Όχι επειδή κάνεις κάποιο αγώνα ή πιέζεσαι ή παρακαλάς ή προσεύχεσαι. Μα επειδή ζεις αλλού, είσαι σε άλλο κλίμα και άλλη ατμόσφαιρα. Κατανοείς καλά ότι ο άλλος, αν δεν είναι συντονισμένος με το Θεό και την αγάπη Του, είναι φυσικό να κάνει λάθος εκτιμήσεις, και να λέει λόγια που δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια.
Προσευχή η οποία έχει την φλόγα της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης προς το Θεό, βγαίνει από την ψυχή, η οποία έχει συνειδητοποιήσει την ελεεινότητα και την φτώχια της, ότι δηλαδή χωρίς τον Θεό είναι τυφλή και γυμνή. Και γι αυτό Τον παρακαλεί να αναπληρώσει τις ελλείψεις της.
Μιά φορά ήρθε σ’εμένα να εξομολογηθεί ένας μεγαλόσχημος μοναχός και μου είπε:
-Πάτερ, απελπίστηκα. Δεν βλέπω στον εαυτό μου καμία αλλαγή
προς το καλύτερο. Και πήρα και το μεγάλο αγγελικό σχήμα.
Και ξέρω ότι ο Θεός θα ελέγξει λεπτομερώς ποιός ήταν πραγματικός μοναχός και ποιός μόνο φορέας του σχήματος. Πώς να διορθωθώ; Πως να είμαι νεκρός για την αμαρτία; Αισθάνομαι μεγάλη αδυναμία
(Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης)
Αδελφοί μου Χριστιανοί, προσέχετε, όσο μπορείτε, να μη λέτε ψέματα, γιατί το ψέμα είναι, εφεύρεση του διαβόλου και ο διάβολος είναι ο πατέρας του ψεύδους. Επομένως, όσοι είναι ψεύτες, έχουν πατέρα τους το διάβολο και μοιάζουν μ’ αυτόν και τον έχουν πατέρα, καθώς το αναφέρει και ο Κύριός μας στην Αγία Γραφή, λέγοντας: «Ο πατέρας που έχετε εσείς είναι ο διάβολος, κι όσα επιθυμεί ο πατέρας σας, αυτά θέλετε να κάνετε. Εκείνος εξ αρχής ήταν ανθρωποκτόνος και δεν μπόρεσε να σταθεί μέσα στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει μέσα του τίποτε το αληθινό. Όταν λέει ψέματα, εκφράζει τον εαυτό του, γιατί είναι ψεύτης και είναι ο πατέρας του ψεύδους. Αντίθετα, όσοι λένε την αλήθεια, έχουν ως πατέρα τους την Αλήθεια, που είναι ο Θεός και ο Ιησούς Χριστός. Και είναι, γεννημένοι από την Αλήθεια, καθώς μας λέει ο «αγαπημένος» μαθητής Ιωάννης: «Παιδιά μου, ας μην αγαπάμε με λόγια και ωραίες φράσεις, αλλά με έργα και αγάπη αληθινή. Απ' αυτό θα καταλάβουμε ότι είμαστε παιδιά της αλήθειας».
αν η προσευχή μου
δεν σε βοηθά, ούτε τα λόγια μου θα σε βοηθήσουν.
Η εποχή μας γέμισε
ομιλίες, λόγια, βιβλία, εξυπνάδες...
Λείπουν όμως τα
βιώματα, η πράξη, η σιωπή που φέρνει το θαύμα και κινεί το Θεό σε επέμβαση.
Ας γίνουμε μια παρέα που θα μιλά πιο πολύ στο Θεό, για να είναι και οι μεταξύ μας κουβέντες λίγες και καλές.
Είναι γιά συγχώρεση
ἁμαρτιῶν καί προστασία ἀπό ΠΕΙΝΑ, ΘΑΝΑΤΙΚΟ καί ἄλλη βλάβη ψυχῆς καί σώματος.
«Άναρχε, αθάνατε άχρονε, ακατάληπτε και ανεξιχνίαστε Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως, προνοητά και Σωτήρ όλων, όπου εις Σε ελπίζουσι, ευχαριστώ Σοι, όπου με έφερες εις την ώραν ταύτην και ήγγισα εις τον στέφανον της δικαιοσύνης Σου.
του Κωνσταντίνου Αθ.
Οικονόμου, δασκάλου
Η ΟΡΦΑΝΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ: Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β', το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αιδέσιος, που ήταν Ιερέας των ειδώλων, ανέθεσε την ανατροφή της μικρής Μαρίνας σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία η Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό. Όταν έγινε 15 χρονών, αποκάλυψε στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ' αυτό που άκουσε, με μίσος τη διέγραψε από παιδί του.
