☦ "Πλην ο υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;

☦"αν κανείς σας πει τι θα πάθετε εξ αιτίας της αμαρτίας , εσείς θα πείτε τέτοια πράγματα δεν γίνονται" ΚΑΙ ΟΜΩΣ...

 "εγώ πραγματοποιώ εις τας ημέρας σας έργον τιμωρίας και καταστροφής, έργον το οποίον εάν κανείς εκ των προτέρων σας το διηγηθεί, θα σας φανεί  τόσον παράδοξον, ώστε δεν θα το πιστεύσετε"

Αυτά λέγει ο ίδιος ο ΚΥΡΙΟΣ με τους προφήτες και τα επαναλαμβάνει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ σε εμάς όλους τους μεταγενέστερους , όταν βρέθηκε να κηρύττει το ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ στην Αντιόχεια της Πισιδίας μαζί με τον Αποστόλο Βαρνάβα. Ήταν τότε που τους έδιωξαν και αυτοί βγαίνοντας από την πόλη τίναξαν την σκόνη του  χώματος  της από τα πέδιλα τους για να μην έχουν καμία σχέση με αυτήν.

☦ Τα εικονίσματα στη θέση τους...

…Νύχτωσε για τα καλά και κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια ως την αυλή του Μοναστηριού .

Το γλυκό ημίφως απ τα καντηλάκια του Καθολικού είναι τόσο αρκετό για να λάμψει εκείνος ο μικρός περίγυρος ουράνια , ηλιοστάλακτα .

Ανεβαίνουμε στο δωμάτιό μας δίπλα ακριβώς στο Αρχονταρίκι . Οι λάμπες σκορπάνε το ομορφότερο φως σε όλους τους χώρους.

Στους διαδρόμους , στους παλιούς τοίχους με τα κάδρα των Αγωνιστών του 21 . Αυτών που πολέμησαν για τον Χριστό και την Πατρίδα . Μοιάζουν να μας κοιτούν επίμονα .

☦ Για τρεις αφανείς αναχωρητές αγίους στον Άθωνα και τον άγγελο που τους υπηρετούσε

Ο μακάριος Γέρων, παπά Γρηγόριος (†1899) διηγόταν στα τελευταία του το έξης περιστατικό, σχετικά με το λεγόμενο ότι στον καιρό μας δεν υπάρχουν άνθρωποι αγωνιστές, όπως οι παλαιοί Πατέρες. Λειτουργούσα, έλεγε, την Μεγάλη Πέμπτη, και προς το τέλος της Λειτουργίας παρουσιάστηκε στο ναύδριον της Καλύβας μου ένας νέος μοναχός βαστώντας αναμμένο φαναράκι. Αφού μπήκε στο Ιερό Βήμα μου είπε, «να μη καταλύσεις όλην την κοινωνίαν, άγιε Πνευματικέ. Είναι ανάγκη να έλθεις, να κοινωνήσεις τρεις αδερφούς, που μένουν εδώ πιο πάνω. Γι’ αυτό ήλθα να σε πάρω».

☦ Η Παναγία Μας

Η Ταπείνωση της Παναγίας

Τι ανύψωσε τη Μητέρα του Θεού πάνω από όλα τα δημιουργήματα; Η ταπείνωση.

Ο Θεός «επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού» (Λκ. 1, 48), και γι’ αυτή την επιβραβευμένη ταπείνωσή Της την μακαρίζουν όλες οι γενιές.

Καί εσύ περισσότερο από όλα τα άλλα προσπάθησε να αποκτήσεις ταπείνωση. Ο Θεός στους ταπεινούς δίνει τη χάρη, ενώ στους υπερήφανους αντιτάσσεται.

☦ Η ζωή μας: Δρόμος πτώσεων και αναστάσεων

ΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

του Αρχιμ.Παύλου Παπαδόπουλου

Όλοι οι άνθρωποι, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, διακατεχόμαστε από πάθη

Μερικά πάθη είναι φανερά και άλλα κρυφά. Συνήθως κατακρίνονται πολύ αυστηρά οι άνθρωποι που πέφτουν σε κάποιο φανερό πάθος ενώ μπορεί το κρυφό πάθος των κατηγόρων τους να είναι μεγαλύτερο. Γι’ αυτό «μη κρίνουμε κατ’ όψιν», μην κρίνουμε δηλαδή τους άλλους απ’ αυτό που φαίνονται.

Διότι μπορεί κάποιος να πράττει κάποια αμαρτία φανερά αλλά να έχει μετάνοια κρυφή, αλλά και το αντίθετο, μπορεί κάποιος να φαίνεται ευσεβής και ηθικός ενώ στα κρυφά να πέφτει σε μεγάλα αμαρτήματα.

