☦ Πνευματικές δικλίδες ασφαλείας...

....Πριν λίγα χρόνια επισκέφθηκε το Όρος ένας πατέρας από μια πόλη της Ελλάδας.

Ήρθε στο Όρος με έναν και μόνο σκοπό : Να συμβουλευτεί τους Γεροντάδες για ένα μεγάλο πρόβλημα που τον βασάνιζε!
Το παιδί του είχε έναν πολύ δυσίατο καρκίνο και έπρεπε , αν θέλανε να εξαντλήσουν όλες τις πιθανότητες, να το πάνε άμεσα στο εξωτερικό! Βρέθηκε λοιπόν με τον Γέροντα και εκείνος του είπε: «Δεν θα το πάτε πουθενά ! Θα φύγει το παιδί, γιατί είναι στην πρόνοια του Θεού , μα την ίδια μέρα θα σας δώσει άλλο ο Κύριος !»

☦ Θαύματα και θαυμάσια …ακόμα δεν απαγορεύτηκαν!

Κάτι που πάντοτε γνωρίζαμε και εσχάτως ξεχάσαμε είναι ότι η μόνη αληθινή πίστη μας, τις περισσότερες φορές προσεγγίζεται μόνο δια της αποφατικής οδού και της αποφατικής Θεολογίας. Εκείνης που δεν αρνείται αλλά τις περισσότερες φορές δειλιά και αδυνατεί πλήρως να περιγράψει και να εξηγήσει τον Θεό. Λέν τα χείλη συνεχώς : Ακατάληπτε , Ανερμήνευτε, Απερίγραπτε Κύριε Δόξα Σοι! Και στις μέρες μας έχουμε βαλθεί όλοι να εξηγήσουμε και μάλιστα με τρόπο ακαταγώνιστα πειστικό σε τι Θεό πιστεύουμε … Έγραφε προχθές μια πολύ ευλογημένη ψυχή και εξαίρετος Θεολόγος επιχειρηματολογώντας : 

☦ Ο Συμεών κράτησε τον Χριστό στην αγκαλιά του· αλλά εμείς με την θεία Κοινωνία παίρνουμε τον Χριστό όχι απλά στην αγκαλιά μας, αλλά στην καρδιά μας

Ιερεμίου, Μητροπ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως

1. Την 2α του μηνός Φεβρουαρίου, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την τέταρτη Δεσποτική εορτή, την Υπαπαντή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πρώτη Δεσποτική εορτή είναι τα Χριστούγεννα, δεύτερη είναι η Περιτομή, τρίτη η Βάπτιση στον Ιορδάνη ποταμό και τέταρτη η Υπαπαντή. Είναι μεγάλη η εορτή αυτή, γιατί δεν είναι μόνο Δεσποτική, αλλά και Θεομητορική εορτή. Κατά λειτουργικό κανόνα που ακολουθεί η Εκκλησία μας, την άλλη μέρα μιας Δεσποτικής εορτής, εορτάζουμε το πρόσωπο εκείνο που συνδέεται άμεσα με την εορτή αυτή. Επειδή σας μίλησα άλλοτε για την Υπαπαντή, θα σας μιλήσω σήμερα για τον άγιο Συμεών τον θεοδόχο, ο οποίος εορτάζει την άλλη μέρα της εορτής· γιατί αυτός «απάντησε» τον Κύριο, και γι’ αυτό η εορτή λέγεται Υπαπαντή.

☦ Ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Δίκαιος ὁ Θεοδόχος

Ὁ Συμεὼν ἦταν ἄνθρωπος δίκαιος καὶ εὐλαβής, «προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ». Ἦταν ἄνθρωπος κατὰ τὴν φύση, ἀλλὰ στὴν ἀρετὴ ἄγγελος, ἄνθρωπος συναναστρεφόμενος μὲ ἀνθρώπους, ἀλλὰ συμπολιτευόμενος μὲ ἀγγέλους. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τοῦ εἶχε ἀποκαλύψει ὅτι δὲν θὰ πεθάνει προτοῦ ἀξιωθεῖ νὰ δεῖ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ Τὸν κρατήσει στὴν ἀγκαλιά του.

☦ ΥΠΑΠΑΝΤΗ 2021- η ΠΑΝΑΓΙΑ η ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΡΙΑ δεν δακρύζει απλώς, αλλά κλαίει κρουνηδόν

Ο λόγος μας είναι πτωχός για να μιλήσει για το έκτακτο αυτό ΘΕΟΣΗΜΕΙΟ που διαδραματίζεται αδιάλειπτα από την 8η  Σεπτεμβρίου του 2020, ημέρα του Γεννεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου κατά το οποίο εόρταζε και η Εφέστιος Εικών της Παναγίας της Παρηγορητρίας στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στον Βύρωνα, όπου συμβαίνουν και τα ΘΑΥΜΑΣΤΑ αυτά.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Οι απλές ψυχούλες κυριευόμενες από την κατάνυξη της ΘΕΑΣ αυτών μονολογούν: "κλαίει η ΠΑΝΑΓΙΑ μας γιατί δεν κλαίμε εμείς για τα χάλια μας ως άτομα , ως κοινωνία , ως ολάκερα Έθνη"

☦ Πώς να λέμε την Ευχή; ~ π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου

“Η ευχή μέσα στον κόσμο”

Ο πλέον συνηθισμένος τρόπος είναι να λέμε την Ευχή είτε προφορικά, είτε ψιθυριστά, είτε από μέσα μας με τον ενδιάθετο λόγο, παντού και πάντοτε.

