ΕΜΦΑΝΙΣΗ του Πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου μετά την κοίμηση του στο γάμο πνευματικών του παιδιών;

Το σκάφος της Εκκλησίας μπορεί να κλυδωνίζεται με διαμάχες, ασυμφωνίες, φατριασμούς ακόμα και με μίση, πάθη και σκάνδαλα αλλά αυτό θαλαττεύει σταθερά στην ίδια ουρανομήκη  πορεία του, Οικονομώντας τα ΖΩΟΠΟΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ, καθότι ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ χθες , σήμερα , ο αυτός και εις τους αιώνας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τον πατέρα Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο τον γνωρίζαμε φυσιογνωμικά  από την δεκαετία του 90, όταν τον συναντούσαμε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος σε παράλληλες εκπομπές που συμμετείχαμε.

Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 1

Τέλος, τέρμα και άκρια δεν έχει το Άγιον Όρος

Όπου οδηγεί η Παναγιά, γίνεσαι Χριστοφόρος

Ανόθευτή του η ομορφιά, θάλασσα η ευλογία

αχείμαστή του η άνοιξη, ζώσα η μαρτυρία.

Στων πρεσβευτών του τις μορφές, θυσία του ελαχίστου

στων καντηλιών τους τις φωτιές, η επίγνωση του απίστου.

Δεν είναι απόδημη η καρδιά που γεύτηκε το Θείο

Να μεγαλώσει σαν ποθεί της χάρης το δοχείο

Μύρια ψηφιά δεν μου αρκούν μια εικόνα του να φτιάξω

Σε εικονοστάσι αθωνικό να βρω να συνταιριάξω.

Και μύριες λέξεις κι αν γραφτούν το αιώνιο δεν τ΄ αγγίζουν

Όνειρο αχειροποίητο πλάθουν ψυχές που ελπίζουν.

Κάθε φορά που στου Άθωνα τα αγιομέρια πατάς, όταν το άμοιαστο δαντέλωμα του γαλάζιου του σε σαγηνεύει και πάλι, νιώθεις πως ξανασυναντάς μια καρδιά αφημένη, αγκυροβο-λημένη για πάντα εκεί. Δεν είναι απόδημη η καρδιά που επιστρέφει σε μέρη που αναπαύεται! Άκουσε κάποτε ο Κύριος το σπαραχτικό της “Καλόν εστίν ημάς ώδε είναι” και δια πρεσβειών της Μάνας όλου του κόσμου και πυλωρού του επίγειου τούτου παραδείσου, οικονόμησε ένα μόνιμο ολοδικό της στασίδι-απάγκιο, σιμά σε πολυκάντηλο Θρονί, σε Προστασία Φοβερή, σε Γοργοϋπήκοο βοηθό, σε Ελαιοβρύτισσα Γερόντισσα δεόμενη στον μέγα Χορηγό… Τον πρώτο-πρώτο ζήλο μας αναζητάμε, σαν τον δρόμο ξαναπαίρνουμε για το Όρος. Τον πλατυσμό της θηριάλωτης καρδιάς μας προσδοκάμε, σαν το άγριο στενεύει το άγιό της.

Εισόδια της Θεοτόκου. Η καλογερική της Παναγίας

Αυτήν την γιορτή στο Άγιο Όρος οι πατέρες μου την ονομάζουν «η καλογερική της Παναγίας».

Ο Γερο Γελάσιος πολύ την αγαπούσε και έλεγε ότι ο παπαΘανάσης, ο Γέροντάς του, ο άγιος ηγούμενος της Γρηγορίου την τιμούσε πάρα πολύ. Και μία φορά, μία τέτοια ημέρα, ο γεροΓελάσιος, είδε τον Γέροντά μου να συλλειτουργεί με τον Άγιο Ιάκωβο, τον Αδελφόθεο. Αυτόν που διέσωσε και την σχετική παράδοση.

Η Μικρασιατική γη γεννάει ΑΓΙΟΥΣ και θέλει το συντομότερο να τους μνημονεύουμε ΕΛΕΥΘΕΡΑ και σε αυτήν.

