☦ “Στον Θεό αρέσει η ελεημοσύνη εν κρυπτώ…..”

☦ «Μένε μεθ’ ἡμῶν τῶν δούλων σου, μένε ἀεί, ὦ Πορταΐτισσα ἔνδοξε, καί μή χωρισθῇς, ἀπό τῆς ποίμνης Σου πώποτε, τά ἡμῶν παραβλέπουσα πταίσματα· Σέ γάρ φῶς καί προστάτιν, ζωήν, πνοήν, ἐπιγραφόμεθα».

☦ Με ρώτησε κάποτε κάποιος: "Τι είναι αυτό που θαυμάζεις και πας σε γεροντάκια...Ιακώβους, Παϊσίους, Πορφυρίους;

Επειδή δεν τρώνε και δεν κοιμούνται; Είναι καλό αυτό;  Να καταστρέφεις το σώμα;" Δεν θυμάμαι τι είπα τότε ...

Θυμάμαι μόνο ότι μίλησα με συστολή... φοβούμενος να περιγράψω το μυστήριο  της Αγιότητος...

Πώς να περιγράψεις άλλωστε εύκολα τον ουρανό;;;

Σήμερα όμως ενθυμούμενος τα "αρώματα τους" αναπολών και πανηγυρίζων λέω...

☦ Ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος μεταδίδει τη χαρά των Χριστουγέννων στην άλογη κτίση

Οι χαριτωμένοι άνθρωποι, οι άνθρωποι του Θεού, μεταδίδουν τα συναισθήματά τους, τη χαρά και τη λύπη τους σε όλη την κτίση. Η άλογη κτίση συγχαίρει και συνοδυνάται με αυτούς. Οι προπτωτικές καταστάσεις επαναλαμβάνονται, για να μας διαβεβαιώσουν ότι υπάρχει Θεός, ότι υπάρχει ατελεύτητη μακαριότητα, την οποία έχασαν οι προπάτορες με την παρακοή στο θέλημα του Θεού και την πτώση στην αμαρτία, και ότι από αυτή τη γη μπορούν να απολαύσουν πάλι την ευφροσύνη των ουρανών οι «καθαροί την καρδίαν» (Ματθ. ε΄ 8). Οι χαριτωμένοι άνθρωποι μεταδίδουν τη χαρά και στα πουλιά και στα ζώα και στα δένδρα, σε ολάκερη την κτίση.

☦ Στην εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι.) ζούσε κάποιος πλούσιος, που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του, στην αίρεση του Μακεδονίου.

Κάποτε, ακούγοντας τη διδαχή του αγίου, μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Η γυναίκα του όμως, ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα, με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση.

Σε μια μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας, που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί, συνέβη το εξής περιστατικό:

☦ Έφυγαν οι γέροντες και μείναμε ορφανοί;

Βλέπετε οι σύγχρονοι Γέροντες, ο π. Πορφύριος, ο π. Παίσιος, ο π.Γεράσιμος, ο π. Ιάκωβος, κοιμήθηκαν σχεδόν κοντά ο ένας στον άλλον και σκεπτόμενος αυτό ο κ. Εμμανουηλίδης(Αρεοπαγίτης επί τιμή) στο γραφείο του με παράπονο μου είπε μια μέρα:

«Τι θα γίνει τώρα; Έφυγε ο π. Πορφύριος, έφυγε ο π. Παίσιος, έφυγε και ο π. Ιάκωβος που ήταν πιο προσιτός σε μας, γιατί τον βλέπαμε πιο συχνά και εξομολογούμεθα στο πετραχήλι του, τι θα γίνει τώρα, μείναμε ορφανοί;».

