☦ Σύναξη της Παναγίας της Σκριπούς στον Ορχομενό

Η μονή της «Παναγίας Σκριπού» (ή Ορχομενιώτισσας) της Βοιωτίας, κοντά στον αρχαίο Ορχομενό, περιλαμβάνει το πιο σημαντικό μνημείο από τη σειρά εκκλησιών του τύπου «σταυροειδούς μεταβατικού» στον ελλαδικό χώρο. Ένα ωραιότατο κατακόρυφο ηλιακό ρολόι κοσμεί το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Μονή. Πιθανότατα ο ναός σχεδιάσθηκε ως ταφικό μνημείο του χορηγού του, του Λέοντα, Πρωτοσπαθάριου (οστιάριος, εκκλησιαστικός αξιωματούχος και στρατηγός, διοικητής του θέματος της Ελλάδας που είχε έδρα τη Θήβα) της Ανακτορικής φρουράς του Βυζαντινού αυτοκράτορα (873/874 μ.Χ.).

☦ «Αν πεθάνεις πριν πεθάνεις δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις»

Παταπίου μοναχοῦ Καυσοκαλυβίτου

«Ἄν πεθάνεις  πρίν πεθάνεις,  δέν θά πεθάνεις  ὅταν πεθάνεις» ἤ, μέ ἄλλα λόγια, πῶς ἡ μελέτη τοῦ θανάτου, πού γιά μᾶς τούς Ἁγιορεῖτες μοναχούς, αἰώνες τώρα, εἶναι καθημερινή ὑπόθεση, φέρνει δίψα γιά οὐρανό καί ἀθανασία· γίνεται ἀφορμή γιά ἕνα ξέσπασμα ζωῆς, πού οἱ συντεταγμένες του βρίσκονται στήν αἰωνιότητα.

☦ "Ηνοίχθησαν οι ουρανοί και κατέβη φοβερός νεανίας κρατών σπάθην μεγάλην εις την δεξιάν"

Δεν θέλω, αγαπητέ μοι, να σας υστερήσω οπτασίαν φοβεράν, ην είδον εις τας αρχάς του Βαλκανικού πολέμου.

Νύκτα τινά, μοι εφάνη ότι εσκοτίσθη ο ορίζων. εσείετο η γη, έφευγον οι άνθρωποι να κρυφθώσιν εις οπάς και εις σπήλαια. Έτρεμον δε και έπιπτον εις την γην ως φύλλα και απέθνησκον πολλοί εκ της φοβεράς εκείνης οργής. Ιστάμενος καγώ εις τι μέρος και φεύγων από προσώπου της οργής Κυρίου, είδον αίφνης τείχος πολύ υψηλόν από την γην και επί του τείχους εξέδραν. Είτα ηνοίχθησαν οι ουρανοί και κατέβη φοβερός νεανίας κρατών σπάθην μεγάλην εις την δεξιάν (ως εικάζω ο Άρχων Μιχαήλ θα ήτο ή έτερος Άγγελος). Κατήρχετο δε με απειλήν και θυμόν. Εις την θέαν του νεανίου έπεσον πρηνής και παρ΄ ολίγον να εκπνεύσω εκ του φόβου και τρόμου.

☦ ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΥΩΔΙΑ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Σε όλη την περιφέρεια εκείνη, από τη Νέα Σκήτη μέχρι τη Μεγίστη Λαύρα, έχουν πολλοί Πατέρες και ευλαβείς προσκυνητές χριστιανοί, αισθανθεί να αναδίνει ουράνια ευωδία και άρωμα μοσχολίβανου.

Από τη Σκήτη της Αγίας Τριάδος, τα λεγόμενα «Καυσοκαλύβια» ανεβαίναμε με τον αδελφό μου Παντελεήμονα Μοναχό, στα Κελλιά της Κερασιάς.

Στο σημείο πού λέγεται «Χαΐρι», σε μια στροφή του δρόμου, αισθανθήκαμε έντονη ουράνια ευωδία.

☦ Οι δαίμονες και οι παράδοξοι πετροβολισμοί

Το 1900 ένας νεαρός ζαχαροπλάστης από τη Θεσσαλονίκη, ο Αστέριος, μετανοώντας για την αμαρτωλή του ζωή, αποφάσισε να ντυθεί το μοναχικό σχήμα και να εγκαταβιώσει στην αγιορείτικη Μονή Διονυσίου.

Ως δόκιμο τον έστειλαν στο Μονοξυλίτη, μετόχι της μονής μέσα στο Άγιο Όρος. Οι γονείς του όμως από τη Θεσσαλονίκη, ανάστατοι και καταπικραμένοι από το διάβημα του γιου τους, κίνησαν γη και ουρανό για να τον … «σώσουν», να τον ξαναφέρουν δηλαδή στο κόσμο! Δεν δίστασαν μάλιστα να ζητήσουν και τη βοήθεια του σατανά, καταφεύγοντας σε μαγείες.

☦ Γέμισε η Ελλάδα και η Γης με φίλους του Αγίου Εφραίμ

Μήνες ολόκληρους οκτώμισι βασανίστηκε ο Άγιος Εφραίμ. Επί διακόσιες πενήντα ημέρες οι Τούρκοι κατέσχιζαν τον Άγιο και έσπαζαν κάθε ημέρα τα ήδη σπασμένα οστά και τις ήδη σπασμένες κλειδώσεις. Βρύσες ανοίγονταν το αίμα και ο πόνος βαρούσε σαν τύμπανο. Με ξυλιές, με βουρδουλιές, με φτυσίματα: έτσι είχαν οι Τούρκοι τον Άγιο.

