Καταπληκτική και ιδιαίτερα ωφέλιμη ιστορία

Το Περιβόλι της Παναγιάς

Κάποτε είχε πάει ένας κοσμικός στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων στο Άγιο όρος, για να γίνει Μοναχός.

Οι Πατέρες όμως της Σκήτης δεν τον δέχονταν, γιατί, εκτός που ήταν ράθυμος και αμελής, ήταν και πολύ σκανδαλοποιός και δημιουργούσε συνέχεια θέματα. Επειδή εκείνος αναπαύονταν στην Σκήτη, παρακάλεσε τους Πατέρες να τον αφήσουν να μένει ως λαϊκός και να εργάζεται καμιά φορά.

Το γεωπολιτικό απόστημα θα σκάσει σε λίγο με παγκόσμιες πολεμικές συρράξεις, γιατί ωρίμασε με τις σημερινές εκκλησιαστικές διαμάχες.

Η αμετανοησία και η  καρδιακή ψυχρότητα οδηγούν τα πράγματα έτσι ώστε να ζήσουμε τις προφητείες στην σκληρή εκδοχή τους. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία δεν αντιπαρατίθενται τόσο στην κούρσα των στρατιωτικών εξοπλισμών , όσο στην κούρσα ποιος θα άρξει του Χριστιανικού κόσμου και δη της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Πράγμα άτοπο για αυτούς που δεν έχουν φόβο ΘΕΟΥ και αγάπη θυσιαστική για το πλάσμα ΤΟΥ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Το Ουκρανικό που μεσουρανεί και ταλαιπωρεί την επικαιρότητα, αλλά και σκανδαλίζει εκατομμύρια πιστών ξεκίνησε ως γεωπολιτικό ζήτημα πριν μερικά χρόνια  με την πορτοκαλί επανάσταση της πλατείας του Κιέβου  και κατέληξε  σήμερα με μεθοδείες να γίνει δογματικό θέμα και ζήτημα.

Η ελεημοσύνη του πλουσίου (Γεροντικό)

Κάποιος πλούσιος χριστιανός επισκέφτηκε κάποτε έναν Ερημίτη και φεύγοντας, του πρόσφερε ένα γερό φιλοδώρημα. Εκείνος όμως με κανένα τρόπο δεν ήθελε να το δεχθεί.

-Πάρε το αββά, τον παρακαλούσε ο επισκέπτης, και μοίρασε το στους φτωχούς.

“ΜΕ ΕΣΤΕΙΛΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΔΕΙΞΩ ΤΙ ΤΟΥ ΒΡΩΜΑΕΙ”

Κάποτε ένας γέροντας μοναχός κατέβαινε από το βουνό με τον υποτακτικό του στην πόλη. Όπως κατέβαιναν λοιπόν, αριστερά του δρόμου βρίσκονταν ένα ψόφιο ζώο, και καλοκαίρι όπως ήταν βρωμούσε. Μπροστά τους όμως πήγαινε ένας ψηλός, ο οποίος πέρασε χωρίς να πιάσει τη μύτη του από τη βρώμα, εφ’ όσον αυτοί, αν δεν πιάναν την μύτη τους, δεν μπορούσαν να περάσουν.

Κυριακή ΙΓ’ Λουκά: Σχετικά με τον πλούσιο νεανίσκο που επιθυμούσε να κληρονομήσει την αιώνια ζωή (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ. ιη΄, χωρία 18 έως 27)

Αποσπάσματα από την ομιλία ΞΓ΄

«Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;» (Και ιδού Τον πλησίασε κάποιος και Του είπε· διδάσκαλε αγαθέ, τι καλό να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;) Ορισμένοι κατηγορούν τον νέο αυτόν ως ύπουλο και πονηρό και ο οποίος πλησίασε τον Ιησού με σκοπό να Τον πειράξει· εγώ όμως δε θα μπορούσα να μην πω ότι ήταν φιλάργυρος και δούλος των χρημάτων, επειδή και ο Χριστός τον ήλεγξε ως άνθρωπο αυτού του είδους, ύπουλο όμως δε θα μπορούσα να τον ονομάσω με κανένα τρόπο, και διότι δεν είναι ασφαλές το να επιχειρεί κανείς να κρίνει τα άγνωστα πράγματα και ιδίως όταν πρόκειται για κατηγορίες, και για το ότι ο ευαγγελιστής Μάρκος έχει αναιρέσει αυτήν την υποψία· καθ΄όσον λέγει ότι «έτρεξε προς Αυτόν και αφού γονάτισε εμπρός Του, Τον παρακαλούσε» και ότι «ο Ιησούς τον κοίταξε με πολλή αγάπη και ενδιαφέρον και τον συμπάθησε» (Μαρκ. 10, 21). Αλλ΄ όμως είναι μεγάλη και τυραννική η δύναμη των χρημάτων και αυτό γίνεται φανερό και από την περίπτωση αυτή· διότι και αν ακόμη είμαστε ως προς τα άλλα ενάρετοι, αυτή τα καταστρέφει όλα τα άλλα.

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 24 Νοεμβρίου 2019 : "Ο πλούσιος νεανίσκος"

Τὸ ἰδανικὸ τῆς τελειότητας, Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Νοεμβρίου 2019

ΙΓ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιη΄ 18-27)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ ᾿Ιησοῦ λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυ­ρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μη­­τέρα σου. ὁ δὲ εἶπε· ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; ὁ δὲ εἶπε· τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Η ΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ - ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΙΕΡΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ

Κάποιος ιερέας τελείωσε τη Θεία Λειτουργία και κατέλυσε τη Θεία Κοινωνία που είχε απομείνει και ήταν μάλιστα αρκετή ποσότητα.  Μετά από λίγη ώρα πέθανε. Πριν τον θάψουν, οι ιατροί του έκαμαν μια τομή στο στομάχι του για να δουν τι συνέβη και δεν βρήκαν τη Θεία Κοινωνία στο στομάχι του, το οποίο ήταν αδειανό.

Που πήγε ο Χριστός; Οι Πατέρες της Εκκλησίας λένε, ότι η Θεία Κοινωνία, ο Χριστός πάει κατευθείαν στην ψυχή και από την ψυχή η Χάρις του Αγίου Πνεύματος μεταβιβάζεται σε όλα τα κύτταρα του σώματος. Έτσι πρώτα Κοινωνεί η ψυχή και μετά το σώμα.  http://tribonio.blogspot.com

ΕΜΦΑΝΙΣΗ του Πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου μετά την κοίμηση του στο γάμο πνευματικών του παιδιών;

Το σκάφος της Εκκλησίας μπορεί να κλυδωνίζεται με διαμάχες, ασυμφωνίες, φατριασμούς ακόμα και με μίση, πάθη και σκάνδαλα αλλά αυτό θαλαττεύει σταθερά στην ίδια ουρανομήκη  πορεία του, Οικονομώντας τα ΖΩΟΠΟΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ, καθότι ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ χθες , σήμερα , ο αυτός και εις τους αιώνας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τον πατέρα Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο τον γνωρίζαμε φυσιογνωμικά  από την δεκαετία του 90, όταν τον συναντούσαμε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος σε παράλληλες εκπομπές που συμμετείχαμε.

Όρος ασύνορο. Ημερολόγιο Άθωνος 2019. Μέρος 1

Τέλος, τέρμα και άκρια δεν έχει το Άγιον Όρος

Όπου οδηγεί η Παναγιά, γίνεσαι Χριστοφόρος

Ανόθευτή του η ομορφιά, θάλασσα η ευλογία

αχείμαστή του η άνοιξη, ζώσα η μαρτυρία.

Στων πρεσβευτών του τις μορφές, θυσία του ελαχίστου

στων καντηλιών τους τις φωτιές, η επίγνωση του απίστου.

Δεν είναι απόδημη η καρδιά που γεύτηκε το Θείο

Να μεγαλώσει σαν ποθεί της χάρης το δοχείο

Μύρια ψηφιά δεν μου αρκούν μια εικόνα του να φτιάξω

Σε εικονοστάσι αθωνικό να βρω να συνταιριάξω.

Και μύριες λέξεις κι αν γραφτούν το αιώνιο δεν τ΄ αγγίζουν

Όνειρο αχειροποίητο πλάθουν ψυχές που ελπίζουν.

Κάθε φορά που στου Άθωνα τα αγιομέρια πατάς, όταν το άμοιαστο δαντέλωμα του γαλάζιου του σε σαγηνεύει και πάλι, νιώθεις πως ξανασυναντάς μια καρδιά αφημένη, αγκυροβο-λημένη για πάντα εκεί. Δεν είναι απόδημη η καρδιά που επιστρέφει σε μέρη που αναπαύεται! Άκουσε κάποτε ο Κύριος το σπαραχτικό της “Καλόν εστίν ημάς ώδε είναι” και δια πρεσβειών της Μάνας όλου του κόσμου και πυλωρού του επίγειου τούτου παραδείσου, οικονόμησε ένα μόνιμο ολοδικό της στασίδι-απάγκιο, σιμά σε πολυκάντηλο Θρονί, σε Προστασία Φοβερή, σε Γοργοϋπήκοο βοηθό, σε Ελαιοβρύτισσα Γερόντισσα δεόμενη στον μέγα Χορηγό… Τον πρώτο-πρώτο ζήλο μας αναζητάμε, σαν τον δρόμο ξαναπαίρνουμε για το Όρος. Τον πλατυσμό της θηριάλωτης καρδιάς μας προσδοκάμε, σαν το άγριο στενεύει το άγιό της.

Εισόδια της Θεοτόκου. Η καλογερική της Παναγίας

Αυτήν την γιορτή στο Άγιο Όρος οι πατέρες μου την ονομάζουν «η καλογερική της Παναγίας».

Ο Γερο Γελάσιος πολύ την αγαπούσε και έλεγε ότι ο παπαΘανάσης, ο Γέροντάς του, ο άγιος ηγούμενος της Γρηγορίου την τιμούσε πάρα πολύ. Και μία φορά, μία τέτοια ημέρα, ο γεροΓελάσιος, είδε τον Γέροντά μου να συλλειτουργεί με τον Άγιο Ιάκωβο, τον Αδελφόθεο. Αυτόν που διέσωσε και την σχετική παράδοση.

Η Μικρασιατική γη γεννάει ΑΓΙΟΥΣ και θέλει το συντομότερο να τους μνημονεύουμε ΕΛΕΥΘΕΡΑ και σε αυτήν.

Πολύ σύντομα ο ΑΓΙΟΣ θα μνημονεύεται και στην γενέτειρα του στο Λιβίσι της Μ. Ασίας. (φώτο-ο ΟΣΙΟΣ  ΙΑΚΩΒΟΣ έμπροσθέν του ερειπωμένου  Ιερού Ναού των ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ στην γενέτειρα του)

Ας μην μας σκιάζουν οι  πρωτόγνωρες σημερινές  δυσκολίες. Ο πονηρός λυσσάει γιατί ξέρει σε γενικές γραμμές τι έρχεται, για αυτό και σπαταλάει όλα τα πολεμοφόδια του στην μάχη εναντίων μας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Μετά την Αγιοκατάταξη του Οσίου Ιακώβου του Τσαλίκη η Μικρά Ασία από φάντασμα ξαναζωντανεύει για ΛΕΥΤΕΡΙΑ. Ρωτούν και ξαναρωτούν γιατί τέλος πάντων αυτή η Ελλάδα δεν πεθαίνει; Και δεν γνωρίζουν τον απλό λόγο, ότι η Ελλάδα κυοφορεί εν δυνάμει ΑΓΙΟΥΣ.

Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, ο σύγχρονος γέροντας της Εύβοιας

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου*

Ο άγιος Ιάκωβος εγεννήθη το 1920 στα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, εις το Λιβίσι της Μάκρης, απέναντι από τη γειτονική μας νήσο Ρόδο.

Ένεκεν αυτής της γειτονίας ένιωθε πάντοτε μια ιδιαίτερη αγάπη για την Κύπρο. Η μάνα του Θεοδώρα, όταν ήθελε να παρακαλέσει την Παναγία, εγύριζε κατά τα βουνά του Κύκκου και φώναζε: «Παναγία του Κύκκου μου. Φύλαγε τα παιδιά του κόσμου και τα δικά μου». Αυτή τη σχέση της μάνας του με την Παναγία του Κύκκου, με την Κύπρο, θα την κληρονομήσει ο γέροντας μαζί με όλη τη μικρασιατική παράδοση και θα τη μεταφέρει πρόσφυγας το 1922 στη βόρεια Εύβοια.