Να λέτε την ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με». Σαν Μεταλαβιά είναι, γιατί παίρνετε την δύναμη του Ονόματος του Χριστού! Να είστε μόνο καθαροί. Να ἐξομολογείσθε και έπειτα να την λέτε. Τότε οχυρώνεσθε, αγιάζετε.” ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ

☦ «Κύριε, ὅπλον κατὰ τοῦ Διαβόλου τὸν Σταυρόν σου ἡμῖν δέδωκας· φρίττει γὰρ καὶ τρέμει, μὴ φέρων καθορᾶν αὐτοῦ τὴν δύναμιν, ὅτι νεκροὺς ἀνιστᾷ καὶ θάνατον κατήργησε. Διὰ τοῦτο προσκυνοῦμεν τὴν ταφήν σου καὶ τὴν Ἔγερσιν.»

☦ «Δεύτε αγαλλιασώμεθα τώ Κυρίω, τώ συντρίψαντι θανάτου τό κράτος, καί φωτίσαντι ανθρώπων τό γένος, μετά τών Ασωμάτων κραυγάζοντες, Δημιουργέ καί Σωτήρ ημών δόξα σοι.»

☦ «Ἀνέστη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν, λύσας θανάτου τὰ δεσμά, εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην, αἰνεῖτε οὐρανοὶ Θεοῦ τὴν δόξαν.»

☦ “ότι δεν γίνεται για ταπεινοφροσύνη και πνευματική γνώση, ότι κι αν είναι αυτό, σε τίποτε δεν ωφελεί εκείνον που το πράττει.” Αγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος

☦ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ-Η αιώνια ζωή δεν είναι μια αφηρημένη υπόσχεση για την μετά θάνατο κατάσταση.

Σταυρός και Ανάσταση στην Ορθοδοξία είναι αλληλένδετη πραγματικότητα. Όπου προηγείται ο Σταυρός ακολουθεί η Ανάσταση. Ο Σταυρός, από μέσο θανατικής καταδίκης, έγινε, με την Ανάσταση του Χριστού, σύμβολο νίκης κατά του θανάτου και αιώνιας ζωής. Και κάτι ακόμη περισσότερο: φανερώνει την απέραντη αγάπη του Δημιουργού προς το πλάσμα του, αφού πεθαίνει Εκείνος για να ζήσει αυτό.

☦ ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ;

Σχόλιο:  Σημειώνουμε ότι στον Όρθρο αυτής της Κυριακής των Γ’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ,  οι Ειρμοί του Κανόνα είναι παρμένοι από την πασχαλινή ακολουθία  (Αναστάσεως ημέρα)  και ο Κανόνας είναι παράφραση του Αναστάσιμου Κανόνα (Σταυροαναστάσιμος Κανόνας).

π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

Η τρίτη Κυριακή των Νηστειών ονομάζεται «Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης». Στην αγρυπνία (σ. ή στον Όρθρο) αυτής της μέρας, μετά από τη μεγάλη Δοξολογία, ο Σταυρός μεταφέρεται σε μια σεμνή πομπή στο κέντρο του ναού και παραμένει εκεί όλη την υπόλοιπη εβδομάδα οπότε στο τέλος κάθε ακολουθίας γίνεται προσκύνηση του Σταυρού.

☦“Αν δεν συγχωρούμε από την καρδιά μας αυτό που γίνεται εις βάρος μας, τότε και η μετάνοια μας για τα δικά μας αμαρτήματα δεν γίνεται δεκτή από τον Θεό” Αγ. Γρήγόριος ο Διάλογος

☦ “Σε Υμνούμεν” – “Άξιον Εστίν” (ήχος πλ. α' φρύγιος)

☦ Γ΄ Χαιρετισμοί - «Χαίρε ηδύπνοον κρίνον, Δέσποινα, πιστούς ευωδιάζον· θυμίαμα εύοσμον, μύρον πολύτιμον»

«Χαίρε ηδύπνοον κρίνον, Δέσποινα, πιστούς ευωδιάζον·θυμίαμα εύοσμον, μύρον πολύτιμον»

1. Ο υμνογράφος ήδη από την πρώτη ωδή του κανόνα του για την Υπεραγία Θεοτόκο την χαρακτηρίζει ως κρίνο που ευωδιάζει, ως εύοσμο θυμίαμα, ως πολύτιμο μύρο που η μυρωδιά του είναι μεθυστική. Προϋποθέτει δηλαδή την ύπαρξη πνευματικής όσφρησης στον άνθρωπο, η οποία προκαλείται από το πνευματικό άρωμα της Παναγίας. 

☦ “Κάθε καλό έρχεται από τον Κύριο κατ’ οικονομία. Αυτό διαφεύγει με τρόπο μυστικό από τους αχάριστους και αγνώμονες και οκνηρούς.” Όσιος Μάρκος ο Ασκητής

☦ "Έστι Θεός..." Ο Άγιος Πορφύριος εξιστορεί ένα θαυμαστό περιστατικό από τη ζωή του

"Πριν από πολλά χρόνια, στο ίδιο Μοναστήρι έμενε μαζί με μένα κι ένα πνευματικό μου παιδί, πολύ μικρότερός μου και ήταν καθηγητής Θεολόγος. Καθημερινά μιλούσαμε για όλα τα θέματα που είχαν σχέση με τη θρησκεία...
Μια μέρα ο καθηγητής έφερε προς συζήτηση το θέμα της υπάρξεως του Θεού. Αφού το εξαντλήσαμε το θέμα αυτό...καταλήξαμε στο αβίαστο συμπέρασμα ότι υπάρχει Θεός. Ο νεαρός τότε καθηγητής γυρίζει και μου λέει: