Να γνωρίζετε ότι ο
Θεός δεν χρειάζεται την υποκρισία μας. Ο Θεός χρειάζεται την προθυμία μας - να
μην καταδικάζουμε κανέναν εκτός από εμάς, να αγαπάμε όλους και να συγχωρούμε
όλους.
Αρχιμανδρίτης Ιωάννης
Krestyankin
apantaortodoxias
☦ “Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”
Να γνωρίζετε ότι ο
Θεός δεν χρειάζεται την υποκρισία μας. Ο Θεός χρειάζεται την προθυμία μας - να
μην καταδικάζουμε κανέναν εκτός από εμάς, να αγαπάμε όλους και να συγχωρούμε
όλους.
Αρχιμανδρίτης Ιωάννης
Krestyankin
apantaortodoxias
Συνέβη τον Αύγουστο
του 1998. Μια νεαρή γυναίκα μπήκε στο ναό με ένα κορίτσι πέντε ετών στην
αγκαλιά της. Μικρή, λεπτή, με άψυχα κρεμασμένα χέρια και πόδια, φαινόταν πολύ
μικρή. Σε μια συνομιλία με τη μητέρα της, αποδείχθηκε ότι το κορίτσι δεν
μπορούσε να περπατήσει: το κεντρικό νευρικό της σύστημα υπέστη ζημιά από τη
γέννηση.
Οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να καθησυχάσουν την ατυχή μητέρα.
"Οἱ πειρασμοί, πού
μᾶς περιστοιχίζουν, ἔχουν γίνει πάρα πολλοί καί ὑπερβολικά ἰσχυροί. Μέ τήν
πλανερή καί σαγηνευτική ποικιλομορφία τους, τραβοῦν τά ἄρρωστα μάτια τοῦ νοῦ
καί τῆς καρδιᾶς μας, κάνοντάς τα νά στρέφονται μακριά ἀπό τόν Θεό. Ἔχουμε πιά
τόσο πολύ ὑποκύψει στήν ἐπήρεια τῶν πειρασμῶν, ὥστε ἀποφεύγουμε ἀκόμα καί τήν
καθοδήγηση ἀπό τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, τό μοναδικό μέσο σωτηρίας πού μᾶς ἔχει
ἀπομείνει.''
~ Ἅγιος Ἰγνάτιος
Μπριαντσιανίνωφ
(“Προσφορά στον
Σύγχρονο Μοναχισμό” Τόμος 9 σελ, 207)
"...Μα έλα εδώ κι ας σου είναι δύσκολο, για να με παρηγορήσεις ή για να με συμβουλεύσεις ή και για να είσαι κοντά, έτσι κι αλλιώς θα μου κάνει καλό και μόνο να σε δώ.
Και, το σημαντικότερο, να προσεύχεσαι, όσο μπορείς να προσεύχεσαι, για να μη βουλιάξουν και οι σκέψεις μου μέσα στην τρικυμία που με δέρνει. Να διατηρήσω σε κάθε περίσταση τη διάθεση ευχαριστίας πρός τον Θεό. Να μη συναριθμηθώ με τους κακούς δούλους του Ευαγγελίου, που όταν ο Θεός τους φέρνει τα πράγματα καλά, Τον δοξολογούν κι όταν τους παιδαγωγεί με δυσκολίες δεν συμφωνούν.
Απολυτίκιο Ἦχος α’.
Τους τρεις λαμπτήρας
τους θείους της τρισηλίου θεότητος, τους την ιεράν εκ των βάθρων των Ιβήρων
Λαύραν εγείραντας. Τους ψυχοτρόφους ποταμούς εγκρατείας τους ημάς τα τέκνα
αυτών νάμασι διδασκαλίας πιστώς καταρδεύσαντας. Ιωάννην τον μέγαν και τον
θεοφόρον Γεώργιον συν τω κλεινώ Ευθυμίο τω δευτέρω οφθέντι χρυσορρύμονι, πάντες
οι την μνήμη τελούντες αυτών συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν. Αύτη γαρ τη τριάδην
υπέρ υμών πρεσβεύουσιν.
Όσιος Ευθύμιος ο
Νέος κτήτορας της Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους
Ο Όσιος Ευθύμιος καταγόταν από την πόλη Τάω της Ιβηρίας
και έζησε στο δεύτερο μισό του 10ου αιώνα και αρκετά χρόνια του 11ου αιώνα μ.Χ.
Το 965 μ.Χ. ήλθε και κατοίκησε κοντά στον Άγιο Αθανάσιο της Μονής Λαύρας, ο
σύμβουλος του βασιλιά της Γεωργίας (Ιβηρίας) Δαυίδ Κουροπαλάτη, Ιωάννης
Βαρασβατσέ.
Μετά από λίγο έφερε και τον γιο του Ευθύμιο, καθώς και άλλους επίσημους Γεωργιανούς και έγιναν όλοι μοναχοί. Επειδή όμως τους είχε παραχωρηθεί μικρός χώρος, ο πνευματικός τους προϊστάμενος Ιωάννης Βαρασβατσέ ανέλαβε την πρωτοβουλία να Ιδρύσουν ανεξάρτητο μοναστήρι.