Πολύ σύντομα ο ΑΓΙΟΣ θα μνημονεύεται και στην γενέτειρα του στο Λιβίσι της Μ. Ασίας. (φώτο-ο ΟΣΙΟΣ  ΙΑΚΩΒΟΣ έμπροσθέν του ερειπωμένου  Ιερού Ναού των ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ στην γενέτειρα του)

Ας μην μας σκιάζουν οι  πρωτόγνωρες σημερινές  δυσκολίες. Ο πονηρός λυσσάει γιατί ξέρει σε γενικές γραμμές τι έρχεται, για αυτό και σπαταλάει όλα τα πολεμοφόδια του στην μάχη εναντίων μας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Μετά την Αγιοκατάταξη του Οσίου Ιακώβου του Τσαλίκη η Μικρά Ασία από φάντασμα ξαναζωντανεύει για ΛΕΥΤΕΡΙΑ. Ρωτούν και ξαναρωτούν γιατί τέλος πάντων αυτή η Ελλάδα δεν πεθαίνει; Και δεν γνωρίζουν τον απλό λόγο, ότι η Ελλάδα κυοφορεί εν δυνάμει ΑΓΙΟΥΣ.

Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, ο σύγχρονος γέροντας της Εύβοιας

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου*

Ο άγιος Ιάκωβος εγεννήθη το 1920 στα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, εις το Λιβίσι της Μάκρης, απέναντι από τη γειτονική μας νήσο Ρόδο.

Ένεκεν αυτής της γειτονίας ένιωθε πάντοτε μια ιδιαίτερη αγάπη για την Κύπρο. Η μάνα του Θεοδώρα, όταν ήθελε να παρακαλέσει την Παναγία, εγύριζε κατά τα βουνά του Κύκκου και φώναζε: «Παναγία του Κύκκου μου. Φύλαγε τα παιδιά του κόσμου και τα δικά μου». Αυτή τη σχέση της μάνας του με την Παναγία του Κύκκου, με την Κύπρο, θα την κληρονομήσει ο γέροντας μαζί με όλη τη μικρασιατική παράδοση και θα τη μεταφέρει πρόσφυγας το 1922 στη βόρεια Εύβοια.

Οι Τρεις Άγιοι του Πόνου και της Ελπίδας

Θ.Π.: Αυτή είναι η Άγία και Ουράνια τριας των σύγχρονων Οσίων Πατέρων  την οποία κάποια γερόντισσα ονόμασε «Ουράνια Παρέα»

Μία εικόνα σαν κι αυτή δόθηκε «υπέρ υγείας», ακριβώς πριν από 12 χρόνια από κάποιους προσκυνητές σε ένα μικρό καλυβάκι  κοντά στις Καρυές του Αγίου Όρους. Το γεροντάκι που έμενε στην καλύβι μόλις πήρε στα χέρια του την εικόνα χαμογέλασε περίεργα αλλά τόσο γλυκά, έπειτα  την σήκωσε στον αέρα λες και ήθελε να δει μέσα της. Ύστερα την κατέβασε, την πήρε μέσα στα χέρια του και την φίλησε με πολλή στοργή. Τους γνώριζε όλους αλλά δεν το είπε…

Ίσως του φαινόταν περίεργο που έβλεπε τους συνασκητές του σε εικόνα. Την πήρε με μεγάλη ευλάβεια και την έβαλε στο ατημέλητο αλλά συνάμα γεμάτο εικόνες κρεβάτι του.

Καμιά φορά την παίρνει στα χέρια του και την φυλάει με πολλή στοργή. Στη συνέχεια την γυρίζει από πίσω και διαβάζει….  «ΜΝΉΣΘΗΤΙ ΚΎΡΙΕ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΣΟΥ……»

Είναι βαθειά πεποίθηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας ότι κάθε εποχή έχει τους δικούς της Αγίους και ότι δεν υπάρχει εποχή χωρίς Αγίους. Ο Άγιος της κάθε εποχής είναι η ζωντανή απόδειξη και κατάδειξη της Χάριτος του Χριστού, της αγάπης του Πατρός και της κοινωνίας του Αγίου Πνεύματος εν τόπω και χρόνω, ανάμεσά μας. Όταν ένας Άγιος φεύγει από τον κόσμο αυτό για την ουράνια κατοικία του, αφήνει στην γενιά που τον γνώρισε το προνόμιο του Ιωάννου του Ευαγγευλιστού. Να μπορεί η γενιά αυτή να αναφωνεί το «όν ακηκόαμεν, όν έωρακαμεν τοις οφθαλμοίς ημών, ον εθεασάμεθα, και αι χείρες ημών εψηλάφησαν» (Α΄Ιω. 1,2).

Τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη ως σημάδι ότι έρχεται ο Γ΄ΠΠ και το 4ον “A” που μπορεί την ύστατη στιγμή να τον αποτρέψει;

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Χαίρε της Μικράς Ασίας Γόνε Λαμπρέ και της Ελλάδος αρωγέ.

+27 Νοεμβρίου 2017 Αγιοκατάταξη αγίου Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη

Ταις αυτού αγίαις πρεσβείαις, ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.

ΑΜΑΡΤΙΑ- ΑΠΙΣΤΙΑ- ΑΣΕΒΕΙΑ.

Αυτά τα ΤΡΙΑ (Α) είναι η πυρηνική γόμωση της πλανητικής καταστροφής και εμείς εμμένουμε σε αυτά και τα λιπαίνουμε με την πονηριά, την αδιαφορία και την καλοπέραση.

Ο Όσιος Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης! Ο Μητροπολίτης Μόρφου ομιλεί για τον 'Aγιο Πνευματικό του Πατέρα!

Μνημόνια ή 5η Σταυροφορία εναντίον της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ στην Ελλάδα; Οι ευσεβείς ληστές και οι άλλοι.

1204 μ.χ DEVASTATIO CONSTANTINOPOLITANA  ο  όλεθρος της  ΠΟΛΙΣ.

2019  μ.χ DEVASTATIO DE LA GRECIA δεν θα προλάβει να γίνει.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Το έναυσμα για την συγγραφή αυτή το πήραμε από τον λυγμό και τον πόνο ενός φίλου και αδελφού δασκάλου. Γιατί δεν μαθαίνουν τα παιδιά μας την πραγματική ιστορία; Πότε θα την μάθουν, όταν θα μακελεύονται  ως αμνοί  στους δρόμους και τις πλατείες;

Και μας παρέθεσε  ιστορικές πηγές από αυτές που σήμερα δεν διδάσκουν στα σχολεία μας για τους λόγους που γνωρίζουμε όλοι μας, διότι προτεραιότητα έχουν άλλα.

Εγκώμιο στην Αγία Θεοτόκο, όταν οι γονείς της την αφιέρωσαν στο Ναό, ενώ ήταν τριών ετών - Άγιος Γερμανός Α΄, Αρχιεπ. Κωνσταντινουπόλεως

1. Να κι άλλο πανηγύρι και χαρούμενη γιορτή της μητέρας του Κυρίου, να έξοδος της αμώμητης νύφης, να το πρώτο ξεπροβόδισμα της βασίλισσας, να το τέλειο σημάδι της δόξας που πρόκειται να την στεφανώσει, να το προοίμιο της θείας χάρης που πρόκειται να την σκεπάσει, να το φωτεινό γνώρισμα της εξαιρετικής καθαρότητάς της. Εκεί όπου μια φορά τον χρόνο κι όχι πολλές φορές εισέρχεται ο ιερέας και τελεί τη μυστική λατρεία, εκεί αυτή οδηγείται από τους γονείς της, για να παραμείνει συνεχώς στα άδυτα και ιερά της χάρης του Θεού.

Περιγραφή και σχολιασμός της εικόνας των Εισοδίων

Απόσπασμα από την εργασία: Η ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑ (των εκπαιδευτικών: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου-πρεσβυτέρας Χαρούλας Τσουλιάη)

H  είσοδος της Θεοτόκου στο  Ναό  είναι το  προοίμιο της εύνοιας του Θεού στους ανθρώπους, η  προκήρυξη της σωτηρίας των ανθρώπων, η προαγγελία του Χριστού και η  πραγματοποίηση του  σχεδίου της θείας Οικονομίας για  την σωτηρία  του Κόσμου. Αυτά διακηρύσσει το Απολυτίκιο  της εορτής: «Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας ηπροκήρυξις. Εν Ναώ του Θεού τρανώς η Παρθένος δείκνυται και τον Χριστόν τοις πάσι προκαταγγέλλεται. Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν· Χαίρε της οικονομίας του Κτίστου η εκπλήρωσις».

Λόγος εις τα Εισόδια της Θεοτόκου - Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«..Εάν το δένδρο αναγνωρίζεται από τον καρπό, και το καλό δένδρο παράγει επίσης καλό καρπό, η μητέρα της αυτοαγαθότητος, η γεννήτρια της αιώνιας καλλονής, πως δεν θα υπερείχε ασύγκριτα κατά την καλοκαγαθία από κάθε αγαθό εγκόσμιο και υπερκόσμιο;

Διότι η δύναμη που καλλιέργησε τα πάντα, ο προαιώνιος και υπερούσιος Λόγος, από ανέκφραστη φιλανθρωπία και ευσπλαχνία για χάρη μας θέλησε να περιβληθεί τη δική μας εικόνα, για να ανακαλέσει τη φύση πού σύρθηκε στον Άδη και να την ανακαινίσει, γιατί είχε παλαιωθεί και να την αναβιβάσει προς το υπερουράνιο ύψος της βασιλείας και θεότητός του.