περιμένοντας νὰ κτυπήσει ἡ καμπάνα γιὰ τὴν Τράπεζα.

Ἤμασταν ἀρκετοὶ ἐπισκέπτες στὴ Μονὴ παρ' ὅλο ποὺ ἦταν ἀρχὴ ἀνοίξεως. Ὁ καιρὸς εἶχε μιά ἐλαφριὰ ψυχρὰ καὶ ἕναν πλούσιο ἥλιο. Μοῦ ἄρεσε νὰ βλέπω μέσα στὴν πρωινὴ δροσιὰ τὴ θάλασσα στὰ πόδια μου καὶ πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι μου, τὸν γηραιὸ Ἄθωνα, ποὺ μὲ τὶς βαθειὲς καὶ ἀπάτητες χαράδρες του κατέβαινε μέχρι τὸ μοναστήρι, γιὰ νὰ λειτουργηθῆ κι αὐτός.

☦Αν το παλέψεις, όπου και να πας θα ναι παράδεισος

(Αληθινή ιστορία από το Άγιον Όρος)

Χειμώνας βαρύς. Σαρακοστή στον Άθω. Ο Θανασός είχε ξεμείνει στο κελλί του γέρο Κοσμά αφού το χιόνι είχε αποκλείσει τα μονοπάτια.

Κλειστός ο δρόμος για τα μοναστήρια και η θάλασσα κάτω δεν ησύχαζε. Τα μοναστήρια άλλωστε ήτανε και μακριά και δεν είχε τρόπο να φύγει.

-Μη χολοσκάς. Θα μείνεις στο κελλί, του είπε ο γέροντας Κοσμάς όλο αρχοντιά. Κουκιά έχουμε, ξύλα για το τζάκι έχουμε, νάναι καλά ο γέρο Τιμόθεος που μας οικονόμησε νωρίς κούτσουρα. Και είναι ελιά που καίει όμορφα.

☦Το Γενέσιο της Θεοτόκου – Ερμηνεία της εικόνας

Λίγες ημέρες μετα την έναρξη του εκκλησιαστικού έτους, την 8η Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας πανηγυρίζει «το Γενέθλιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας».

Διά το γεγονός αυτό τα Ευαγγέλια σιγούν. Η ίδια άλλωστε σιγή απλώνεται γύρω από το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της Θεοτόκου. Ελάχιστοι είναι και οι λόγοι της, που διεσώθησαν. Αρκεί νά σημειωθεί, ότι η προτροπή πρός τους υπηρέτες κατα το θαύμα εν Κανά της Γαλιλαίας «ό,τι άν λέγῃ (ο Χριστός) ὑμῖν, ποιήσατε» (Ιω. 2, 5) είναι οι τελευταίοι της λόγοι, που αναφέρουν τα Ευαγγέλια. Από τότε (το θαύμα έγινε στις αρχές του πρώτου έτους της δημοσίας δράσεως του Κυρίου) και στο εξής η Θεοτόκος παρακολούθησε με σιωπή την δράσι του Υιού της και σιωπηλή έπνιξε τον πόνο της κάτω από τον Σταυρό Του.

☦Στή Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλώσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴ γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴ λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου».

☦Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΗΛΥΒΡΙΑΝΗΣ

Φυλάσσεται στον ιερό Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, στην Καβάλα.

Είναι η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που μπροστά της προσευχόταν ο Αγιος Νεκτάριος, μικρός, στην Σηλυβρία!.

☦"δι ἧς ο Θεός καταβάς αμεταβάτως, μάλλον δε συγκαταβάς, επί της γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη". Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Φώτο η ΠΑΝΑΓΙΑ η ΣΥΛΗΒΡΙΑΝΗ από την Σηλυβρία της Θράκης ενώπιον της οποίας παιδάκι προσευχόταν ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Επίσκοπος Πενταπόλεως. Ιερός Ναός του ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ (Ι. Μ Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου) εορτάζει το ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ της Υπεραγίας Θεοτόκου

«πάντα υπέρ έννοιαν πάντα  υπερένδοξα τα σα ΘΕΟΤΟΚΕ Μυστήρια».

☦Αντίδραση του Προέδρου της Γαλλίας Ε. Μακρόν" όλοι θα ψάχνουν να βρουν που πέφτει η Τουρκία"

Της Κύρας Αδάμ

Σε κατακόρυφη κρίση οδηγούνται οι σχέσεις Γαλλίας- Tουρκίας μετά τις παραληρηματικές δηλώσεις του  Μεσούτ Χακκί Τζασίν, συμβούλου του Τ. Ερντογάν , ότι θα ..βυθίσει το γαλλικό αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκωλ  αν το πλoίο έρθει στην περιοχή. (Το γαλλικό αεροπλανοφόρο βρίσκεται στη Μασσαλία και αναμένεται να πλεύσει σε περιοχή που περικλείεται από Λιβύη- Συρία- Κάρπαθο).

☦ Λίγο πριν κοιμηθείς σκέψου…

Σκέψου ποιος είσαι, τι κάνεις, πώς πορεύεσαι στη ζωή σου. Σκέψου το πώς κύλησε η μέρα και πώς εσύ αντέδρασες σε κάθε γεγονός.

Σκέψου πως ο Κύριος σε άφησε να ζήσεις και αυτή τη μέρα… Σου έδωσε άλλη μια ευκαιρία να Τον πλησιάσεις…

Μετά βγες απ’ τον εαυτό σου και σκέψου λίγο τους άλλους. Εσύ έχεις το σπίτι σου, το κρεβάτι σου… Όμως, κάποια παιδιά δεν έχουν να φάνε.

Σκέψου πόσοι άνθρωποι περιφέρονται απελπισμένοι στους δρόμους. Αυτή την στιγμή. Άστεγοι, φτωχοί, πεινασμένοι, παιδιά μπλεγμένα στα ναρκωτικά, στο περιθώριο… Τόσος κόσμος υποφέρει.

☦ Η πορεία της Εκκλησίας μας ήταν πάντα αγωνιστική

Η πορεία της Εκκλησίας μας ήταν πάντα αγωνιστική, μαρτυρική, πολεμική. Είτε πάνω σε ικριώματα, είτε σε κατακόμβες, είτε με πολεμικά λάβαρα κατά βαρβάρων, είτε πολεμώντας τον βαρβαρισμό της ειδωλολατρίας και του μυστικισμού με την απολογητική γραφίδα σε κάποιο ταπεινό κελί, είτε μαρτυρώντας τον Ιησού τον Εσταυρωμένο σε έναν απνευμάτιστο και αλλόκοτο κόσμο. Πάντα πόλεμο είχαμε και θα έχουμε. Ο ίδιος ο Χριστός έγινε κατάρα για να αλώσει τον Άδη και τον θάνατο και σε αυτό το σημείο δεν υπάρχει τίποτα συμβολικό.