π. Δημητρίου Μπόκου
Ο άγιος Νεκτάριος κατέκτησε κυριολεκτικά την καρδιά όλου του κόσμου. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον σέβεται και να μην τον αγαπάει. Πώς το κατάφερε αυτό ο άγιος; Το μυστικό του είναι απλό: Η βαθειά του ταπείνωση. Άντεξε του κόσμου τις συκοφαντίες χωρίς να βγάζει μιλιά. Ακολούθησε τα ίχνη του Χριστού. «Λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει». Παρέδιδε τον εαυτό του απόλυτα στον Θεό που κρίνει δίκαια.
Παίρνω το ΜΕΤΡΟ ΔΙΧΩΣ RAPID κ κατεβαίνω στη στάση.
Σταματάω για λιγο στην τράπεζα να τραβήξω λεφτά κ μπαινω
ΜΕ RAPID.
Λίγο πιο κατω πετάγομαι στην εκκλησία να ανάψω ένα κερί κ εκεί ο ιερέας που πρέπει να έχει κάνει RAPID αλλά εμένα δε μου χρειάζεται το δικό μου RAPID κ έτσι μπαίνω μέσα στην εκκλησια, κρέμα, ΣΤΟ ΕΤΣΙ.
ΕΝΩ ΟΙ ΤΥΡΑΝΝΟΙ ΑΛΛΗΛΟΣΥΓΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ - Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΦΩΝΑΖΕΙ "δεν αξίζει να πεθάνετε αιφνιδιαστικά εδώ, αλλά περισσότερο να μην χάσετε την Αιωνιότητα" Όλα αυτά συνέβησαν πριν λίγες μέρες βλ.https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2021/10/blog-post_327.html
Προτιμοῦμε νὰ γίνουμε λοῦστροι στὴν πλατεῖα τῆς πόλεως, παρὰ νὰ κηρύττουμε ἀθεΐα. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, μὲ ὅση εὐκολία χειροκροτοῦσαν τὸν Παπαδόπουλο, μὲ ὅση εὐκολία χειροκροτοῦσαν τὸν Καραμανλῆ, μὲ τὴν ἴδια εὐκολία θὰ χειροκροτοῦνε καὶ τὸν ἀντίχριστο...
Β Τιμ. 1,7 οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν
ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ.
Β Τιμ. 1,7 Διότι δεν μας έδωκεν ο Θεός πνεύμα δειλίας, ώστε να φοβούμεθα δυσκολίας και απειλάς και διωγμούς, αλλά μας έδωκε πνεύμα δυνάμεως, δια να νικώμεν, και αγάπης και σωφρονισμού, ώστε με σύνεσιν να καθοδηγούμεν στον δρόμον του Θεού τον ευατόν μσας και τους άλλους.
(η φώτο είναι
ενδεικτική και όχι σχετική με το κείμενο. Φώτο από fb)
Και συνεχίζει το
Ουράνιο ανακοινωθέν από καλύβι του Ακροάθωνα «ο πλανήτης ανακαινίζεται»
-Καλά τα λες Γέροντα,
αλλά τα κουράγια φαίνεται να τελειώνουν,
του είπαμε.
-άκου τι σου λέω, έρχεται ΦΩΣ, το σκοτάδι φεύγει, όλα φαίνονται με το τηλεσκόπιο της προσευχής και όχι μόνο.
Η ιστορία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ή Βυζαντινής έχει αναδείξει σπουδαίες προσωπικότητες, οι οποίες με το ισχυρό φρόνημα, το αγωνιστικό πνεύμα και τις Ορθόδοξες αξίες τους, έχουν στιγματίσει την πορεία της Αυτοκρατορίας. Ένας από αυτούς είναι ο Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, Αυτοκράτορας, κυβερνήτης, διπλωμάτης, στρατιωτικός και Άγιος.
Ἔλεγε ὁ Ἅγιος
Νεκτάριος: «Ὁ Θεός γιά μένα εἶναι δόξα, πλοῦτος καί καύχημα. Εἶναι τό γλυκύτατο
καί πιό εὐχάριστο πράγμα. Εἶναι ἡ φροντίδα καί τό ἐντρύφημά μου. Ἡ ψυχή μου εἶναι
δημιούργημα τῆς πνοῆς τοῦ Θεοῦ. Τό σῶμα μου εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ.
Θεία χάριτι εἶμαι γένος τοῦ Θεοῦ. Ἀπ᾿ τό Θεό ἔλαβα τήν ὕπαρξη ἀλλά καί τή δυνατότητα νά κινοῦμαι, ν᾿ ἀναπνέω καί νά μιλάω.
Πρίν λίγα χρόνια, μία οἰκογένεια ἐπισκέφθηκε την ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στήν Αἴγινα. Μιά ἀδελφή ξενάγησε τό ζευγάρι μέ τό ἕνα τούς παιδάκι στό δωμάτιο τοῦ Ἀγίου. Λόγω τῆς παλαιότητας τῶν ἐπίπλων δέν ἐπιτρέπεται νά καθήσει κάποιος στό κρεββάτι καί στά ὑπόλοιπα ἔπιπλα τοῦ δωματίου. Φανταστεῖτε τό πλῆθος τῶν προσκυνητῶν, αν ἐπιτρεπόταν, σέ λίγα χρόνια θά κατέρρεαν. Τό παιδάκι ὅμως πῆγε καί κάθησε στό κρεββάτι.
Όταν υπάρχει φήμη ότι ο σουλτάνος έφυγε
σημαίνει ότι κάτι σοβαρό κυοφορείται στην γειτονιά μας. Αυτοί που ταλαιπωρούν
το πλάσμα του ΘΕΟΥ είναι ήδη ταλαιπωρημένοι από την κόλαση τους. Ο Νοέμβριος
γεμάτος με θλίψεις και απορίες. ΔΕΝ ΚΛΑΙΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΤΣΙ
