Πεντηκοστή (Γενέθλιος της Εκκλησίας ημέρα)

του Κωνστανίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ: Οι Ιουδαίοι κατά την περίοδο της Π. Διαθήκης γιόρταζαν την Πεντηκοστή, ή εορτή των εβδομάδων (7 επί 7), που ονομαζόταν ακόμη “εορτή θερισμού των πρωτογεννημάτων” (Εξ. κγ΄16). Κατά τη γιορτή προσφέρονταν στο Θεό θυσίες πρωτογεννημάτων (καρπών σιτηρών, οικιακών ζώων). Επίσης, κατά παράδοση, ο Δεκάλογος δόθηκε στο Μωυσή την 50η μέρα μετά το ιουδαϊκό Πάσχα. Κατ' αντιστοιχία, όπως κατά την εβραϊκή Πεντηκοστή, εκφράζονταν ευχαριστίες για τα πρωτογεννήματα, έτσι για την χριστιανική Πεντηκοστή εκφράζονται ευχαριστίες για “τας απαρχάς του Πνεύματος”.

Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Πεντήκοντα ἡμέρας μετά τό Πάσχα ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν Πεντηκοστήν εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπί τούς ἁγίους Μαθητάς τοῦ Κυρίου. Ἡ ἐπιφοίτησις αὐτή ἔγινε τήν ἡμέραν πού οἱ Ἰουδαῖοι ἑώρταζον τήν ἑορτήν τῆς Πεντηκοστῆς. Οἱ Ἰουδαῖοι μέ τήν ἑορτήν αὐτήν ηὐχαρίστουν τόν Θεόν διά τήν συγκομιδήν τῶν σιτηρῶν. Διά τοῦτο ἡ Πεντηκοστή ἐλέγετο καί ἑορτή τοῦ θερισμοῦ ἤ τῶν πρώτων καρπῶν. Κατά τούς χρόνους ὅμως τοῦ Κυρίου εἶχε καί ἄλλην σημασίαν. Ἦτο ἑορτή ἀναμνηστική τῆς παραδόσεως ὑπό τοῦ Θεοῦ τοῦ Νόμου εἰς τόν Μωϋσῆν, πού ἔγινε τήν 50ήν ἡμέραν μετά τό Πάσχα.

Λόγος εις την Πεντηκοστήν (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

Όταν συμπληρωνόταν η πεντηκοστή ημέρα μετά την Ανάσταση, της οποίας έφθασε τώρα η μνήμη, ενώ όλοι οι μαθητές ήσαν συγκεντρωμένοι μαζί και ευρίσκονταν ομόψυχοι στο υπερώο (οίκος) εκείνου του ιερού, αλλά και στο προσωπικό του υπερώο, στο νου του, συναγμένος ο καθένας τους (διότι ήσαν σε ησυχία και αφιερωμένοι στη δέηση και στους ύμνους προς το Θεό), ξαφνικά, λέγει ο ευαγγελιστής Λουκάς, «ακούσθηκε ήχος από τον ουρανό, σαν από ορμή βιαίου ανέμου και εγέμισε τον οίκο όπου κάθονταν». (Πραξ.2, 1-11). Είναι βίαιος γιατί νικά τα πάντα και ξεπερνά τα τείχη του πονηρού, γκρεμίζει κάθε οχύρωμα του εχθρού, ταπεινώνει τους υπερήφανους, ανυψώνει τους ταπεινούς στη καρδιά και διασπά τους συνδέσμους των αμαρτημάτων.

Μια διαφορετική πανήγυρη

(Μαρτυρία Μητροπολίτου Λεμεσού κ.κ. Αθανασίου για τον Άγιο Γέροντα Παΐσιο)

Πῆγα στὸν Γέροντα τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1977, ἡμέρα Δευτέρα, παραμονὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Χτύπησα τὴν πόρτα πολὺ πρωΐ, ὁ Γέροντας μοῦ ἄνοιξε. Ἦταν πολὺ χαρούμενος καὶ εὐδιάθετος. «Ἄ, εὐτυχῶς ποὺ ἦρθες διάκο», μοῦ λέγει, «καὶ ἔχω πανήγυρη αὔριο. Θάρθουν ψάλτες, παρήγγειλα ροφὸ καὶ ἔλειπε ἕνας διάκος. Ἦρθες ἐσύ, ἐντάξει ἡ πανήγυρη». «Ἔλεγε καὶ ἄλλα τέτοια ἀστεῖα. Ὕστερα μοῦ εἶπε: «Θὰ μείνης ἐδῶ ἀπόψε».

