Κρήνη που ρέει έλεος, ευχή που παρατείνει
κι η μάνα η Πορταϊτισσα, δεσμά και πάθια λύνει.
Χερουβικό στο θυμιατό, ψαλτήριον πάλι ανοίγει.
Χαρά Θεού, φωνή απλού, ψυχές πως τις τυλίγει!
Άθωνας αχαμήλωτος απ την αυλή του Αγίου!
Σταυρός σε χώμα και δεντρί, φανέρωμα Ηλίου.
Σελήνη σκάλα αγγελική, ολόγιομη στη χάση!
Ακέριο φως στα Τίμια, εφύμνια μες στην πλάση.










