«Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με».
Σε νέα ελληνικά:
«Σωτήρα μου, βλέπω στολισμένο το σπίτι του γάμου, αλλά δεν έχω κατάλληλα ρούχα για να μπω μέσα. Κάνε λαμπερή τη στολή της ψυχής μου, Εσύ που δίνεις το φως, και σώσε με».
Όταν η ζωή γεμίζει από μόχθους αναδεύει μέσα στον άνθρωπο το αίσθημα πως βαραίνει πάνω του η κατάρα και η οργή του Θεού. Όταν όμως περάσουν αυτές οι δοκιμασίες, τότε θα δει πως η θαυμαστή πρόνοια του Θεού τον φύλαγε προσεκτικά σ’ όλες τις πτυχές της ζωής του. Χιλιόχρονη πείρα, που παραδίνεται από γενιά σε γενιά, λέει πως όταν ο Θεός δει την πίστη της ψυχής του αγωνιστή γι’ Αυτόν, όπως είδε την πίστη του Ιώβ, τότε τον οδηγεί σε αβύσσους και ύψη πού είναι απρόσιτα σ’ άλλους.
Οι εσωτερικοί άνθρωποι, επειδή έχουν ταπείνωση, είναι τα
αληθινά αστέρια που κινούνται ιλιγγιωδώς αλλά αθόρυβα και ταπεινά, χωρίς να τα
καταλαβαίνει κανείς πως κινούνται, ενώ είναι μεγάλοι πλανήτες. Κρύβονται δε και
στα βάθη του Ουρανού και δίνουν την εντύπωση στους ανθρώπους ότι είναι αναμμένα
καντηλάκια με ταπεινό φως.
(Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Δεν κουράστηκαν μόνο οι άνθρωποι, κουράστηκαν και οι
πέτρες
Και ξαφνικά ζούμε την επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης
για να καλύψει το άδειασμα της ανθρώπινης νοημοσύνης, κοινώς το άδειασμα του
μυαλού μας που επιτεύχθηκε με τόσα πλυντήρια προπαγάνδας τις τελευταίες
δεκαετίες, αλλά δεν θα προλάβουν να πάρουν το φύραμα του θειικού δώρου της
κοινής λογικής, κάτι υπάρχει και αυτό αντιστέκεται.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Την δεκαετία του 1920 κάθε πρωί που κατέβαινε μετά την ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ τα σκαλοπάτια του ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (στο παλαιό εκκλησάκι), ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο ΠΛΑΝΑΣ έκανε τον Σταυρό του και μονολογούσε «Κύριε σώσε με από τον πειρασμό της σημερινής συκοφαντίας».
"Μας ρώτησε ένας παππούλης από τα Ιεροσόλυμα και μας προέτρεψε να διαβάσουμε τα σχετικά από τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό.
Όμως συμπλήρωσε ο ίδιος αυτός ο γέροντας ότι αυτή η
ξεραΐλα του ψευτορωμαίικου θα το ξεπατώσει από τις ρίζες"
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
"Επείγεται λοιπόν προς το πάθος και βιάζεται να πιεί
το ποτήρι του θανάτου, το σωτήριο για όλο τον κόσμο.
Έρχεται πεινασμένος για τη σωτηρία της ανθρωπότητας, και δε βρίσκει σ᾽ αυτήν καρπό. Γιατί αυτήν υπαινίσσεται μεταφορικά η συκιά.
Τό Τροπάριον
«Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός καί μακάριος
ὁ δοῦλος, ὅν εὑρήσει γρηγοροῦντα·ἀνάξιος δέ πάλιν, ὅν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε
οὖν ψυχή μου, μή τῷ ὕπνῳ κατενεχθῇς, ἵνα μή τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καί τῆς
Βασιλείας ἔξω κλεισθῇς· ἀλλά ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ ὁ Θεός
ἡμῶν, προστασίαις τῶν ἀσωμάτων, σῶσον ἡμᾶς.»
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Νά, ὁ Νυμφίος ἔρχεται στό μέσο τῆς νύχτας, κι εὐτυχισμένος θά εἶναι ὁ δοῦλος πού θά τόν βρεῖ (ὁ Νυμφίος) ξάγρυπνο νά τόν περιμένει· ἀνάξιος ὅμως πάλι θά εἶναι ἐκεῖνος, πού θά τόν βρεῖ ράθυμο καί ἀπροετοίμαστο. Βλέπε, λοιπόν, ψυχή μου νά μή βυθιστεῖς στόν πνευματικό ὕπνο, γιά νά μήν παραδοθεῖς στό θάνατο (τῆς ἁμαρτίας) καί νά μείνεις ἔξω τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ἀνάνηψε κράζοντας· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶσαι ἐσύ ὁ Θεός· σῶσε μας διά τῆς προστασίας τῶν ἐπουρανίων Ἀσωμάτων Δυνάμεων (τῶν Ἀγγέλων).
Ήταν ένας ληστής. Ένας άνθρωπος με πλήθος αξιόποινων πράξεων, τέτοιων και τόσων που τον έκαναν απεχθή στα βλέμματα των ανθρώπων . Ήταν ένας κατάδικος, της πιο μεγάλης και δίκαιης καταδίκης, αφού ούτε ο ίδιος δεν είχε προβάλει υπεράσπιση και δικαιολογία για τον εαυτό του: «Άξια ων επράξαμεν απολαμβάνομεν», ομολογεί προσυπογράφοντας έτσι χωρίς ελαφρυντικά την καταδίκη του (Λουκ. κγ΄ 41). Κινούνταν στο περιθώριο. Δρούσε στην παρανομία. Σκόρπιζε το φόβο, για να δρέψει τελικά όχι μόνο την περιφρόνηση, αλλά και τη μήνη των ανθρώπων της εποχής του. Κι όμως αυτό το αποτρόπαιο πρόσωπο, αυτός ο απάνθρωπος άνθρωπος τιμάται στην αγία μας Εκκλησία μαζί με τα άχραντα πάθη του Θεανθρώπου Κυρίου μας.
Μεγάλη Εβδομάδα του 2016.
Άγιον Όρος. Μονή Ιβήρων. «Μόνος». Με μόνο το Μάρκελλο ως την πλησίον οικογένεια μου και με μία άλλης ποιότητας εγγύτητα να με συνδέει πόρρωθεν με τη σύζυγο και τα παιδιά μου. Άλλο πρόγραμμα .Άλλος βιορυθμός. Μέσα σ’ ένα κλίμα ελευθερίας και μη καταπιεστικής φιλοξενίας. Στην «ποδιά» της Παναγίας της Πορταΐτισσας.
Διαισθανόμαστε ότι θα
γίνουν καταστροφικά πράγματα και γίνονται καθημερινά, Γι’ αυτό τρέχουμε στα
μοναστήρια και στις εκκλησίες, αλλά δεν πρέπει να έχουμε φόβο.
Για σκεφτείτε, αν ένα τάγμα αγγέλων έγιναν δαίμονες και κάνουν τόση ζημιά, τι βοήθεια μας προσφέρουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων.
