☦ «Εγώ, πάτερ, αυτά τα θεωρώ τυπικά πράγματα...»

☦ Ο Χριστός βαδίζει αργά μέσα στην ιστορία

Ο Χριστός βαδίζει αργά μέσα στην ιστορία.

Αργά σαν βαθύ ποτάμι, που κάποιο παιδί θα το νόμιζε ακίνητο, αλλά που ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να του φτιάξει φράγμα.

Αργά σαν σιτάρι, που σπέρνεις το φθινόπωρο και το χειμώνα νομίζεις ότι είναι νεκρό. Ακόμα δεν ήρθε η άνοιξη για το σπόρο του Χριστού. Ο δρόμος Του είναι δύσκολος. Γι' αυτό βαδίζει αργά.

☦ ‘Ολοι εναγωνίως ψάχνουμε να πάρουμε και να δώσουμε το ΔΩΡΟ της ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ

Πλησιάζει η μεγάλη ημέρα της Γεννήσεως του Κυρίου και όλοι εμείς οι χριστιανοί προετοιμαζόμαστε να υποδεχθούμε το Σωτήρα Χριστό!

Γη και ουρανός ετοιμάζονται, σύμφωνα με την υμνολογία της Εκκλησίας μας, να προσφέρουν ότι καλλίτερο για τον Θεάνθρωπο:

Οι Άγγελοι τους ύμνους , οι ουρανοί τον υπέρλαμπρο Αστέρα, οι Μάγοι θα φέρουν τα δώρα, οι ποιμένες θα διαλαλήσουν το θαύμα, η γη θα δώσει το σπήλαιο και η έρημος την Φάτνη.

Εμείς τι; Εμείς, ότι πιο όμορφο και αξιόλογο πέρασε από την ανθρωπότητα: Την Αειπάρθενο Μαρία.

☦ Έμαθα νά τά βλέπω σάν τά καρφιά τοῦ σταυροῦ μου (Αγ. Νεκτάριος)

«Στὰ σαράντα τέσσερά μου χρόνια ὁ Θεὸς μοῦ φανέρωσε αὐτό, ποὺ θὰ μὲ κράταγε μέχρι τέλους τῆς ζωῆς μου σταθερὸ στὴ στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδό, ποὺ εἶχα ἐπιλέξει:

Τὸ τῆς «ἀτιμίας πόμα καθάρσιον» ποὺ λέει καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης. Ἀπὸ τότε μέχρι τὴν τελευταία μου ἀναπνοή, οὔτε στιγμὴ δὲ μ' ἄφησε ἡ συκοφαντία, ἡ προσβολή, ἡ περιφρόνηση.

☦ Όσα ακούσει κανείς τα Χριστούγεννα στην εκκλησιά του φτάνει να ζήσει μια ολόκληρη χρονιά..!

«…πρέπει να προσέχουμε αυτά τα οποία περιέχονται στα βιβλία της Εκκλησίας και τα οποία είτε αναγινώσκονται είτε ψάλλονται στους ναούς και ιδιαίτερα τώρα τις μεγάλες γιορτές.

☦ «Τι θαυμάζεις Μαριάμ;»

Καθώς ζούμε τα Χριστούγεννα, η μορφή της Αγίας Θεοτόκου, της Παναχράντου Μητέρας του Κυρίου μας, καταλαμβάνει ξεχωριστή θέση στις καρδιές των πιστών.

Έκτακτο το μεγαλείο της, διότι μόνην εκείνην εξέλεξε ο Θεός να γίνει εκλεκτό όργανο, από την οποία ο Μονογενής Του Υιός θα προσελάμβανε την ανθρώπινη φύση και θα ερχόταν μεταξύ των ανθρώπων ως Σωτήρας και Λυτρωτής.

☦ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

"".. Γιατί στην Ελλάδα μας τόση ανακατωσιά;

        Γιατί τόση αναστάτωση;

        Γιατί το ξεχαρβάλωμα σε αυτόν τον τόπον, από τη μία άκρη στην άλλη;

                Τι συμβαίνει;

☦ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ Ο τρωθείς υπό βελών ένδοξος μάρτυς του Χριστού

Μεταξύ των ενδόξων μαρτύρων του 3ου μ.Χ. αιώνα, που έλαβαν από τον στεφανοδότη Κύριο τον αμάραντο στέφανο της αιωνίου δόξας είναι και ο τιμώμενος από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στις 18 Δεκεμβρίου Άγιος Σεβαστιανός και οι συν αυτῴ μαρτυρήσαντες Ζωή, Τραγκυλίνος, Νικόστρατος, Κλαύδιος, Κάστωρ, Τιβούρτιος, Κάστουλος, Μαρκελλίνος και Μάρκος. Ο Άγιος Σεβαστιανός έζησε και μαρτύρησε επί των ημερών του αυτοκράτορος Διοκλητιανού (245 - 313μ.Χ.) , ο οποίος υπήρξε σκληρότατος διώκτης των χριστιανών και βασίλευσε μεταξύ των ετών 284-305μ.Χ. Καταγόταν από τα Μεδιόλανα της Ιταλίας, το σημερινό Μιλάνο, το οποίο ανακηρύχθηκε από τον Διοκλητιανό πρωτεύουσα του δυτικού τμήματος της αυτοκρατορίας.

☦ Ο Σταυρός που κουβαλάω είναι πολύ βαρύς

Μπορεί να παραπατάς, μπορεί ακόμα και να πέφτεις, όμως ο Θεός είναι πάντοτε εκεί για να σε βοηθήσει να τα ξεπεράσεις

Κάποτε, κάποιος νεαρός έφτασε στα όρια της απελπισίας. Πολλά τα προβλήματα. Ήταν πελαγωμένος. Αντικρίζοντας μόνο αδιέξοδο, έπεσε στα γόνατα προσευχόμενος, λέγοντας: “Κύριε, δεν μπορώ να συνεχίσω, δεν αντέχω άλλο. Ο σταυρός που κουβαλώ είναι πολύ βαρύς, ασήκωτος”.

☦ «Όποιος αφήνει τα κοσμικά για τα ουράνια, είναι σαν να χάνει μια χάλκινη δραχμή και να κερδίζει εκατό χρυσές» Μέγας Αντώνιος

☦ “Το ΘΑΥΜΑ της ΠΑΝΑΓΙΑΣ μας συνεχίζεται…”

Το ΘΑΥΜΑ της ΠΑΝΑΓΙΑΣ μας συνεχίζεται .. ας λάβουμε το μήνυμα και να ανασκουμπωθούμε σε ΠΡΟΣΕΥΧΗ και σε έργα, που θα μας φωτίζει ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ τι πρέπει να κάνουμε στα επερχόμενα… 

Ο χρόνος των σκοτεινών δυνάμεων δείχνει να τελειώνει… 

Οι αντίχριστοι θα θελήσουν πρώτα να καταστρέψουν την ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ και μετά να φύγουν…

☦ Τα μεγάλα κατορθώματα της προσευχής...

Ο σεβαστός Γέροντας Γεράσιμος o Υμνογράφος ανέφερε ότι είχε δώσει στον πάμφτωχο Καρουλιώτη ασκητή Φιλάρετο διακόσιες δραχμές το έτος 1935 , καθότι ο Φιλάρετος βρέθηκε σε μία μεγάλη ανάγκη: «Τον είχα δει πολύ στενοχωρημένο και του είπα: Μη στενοχωριέσαι, αββά. Πάρε τα χρήματα αυτά. Δεν χρειάζεται να μου τα επιστρέψεις. Κάνε μια προσευχή στον Πανάγαθο Θεό να με ελεήσει».