Έτσι, στη δουλειά, στο σπίτι, στο δρόμο λέμε: “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Όταν τρώμε, όταν περπατάμε και, ειδικότερα, όταν βρισκόμαστε μέσα στο ναό: “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”.

☦ π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος: «Αρνούμαι εγώ και η πρεσβυτέρα μου να κάνουμε εμβόλια»

Θ.Π.: Ενώ οι υπόλοιποι, αυτοί οι προβατόσχημοι λύκοι που εμφανίζονται μπροστά από τις κάμερες και προπαγανδίζουν αυτά τα νεοταξικά ιατρικά τερατουργήματα κάποια στιγμή θα κληθούν σε απολογία εκ του φοβερού βήματος του Κυρίου και τότε να δούμε τι θα απαντήσουν….

Αρνούμαι εγώ και η πρεσβυτέρα μου να κάνουμε εμβόλια. Αν είναι να αρρωστήσουμε και να πεθάνουμε, «γενηθήτω το θέλημα Του»...

☦ τρυφή και κατάνυξη

Όπως είναι αδύνατον να αναμείξει κανείς στο νερό τη φωτιά, έτσι είναι και αδύνατον να συνυπάρξουν η τρυφή και η κατάνυξη.

Διότι η μεν κατάνυξη είναι μητέρα των δακρύων και της νήψεως, ενώ η τρυφή είναι η μητέρα του γέλιου και της απερίσκεπτης διαγωγής. Και με την κατάνυξη η ψυχή αναπτερώνεται, ενώ με την τρυφή, γίνεται βαρύτερη και από τον μόλυβδο. (Ιερός Χρυσόστομος)

epanosifi

☦ Μας είναι αδύνατο να ζήσουμε πνευματικά χωρίς να ανεβαίνουμε στον Θεό με την προσευχή μας

Για κάθε άνθρωπο που μετανοεί και αναζητά τον Κύριο χρειάζεται αρχικά να διδαχθεί την πλήρη καθοδήγηση στην εκτέλεση της προσευχής του Ιησού.

Κατόπιν μέσα από αυτή πρέπει να οδηγείται και στην τέλεση των άλλων προσευχών, διότι μέσα από αυτή την οδό είναι δυνατόν ο μετανοημένος να δυναμώσει το συντομότερο, να αφυπνιστεί πνευματικά και να αποκτήσει την εσωτερική ειρήνη.

☦ Στήν ὥρα τῆς χαρᾶς ὁ Συμεών προ­­φητεύει τήν ὀδύνη.

«Σοῦ δέ αὐτῆς τήν ψυχήν διελεύ­σεται ρομφαία» (Λουκ. 2.35).

Συνάντηση οὐρανοῦ καί γῆς· συ­νάν­τηση παρόντος καί μέλ­λοντος σήμερα, ἀδελφοί μου, στόν ναό τοῦ Θεοῦ, καί ἐμεῖς θεαταί καί ἀκροαταί τῶν θείων μυστηρίων.

Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, τόν ὁποῖο ὁ Πα­τήρ προσέφερε γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου, προσφέρεται ἀπό τήν κατά σάρκα μητέρα του στόν ναό τοῦ Θε­οῦ.

Εἰσέρχεται ὁ Χριστός ὡς βρέ­φος τεσσαρακονθήμερο στόν χειρο­ποίη­το ναό τοῦ Θεοῦ γιά νά εἰσο­δεύ­­σει ἐν τῷ προσώπῳ του τή φθαρ­­­τή ἀν­θρώπινη φύση στόν ἀχει­­ροποίη­το ναό τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν.

☦ «Σήμερα αφήνεις ελεύθερο τον δούλο σου, Δέσποτα, να πεθάνει»

Ο Συμεών φωνάζει: «Σήμερα αφήνεις ελεύθερο τον δούλο σου, Δέσποτα, να πεθάνει κατά τον λόγο σου με ειρήνη, γιατί είδαν τα μάτια μου την σωτηρία σου», λέει.

Τι είναι αυτό που λέει;

Προηγουμένως δηλαδή πίστευα με την διάνοιά μου και γνώριζα με τον λογισμό μου.

Τώρα όμως είδαν και τα μάτια μου. Και εκείνο που προσδοκούσα με την καρδιά μου, να που το είδαν τα μάτια μου εκπληρωμένο.

☦ «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλον σου δεσπότα»

Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος

Οἱ τα πάντα καλῶς διαταξάμενοι πνευματοκίνητοι ἅγιοι Πατέρες μας, ὅρισαν, μέσα στόν λειτουργικό της κύκλο, ἡ Ἐκκλησία μας νά ἑορτάζει τήν 2α Φεβρουαρίου τήν ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Αὐτό συμβαίνει διότι ἡ εὐλογημένη αὐτή ἡμέρα εἶναι ἡ τεσσαρακοστή ἀπό τήν 25η Δεκεμβρίου, πού ἑορτάζεται ἡ κατά σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου. Καί ὅπως ὁ Ἰησοῦς ἐκπλήρωσε στή ζωή τοῦ ὅλα τα τοῦ Νόμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἔτσι καί τώρα, σαράντα μέρες ἀπό τήν Γέννησή Του, προσφέρθηκε στό Ναό, σύμφωνα μέ τά καθιερωμένα, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Λευιτικοῦ (ΙΒ' κέφ.).