ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο
ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
Κατὰ τὴν δεκαετίαν τοῦ
1970 εἶχον τὸ προνόμιον καὶ τὴν εὐλογίαν νὰ μονάζω ὑπὸ τὴν σεπτὴν Ἡγουμενίαν τοῦ
Ἀρχιμανδρίτου Βασιλείου καὶ νῦν προηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Ἰβήρων εἰς τὴν Ἱ.Μ.
Σταυρονικήτα.
Ὁ ἀείμνηστος πατὴρ Παΐσιος, ἀσκητεύων τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰς τὴν Καλύβην τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς εἰρημένης Ἱ. Μονῆς, μὲ προσεκάλει πολλάκις, διὰ νὰ τελέσω τὴν Θείαν Λειτουργίαν εἰς τὸ ναΰδριον τῆς Καλύβης του.
ΦΩΤΟ
: “Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΥΛΟΓΩΝ”
Εικόνα από το Ιερό Ησυχαστήριο Μοναζουσών "Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος" - Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Αγιογραφήθηκε υπό τις οδηγίες του Αγίου Γέροντος Παϊσίου, όπως ακριβώς είδε ο Άγιος τον Κύριο στο Εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας.
“Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή”
Όταν ο Αρσένιος (σημ. μετέπειτα π. Αβέρκιος και τελικά π. Παϊσιος) ήταν δεκαπέντε ετών, ο μεγάλος αδελφός του ανησυχούσε γι΄ αυτόν μήπως αρρωστήση από την υπερβολική νηστεία. Τότε ένας γείτονας ονόματι Κώστας του είπε: “Μη στενοχωριέσαι, θα τον κάνω εγώ να αλλάξη μυαλό, να πετάξη μόνος του τα βιβλία που διαβάζει και να αφήση τις προσευχές και τις νηστείες”.
Είναι λογικό σήμερα οι συμπολίτες μας με όλα αυτά που
συμβαίνουν γύρω και από αυτά που υποφέρουμε να είναι ζαλισμένοι σφόδρα. Και να
θέτουν εύλογα ερωτήματα..
¨τώρα που τα γεωπολιτικά γεγονότα τρέχουν με ιλιγγιώδεις
ρυθμούς¨
¨εμείς καλά – καλά έτσι όπως μας κατάντησαν ή όπως δική μας
υπαιτιότητα καταντήσαμε είναι δυνατόν να πάρουμε την ΠΟΛΗ , αφού η ίδια η
Πατρίδα μας μετά την μνημονιακή καταιγίδα είναι υποθηκευμένη;¨
¨και πολλές φορές βάζουν το ερώτημα... και να την πάρουμε
την ΠΟΛΗ τι θα την κάνουμε; ¨
Οι Προφητείες και μάλιστα αυτές που έρχονται από πνευματοκίνητα χείλη Αγίων δεν εξουθενώνονται όσα λογικοφανή ερωτήματα βάλουμε με το μυαλό μας.
ΤΩΡΑ ΘΑΥΜΑ - ΘΑΥΜΑ ΜΑΣ
ΣΩΖΕΙ
ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ
ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑ
ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ
ΤΟΣΟΥΣ ΜΗΝΕΣ
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΊ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΛΟΤΗΤΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ
ΟΧΙ ΜΑΣ ΦΩΝΑΖΑΝ ...ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Και μόνο το όνομα Κωνσταντίνος ν’ ακουσθεί, συγκινεί κάθε χριστιανική καρδιά, όχι μόνο σήμερα αλλά από πολλά χρόνια πριν, διότι συνδέεται με τους θρύλους της φυλής, ότι “πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θάναι”. Συγκινεί, διότι ο πρώτος που έφερε το όνομα ο Κωνσταντίνος ο Α’ ο Μέγας, υπήρξε όχι μόνο ένας από τους μεγαλύτερους άνδρες της παγκόσμιας ιστορίας αλλά κάτι παραπάνω. Υπήρξε Αγιος. Κι όταν ακούσουν την λέξη Αγιος, αρχίζουν να διαμαρτύρονται οι κράχτες της αθεΐας και της απιστίας. Είναι Αγιος; Στρατηγός, ναι είναι, Βασιλιάς και Αυτοκράτορας ναι. Μέγας ναι είναι, αλλά Αγιος; Όχι, δεν είναι Αγιος λένε. Γιατί δεν είναι Αγιος; Διότι, λένε, ότι ο Μ. Κωνσταντίνος έκανε εγκλήματα, ότι σκότωσε τον γιο του τον Κρίσπο, ότι σκότωσε την δεύτερη γυναίκα του την Φαύστα, και συνεπώς δεν πρέπει να ονομάζεται Αγιος.(*)
