☦ ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ: «Το να σιωπάς , όταν ο "Σταυρός" είναι στους ώμους σου ή όταν εσύ είσαι πάνω στον "Σταυρό", αυτό σημαίνει ότι έχεις εισέλθει στη "Βασιλεία τών Ουρανών"»

☦ “Περιμένουμε τον δεσπότη” “Εγώ είμαι ο δεσπότης”

Προς το τέλος της δεκαετίας του 90.

Ακολουθώντας την γνωστή διαδρομή, επισκεφτήκαμε στη Νέα Σκήτη τον γέροντα Γεράσιμο τον Μυτιληνιό, και ξεκινήσαμε παίρνοντας το μονοπάτι να πάμε για διανυκτέρευση στην Ι.Μ. Αγίου Παύλου.

Καθυστερήσαμε όμως στον δρόμο και φτάσαμε αργά το απόγευμα στον προορισμό μας. Εκείνη την εποχή δεν χρειαζόταν να πάρεις τηλέφωνο.

☦ ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ: «Τό να σιωπάς γιατί "είσαι νεκρός για τον κόσμο" σημαίνει ότι προγεύτηκες τη δύναμη της Ανάστασης του Χριστού.»

☦ Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου. “Θέλεις νά δῇς τό Χριστό;

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Τὴν πρώτη (1η) Ἰανουαρίου ἦταν τοῦ ἁγίου Βασιλείου. Χθὲς πρώτη (1η) Φεβρουαρίου ἦταν τοῦ ἁγίου Τρύφωνος. Καὶ σήμερα; Σήμερα δὲν ἑορτάζει ἅγιος. Ἑορτάζει ὁ βασιλεὺς τῶν ἁγίων, ὁ ἀρχηγὸς τῆς πίστεώς μας, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Εἶνε δεσποτικὴ ἑορτή, ἡ ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς . Τί εἶναι ἡ Ὑπαπαντή; Μὲ ἁπλᾶ λόγια θὰ τὸ ἐξηγήσουμε.

☦ «Ακατάληπτόν εστι», Τα Μεγαλυνάρια της Υπαπαντής του Κυρίου

Ωδή θ’. Εν ή ψάλλονται τα επόμενα Μεγαλυνάρια. (Ήχος γ΄.)

Ακατάληπτον εστί, το τελούμενον εν σοί, και αγγέλοις και βροτοίς, Μητροπάρθενε αγνή. (Είναι αδύνατο να καταλάβουν και οι άγγελοι και οι άνθρωποι αυτό που συμβαίνει και τελείται μέσα Σου, Θεοτόκε, Μητροπάρθενε και αγνή.)

 

Αγκαλίζεται χερσίν, ο πρεσβύτης Συμεών, τον του νόμου Ποιητήν, και Δεσπότην του παντός. (Με τα χέρια του ο γέροντας Συμεών αγκαλιάζει Αυτόν, που έδωκε στους ανθρώπους τον νόμο, δηλαδή τον Δεσπότη και Κύριο του παντός.)

☦ Άγιοι τού Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών

☦ Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης

Ο Όσιος Βησσαρίων Κορκολιάκος, ο Αγαθωνίτης, γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το έτος 1908 μ.Χ., όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας. Στα 18 του χρόνια πήγε στην Καλαμάτα, όπου συνδέθηκε με πνευματικούς ανθρώπους και αποφάσισε να εισέλθει στον ιερό κλήρο. Έγινε Μοναχός και πήρε το όνομα Βησσαρίων. Έπειτα χειροτονήθηκε Διάκονος, Ιερέας και έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου.

☦ «Η προσευχή, το κομποσχοίνι, η ελεημοσύνη νικά το Έλεος του Θεού. Καμιά αμαρτία δεν είναι μεγαλύτερη, από το Έλεος του Θεού.» Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

☦ Η ΘΕΪΚΗ ΦΩΤΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

«Δίχα πυρός αναχωνεύει και αναπλάττει άνευ συντρίψεως». Οι άνθρωποι συνηθίζουν να αναχωνεύουν, να λειώνουν δηλαδή στη φωτιά τα παλιά μέταλλα (ιδίως τα νομίσματα) για να φτιάξουν καινούργια. Πρωτεύουσα φυσικά θέση στη διαδικασία της αναχώνευσης κατέχει ο χρυσός για τη δημιουργία νέων κοσμημάτων. Η αναχώνευση απαιτεί πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Ο χρυσός π. χ. λειώνει στους 1064 βαθμούς C. Ο Χριστός όμως με τη Βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό αναχωνεύει και ανακαινίζει τον κόσμο χωρίς φωτιά, χωρίς να καταστρέφει την παλιά του μορφή.