Ο Νεομάρτυς Άγιος Ευγένιος Ροντιόνωφ μάχεται κατά της τρομοκρατίας που επιβλήθηκε στον Τίμιο και ΖΩΟΠΟΙΟ ΣΤΑΥΡΟ που φοράμε στον λαιμό μας.

ΣΉΜΕΡΑ 23 ΜΑΙΟΥ εορτάζουν οι ειδικές ΑΓΙΕΣ  δυνάμεις του Ουρανού κατά της τρομοκρατίας των τζιχαντιστών, ISIS και άλλων ανθρωποκτόνων παλαβών που όταν βλέπουν τους χριστιανούς να φορούν τον ΣΤΑΥΡΟ του ΚΥΡΊΟΥ μας στον λαιμό τους ,φρίττουν και δαιμονίζονται.

Ας επικαλούμαστε τον εορτάζοντα σήμερα  Άγιο Ευγένιο Ροντιόνωφ τον ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ στρατιωτικό  σε αυτόν τον πρωτόγνωρο πόλεμο που ξέσπασε ως απαρχή του Γ΄ΠΠ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ο Νεομάρτυς Άγιος Ευγένιος Ροντιόνωφ «μάχεται» τους τζιχαντιστές στην Συρία και σήμερα στην Ευρώπη που την κατέκλυσαν. Πόσους χριστιανούς αποκεφάλισαν στην Συρία, το Ιρακ και στην Μέση Ανατολή γιατί φορούσαν τον ΤΙΜΙΟ και ΖΩΟΠΟΙΟ ΣΤΑΥΡΟ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού;

Πεντηκοστή-Ψυχοσάββατο

Θεοδόσιος Μαρτζοῦχος

(Πρωτοσύγκελλος Ἱ. Μ. Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης)

Ὁ Χριστὸς "ἐπεξηγώντας" στοὺς Σαδδουκαίους τὸ μυστήριο τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν ἔλεγε ὅτι εἶναι Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακὼβ καὶ "οὐκ ἔστιν Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων" (Ματθ. 22, 32). Αὐτὴ τὴν διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ ἀκολουθώντας ἡ Ἐκκλησία ἔθαπτε τοὺς βιολογικὰ νεκροὺς Χριστιανοὺς ἔξω ἀπὸ τὸν ναό, ἐντός τοῦ ὁποίου τελοῦσε τὰ μυστήρια καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Εὐχαριστία θεωρώντας ὅτι "παρὰ τῷ Θεῷ πάντες ζῶσι".

Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής και ορισμένες παρερμηνείες στην Παράδοση της Εκκλησίας

Eπιμέλεια:πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα, το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Για την ιστορία και μόνο ας γνωρίζουμε ότι η καθιέρωση του Σαββάτου προ των Απόκρεω ως Ψυχοσαββάτου, έγινε μαλλον και αυτό κατ᾿ απομίμησιν του Σαββάτου προ της Πεντηκοστής, που ήταν και το μόνο που υπήρχε αρχικά.

Ένα ΜΥΣΤΙΚΟ καλά κρυμμένο περιμένει να φανερωθεί για να επιβεβαιωθεί η προφητεία.

Μια παράξενη χρονική συγκυρία φέρνει όλα τα ανοικτά μείζονα  Εθνικά θέματα μας να θέλουν να κλείσουν ή να τα κλείσουν μέσα στο μήνα Ιούνιο του 2018 και ταυτόχρονα να φαίνεται να ανοίγουν άλλα πιο δύσκολα μετά , ίσως και πολεμικά.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Από το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων μέχρι την αξιολόγηση  από τους δανειστές (βλ. προαπαιτούμενα), από την μεταμνημονικά σκληρή επιτήρηση μέχρι την αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα , όλα στενάζουν με πρώτο τον Ελληνικό Λαό.