Ἀπὸ τὸ ΓεροντικόΡώτησαν τον Ἀββά Λογγίνο:
– Ποιά αρετή είναι η μεγαλύτερη απ᾿ όλες;
Και απάντησε:
– Σκέφτομαι, ότι, όπως η υπερηφάνεια είναι το μεγαλύτερο απ᾿ όλα τα πάθη, αφού και από τον ουρανό μπόρεσε να ρίξει κάποιους (δηλαδή τον Εωσφόρο καὶ το τάγμα του), έτσι και η ταπεινοφροσύνη είναι η μεγαλύτερη απ᾿ όλες τὶς αρετές, γιατὶ κι απ᾿ αυτά τα τάρταρα μπορεί ν᾿ ανεβάσει ένα άνθρωπο, άκόμα κι αν εἶναι αμαρτωλός σαν δαίμονας.
(Ἄγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)
Στήν Ἐκκλησία μας ποτέ δέν μετροῦσαν τά κοσμικῆς τάξεως προσόντα τῶν
ὑποψηφίων ἱερέων. Οἱ περισσότεροι Ἅγιοι ἱερεῖς τῶν ἡμερῶν μας ἦταν παπάδες ὀλιγογράμματοι
ἤ τέλος πάντων χωρίς τίτλους ἀκαδημαϊκῶν σπουδῶν.
Συνεπῶς, γιά τίς σημερινές ἀνάγκες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἄς μή μιλᾶμε γιά παπάδες ‘’προσοντούχους’’ καί ‘’μή προσοντούχους’’. Γιά παπάδες πτυχιούχους ἀνωτάτων σχολῶν καί γιά παπάδες τοῦ δημοτικοῦ. Καλύτερα νά μιλᾶμε ἁπλά καί μόνον γιά ἱερεῖς ἀξίους τῆς ἱερωσύνης. Μέ λιγοστά γράμματα ἐνδεχομένως, ἀλλά ἀξίους. Νά πληροῦν, δηλαδή, ὅλες τίς ἱεροκανονικές προϋποθέσεις ἱερωσύνης καί νά ἀγωνίζονται φιλότιμα στον στῖβο τῆς πνευματικῆς ζωῆς μιμούμενοι ἁγίους προκατόχους τους. Ὅπως ἔλεγε καί ὁ μακαριστός π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, νά εἶναι οἱ ἴδιοι θεραπευμένοι, ὥστε νά μποροῦν νά θεραπεύσουν καί τούς ἄλλους.
Η θαυματουργή εικόνα της Αγ. Μαρίνας Μαΐστρου ήταν
οικογενειακό κειμήλιο της Ειρήνης Αμπατζή. Όταν αυτή απεβίωσε στις 21
Σεπτεμβρίου 1932, οι κόρες της Σμαραγδή Καραγεωργίου, Αικατερίνη Μπουσδρούκη
και ο γιος της Δημήτριος Αμπατζής, κατόπιν παραινέσεως του τότε Μητροπολίτη
Αλεξ/πόλεως Γερβασίου, προσέφεραν τη θαυματουργή εικόνα στην εκκλησία του
χωριού.
Από τότε ο Ιερός Ναός του Αγ. Γεωργίου Μαΐστρου έγινε και
προσκύνημα της Αγ. Μαρίνας.
Η Ειρήνη Αμπατζή, μετά το θάνατο του συζύγου της του Θ. Αμπατζή το 1911, φεύγει από την Κεσσάνη όπου ζούσε και εγκαθίσταται με τα τρία της παιδιά, στη Μαΐστρο δίπλα στους συγγενείς της, όπου και ασχολείται με τη ραπτική τέχνη.
Σε μια αποστροφή των λόγων του ο Γέροντας Εφραίμ ο Αριζονίτης
είπε: «σήμερα οι πολυκατοικίες των Αθηνών είναι γεμάτες με ΑΓΙΟΥΣ»
Και τούτο συμβαίνει γιατί πολλούς συναντήσαμε.
Περικείμενον νέφος αγίων κληρικών και λαϊκών σκεπάζουν με την προσευχή τους τα δρώμενα των ημερών μας.
Γράφει ο Δρ.
Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Δεκαετία του 90 όταν όλα
πήγαιναν τραλαλά ένας ταπεινός λευίτης
μας έλεγε:
Έρχονται χρόνια που οι μεγαλουπόλεις της Ελλάδος θα βιώσουν
φρικτές καταστάσεις. Θα τρέχουν οι ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ να γλυτώσουν τους Έλληνες.
Ούτε καν μπορείς να φανταστείς τι έρχεται;
