Ποιος μας διαβάζει πλέον; Ποιός μας ακούει πια; Αλλά, καθώς λένε, μονάχα ένας, έστω αυτός κι αν σ' ακούσει, κάτι επιτέλους γίνεται σ' αυτόν τον κόσμο. Και να, τώρα θέλω να εκφράσω ένα ευχαριστώ, ένα τέτοιο ευχαριστώ που δεν έχει σύνορα, που δεν το βαστάει τίποτα, παρά εκτείνεται στον χώρο και στο χρόνο σαν μια ουράνια κραυγή, σαν αγκαλιά που διασχίζει την ανθρώπινη ιστορία. Κι ας γελάσουνε μερικοί... (γιατί πάντοτε υπήρχαν αυτοί, πάντα η ιστορία ισορροπούσε και με δαύτους)
Ο ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ Ο
ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ – ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ
Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΕΣ ΤΟΥ
Εφέτος κλείνουν 560 έτη από την κοίμηση του εν αγίοις
πατρός ημών και ομολογητού Μάρκου αρχιεπισκόπου Εφέσου του Ευγενικού .
Ο άγιος Μάρκος (κατά κόσμο Εμμανουήλ), εγεννήθη από ευσεβείς γονείς το 1392 εις την βασιλίδα των πόλεων, Κωνσταντινούπολιν. Ο πατέρας του ωνομάζετο Γεώργιος και ήτο αρχιδικαστής, σακελλίων και διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας, η μητέρα του ωνομάζετο Μαρία και ήτο θυγατέρα του ευσεβούς ιατρού Λουκά.
Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1922 οἱ Τοῦρκοι κάλεσαν τίς γυναῖκες
(καί) τοῦ Λιβισίου νά ἑτοιμαστοῦν νά φύγουν δῆθεν γιά λίγες μέρες. Τούς
ἐπέτρεψαν νά πάρουν ἀπό ἕνα δεματάκι ἡ καθεμία μέ λίγα πράγματα, μόνο τά
ἀπολύτως ἀπαραίτητα. Τούς ἄνδρες ἀπό δώδεκα μέχρι ἑξήντα πέντε χρόνων τούς
ὁδήγησαν στά βάθη τῆς Τουρκίας γιά ἐξόντωση.
Ἡ Θεοδώρα ἔφτιαξε τό δεματάκι της μέ λίγα τρόφιμα καί μερικά ἀναγκαῖα πράγματα, πῆρε τήν Ἀναστασία, πού ἦταν μόλις σαράντα ἡμερῶν, τό Γιῶργο τεσσάρων ἐτῶν, τόν Ἰάκωβο δύο ἐτῶν καί μαζί μέ τή γιαγιά Δέσποινα, τά ἄλλα γυναικόπαιδα καί τούς γέρους τοῦ χωριοῦ κατευθύνθηκαν πρός τήν προκυμαία τῆς Μάκρης. Τούς ἔβαλαν σ’ ἕνα ἀμερικάνικο φορτηγό πλοῖο, πού τούς ὁδήγησε στόν Πειραιά.
33 ΕΚΔΗΜΙΕΣ
ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ ΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ- ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ; έτσι
ρωτάμε...
"Ο Νορβηγικός Οργανισμός Φαρμάκων, στην ανακοίνωσή του, επιχειρεί να κατασιγάσει τους φόβους ότι πιθανόν το εμβόλιο να είναι "υπερβολικά επικίνδυνο" για ανθρώπους άνω των 75 ετών, μετά τον θάνατο 33 ανθρώπων σε μικρό χρονικό διάστημα από τον εμβολιασμό τους, σύμφωνα με τα στοιχεία των νορβηγικών αρχών, σημειώνει το πρακτορείο Bloomberg.
Τάσου Μιχαλά
Υπάρχουν στο Άγιο Όρος μερικές σπάνιες ανθρώπινες φύσεις που όσο και να θέλει κανείς, είναι αδύνατο με ακρίβεια να προσδιορίσει τα μέτρα της αξίας τους ή να περιγράψει με λόγια τη δύναμη και την ομορφιά της ψυχής τους. Απλοί καλόγεροι, άσημοι για τα μάτια του κόσμου, όμως τόσο έντονα ζυμωμένοι με το σπάνιο χάρισμα να γνωρίζουν επακριβώς την πεπτωκυΐα κατάσταση στην οποία οι ίδιοι κινούνται, να μιλούν με γόνιμη παρρησία για την αμαυρωθείσα εικόνα τους και να ’ναι πρακτικά υπαρκτοί ακόμα και για ληστές, τελώνες και πόρνες. Άνθρωποι που έζησαν την ολέθρια οδύνη της πτώσης και το μαρτύριο του θρυμματισμού της ανθρώπινης ύπαρξης με αφορμή την αποστασία, για να φθάσουν έπειτα από αφάνταστες οριακές ανόδους και καταρρεύσεις στην κατάσταση της σημερινής χαρισματικής τους εμπειρίας.