π. Δημητρίου Μπόκου
Ο Χριστός θεραπεύει κάποιον εκ γενετής τυφλό. Οι Φαρισαίοι όμως εγείρουν θέμα: Η θεραπεία έχει γίνει ημέρα Σάββατο, πράγμα κατ’ αυτούς ανεπίτρεπτο, λόγω της ισχύουσας αργίας του Σαββάτου. Ως εντριβείς γνώστες του μωσαϊκού νόμου, θεωρούν ότι ο Χριστός είναι παραβάτης του νόμου, άνθρωπος αμαρτωλός και, συνεπώς, αποκλείεται να είναι απεσταλμένος του Θεού. Ο πρώην τυφλός όμως παρακάμπτει τα λογικοφανή τους επιχειρήματα. Αντιπαραθέτει μόνο την αναντίρρητη εμπειρία του, παραπέμποντάς τους στο αυτονόητο: Ο άνθρωπος αυτός μου άνοιξε τα μάτια. Αν δεν ήταν «εκ Θεού, ουκ ηδύνατο ποιείν ουδέν». Δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε από αυτά. Ο Θεός ακούει αυτόν που είναι «θεοσεβής και το θέλημα αυτού ποιεί» (Κυριακή του Τυφλού).
– Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
– Εσείς πώς τα βλέπετε;
– Εμείς τι να πούμε, Γέροντα; Εσείς να μας
λέγατε.
– Η ησυχία πού επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται.
Το 1933 ο περίφημος γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο άγιο Όρος.
Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια.
''Όταν βάλεις μπρος σου τον θάνατο και τον περιμένεις ανά πάσα στιγμή, φεύγει από σένα μακριά. Όταν όμως τον φοβάσαι, διαρκώς σε καταδιώκει...''
Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Σήμερα διερχόμαστε την χειρότερη κρίση από κτίσεως κόσμου.
Βλέπετε τους ανθρώπους, ενώ ο Θεός έδωσε τη σοφία για το αγαθό, αυτοί την
καταχρώνται για το πονηρό. Έχουν αποθηριωθεί, πράγμα που δεν συμβαίνει στα
θηρία.
Κανένα καλό δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς τη μετάνοια. Ας ανατρέξουμε στην Παλαιά Διαθήκη στο εξής περιστατικό. Λέει ο προφήτης Ιωνάς: «Ακόμη τρεις ημέρες και η Νινευΐ καταστρέφεται». Τι έκαναν τότε οι Νινευΐτες; Μετανόησαν και νήστεψαν οι πάντες, ακόμη και τα ζώα τους. Το ίδιο και μείς, ας υψώσουμε τους νοητούς οφθαλμούς μας προς τον Θεό, να ζητήσουμε το θείο έλεος για μας, το Έθνος, την Εκκλησία, τον κόσμο ολόκληρο, λέγοντας: «Κύριε, κατάπεμψον το έλεός σου επί τον λαόν σου και συγχώρησον ημάς τους αμαρτωλούς και όλον τον κόσμον σου».
Άναψε την ψυχή με τη προσευχή. Πίστεψέ με, δεν έχει
τόσο την ικανότητα να καθαρίζει τη σκουριά η φωτιά, όσο η νυχτερινή προσευχή τη
σκουριά των αμαρτιών μας.
Ας ντραπούμε, αν όχι κανέναν άλλον, τους νυκτερινούς φύλακες. Εκείνοι περιέρχονται τους δρόμους για τον ανθρώπινο νόμο, φωνάζοντας δυνατά μέσα στην παγωνιά και περπατώντας μέσα από τα στενά, και πολλές φορές βρέχονται και παγώνουν για σένα και την σωτηρία σου και για τη φύλαξη των χρημάτων σου.
