Ο Μέγας Βασίλειος στο λόγο του, «ότι ουκ
έστιν αίτιος των κακών ο Θεό», μας λέγει:
«…Κάθε κακό δεν είναι κακό. Κακά είναι οι
αμαρτίες· κακά δεν είναι όσα μας προκαλούν οδύνη στο σώμα, όπως είναι οι
αρρώστιες και τα τραύματα του σώματος, η φτώχεια, οι ταπεινώσεις, οικονομικές
ζημιές, θάνατοι συγγενών, τα οποία ενεργεί (κατά παραχώρηση ) προς το
συμφέρον της ψυχής ο σοφός και αγαθός Κύριος. Ο Οποίος αφαιρεί τον πλούτο από
αυτούς που τον μεταχειρίζονται αμαρτωλά, για να καταστρέψει έτσι το μέσο του
κακού. Παραχωρεί αρρώστιες, σ΄αυτούς που συμφέρει να είναι το σώμα τους δεμένο
με τις αρρώστιες, παρά να είναι ελεύθερο για ν’ αμαρτάνει. Παίρνει με θάνατο
εκείνους, που τους συμφέρει ο θάνατος παρά η παράταση της ζωής. Επίσης,
προκειμένου να σταματήσει ο Θεός τις εκτεταμένες αμαρτίες, φέρει πείνα ,
ξηρασίες, κατακλυσμιαίες βροχές , που αποτελούν μάστιγες
κοινές πόλεων και ολοκλήρων εθνών…»