Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑΣ ΤΗΝ ΛΑΜΠΡΟΤΡΙΤΗ

Ο ΠΟΥΤΙΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ.

Γράφει ο  Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Αυτό μπορεί να συμβαίνει και στην κυριολεξία.

Πρόπερσι μεταφραστικά και εκδοτικά τμήματα Ρωσικών Ιερών Μονών  φαίνεται  να ήλθαν σε επικοινωνία με  κάποιες σοβαρές εκδόσεις βιβλίων σχετικών με την ζωή και το έργο του Οσίου Παισίου του Αγιορείτη  και ζήτησαν την συνεργασία τους για την μεταφορά των λόγων  και φυσικά των προρρήσεων του ΟΣΙΟΥ στην Ρωσική γλώσσα.

Η ΜΑΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ για την οποία μιλούσε ο στρατηγός Μακρυγιάννης

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ - ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ

Το μήνυμα της Αναστάσεως

Το σημαντικότερο μέρος του έργου του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του πολυγραφότερου πατέρα της εκκλησίας, αποτελούν οι ποικίλου περιεχομένου λόγοι και ομιλίες που εκφώνησε με διάφορες αφορμές. Στους λόγους αυτούς χρωστά τη μεγάλη φήμη που απολάμβανε ως εκκλησιαστικός ρήτορας ήδη από την εποχή του (φήμη που τον χάρισε άλλωστε από τον 5ο αι. μ.Χ. την προσωνυμία "Χρυσόστομος"). 

Αφού ξύνεστε στην γλίτσα των ΟΥΚ, σύντομα το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ μέσα στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ.

ΦΩΤΟ από https://www.facebook.com

Γράφει  ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ  ΕΛΛΑΔΑ-ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

Ο λίθος των μνημονίων και των δόλιων  ενεργειών που σφράγισαν τα τελευταία χρόνια της θλιβερής καθημερινότητας σύντομα θα μετακινηθεί για να λάμψει ΦΩΣ από την αδικημένη Πατρίδα μας .

¨Η Τουρκία με τις NAVTEX 326/16 και 327/16 ανακοίνωσε την διεξαγωγή ασκήσεων με πυρά σε θαλάσσια περιοχή Ανατολικά της Ρόδου την Μεγάλη Παρασκευή 29 Απριλίου και την Δευτέρα του Πάσχα 2 Μαΐου! Η Άγκυρα …μας αφήνει να κάνουμε Πάσχα τη Κυριακή! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αναμένονται ακόμη κι αύριο προκλήσεις.

Η Θ’ ΩΔΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ (ΦΩΤΙΖΟΥ ΦΩΤΙΖΟΥ - Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΒΟΑ)

Ο ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ

Δεύτε λάβετε φώς

Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών

Ἁγίου Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου, “Τό μυστήριο τῆς ἀναστάσεως”

Πῶς εἶναι ἤ πῶς γίνεται μέσα μας ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί μέ αὐτήν ἡ ἀνάσταση τῆς ψυχῆς. Ἐπίσης ποιό εἶναι τό μυστήριο αὐτῆς τῆς ἀναστάσεως.

1. Ἀδελφοί καί πατέρες, ἤδη τό Πάσχα, ἡ χαρμόσυνη ἡμέρα, πού προκαλεῖ κάθε εὐφροσύνη καί εὐτυχία, καθώς ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἔρχεται τήν ἴδια ἐποχή τοῦ χρόνου πάντοτε, ἤ καλύτερα γίνεται κάθε ἡμέρα καί συνεχῶς μέσα σ᾿ αὐτούς πού γνωρίζουν τό μυστήριό της, ἀφοῦ γέμισε τίς καρδιές μας ἀπό κάθε χαρά καί ἀνεκλάλητη ἀγαλλίαση (Λουκ. 1, 14), ἀφοῦ ἔλυσε μαζί καί τόν κόπο ἀπό τήν πάνσεπτη νηστεία ἤ, γιά νά πῶ καλύτερα, ἀφοῦ τελειοποίησε καί συγχρόνως παρηγόρησε τίς ψυχές μας, γι᾿ αὐτό καί μᾶς προσκάλεσε ὅλους μαζί τούς πιστούς, ὅπως βλέπετε, σέ ἀνάπαυση καί εὐχαριστία, πέρασε. Ἄς εὐχαριστήσουμε λοιπόν τόν Κύριο, πού μᾶς διαπέρασε ἀπό τό πέλαγος (Σοφ. Σολ. 10, 18) τῆς νηστείας καί μᾶς ὁδήγησε μέ εὐθυμία στόν λιμένα τῆς ἀναστάσεώς Του. 

«Ώσπερ πελεκάν…»

(+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Ὥσπερ πελεκὰν τετρωμένος τὴν πλευράν σου, Λόγε, σοὺς θανόντας  παῖδας ἐζώωσας ἐπιστάξας ζωτικοὺς αὐτοῖς κρουνούς» (Ἐγκώμ. β΄ στάσις)

Στὴν ὑπέροχη ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου θρήνου, ἀγαπητοί μου, ποὺ ψάλλεται στὸν ὄρθρο τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, ἰδιαίτερη θέσι κατέχουν τὰ Ἐγκώμια. Τί εἶνε τὰ Ἐγκώμια; Εἶνε μία ὡραία συλλογὴ τροπαρίων, ποὺ ἔχει ὡς θέμα τὴν ταφὴ τοῦ Χριστοῦ.

Ὅλος ὁ Ἐπιτάφιος θρῆνος εἶνε γλυκυτάτη ἀκολουθία. Ἀρχίζει μὲ τὸ ἀπολυτίκιο «Ὁ εὐ σχήμων Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ξύλου καθελών…» ,προχωρεῖ μὲ τὸν ἀνεπανάληπτο κανόνα «Κύματι θαλάσσης…» , κορυφώνεται μὲ τὰ ἐγκώμια, τὰ εὐλογητάρια καὶ τοὺς αἴνους, καὶ τέλος κλείνει μὲ τὴν περιφορὰ τοῦ ἐπιταφίουκαὶ τὰ ἀναγνώσματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων διακρίνεται ἡ σπουδαία προφητεία τοῦ Ἰεζεκιήλ.

Ο πόνος της Παναγίας (από τις σημειώσεις του Αγίου Σιλουανού)

Όταν η ψυχή κατέχεται από την αγάπη του Θεού, τότε, ω, πώς είναι όλα ευχάριστα, αγαπημένα και χαρμόσυνα! Η αγάπη, όμως, αυτή συνεπάγεται θλίψη· και όσο βαθύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η θλίψη.

Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε ποτέ, ούτε καν με το λογισμό, και δεν έχασε ποτέ τη χάρη, αλλά και Αυτή είχε μεγάλες θλίψεις. Όταν στεκόταν δίπλα στο Σταυρό, τότε ήταν η θλίψη Της απέραντη σαν τον ωκεανό, και οι πόνοι της ψυχής Της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτεροι από τον πόνο του Αδάμ μετά την έξωση από τον Παράδεισο, γιατί και η αγάπη Της ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερη από την αγάπη του Αδάμ στον Παράδεισο. 

Σήμερα μαύρος ουρανός...