☦ Ο λογικός άνθρωπος πολεμείται δια μέσου των αισθήσεων από τα ψυχικά πάθη.

Πέντε είναι οι αισθήσεις του σώματος: όραση, όσφρηση, ακοή, γεύση, αφή. Υποκύπτοντας μέσω των αισθήσεων αυτών στα τέσσερα πάθη αιχμαλωτίζεται η άθλια ψυχή. Κι είναι αυτά τα τέσσερα πάθη της ψυχής: κενοδοξία, χαρά, θυμός, δειλία. Όταν λοιπόν ο άνθρωπος με τη φρόνηση και την επανειλημμένη σκέψη σαν καλός στρατηγός γίνει κύριος των παθών και τα νικήσει, δεν πολεμείται πλέον από αυτά, αλλά έχει ειρήνη στην ψυχή του και στεφανώνεται από τον Θεό ως νικητής.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ  των ιερών Νηπτικών

☦ Η τέλεια αγάπη δεν διαχωρίζει κατά τις διαθέσεις των επιμέρους ανθρώπων τη μία και κοινή ανθρώπινη φύση, αλλά αποβλέποντας σ’ αυτήν, αγαπά εξίσου όλους τους ανθρώπους.

Αγαπά τους ενάρετους ως φίλους. τους κακούς τους αγαπά ως εχθρούς, και τους ευεργετεί και μακροθυμεί και υπομένει αν την βλάψουν, χωρίς να λογαριάζει διόλου το κακό, αλλά και πάσχει για χάρη τους, αν το καλέσει η περίσταση, για να τους κάνει και αυτούς φίλους, αν είναι δυνατόν. Αν δεν το κατορθώσει, δεν αλλάζει την διάθεσή της, αλλά φανερώνει τους καρπούς της αγάπης εξίσου προς όλους τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και ο Κύριός μας και Θεός Ιησούς Χριστός, δείχνοντας την αγάπη Του σ’ εμάς, έπαθε για χάρη όλης της ανθρωπότητας και χάρισε σε όλους εξίσου την ελπίδα της αναστάσεως – αν και καθένας κάνει τον εαυτό του άξιο είτε για δόξα, είτε για κόλαση.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ  των ιερών Νηπτικών

☦ Η πίστη είναι ένα αγαθό της εσωτερικής διαθέσεως της ψυχής. Αυτή γεννά μέσα μας το φόβο του Θεού.

Ο φόβος του Θεού διδάσκει την τήρηση των εντολών, η οποία λέγεται πρακτική αρετή. Από την πρακτική φυτρώνει η πολύτιμη απάθεια. Γέννημα της απάθειας είναι η αγάπη, η οποία είναι εκπλήρωση όλων των εντολών (Ρωμ. 13, 10), τις οποίες συνδέει σφιχτά και συγκρατεί.

Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ  των ιερών Νηπτικών

☦ «Όσοι ανήκουν στο Χριστό, σταύρωσαν τον σαρκικό άνθρωπο με τα πάθη και τις επιθυμίες του»

Θέλοντας ο Απόστολος Παύλος να δηλώσει την τέλεια νέκρωση των παθών, λέει: «Όσοι ανήκουν στο Χριστό, σταύρωσαν τον σαρκικό άνθρωπο με τα πάθη και τις επιθυμίες του» (Γαλ. 5, 24). Γιατί όταν νεκρώσομε τα πάθη και εξαφανίσομε τις επιθυμίες και υποτάξομε στο Πνεύμα το σαρκικό φρόνημα, τότε σηκώνομε το σταυρό και ακολουθούμε τον Χριστό(Ματθ. 16, 24). Επειδή τίποτε άλλο δεν είναι η αναχώρηση, παρά νέκρωση των παθών και φανέρωση της ζωής που είναι κρυμμένη στο Χριστό (Κολ. 3,3)

Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ  των ιερών Νηπτικών

☦ Όταν δεν έχει όμως, τη χάρη του Χριστού, τα θέλει όλα, γιατί δεν έχει τίποτα!

– Κάθε άνθρωπος, τον Χριστό ζητάει. «Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος…».

Δεν φτάνει μόνο το ψωμί, που δίνουν τα συστήματα.

Η ψυχή με τι θα τραφεί; Η ψυχή είναι η ουσία του όντος.

Το σώμα είναι το περίβλημα, ο ναός της ψυχής.

☦ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ-Η αιώνια ζωή δεν είναι μια αφηρημένη υπόσχεση για την μετά θάνατο κατάσταση.

Σταυρός και Ανάσταση στην Ορθοδοξία είναι αλληλένδετη πραγματικότητα. Όπου προηγείται ο Σταυρός ακολουθεί η Ανάσταση. Ο Σταυρός, από μέσο θανατικής καταδίκης, έγινε, με την Ανάσταση του Χριστού, σύμβολο νίκης κατά του θανάτου και αιώνιας ζωής. Και κάτι ακόμη περισσότερο: φανερώνει την απέραντη αγάπη του Δημιουργού προς το πλάσμα του, αφού πεθαίνει Εκείνος για να ζήσει αυτό.

☦ ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ;

π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

Η τρίτη Κυριακή των Νηστειών ονομάζεται «Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης». Στην αγρυπνία (σ. ή στον Όρθρο) αυτής της μέρας, μετά από τη μεγάλη Δοξολογία, ο Σταυρός μεταφέρεται σε μια σεμνή πομπή στο κέντρο του ναού και παραμένει εκεί όλη την υπόλοιπη εβδομάδα οπότε στο τέλος κάθε ακολουθίας γίνεται προσκύνηση του Σταυρού.

☦ “Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι…”) Μαρκ. η’ 34 – θ’1

Αυτήν την Κυριακή 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024 ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ (Γ’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ) στους Ιερούς Ναούς θα διαβασθεί το ευαγγέλιο με μια από τις πιο σημαντικότερες ομιλίες του Κυρίου μας.

Στο ευαγγέλιο αυτής της Κυριακής ο Κύριος μας ζητάει να απαρνηθούμε τον εαυτό μας, να σηκώσουμε τον Σταυρό μας και να τον ακολουθήσουμε. Μέχρι του σημείου να περιφρονήσουμε ακόμη και το θάνατο.

☦ [{ Άγιον Όρος Κουτλουμουσιανό Κελλί «Παναγούδα» Σάββατο Α’ Νηστειών 1987. Με πολύ πόνο και αγάπη Χριστού, Μοναχός Παϊσιος }]

«Επειδή ο Άγιος προέβλεψε ότι μερικοί μετά το θάνατο του, θα προσπαθούσαν να θολώσουν τα νερά και να αλλοιώσουν τις απόψεις του, επέμενε το κείμενο «ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» να κυκλοφορήσει με το γραφικό του χαρακτήρα και τα ορθογραφικά λάθη του, όπως ακριβώς το έγραψε..»

ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΑΝ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΕΝΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑΜΕ ΩΣ ΤΩΡΑ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΡΕΥΡΕΘΗ ΣΕ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ ΟΥΤΕ ΠΟΛΥ, ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ, ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΛΛΑ ΕΙΠΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΜΕ ΛΕΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΛΑΘΟΣ ΣΕ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΛΕΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ, ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. ΜΑΛΙΣΤΑ…..

+ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.....

+ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΜΗΝΑ

☦ Μακάριοι είναι όσοι γνώρισαν από τούτη τη ζωή το Φως του Κυρίου, και αυτοί που φωτίζονται από το Θείο Φως.