☦ Που να γνώριζε ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Παλαμάς που μόλις εορτάσαμε την Β΄ Κυριακή των Νηστειών, ότι ο δικός του ο ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ μπορεί να βοηθήσει στον σημερινό επιβαλλόμενο εγκλεισμό μας;

Φώτο από www.imnst.gr

"Να γιατί οι ημέρες μας  έχουν το κάτι διαφορετικό και για αυτές η ιστορία θα αφιερώσει ειδικά κεφάλαια , ακριβώς γιατί βρίθουν προκλήσεις , πειρασμούς , κοινωνικές και πολεμικές μπόρες αλλά και ανατάσεις πνευματικές.

Μια καλή φίλη μας έστειλε ένα μικρό πόνημα , ένα δείγμα μιας εύστοχης σύγκρισης αλλά και θεώρησης των σημερινών βιωμάτων με τον αδαπάνητο πατερικό θησαυρό της Ορθοδοξίας μας  για να κρατηθούμε απέναντι στη  μαζική κατάθλιψη που απεργάζονται κάποιοι για εμάς.

Επειδή όμως Χριστιανός (Ορθόδοξος) σημαίνει ΦΩΣ για αυτό το σκοτάδι δεν πιάνει σε αυτό το μέρος όλες τις ώρες.

☦ Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Συνέχισε να προσπαθείς…

Σε καιρό πειρασμού μη αφήνεις τη θέση σου· μη λιποτακτήσεις· μη θελήσεις να δείξεις του άλλου το σφάλμα…

Και τώρα που νικήθηκες και έπεσες μία φορά να είσαι άγρυπνος στο εξής σε αυτό το πάθος. Διότι ο πειρασμός πάντοτε στέκει πλάι σου· και σ’ όποιον πόλεμο νικήθηκε μία φορά -και εκατό χρόνια να περάσουν- μόλις έλθει ο άνθρωπος σ’ εκείνο το πράγμα, που νικήθηκε την πρώτη φορά, αμέσως τον ρίχνει και πάλι..

☦ Η Παρθενία της Θεοτόκου και η Μετάνοια της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας

Η Παρθενία της Θεοτόκου, δεν είναι μόνο η σωματική της αγνότητα και ηθική ακεραιότητα από βάθους καρδίας, αλλά πρώτιστα το ότι ουδέποτε χώρισε από την Αγάπη του Τριαδικού Θεού, από τη Σύλληψή της μέχρι την Κοίμησή της. Τότε, μόλις θαύμασα και τους σύγχρονους Αγίους Πορφύριο, Παΐσιο, Ιάκωβο, Ιωσήφ Ησυχαστή, Εφραίμ Κατουνακιώτη και άλλους, ότι και αυτοί είχαν αυτή την Παρθενία, μου ήλθε η αντίληψη, ότι και όσοι εκ Μετανοίας δεν χωρίζουν από την Αγάπη προς τον Τριαδικό Θεό και αυτοί δεν υπολείπονται στη Ζωή του Θεού, όπως η Αγία Μαρία η Αιγυπτία.

☦ Είμαστε άπόγονοι μονάχα τής μάνας μας...!

Κάποτε πλησίασε τόν νομπελίστα ποιητή μας Γιώργο Σεφέρη, ένας ξένος διαπρεπής συνομιλητής, «πειράζων αύτόν καί λέγων»: «Μά πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά άπόγονοι τού Λεωνίδα καί τού Θεμιστοκλή;».

Άπαντά ό Σεφέρης: «Όχι, είμαστε άπόγονοι μονάχα τής μάνας μας, πού μᾶς μίλησε Έλληνικά, πού προσευχήθηκε Έλληνικά, πού μᾶς νανούρισε μέ παραμύθια γιά τόν Όδυσσέα, τόν Ήρακλή, τόν Λεωνίδα καί τόν Παπαφλέσσα, καί ένιωσε τήν ψυχή της νά βουρκώνει τήν Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στό ξόδι τού νεκρού Θεανθρώπου!».

☦ Ἡ σιγή σε θέματα πίστεως εἶναι τρίτο εἶδος ἀθεΐας

Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σ᾿ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς.

☦ Πέντε λεπτά για μια αιωνιότητα...

Θ.Π.: Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΝΝΟΕΙ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΗΜΕΡΑΣ. ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΤΗΣ ΑΥΡΙΑΝΗΣ ΜΠΟΡΕΙ… ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΕΧΕΙΣ !!!

Πόσο δύσκολο εἶναι νά πᾶς πέντε λεπτά νά ἐξομολογηθεῖς; Γιά πέντε λεπτά νά χάσεις μιά αἰωνιότητα ἀξίζει; Γιατί μετά θάνατον δέν μπορεῖς νά μετανοήσεις.