 Παρέλυσαν τα χέρια του Οσίου. Τα πόδια το ίδιο ακριβώς. Το σαγόνι είχε φύγει από τη θέση του ήδη από τις πρώτες ημέρες. Το πώς υπήρχε κεφάλι στη θέση του μόνον ο Θεός το γνώριζε. Κι όμως, οι εχθροί της Πίστεως δεν είχαν ακόμη ξεθυμάνει και φούντωναν όλο περισσότερο, γιατί ο Άγιος ακόμη κρατούσε χωρίς να αρνείται την Πίστη του. Οκτώμισι μήνες με τα ξύλα (!) και ο Άγιος ακόμη προσευχόμενος!

☦ Ο μόνος που δεν θα σε απογοητεύσει ποτέ είναι ο Θεός.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, πίστεψε πολύ στις δικές του δυνάμεις και στην «σοφία» που απέκτησε και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την σταδιακή απομάκρυνσή του από τον Θεό.

Πίστεψε σε ανθρώπινα λόγια και ανθρώπινες υποσχέσεις και σε έναν υλικό παράδεισο που θα μπορούσε να του καλύψει τις ανάγκες που ο ίδιος επιζητούσε. Άφησε τον Θεό στην άκρη και στήριξε τις ελπίδες του σε ένα σύστημα, που του υποσχέθηκε ότι μπορεί να του καλύψει όποια ανάγκη έχει και ένα λαμπρό μέλλον χωρίς προβλήματα.

☦ "το Δώρο σήμερα της Ελλάδος στον κόσμο λέγεται ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΡΙΑ , είναι όμως και Ευθύνη της" .

Καλείτε σήμερα η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στην Ελλάδα να διακονήσει  αυτό το έκτακτο ΘΕΟΣΗΜΕΙΟ της αδιάλειπτης Δακρυρροής επί ένα έτος  και  της Μυροβλησίας της επί ένα πεντάμηνο της περιώνυμης και ξακουστής στα πέρατα της γης εφέστειας εικόνας της ΠΑΝΑΓΙΑΣ της ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΡΙΑΣ στον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ στην Μητρόπολη του Βύρωνα των Αθηνών που εορτάζει ανήμερα του ΓΕΝΕΣΙΟΥ της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

΄Εκτακτο Θεοσημείο που αλλοίωσε με τα ΑΓΙΑΣΤΙΚΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΑΚΡΥΑ τα άλαλά χείλη των ασεβών και τα μετέτρεψε σε εύλαλα χείλη δοξολογίας μέσω της σωστικής Μετάνοιας.

☦ Είμαστε χρεωμένοι με πνευματική κληρονομιά, δε μας σώζει καμιά δικαιολογία

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

…Η θέση μας είναι προνομιακή και επικίνδυνη. Έχει καθοριστεί απ΄ αυτούς που μας γέννησαν, και δεν μπορούμε να κάνωμε ότι μας κατέβει.

Δεν μπορούμε ατιμωρητί οι Ορθόδοξοι Έλληνες να παιδιαρίζωμε, στηριζόμενοι σ΄ οποιαδήποτε δικαιολογία ή, περισσότερο, να αυθαδιάζωμε.

☦ Στή Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλώσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴ γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴ λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου». Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου».

☦ Μακάρι να μᾶς πάρη ὁ Θεός σε τέτοιες στιγμές (π.Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου)

Θ.Π.: ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙ ΙΒΗΡΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΥΧΕΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΘΕΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΗΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΞΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ «ΚΑΘΙΣΜΑ» ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΟΤΡΙΤΗΣ  ΑΚΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΤΗΝ ΕΝΑΠΕΘΕΣΕ Ο ΟΣΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ

Στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου τὰ σώματα τῶν μοναχῶν δὲν σκληραίνονται οὔτε παγώνουν, ἀλλὰ διατηροῦν τὸ χρῶμα, ποὺ εἶχαν ἐν τῇ ζωῇ, εἶναι χαρμονῆς θέαμα νὰ φύγης στὴν ἐκκλησία, ἢ στὸ σκαμνάκι προσευχόμενος, ἢ στὸ πατάκι γονατιστός, σὰν τὸν Ἅγιο Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους Ἁγίους, ποὺ ἔφυγαν σὲ παρόμοιες στιγμές.

☦ Ακόμη και η κόλαση στον Άδη σταματά για Χάρη Της!!! Τόση η αγάπη Της...

Η επίσκεψη της Παναγίας στο βασίλειο του Άδη

Την ρώτησε στη συνέχεια ο Θεός Πατέρας: «Τι θα ήθελες τώρα Κόρη Μου να δεις πρώτα απ’ όλα και να χαρείς;» Ξέρετε τι ζήτησε σαν πρώτη χάρη; Να επισκεφθεί τους τόπους της κόλασης!

Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες! Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι! Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι! Το μόνο που ζήτησε να δει, ήταν τον τόπο εκεί που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή. Δεν της χάλασε το χατίρι ο Θεός, μόνο που τώρα άγγελοι και άγιοι την συνόδευαν στην πρώτη της διαδρομή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες.