☦ «Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός»

Εγώ έχω πεθάνει στο σταυρό μαζί με το Χριστό. Και δε ζω πια εγώ, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός

Δια του βαπτίσματος έχω σταυρωθεί μαζί με τον Χριστό. Τώρα πλέον αυτός ο άνθρωπος, με τις συνήθειες και τις επιθυμίες του, που ήταν πριν το βάπτισμα, πριν αποφασίσω να γίνω χριστιανός και να ακολουθώ τον Χριστό, δεν υπάρχει πια, έχει πεθάνει. Τώρα πλέον ζει μέσα μου ο Χριστός, σημειώνει ο Απόστολος Παύλος σε επιστολή του προς τους Γαλάτες.

☦ Mαρτυρία “Γυμνού Ασκητού” περί της Αγιότητος του εν Αγίοις Πατρός ημών Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως.*

Αποφεύγοντας λοιπόν να παρασταθούμε και παρακολουθήσουμε είτε γενικά, είτε με λεπτομέρειες την παραμονή του στη χερσόνησο του Άθω, την καταγεμάτη διδαχή, συγκίνηση και δέος, θα βρεθούμε κοντά σε μία επίσκεψη που έκανε μιά από κείνες τις ημέρες στα Καυσοκαλύβια, στη δροσερή Κερασιά κι από εκεί στα Κατουνάκια, στο Ησυχαστήριο των ζωγράφων Δανιηλαίων, στην ακροτοπιά, που, όπως λένε, ψέλνουν αγγελικά. Ήταν μία ταλαιπωρία, για να φθάσει ώσαμε εκεί. Αλλά υπερνικήθηκε από τον έρωτα που ένοιωθε για βυζαντινές μελωδίες, για κατανυκτικούς ύμνους στην Υπεραγία Θεοτόκο. Στα Κατουνάκια οι περίφημοι ζωγράφοι Δανιηλαίοι από αδελφό σε αδελφό φύλαγαν το θησαυρό του αρχαίου μέλους, ισοκρατούσαν και έμελπαν την υμνολογία χρωματίζοντας το λόγο σαν άγγελοι. Κάτι το ασύλληπτο, το “ραντίζον την ψυχήν θεϊκήν δρόσον και αγαλλίασιν”. Στο Ησυχαστήριό τους, περίφημο για την Αβραμιαία φιλοξενία του, εμόναζαν και τότε κάπου δώδεκα αδελφοί, οι οποίοι ζούσαν μεταξύ τους με άκρα υπακοή, απλότητα και αγάπη. Εκτελούσαν τις ιερές ακολουθίες με τέτοια κατάνυξη, που ο επισκέπτης λησμονούσε τα πάντα, αιθεροπιανόταν, ξέφευγε από τη χοϊκή ουσία και επιθυμούσε να μη σαλέψει ποτέ από κεί.

☦ Σε μία μονή του Αγίου Όρους έλαβε το εξής γεγονός:

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε, ο μοναχός που έχει τη διακονία του τραπεζάρη θα φύγει μέσα από τη Θεία Λειτουργία πιο νωρίς, για να πάει να ετοιμάσει τραπέζι για τους Πατέρες.

Και αυτός που ζυμώνει θα φύγει να φουρνίσει το ψωμί...

Φεύγουνε μέσα από τη Θεία Λειτουργία, αφού πρώτα πάρουν ευλογία από τον γέροντα, για να κάνουν τη διακονία αυτή.

☦ Tα δάκρυα της Παρηγορήτριας, η ελπίδα του λαού

Συμπληρώθηκε με τη χάρη του Θεού, ένας ολόκληρος χρόνος από την ευλογημένη ώρα, που εμφανίσθηκε το θαυμαστό σημείο της δακρυρροής στο Σεπτό Εικόνισμα της Παναγίας της Παρηγορητρίας στον Ιερό Ναό μας, το οποίο συνεχίζεται έως και σήμερα.

Όσοι το έχουμε ζήσει από κοντά, επιστρέφουμε κάθε φορά με εγκάρδιες σκέψεις και πνευματικά σκιρτήματα, για τη Χάρη που λάβαμε, νοιώθωντας δίπλα μας το Πάνσεπτο πρόσωπό Της, από το οποίο προήλθε η σωτηρία μας, ο Ιησούς Χριστός.

☦ “ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι”

☦ Ρώτησαν κάποτε κάποιον: “Πότε ξέρει ο άνθρωπος ότι πήρε την απαλλαγή από τις αμαρτίες;”

Ο ερωτηθείς απάντησε ότι:

- “Όταν αισθάνεται στην ψυχή του ότι μίσησε  εντελώς τις αμαρτίες από τα βάθη της καρδιάς του και όταν κατεύθυνε τη ζωή του προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς το καλό.”

Επιστολές Povdiznicka

apantaortodoxias

☦ Διδάξτε τα παιδιά σας στην πίστη του Χριστού.

Διδάξτε τα παιδιά σας στην πίστη του Χριστού, γιατί η τύχη των παιδιών σας θα εξαρτηθεί από την πίστη, πώς θα σεβαστούν την πίστη, έτσι θα τους δώσει ο Θεός ευτυχία.

Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Το πεπρωμένο είναι στα χέρια μας και αλλάζει κάθε μέρα.

☦ Πατέρα Σάββας της Αναλήψεως ο Σέρβος

Οι άγιοι απόστολοι λένε ότι τα προβλήματα μας δεν είναι τίποτα μπροστά στις ανταμοιβές που μας περιμένουν στους ουρανούς  οικισμούς! Τι γλυκύτητα, χαρές!

Ο λόγος του ανθρώπου δεν μπορεί να εξηγήσει τι έχει ετοιμάσει ο Θεός για εκείνους τους δίκαιους ανθρώπους που ζουν δίκαια.

Μην γκρινιάζεις, είσαι στους δικούς σου ανθρώπους, όχι σε κάποιου άλλου, αλλά να διαχειρίζεσαι, και να φέρεσαι καλά.

☦ Ζήσαμε για τη σάρκα, ας ζήσουμε και για το πνεύμα…

Όπως ακριβώς δεν έχουν καμιά ωφέλεια οι γεωργοί που σπέρνουν το σπόρο στο δρόμο, έτσι ούτε κι εμείς έχο­με κανένα όφελος από το να μας ονομάζουν Χριστιανούς, αν τα έργα μας δεν είναι σύμφωνα με το όνομά μας.

Και αν θέλετε να σάς παρουσιάσω αξιόπιστο μάρτυρα τον αδελφόθεο Ιάκωβο που λέγει, η πίστη χωρίς τα έργα είναι νεκρή (Ιακ. 2,17). Άρα λοιπόν παντού είναι ανα­γκαία και η εκτέλεση των έργων γιατί όταν απουσιάζουν αυτά, δεν μπορεί να μας ωφελήσει η ονομασία του Χριστιανού.

☦ Μην αρνηθείς τον Εσταυρωμένο!

Μήν ἀρνηθεῖς τόν Ἐσταυρωμένο. Ἄν Τόν ἀρνηθεῖς, ἔχεις πολλούς πού θά σέ ἐλέγξουν γι᾽ αὐτό.

Πρῶτος θά σέ ἐλέγξει ὁ Ἰούδας ὁ προδότης. Διότι αὐτός πού Τόν πρόδωσε ἤξερε ὅτι ἀπό τούς ἀρχιερεῖς καί πρεσβυτέρους καταδικάστηκε σέ θάνατο (πρβλ. Ματθ. 27, 3). Τό μαρτυροῦν τά τριάντα ἀργύρια (πρβλ. Ματθ. 26, 15). Τό μαρτυρεῖ ἡ Γεθσημανή, ὅπου ἔγινε ἡ προδοσία. Γιά νά μήν ἀναφέρω τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ὅπου ὅλοι παρόντες προσεύχονταν τή νύχτα. Τό μαρτυρεῖ ἡ σελήνη τῆς νύχτας. Τό μαρτυρεῖ ἡ ἡμέρα καί ὁ ἥλιος πού χάθηκε (πρβλ. Λουκ. 23, 44), διότι δέν μποροῦσε νά βλέπει τήν παρανομία τῶν ἐχθρῶν τοῦ Κυρίου. Σέ ἐλέγχει ἡ φωτιά, ὅπου παρευρέθηκε καί θερμαινόταν ὁ Πέτρος. Ἄν ἀρνηθεῖς τό Σταυρό, σέ περιμένει ἡ αἰώνια φωτιά. Μιλάω σκληρά, γιά νά μήν ἐπιχειρήσεις ἐσύ νά σκληρυνθεῖς. Θυμήσου τά μαχαίρια πού ἔφεραν ἐναντίον Του στή Γεθσημανή (πρβλ. Ἰωάν. 18, 3), γιά νά μή δοκιμασθεῖς ἀπό τήν αἰώνια ρομφαία.

☦ Ο πρώτος στίχος σε ήχο α' μετα κρατήματος, από το οκτάηχο "Θεοτόκε Παρθένε" του Πέτρου Μπερεκέτη. Ψάλλουν οι Πατέρες της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου.

☦ Αγίας Σοφίας, Πίστης, Ελπίδας και Αγάπης (17 Σεπτεμβρίου)

Η Αγία μάρτυς Σοφία καταγόταν από μεγάλη πόλη της Ιταλίας. Ήταν γυναίκα σεμνή και ευσεβής. Έμεινε χήρα πολύ νωρίς. Έτσι αναγκάστηκε να εγκατασταθεί στη Ρώμη με τις τρεις κόρες της, την Πίστη δώδεκα ετών, την Ελπίδα δέκα και την Αγάπη εννέα ετών.

Καθημερινά ανέτρεφε τις κόρες της με ιδιαίτερη επιμέλεια. Συνέχεια τις προέτρεπε να μιμούνται τη ζωή της καί να στολίζονται με αρετές. Έβαλε μές στην καρδιά τους το φόβο του Κυρίου και τη λαχτάρα της Βασιλείας των ουρανών. Πρόσεχε παράλληλα το όνομά τους νά συμβαδίζει με τη ζωή τους.