☦ «Όποιος αφήνει τα κοσμικά για τα Ουράνια, είναι σαν να χάνει μιά χάλκινη δραχμή και να κερδίζει εκατό χρυσές!» Μέγας Αντώνιος

☦ Διά της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» θα κερδίσεις το πάν.

Διά της ευχής καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται. Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματος. Η ευχή είναι η βάση της τελειότητας. Θα λεπτυνθείτε και θα πετάτε με την ευχή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος σωτηρίας, καθαρισμού και αγιασμού από την νοερά προσευχή. Αυτή γέμισε τον παράδεισο από άγιους ανθρώπους.

 Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

☦ Είπε γέρων: "Περπάτησε στο δρόμο του Κυρίου με απλότητα και μη βασανίζεις το πνεύμα σου. Πρέπει να μισείς τα ελαττώματα σου, αλλά με ήρεμο μίσος, όχι ενοχλητικό και ανήσυχο."

☦ Εορτάζει ένας Καθηγητής αλλά είναι Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ερήμου.

Κάποτε ό Μέγας Αντώνιος «έδεσε» τόν διάβολο καί τόν ρώτησε:

- Τί φοβάσαι περισσότερο;

- Τήν ταπείνωση!

- Τί άλλο φοβάσαι πέρα από τήν ταπείνωση;

- Τήν ταπείνωση!

☦ «Ποίαν ἐπὶ σοῖ, παιδίον, προσηγορίαν εὕρω ἁρμόζουσαν;..."

 «Ποίαν ἐπὶ σοῖ, παιδίον, προσηγορίαν εὕρω ἁρμόζουσαν;

Ἀνθρώπου; ἀλλὰ θεϊκὴν ἔσχες τὴν σύλληψιν.

Θεοῦ; ἀλλὰ ἀνθρωπίνην ἔλαβες σάρκωσιν.

Τί οὒν ἐπὶ σὲ διαπράξωμαι; Γαλακτοτροφήσω ἢ θεολογήσω;

Ὡς μήτηρ θεραπεύσω, ἢ ὡς δούλη προσκυνήσω;

Ὡς υἱὸν περιπτύξωμαι, ἢ ὡς Θεῶ προσεύξωμαι;

Ἐπιδώσω γάλα, ἢ προσενέγκω θυμίαμα;

Τί τὸ ἄρρητον τοῦτο θαῦμα τὸ μέγιστον!...»

(Βασιλείου Σελευκείας)

☦ «Μεγάλος σταυρός, μεγάλη Ανάσταση»

Ο άγιος Ευμένιος ήταν 24 χρονών όταν άκουσε για πρώτη φορά, και καλόγηρος, ότι έχει λέπρα. Από τη χαρά του, λέει, έπεσε κάτω από το κρεβάτι.

Και όταν τον ερώτησαν οι νοσοκόμοι, μα πάτερ, τι κάμνεις; Κατάλαβες τι σου είπαμε; Έχεις λέπρα! Θα σε πάρουμε στο Λεπροκομείο στο Αιγάλεω και θα σε κλειδώσουμε μέσα. Και εσύ χαίρεσαι;

☦ Η αποτύπωση της σιωπής και της αγιοσύνης στο κάλλος.

Ο Αγιορείτης μοναχός δέχτηκε τον φωτογράφο στην ψαρόβαρκα, παραμονές Μεγάλης Βδομάδας

-Πώς πάει; τον ρωτά ο φωτογράφος

Ο Μοναχός παρέμεινε σιωπηλός σε όλη την διάρκεια. Ψάρεμα, κάτι σαν ιερουργία με σιωπηλό ψαλμό στο όλον.