☦ Το λιβάνι της Λειτουργίας (ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό η θεία Κούλα ξύπνησε με τα κοκόρια κι άρχισε να ετοιμάζεται για τη λειτουργία που θα έκανε μαζί με τη μητέρα της, τη γιαγιά Χρυσούλα, στο ξωκλήσι της Παναγίας του Σκουπέρη. Είχανε από μέρες κανονίσει με τον παπά-Δημήτρη τη μέρα και την ώρα της λειτουργίας, μέρα καθημερινή. Αυτός θα πήγαινε στο ξωκλήσι με το γαϊδούρι του, αυτές ποδαρόδρομο. Μάνα και κόρη είχανε από τότε συνεννοηθεί ποια από τα χρειαζούμενα της λειτουργίας θα έπαιρνε μαζί της η καθεμιά: Η μάνα θα έπαιρνε το μπουκάλι με το γλυκό κρασί για τη θεία κοινωνία, το λάδι και το πρόσφορο. Η κόρη τα κεριά, τα λουμίνια, τα σπίρτα, το λιβάνι, τα καρβουνάκια κι ένα κλωνάρι βασιλικό. Κι από το προηγούμενο βράδυ ετοίμασε η καθεμιά στο σπίτι της τα πράματα που έπρεπε να πάρει μαζί της, ώστε αύριο το πρωί να τα είχε έτοιμα. Η θεία Κούλα ετοίμασε τα κεριά από «ντίλα», όπως έλεγαν τη κερήθρα, και τ’ άλλα πράματα που είχανε συμφωνήσει, τα έβαλε στο ταγάρι κι έπεσε νωρίς να κοιμηθεί.

☦ Η Παναγία μεσίτρια και βοηθός των ανθρώπων: Η ισχύς των πρεσβειών της

Η Παναγία επιβλέπει από ψηλά με συμπόνια ως «Υπέρμαχος Στρατηγός» το ποίμνιο που δεινοπαθεί από φανερές ή αφανείς επιθέσεις των εχθρών και κυρίως του παλαιού τυράννου, του πονηρού, κατά τη γραφή του αγίου Φιλοθέου Κοκκίνου.

Η μεσιτεία της είναι το υπέρλογο εκείνο μέσο που όχι μόνο τιμά το ανθρώπινο γένος, αλλά και το ενισχύει, αφού το απαλλάσσει από την κυριαρχία του αιτίου των κακών έξεων και συνηθειών.

☦ Οἱ δύο «ἐπιφάνειες» τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ

Ἡ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ ὀνομάζεται καὶ «ἐπιφάνεια». Κατεξοχὴν ὅμως ἡ λέξη «ἐπιφάνεια» κυριολεκτεῖται στὴν ἑορτὴ τῶν Θεοφανίων, στὸ γεγονὸς δηλαδὴ τῆς Βαπτίσεως τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στὸν Ἰορδάνη ποταμὸ ἀπὸ τὸν Τίμιο Πρόδρομο. Διότι εἶναι ἡ μέρα κατὰ τὴν ὁποία ἔγινε δημοσίως ἡ φανέρωσή Του ὡς τοῦ ἐνανθρωπήσαντος γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ ἔναρξη τῆς δημόσιας δράσεώς Του. Τὸ ἐξηγεῖ πολὺ παραστατικὰ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: «Τίνος οὖν ἕνεκεν αὕτη ἐπιφάνεια λέγεται; Ἐ­πειδὴ οὐχ ὅτε ἐτέχθη, τότε πᾶσιν ἐγένετο κατάδηλος, ἀλλ᾽ ὅτε ἐβαπτίσατο· μέχρι γὰρ ταύτης ἠγνοεῖτο τῆς ἡμέρας τοῖς πολλοῖς»· γιὰ ποιὸν λόγο ὀνομάζεται Ἐπιφάνεια ἡ ἑορτὴ τῆς Βαπτίσεως τοῦ Κυρίου;