Θ.Π. ΝΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ
Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ
ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ….
-ΜΟΝΑΧΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: “ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ
ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΘΕΟ?”
-ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ: «ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΤΗΝ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ»
ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ?
Μετά τους πρώτους
πειρασμούς, ο Άγιος προσεύχεται με πιό πολλή πίστη. Οι πρώτες νίκες κατά του
διαβόλου του δίνουν θάρρος και δύναμι. Η νηστεία και η σκληραγωγία γινότανε πιό
αυστηρή.
Εκτός από το ελάχιστο ψωμί, που έτρωγε κάθε δύο, τρείς ή και τέσσερις μέρες, ούτε λάδι , ούτε κρασί, ούτε καμιά άλλη τροφή έβαζε στο στόμα του. Κοιμότανε πάνω σε μιά παλιά ψάθα ή και εντελώς κάτω στο χώμα.
Είναι κοινή διαπίστωση, μα και λυπηρά δυστυχώς, στις ημέρες μας αντιστραφήκανε οι όροι. Οι όροι της λογικής, της τάξεως και της ευπρέπειας. Τα κάτω, τα μικρά, τα ανάξια λόγου τα βάλαμε στα επάνω σκαλοπάτια της κλίμακος των αξιών και τα μεγάλα στα χαμηλά. Σεβόμαστε, αναγνωρίζουμε και ηρωποιούμε τους μικρούς, τους ανάξιους, αντί τους μεγάλους και τους άξιους. Τους μεγάλους ευεργέτες της ανθρωπότητας, τους κορυφαίους της επιστήμης, των τεχνών και των γραμμάτων, τους ήρωες της πίστεως και της πατρίδας τους περιφρονούμε, δεν τους αναγνωρίζουμε.
Ο Άγιος Αντώνιος έλεγε: «Παρακάλεσα τον Θεό ζητώντας να μου δείξει με ποια βοήθεια είναι προικισμένος ο Μοναχός για την καλογερική χάρη και μου έδειξε μεγάλη πύρινη λαμπάδα και πλήθος οπλισμένων Αγγέλων, οι οποίοι κυκλώνουν τον Μοναχό που προθυμοποιείται να σωθεί. Και ακούστηκε φωνή από το Άγιο Πνεύμα η οποία έλεγε στους Αγγέλους: «Σε όλη του τη ζωή να μην απομακρυνθείτε από αυτόν».
Οὗτος ὁ Μακάριος καὶ
Πανθαύμαστος Ἀββᾶς καὶ Πατὴρ ἡμῶν Ἀντώνιος ὁ μέγας, εἰς καιρὸν ὁποῦ εὑρίσκετο
εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἀσκήτευεν, ἐφάνη πρὸς αὐτὸν Ἄγγελος Κυρίου εἰς σχῆμα
Καλογήρου, καὶ ὡς τὸν εἶδεν ὁ Ὅσιος, ἔκαμε πρὸς αὐτὸν μετάνοιαν.
Ὁ δὲ Ἄγγελος εἶπε πρὸς αὐτόν· «Εὐλόγησον Πάτερ Ἅγιε.»
Αγρυπνίες με τον π. Γεράσιμο Φωκά, της ζωής μας ορόσημο
Σαν απόψε, 17 προς
18 Ιανουαρίου στον Άγιο Ανδρέα το 1997 περιμέναμε τον π. Γεράσιμο για αγρυπνία.
Ήρθε λίγο καθυστερημένα, αλλά προς μεγάλη μας χαρά μαζί με τον άλλο μεγάλο μας
Γέροντα, τον π. Ιερόθεο Σουρβάνο. Μας είπε ότι έρχεται κατευθείαν από το
αεροδρόμιο και στο πρόσωπό του διακρίνονταν ίχνη από πόνο και βάσανα ανθρώπων
που συνεχώς νοιαζόταν.
”Μη μου φέρετε απόψε χαρτάκια υπέρ υγείας για κάποιους που πάσχουν από κρυολόγημα. Μόνο για όσους είναι σοβαρά άρρωστοι, για καρκινοπαθείς, θα κάνουμε δέηση”.
Ὅταν ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἠσκήτευεν εἰς τὴν ἔρημον, νά καὶ ἔρχεται ὁ Δαίμων τὰ μεσάνυκτα, καὶ τοῦ ἐκτύπησε τὴν πόρτα διὰ νὰ τοῦ ἀνοίξῃ. Ἐσηκώθη λοιπὸν ὁ
Μέγας Ἀντώνιος, καὶ ἀφοῦ ἄνοιξε τὴν πόρτα του, βλέπει ἔξαφνα ἄνθρωπον ἀλλόκοτον
καὶ ἔστεκεν ἔξω.
Λέγει του ὁ Ἅγιος·
«Ποῖος εἶσαι ὁποῦ μοῦ κτυπᾶς τὰ μεσάνυκτα τὴν πόρταν, καὶ τί θέλεις;»
Λέγει του ὁ μιαρὸς Δαίμων· «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Δαίμων.»