Το γεγονός είναι αυτό: Ο τούρκος δεν νοιάζεται μόνο για το ΑΙΓΑΙΟ – Θράκη – Κύπρο αλλά μας παρακολουθεί καταπόδι και σε σχέση με την οικονομική πορεία μας. Μάλιστα τώρα πιο ζηλότυπα γιατί η τουρκική οικονομία πάει από το κακό  στο χειρότερο και έχει ακόμα ζοφερό μέλλον.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η ζωή κάθε ανθρώπου βασίζεται εις την ισορροπία δύο συγγενικών εννοιών, η σχέση και η σημασία των οποίων  υπέστη μία αδικαιολόγητη στρέβλωση.  Είναι η ιδιοτέλεια και η δίδυμη αδελφή της ανιδιοτέλεια, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό. Η αδυναμία του ανθρώπου  να καταλάβει την σημασία της ισορροπίας αυτών των εννοιών έχει ως συνέπεια την δημιουργία  κοινωνικών προβλημάτων και συγκρούσεων μεταξύ των ανθρώπων.

Το σκούπισμα θα το “φάτε” στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και εξ αιτίας της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

Να φοβάστε τον Λαό, όχι αυτούς που χειροδικούν άμυαλα αλλά αυτούς που φωνάζουν εσώψυχα και είναι η μεγάλη  πλειοψηφία. «Παναγία μου, τι θα γίνει μ’ αυτήν την κατάσταση;».  Να είστε σίγουροι ότι η ΠΑΝΑΓΙΑ θα έλθει και θα σκουπίσει ΚΑΛΑ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Καιρός λοιπόν για σκούπα και φαράσι. Όσο καθυστερεί το σκοπιανό τόσο ανοίγουν διάπλατα τα σκοτεινά παρασκήνια και βγαίνουν τα ιστορικά φαντάσματα  με τους σημερινούς βρικόλακες – κομιτατζήδες .

Έγινε πλέον κατανοητό ότι δίχως τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και των Αθηνών οι διαπραγματεύσεις για το περιβόητο σκοπιανό θα είχαν τελειώσει « αισίως»  για τους παγκόσμιους παίκτες των ημερών μας.

“Θά εἶναι λίγα τά δύσκολα χρόνια. Μιά μπόρα θά εἶναι...”

Σύγχυση μεγάλη ὑπάρχει. Μύλος γίνεται· εἶναι ζαλισμένοι οἱ ἄνθρωποι. Ὁ κόσμος εἶναι ὅπως οἱ μέλισσες. Ἂν χτυπήσεις τὴν κυψέλη, οἱ μέλισσες βγαίνουν ἔξω καὶ ἀρχίζουν «βούου...» καὶ γυρίζουν γύρω ἀπὸ τὴν κυψέλη ἀναστατωμένες. 
Ὕστερα ἡ κατεύθυνσή τους θὰ ἐξαρτηθεῖ ἀπὸ τὸν ἄνεμο ποὺ θὰ φυσήξει. Ἂν φυσήξει βοριάς, θὰ πᾶνε μέσα. Ἂν φυσήξει νοτιάς, θὰ φύγουν. Ἔτσι καὶ τὸν κόσμο τὸν φυσάει... «Ἐθνικὸς Βοριάς», «Ἐθνικὸς Νοτιάς», καὶ εἶναι ὁ καημένος ζαλισμένος. Ὅμως, ἂν καὶ γίνεται τέτοιο βράσιμο, νιώθω μέσα μου μία παρηγοριά, μία σιγουριά. Μπορεῖ νὰ ξεράθηκε ἡ ἐλιά, ἀλλὰ θὰ πετάξει νέα βλαστάρια.

Παλαιός και νέος άνθρωπος (Αγίου Iουστίνου Πόποβιτς)

Έξω από τον Κύριο Ιησού Χριστό, δεν υπάρχει τέλειος άνθρωπος. Έξω από τον Χριστό κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τελειοποιηθεί, ούτε να διακριθεί σε τίποτε καλό, δίκαιο, ένθεο και αιώνιο. Έξω από τον Κύριο, ο άνθρωπος εκπίπτει, ξεπέφτει, παρακμάζει, κατρακυλάει μέχρις εκεί που δεν τελειώνει το κατρακύλημα, στον μη άνθρωπο.

Ναι. Έξω από τον Θεάνθρωπο Χριστό, δεν υπάρχει αληθινός άνθρωπος. Έξω από τον Χριστό όλος ο άνθρωπος γίνεται υπάνθρωπος, κατώτερος άνθρωπος, άνθρωπος δίχως στοιχειώδη ανθρωπιά, γίνεται μισάνθρωπος, μη άνθρωπος.