Ὁ Ὅσιος Γαβριὴλ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἰβηρία καὶ ἔζησε κατὰ τὸν 9ο αἰώνα μ.Χ.
Αὐτός, ἐνῷ ἀσκήτευε μέσα σὲ σπήλαιο, ἐπάνω ἀπὸ τὴ μεθόριο τῶν μονῶν Ξηροποτάμου καὶ Ἁγίου Παντελεήμονος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου τοῦ 829 μ.Χ., μὲ τὴν ὑπόδειξη θεϊκῆς φωνῆς, κατῆλθε στὴν παραλία, ὅπου βρῆκε καὶ ἀνέσυρε ἀπὸ τὴ θάλασσα τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τὴν ἀποκαλούμενη «τῆς Πορταϊτίσσης», ἡ ὁποία σήμερα βρίσκεται στὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, κοντὰ στὴ μονὴ καὶ ἀνατολικὰ αὐτῆς. Τὴν
ἱερὴ εἰκόνα εἶχε ἐμπιστευθεῖ στὴ θάλασσα, εὐσεβὴς Χριστιανὸς ἀπὸ τὴ Νίκαια, γιὰ
νὰ τὴ σώσει ἀπὸ τὴν μανία τῶν εἰκονομάχων.
Ένας επίσκοπος κάποτε, περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του, έφτασε σ’ ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. Ζήτησε να δη τον ιερέα. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός, μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. Ήταν ο ιερέας του χωριού! Ο επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο τον λειτουργό του Υψίστου.
Κάποτε ο Γέρων παπα-Δανιήλ (τέλη 19ου αιώνος – αρχές εικοστού), του Ησυχαστηρίου του Οσίου Πέτρου του Αθωνίτου, επρόκειτο να κάνει Θεία Λειτουργία και από βραδύς πήγε στα όρια...του Ησυχαστηρίου του και φώναξε από τον φράκτη κάποιον γείτονα του Μοναχό, που ασκήτευε παρακάτω στον «Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο», καλώντας τον να τον βοηθήσει στην Θεία Λειτουργία που θα επιτελούσε την άλλη μέρα πολύ πρωί. Ο Μοναχός ανταποκρίθηκε και του υποσχέθηκε ότι θα πήγαινε πολύ πρωί να τον συνδράμει στην Θεία Λειτουργία.
Μπροστά σε ένα ασυνήθιστο γεγονός βρέθηκαν το πρωί της
Δευτέρας οι Ιερείς και οι επίτροποι του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Πύργου. Κατά
τη διαδικασία της μεταφοράς της εικόνας της Παναγίας της Οδηγήτριας στη θέση
της, αισθάνθηκαν μια ευωδία. Παρατηρώντας πιο προσεκτικά εντόπισαν σταγονίδια στην
εικόνα .
Καθάρισαν την εικόνα και μετά από λίγο και πάλι η εικόνα
μυρόβλυσε.
Μόλις έγινε γνωστό το γεγονός αρκετοί πιστοί πήγαν να προσκυνήσουν και να προσευχηθούν στην ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ.
Τους λογισμούς της απογνώσεως εννοεί, που σπέρνει ο πονηρός στον νου του ανθρώπου, εξήγησε ο Γέροντας. Αυτούς που του λένε διαρκώς πως δεν υπάρχει πια γι’ αυτόν σωτηρία, αφού αμάρτησε, και άδικα καταφεύγει στον Θεό με την μετάνοια. Έτσι, προσπαθεί να τον παρασύρει, για να τον ρίξει στον γκρεμό της απελπισίας. Η ψυχή όμως που ποθεί την σωτηρία της, ας αγωνίζεται σκληρά ν’ απομακρύνει αυτούς τους λογισμούς.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Ένα μήνα πριν κοιμηθεί ο όσιος γέροντας Σίμων ο
Αρβανίτης και κτήτωρ της Ιεράς Μονής
Αγίου Παντελεήμονος Πεντέλης τον συνάντησα στο μοναστήρι του αυτό και έλαβα την
ευχή του στην χειροθεσία ενός Μοναχού. Ήταν Φεβρουάριος του 1988
Τότε δεν γνώριζα τίποτε για το πνευματικό του μέγεθος
,απλώς μια σεβαστή γερόντισσα μου είπε:
- πήγαινε να πάρεις την ευχή του , είναι άγιος.
Έτσι και έγινε
ο Γέροντας με έβαλε να καθίσω δίπλα του στην τράπεζα της Ιεράς Μονής.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Θυμάμαι
το γέροντα Παΐσιο, που ερχόντουσαν κάποιοι άνθρωποι και του έλεγαν:
«Γέροντα, ποιο είναι το θέλημα του Θεού να κάνω στη ζωή μου; Να γίνω μοναχός ή να παντρευτώ; ή «Να πάω στην τάδε σχολή ή στην τάδε σχολή;»