☦ Ἡ πίστη τῶν Μικρασιατῶν

Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1922 οἱ Τοῦρκοι κάλεσαν τίς γυναῖκες (καί) τοῦ Λιβισίου νά ἑτοιμαστοῦν νά φύγουν δῆθεν γιά λίγες μέρες. Τούς ἐπέτρεψαν νά πάρουν ἀπό ἕνα δεματάκι ἡ καθεμία μέ λίγα πράγματα, μόνο τά ἀπολύτως ἀπαραίτητα. Τούς ἄνδρες ἀπό δώδεκα μέχρι ἑξήντα πέντε χρόνων τούς ὁδήγησαν στά βάθη τῆς Τουρκίας γιά ἐξόντωση.

☦ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ἡ δυστυχία, ἡ ἀσθένεια τῆς λέπρας, ἔδινε τήν εὐκαιρία νά ἐπικοινωνοῦν μεταξύ τους οἱ Ἰουδαῖοι μέ τόν Σαμαρείτη· οἱ δέκα λεπροί ἄνδρες. Ἡ ἀνίατος αὐτή τραγωδία(λέπρα), τούς ἔδινε τήν εὐκαιρία νά ἀνταλλάσσουν σκέψεις, νά ξεχνοῦν τίς διαφορές τους, ὥστε μέσα στόν πόνο τους νά ἐκδηλώνουν κάποια συμπάθεια πρός ἀλλήλους. Ἐντούτοις, ὅταν ὁ Κύριος τούς χάρισε τήν θεραπεία, οἱ Ἰουδαῖοι διεχώρισαν τήν θέση τους ἀπό τόν συνασθενή τους Σαμαρείτη. Σκλήρυνε ἡ καρδιά τους γιά τόν συνάνθρωπό τους καί κατέστη ἄμα ἀχάριστη καί ὡς πρός τόν Εὐεργέτη τους. Στήν ὀδύνη ὅλοι ὁμοθυμαδόν ὁμολόγησαν τόν Ἰησοῦν ὡς «Ἐπιστάτη», Διδάσκαλον, Σωτῆρα, ζητώντας ἔλεος· «ἐλέησον ἡμᾶς». Ὄντως εἶναι δίκαιον καί ὡραῖον νά ἀναθέτομεν καί ἐμπιστευόμεθα τούς ἑαυτούς μας, εἰς τό ἔλεος τοῦ Χριστοῦ· διότι δέν ὑπάρχει φόβος νά ἀποτύχουμε καί νά φύγουμε κενοί.

☦ Διάλογος τοῦ Μεγάλου Αντωνίου μετά τοῦ Ἀγγέλου

Οὗτος ὁ Μακάριος καὶ Πανθαύμαστος Ἀββᾶς καὶ Πατὴρ ἡμῶν Ἀντώνιος ὁ μέγας, εἰς καιρὸν ὁποῦ εὑρίσκετο εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἀσκήτευεν, ἐφάνη πρὸς αὐτὸν Ἄγγελος Κυρίου εἰς σχῆμα Καλογήρου, καὶ ὡς τὸν εἶδεν ὁ Ὅσιος, ἔκαμε πρὸς αὐτὸν μετάνοιαν.

Ὁ δὲ Ἄγγελος εἶπε πρὸς αὐτόν· «Εὐλόγησον Πάτερ Ἅγιε.»

☦ «Να εξασκείς αγάπη, σωφροσύνη, υπομονή, εγκράτεια και τα όμοιά τους, γιατί η γνώση του Θεού αυτό είναι.» Μέγας Αντώνιος

☦ Διάλογος τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου μετά τοῦ Δαίμονος

Ὅταν ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἠσκήτευεν εἰς τὴν ἔρημον, νά καὶ ἔρχεται ὁ Δαίμων τὰ μεσάνυκτα, καὶ τοῦ ἐκτύπησε τὴν πόρτα διὰ νὰ τοῦ ἀνοίξῃ. Ἐσηκώθη λοιπὸν ὁ Μέγας Ἀντώνιος, καὶ ἀφοῦ ἄνοιξε τὴν πόρτα του, βλέπει ἔξαφνα ἄνθρωπον ἀλλόκοτον καὶ ἔστεκεν ἔξω.