☦ “Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”
☦ "Ὁ ῎Αγγελος ἐβόα τῇ Κεχαριτωμένῃ·"
Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2018
Λόγος παραινετικός εις την είσοδον της Αγίας Τεσσαρακοστής (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Ευλόγησον Πάτερ,
Χαίρω και
ευφραίνομαι, βλέποντας σήμερον στολισμένην την Εκκλησίαν τού Θεού με το πλήθος
των παιδιών της, και όλους σας, όπου με πολλήν χαράν εσυντρέξατε. Διότι όταν
αποβλέπω εις τα χαρούμενά σας πρόσωπα, έχω σημείον μεγαλώτατον της ψυχικής σας
ηδονής, καθώς έλεγε και κάποιος σοφός˙ «Καρδίας ευφραινομένης θάλλει
πρόσωπον». Δια τούτο λοιπόν και εγώ εσηκώθηκα σήμερον με περισσοτέραν
προθυμίαν, δια να σας μεταδώσω εις τον αυτόν καιρόν αυτήν την πνευματικήν
χαράν, και να σας γένω μηνυτής τού ερχομού της αγίας Τεσσαρακοστής, του
ιατρικού λέγω των ψυχών μας.
Ένα αλλιώτικο τριήμερο
Στο Άγιο Όρος το τριήμερο έχει άλλες διαστάσεις και άλλες
έννοιες. Εκεί δεν έχει γλέντια κοσμικά και πέταμα χαρταετού αλλά έχει
γλέντια πνευματικά και πέταμα εγκάρδιας προσευχής προς τα ουράνια.
Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr
Εμείς εδώ «στον έξω κόσμο» έχουμε συνηθίσει με το να
αναφερόμαστε στο τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας να εννοούμε το Σαββατοκύριακο
που προηγείτο καθώς και την Καθαρά Δευτέρα μιας και αποτελεί τριήμερο αργίας
για τους περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους και όχι μόνο.
Τα κόσκινα και οι κοσκινάδες
του Γέροντος Γρηγορίου της Ι.Μ.
Δοχειαρίου
Τὰ παλιά-παλιὰ τὰ χρόνια σὲ ὅλους τοὺς φούρνους ποὺ ζύμωναν
ψωμί, ὑπῆρχαν οἱ κοσκινάδες, ἄνθρωποι ἐπιδέξιοι στὸ κοσκίνισμα. Στὸ συνεργεῖο τοῦ
φούρνου δὲν παίρνανε βέβαια καὶ τὸ πρῶτο μίσθωμα, ἀλλὰ χωρὶς αὐτοὺς δὲν μποροῦσε
νὰ γίνη καθάριο ψωμί.
Ἐξασκημένοι σ᾽ αὐτὴν τὴν ἐργασία, κοσκίνιζαν ἀπὸ νύχτα σὲ νύχτα
τὸ σιτάλευρο ποὺ ἐρχόταν ἀπ᾽ εὐθείας ἀπὸ τοὺς μύλους ἀνάμεικτο μὲ πίτουρα καὶ διάφορα
σύμποδα.
Ἔφηβος βρέθηκα στὴν Ρόδο κι ἕνα πρωὶ οἱ φίλοι μου μοῦ εἴπανε:
«Θὰ πᾶμε στὴν Κοσκινοῦ». Ἦταν μιὰ ὄμορφη κωμόπολη καὶ μάλιστα εἶχε καὶ ἐκκλησία
τὴν Παναγία τὴν Κοσκινοῦ.
"Μή αποστρέψης τό πρόσωπό σου από τού παιδός σου..."
Μή αποστρέψης τό
πρόσωπό σου από τού παιδός σου, ότι θλίβομαι, ταχύ επάκουσόν μου πρόσχες τή
ψυχή μου, καί λύτρωσαι αυτήν.
Ακούστε τή θαυμάσια μελωδία τού στίχου τούτου, αυτή τήν
κραυγή πού ξαφνικά γεμίζει τήν εκκλησία "...ότι θλίβομαι!" - καί θά
καταλάβετε τό σημείο από τό οποίο ξεκινάει η Μεγάλη Σαρακοστή: τό μυστηριώδες
μίγμα τής ελπίδας μέ τήν απογοήτευση, τού φωτός μέ τό σκοτάδι. Η όλη
προετοιμασία έφτασε πιά στό τέλος.
Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2018
ΕΚΤΑΚΤΟ: οι Ρώσοι συγκεντρώνουν μεγάλες δυνάμεις στον Καύκασο για να κατέβουν εν όψει πρόκλησης στο ΑΙΓΑΙΟ. ΗΓΓΙΚΕΝ
Φωτιά πάει να πάρει το ΑΙΓΑΙΟ την στιγμή
που στον γεωπολιτικό αυχένα του ΚΑΥΚΑΣΟΥ συνωστίζεται μεγάλη δύναμη πυρός.
Ένα πράγμα δεν αποδέχονται οι ξανθοί
Ρώσοι , το δούλεμα.
Άκουσαν
εχθές τον Γιλντιρίμ να λέει η Τουρκία υπερασπίζεται τα σύνορα του ΝΑΤΟ στην
Βόρεια Συρία.
ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ “μαζέψτε ηρωικές καρδιές”
“το
χρωστάτε στην Εκκλησία και την Πατρίδα να μείνετε ζωντανοί”
Γράφει
ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΚΑΛΗ
ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ αδελφοί και μακριά από τα δηλητήρια και τις τοξίνες του βίου της
Μεταπολίτευσης που τελειώνει άδοξα.
Η πραγματική Δημοκρατία είναι Ελευθερία
και η Ελευθερία πραγματική Ευτυχία. Για
αυτά πρέπει να αγωνιζόμαστε.
Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2018
Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 18 Φεβρουαρίου 2018 (Τυρινῆς)
Κατά Ματθαίον ς΄ 14-21
Εἶπεν ὁ Κύριος· ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα
αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις
τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. Ὅταν δὲ
νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα
αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν
μισθὸν αὐτῶν. Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,
ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ
πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ. Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν
θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι
καὶ κλέπτουσι· θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε
βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· ὅπου γάρ
ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.
ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ -ΤΥΡΙΝΗΣ
Δεν θα σωθούμε από
τις τυχόν νηστείες ή τις ελεημοσύνες ή τις προσευχές μας, αν όλα αυτά δεν
βρίσκουν την κατάληξή τους στην ανεξικακία ή και δεν την έχουν ως
προϋπόθεσή τους.
Πρωτ. Γεωργίου
Δορμπαράκη
«᾽Εάν μή ἀφῆτε
τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτών, οὐδέ ὁ πατήρ ὑμῶν ἀφήσει
τά παραπτώματα ὑμῶν» (Ματθ. 6, 15)
α. Στο τελευταίο σκαλοπάτι για την είσοδό μας στην Μεγάλη
Σαρακοστή η Εκκλησία μας έρχεται διά του ευαγγελικού αναγνώσματος – τμήματος
της επί του Όρους ομιλίας του Κυρίου από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο – να
επιτείνει ό,τι ετόνισε στις προηγούμενες εισαγωγικές Κυριακές του Τριωδίου:
† Τυρινής: Η αληθινή συγχώρησις (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Τὰ ἑξῆς παραγγέλνει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους: «κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἂς μὴ διατηρεῖ στὴν καρδιά
του κακία γιὰ τὸν ἀδελφό του» (Ζαχ. ζ´ 10) καὶ «κανεὶς ἂς μὴν συλλογίζεται τὴν κακία τοῦ ἄλλου» (Ζαχ. η´ 17). Δὲν
λέει μόνο, συγχώρεσε τὸ κακὸ τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ μὴν τὸ ἔχεις οὔτε στὴ σκέψη σου,
μὴ τὸ συλλογίζεσαι, ἄφησε ὅλη τὴν ὀργή, ἐξαφάνισε τὴν πληγή.
Νομίζεις, βεβαίως, ὅτι μὲ τὴν ἐκδικητικότητα τιμωρεῖς
ἐκεῖνον ποὺ σὲ ἔβλαψε. Γιατὶ ἐσὺ ὁ ἴδιος σὰν ἄλλο δήμιο ἐγκατέστησες μέσα σου
τὸ θυμὸ καὶ καταξεσκίζεις τὰ ἴδια σου τὰ σπλάχνα.Ἔχεις ἀδικηθεῖ πολὺ καὶ
στερήθηκες πολλὰ ἐξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες καὶ ζημιώθηκες σὲ πολὺ σοβαρὰ
θέματά σου καὶ γι᾿ αὐτὸ θέλεις νὰ δεῖς νὰ τιμωρεῖται ὁ ἀδελφός σου; Καὶ ἐδῶ
πάλι εἶναι χρήσιμο νὰ τὸν συγχωρήσεις. Γιατὶ, ἐὰν θελήσεις, ἐσὺ ὁ ἴδιος νὰ
ἐκδικηθεῖς καὶ νὰ ἐπιτεθεῖς ἐναντίον του εἴτε μὲ τὰ λόγια σου, εἴτε μὲ κάποια
ἐνέργειά σου, ἢ μὲ τὴν κατάρα σου, ὁ Θεὸς ὄχι μόνο δὲν θὰ ἐπέμβει κατ᾿ αὐτοῦ
-ἐφόσον ἐσὺ ἀνέλαβες τὴν τιμωρία του- ἀλλὰ ἐπιπλέον θὰ σὲ τιμωρήσει ὡς θεομάχο.
† Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων (17 Φεβρ.)
Θεώ πρόσεισιν,
αρτίκαυστος οπλίτης.
Εβδομάτη δεκάτη πυρὶ
Τήρωνα πυρὶ φλεγέθουσιν.
Βιογραφία
Ο Αγιος Θεόδωρος ο Τήρων καταγόταν από το χωριό Αμάσεια
στη Μαύρη Θάλασσα, που ονομαζόταν Χουμιαλά, και έζησε κατά τους χρόνους των
αυτοκρατόρων Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.), Γαλερίου (305 – 311 μ.Χ.) και
Μαξιμίνου (305 – 312 μ.Χ.). Ονομάζεται Τήρων, διότι κατετάγη στο στράτευμα των
Τηρώνων, δηλαδή των νεοσυλλέκτων, διοικούμενο υπό του πραιπόσιτου Βρίγκα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