☦ Η αμαρτία είναι μεγάλο κακό

«Η αμαρτία είναι μεγάλο κακό, γιατί δηλητηριάζει τη ψυχή, βάζοντας μέσα της νοσογόνα σπέρματα· τη λιώνει, τη διαφθείρει και τέλος την οδηγεί στο θάνατο. Όπως οι ασθένειες φθείρουν σοβαρά τα σώματα και τα θανατώνουν, έτσι και οι αμαρτίες την ψυχή»

Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός

☦ Τα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου

(† Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο οποίος εκτός των άλλων είναι και θεομητορικός θεολόγος, στη γνωστή Ομιλία του εις τα Εισόδια της Θεοτόκου αναφέρει, ότι η Παναγία μας εισελθούσα στα Άγια των Αγίων πρώτη αυτή στον κόσμο εγκαινίασε την οδό της νήψεως, της αναβάσεως του νου στον Θεό και της ενώσεως του νου του ανθρώπου με τον Θεό, την ησυχαστική δηλαδή οδό θεώσεως του ανθρώπου. Έτσι, για όσους ποθούν τη μυστική και ησυχαστική άνοδο προς τον Θεό και τη μυστική θεωρία και γνώση του Θεού, η Παναγία μας είναι το πρότυπο και η οδός. Δεν είναι μόνον οδός και πρότυπο για αυτούς που ζουν στον κόσμο, με παρθενία και σεμνό γάμο, για τις μητέρες, αλλά είναι πρότυπο και για τούς ιερώς ησυχάζοντες.

☦ Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, ο σύγχρονος γέροντας της Εύβοιας

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου*

Ο άγιος Ιάκωβος εγεννήθη το 1920 στα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, εις το Λιβίσι της Μάκρης, απέναντι από τη γειτονική μας νήσο Ρόδο.

Ένεκεν αυτής της γειτονίας ένιωθε πάντοτε μια ιδιαίτερη αγάπη για την Κύπρο. Η μάνα του Θεοδώρα, όταν ήθελε να παρακαλέσει την Παναγία, εγύριζε κατά τα βουνά του Κύκκου και φώναζε: «Παναγία του Κύκκου μου. Φύλαγε τα παιδιά του κόσμου και τα δικά μου». Αυτή τη σχέση της μάνας του με την Παναγία του Κύκκου, με την Κύπρο, θα την κληρονομήσει ο γέροντας μαζί με όλη τη μικρασιατική παράδοση και θα τη μεταφέρει πρόσφυγας το 1922 στη βόρεια Εύβοια.

☦ Τα Εισόδια της Θεοτόκου. Η καλογερική της Παναγίας

Αυτήν την γιορτή στο Άγιο Όρος οι πατέρες μου την ονομάζουν «η καλογερική της Παναγίας».

Ο Γερο Γελάσιος πολύ την αγαπούσε και έλεγε ότι ο παπαΘανάσης, ο Γέροντάς του, ο άγιος ηγούμενος της Γρηγορίου την τιμούσε πάρα πολύ. Και μία φορά, μία τέτοια ημέρα, ο γεροΓελάσιος, είδε τον Γέροντά μου να συλλειτουργεί με τον Άγιο Ιάκωβο, τον Αδελφόθεο. Αυτόν που διέσωσε και την σχετική παράδοση.

☦ Τι λέξεις μπορείς να βάλεις δίπλα στον Όσιο Ιάκωβο; Πώς να περιγράψεις την προσωπικότητα του;

Κάθε επίθετο το κατακαίει η ταπείνωση του. Επίγειος άγγελος… Ουράνιος άνθρωπος…

Μεγάλη ευλογία για την γη της Εύβοιας. Μεγάλη ευλογία για την Εκκλησία μας.

Όσοι τον γνώρισαν μαρτυρούν αυτή την πνευματική διαφάνεια, την κατάσταση που σαν σε τζάμι θωρείς κι αγρικάς τον ίδιο τον Θεό…..

☦ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΝΩΝΕΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΔΙΑΘΗΚΕΣ

Στα Άγια των Αγίων του Ναού εισόδευσε η «Αγία Αγίων μείζων», η υπό των Προφητών προκηρυχθείσα αληθινή σκηνή του Θεού, ο έμψυχος και θεοχώρητος ναός. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για την Παναγία, θα διατρέξουμε την Αγία Γραφή από το Α ως το Ω. Πίσω απ’ τα μεγάλα συγκλονιστικά γεγονότα της Ιεράς Ιστορίας, απ’ αρχής κτίσεως μέχρι τέλους του κόσμου, ιχνογραφείται η υπέροχα διακριτική μορφή της Παρθένου.