☦ O Μοναχός που παρακάλεσε για έναν Άγγελο

Ένας Γέροντας είπε ότι υπήρχε κάποιος αναχωρητής, που κατοικούσε στην πιο βαθιά έρημο από αρκετά χρόνια κι είχε αποκτήσει χάρισμα διορατικό, ώστε να συναναστρέφεται με τους αγγέλους.

Και συνέβη το εξής: Δύο αδελφοί μοναχοί άκουσαν τα σχετικά μ΄ αυτόν και είχαν την επιθυμία να τον γνωρίσουν και να ωφεληθούν. Βγήκαν από τα κελιά τους και πήγαιναν προς αυτόν με εμπιστοσύνη στην καρδιά. Και αναζητούσαν τον δούλο του Θεού στην έρημο.

☦ Αὐτό πού γεύτηκες παιδί μου στήν προσευχή σου ἐκεῖνο τό βράδυ εἶναι ἡ ἐνέργεια τῆς Χάρης. Αὐτό γύρευε νά σοῦ τό δώσει πάλι ὁ Κύριος, ὅταν θελήσει.

Γνωρίζω ἕναν ἀδελφὸ ποὺ μία μέρα συνάντησε πολλοὺς πειρασμοὺς καὶ πέρασε ὅλη τὴν ἡμέρα ἐκείνη μὲ δάκρυα χωρὶς καθόλου νὰ γευτεῖ (τὴ χάρη).

Καθισμένος λοιπὸν σὲ μία πέτρα κατὰ τὴ Δύση τοῦ ἡλίου ἔβλεπε στὴν κορυφὴ τὸ Ναὸ τῆς Μεταμορφώσεως καὶ κλαίγοντας παρακαλοῦσε, λέγοντας μὲ πόνο:

Κύριε, καθὼς μεταμορφώθηκες στοὺς μαθητές Σου μεταμορφώσου καὶ στὴν ψυχή μου! Πάψε τὰ πάθη, εἰρήνευσε τὴν καρδιά μου! Δῶσε εὐχὴ στὸν εὐχόμενο καὶ κράτησε τὸν ἀκράτητο νοῦ μου!

☦ Στην Ιερά Μονή Ιβήρων

«Πλησιάζει το δεκαπενταύγουστο. Καντηλέρια και μανουάλια γυαλίζονται. Καντήλια ανεβοκατεβαίνουν. Καλόγεροι, μετέωροι σε σκάλες, συγυρίζουν τα εξαρτήματα και τ΄ αφιερώματα. Κελλιώτες και ασκητές ετοιμάζουν τα φτωχά τους χειροτεχνήματα για το πανηγύρι των Ιβήρων. 

Έφθασα στη μονή των Ιβήρων το βράδι κατάκοπος»[Παπαντωνίου Ζαχαρία, Άγιον Όρος, Εστία, Αθήνα 1997, σελ. 35].

☦ Ἡ Παναγία προστατεύει καί παρακολουθεί τούς Μοναχούς στό Περιβόλι της σάν καλή Μάνα

Κάποτε, ὁ Γερὸ-Θεοφύλακτος τῆς Νέας Σκήτης, ὅταν ἦταν ἀρχάριος, πονοῦσε πολὺ καὶ ἔκλαιγε ἀπὸ τοὺς φρικτοὺς πόνους ἀπαρηγόρητα. Τότε, ἀκούει ξαφνικὰ φωνὴ ἀπὸ τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας νὰ τοῦ λέη:

 - Τί κλαῖς; Τί φοβᾶσαι; Σ’ ἀφήνω ἔγω;

☦ Όταν το χέρι του Εισαγγελέα, που το κουνούσε στον Άγιο Νεκτάριο, «ξεράθηκε»…

Πολλά όμως διεσπείροντο από τους κακούς ανθρώπους στην Αθήνα περί του Πενταπόλεως και της ανέγερσης της Μονής (δηλαδή της γυναικείας Μονής της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα, της οποίας κατόπιν διετέλεσε εφημέριος και πνευματικός).

Πολύ εδοκιμάσθη από τους διεστραμμένους, τους μοχθηρούς και τους συκοφάντες.Διέδιδαν συκοφαντίες ανηθικότητος ανηκούστους. Ησχολήθη με αυτές και η Ιερά Σύνοδος. Ο δε τότε Πρόεδρος αυτής, ο Αθηνών Θεοκλητός μετέβη αυτοπροσώπως επιτοπίως το 1908, διά να εξετάση. Φεύγοντας όμως από εκεί αναγκάσθηκε να ομολογήση ότι «ήτο όντως Θείον έργον». Πολύ τον κατέτρεξε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης. Αυτός διετέλεσε και Οικουμενικός Πατριάρχης και Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αυτός ο δυστυχής ήτανε μασώνος μοντέρνος, νεωτεριστής και έκαμε πολύ κακό στην Εκκλησία. Αυτός ήταν και κατά του μοναχισμού. Όταν ο Άγιος αγωνιζόταν με τόσες δυσκολίες να κτίση το Μοναστήρι, επήγε και τον απέτρεπε…

☦ «Ο τελικός αντίχριστος δεν έρχεται αν δεν φύγει πρώτα ο τούρκος μέσα από την ανθρώπινη ιστορία»

Μια τέτοια δικτατορία μόνο ο πονηρός θα μπορούσε να σκεφτεί (ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ). lockdown – διαπραγματεύσεις για ΑΙΓΑΙΟ εν μέσω απειλών  – τσιπάρισμα μέσω της ιατρικής με τον αριθμό του αντίχριστου.  Ο αυθεντικός συνωμότης είναι αυτός που κατηγορεί τους άλλους ως συνωμοσιολόγους;

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Lockdown-Τσιπάριαμα- Διαπραγματεύσεις 

Ετοιμάζεται lockdown παγκοσμίως και τα χρηματιστήρια καταρρέουν. Πόσο προβλέψιμοι είναι οι νεοταξίτες πιά, τους καταλαβαίνουν ακόμη και τα μικρά παιδιά.

Ο φόβος πάντα ήταν εργαλείο, όταν επικρατεί το σκοτάδι.

☦ Η συκοφαντία

Ένας μοναχός ρώτησε κάποιο μεγάλο γέροντα:

-Πώς ο διάβολος καταφέρνει και κινεί πόλεμο στους αγίους;

Κι εκείνος του διηγήθηκε το ακόλουθο επεισόδιο:

Στο όρος Σινά ασκήτευε ο μοναχός Νίκων. Έτυχε κάποτε ένας άνδρας να μπη στη σκηνή ενός φαρανίτη, όπου βρήκε την κόρη του μονάχη. Κι αφού αμάρτησε μαζί της, της παρήγγειλε:

-Να πης στους δικούς σου, πως ο αναχωρητής Νίκων ήρθε και σε διέφθειρε.

☦ Ο ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ «ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ» ΣΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ..

Κάποτε μιά κυρία τοῦ παραπονέθηκε ὅτι δέν διαβάζει τό εὐαγγέλιο στά ἑλληνικά, (σημ.: ἐπειδὴ δηλαδὴ τὸ διάβαζε στὰ Γεωργιανά. [Βλ. σχετ. στὸν Βίο του ὑπὸ Μωυσέως Μοναχοῦ Ἁγιορείτου: «Ὁ Μακάριος Γέροντας Γεώργιος Καρσλίδης, 1901-1959», β´ ἔκδ. σελ. 39 ἑξ., ἔκδ. Ἱ. Μ. Ἀναλήψεως Σίψα Δράμας, 1991]) Ὁ ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης τῆς ἀπάντησε: Γιατί τάχα ἂν τὸ καταλάβαινες, τί θὰ ἔκανες; Μήπως θὰ ἔκανες τίποτε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέει;

☦''ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ 'ΡΘΟΥΝ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΝ''

Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν

πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν

και πως σε θένε

 

Έχε το νου σου στο παιδί,

κλείσε την πόρτα με κλειδί

ψέματα λένε

☦ Να έχεις ευγνωμοσύνη για το πιάτο φαγητού που έχεις, για τον άνθρωπο που σε νοιάζεται, για την δουλειά που έχεις.

Να έχεις ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που ίσως είναι «μικρά» αλλά τα έχεις. Φαντάσου να μην τα είχες κι αυτά...

Είναι μεγάλη αρετή το να έχεις ευγνωμοσύνη κι ας μην σου πάνε όλα καλά και ιδανικά. Σίγουρα υπάρχουν και καλύτερα, σίγουρα όμως υπάρχουν και χειρότερα.

Μην πέσεις στην παγίδα να συγκρίνεις την ζωή σου με άλλες ζωές ανθρώπων (που θεωρείς πετυχημένους) πέφτοντας στην αχαριστία για αυτά που ήδη έχεις στην ζωή σου.

Να προσπαθείς για το καλύτερο, όμως με πνεύμα ταπείνωσης και απλότητας, χωρίς εμμονές και υστερίες.

☦ Σπάζοντας το φράγμα της λογικής

Γράφει ο Πρωτ. Γεώργιος Χριστοδούλου

Σχετικά με πρόσφατες δημόσιες δηλώσεις περί της Θείας Κοινωνίας από καθηγητή Γενετικής αλλά κι από πολιτικά πρόσωπα, θα ήθελα να εκφράσω απλά κι ελεύθερα κάποιες σκέψεις.

Σκοπός του συγκεκριμένου άρθρου δεν είναι να υποτιμήσει την επιστήμη ούτε τα πρόσωπα, αλλά να ενισχύσει την πίστη των ορθοδόξων χριστιανών που πλήττεται τον τελευταίο καιρό.

☦ «Ἐμεῖς θέλουμε Χριστό καί Ἑλλάδα!»

Ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη. Πετάξτε τὶς ἁλυσίδες καὶ φωνάξτε: «Ἐμεῖς θέλουμε Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα!». Ἕλληνες, σηκῶστε ἱερὸ πόλεμο καὶ διῶξτε ὅποιον κάνει ἔργο διαβόλου σ᾽ αὐτὴν τὴν ματωμένη χώρα. Δὲν σηκώνει ἄλλο. Ἐξεγέρθητε καὶ μὴ ὑπνῆτε, γιατὶ ἐγγὺς τὸ τέλος, ὄχι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τῆς Ἑλλαδίτσας.

(†) Μακαριστός Γεροντας Γρηγόριος Αρχιπελαγίτης.

Καθηγούμενος Ι. Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ.

trelogiannis