ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Οὐ γάρ ἀπέστειλεν ὁ Θεός τόν υἱόν αὐτοῦ
εἰς τόν κόσμον ἵνα κρίνῃ τόν κόσμον, ἀλλ’ἵνα σωθῆ ὁ κόσμος δι’αὐτοῦ. ὁ πιστεύων
εἰς αὐτόν οὐ κρίνεται, ὁ δέ μή πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μή πεπίστευκεν εἰς τό
ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τό φῶς ἐλήλυθεν
εἰς τόν κόσμον, καί ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τό σκότος ἤ τό φῶς· ἧν γάρ
πονηρά αὐτῶν τά ἔργα.»(Ἰωάν, κεφ.γ, στίχ.17-19)
Ἐντούτοις πολλοί παραμένουν καί ἐπιμένουν
στήν ἀπώλεια, βλασφημοῦντες τό πανάγιον ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Κάθηνται στήν κακία ἐξαιτίας τῆς πλάνης. Ἡ πλάνη τούς ὁδήγησε στήν ραθυμία καί ἔτσι
στίς ψυχές τῶν ραθύμων κυριάρχησε ἡ σκοτεινή ἄγνοια πού τούς ἀποξένωσε ἀπό τόν
μόνον ἀληθινό Τριαδικό Θεόν καί τόν Μεσσία Σωτήρα Ἰησοῦν. Αὐτοί, λόγω τῆς κακῆς
προαίρεσής τους, δέν ἀναγνωρίζουν ὡς Θεό τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀναγέννησε
καί μᾶς φώτισε ἤ Τόν πιστεύουν καί Τόν ἀναγνωρίζουν ἁπλῶς στά λόγια καί ὄχι
στήν πράξη.