ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπό σας

κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,

ἕναν ὦμο ν’ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,

ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,

ἔστω καὶ μιὰ φορά;

Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγὴ

γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

Ἕ­να αἰχ­μη­ρό­τα­το βέ­λος ρί­χνει κα­τευ­θεί­αν στὴν καρ­διὰ τῆς  βο­λι­κῆς μας ἐ­πα­νά­παυ­σης ὁ ποι­η­τὴς Ντί­νος Χρι­στι­α­νό­που­λος μὲ τοὺς στί­χους αὐ­τούς. Ποι­ὸς κά­θε­ται νὰ σκε­φθεῖ τὸν ἄλ­λο, τὴ στιγ­μὴ ποὺ ἐ­μεῖς εἴ­μα­στε μιὰ χα­ρά;

Σκαλοπάτια Σαρακοστιανά

-Αν νηστεύεις, κάνε το με ταπείνωση.

Αν τρως, μην προκαλείς.

Αν εσύ θες ταχινόσουπα, καν’ του παιδιού σου μια κοτόσουπα. Και δως του ένα φιλί σοκολατένιο.

-Αν πας εκκλησία, κάνε ησυχία. Εγώ κοιμάμαι.

Αν προσεύχεσαι, δείξε μου τη γαλήνη σου.

Αν είσαι του Χριστού, άσε να μυρίσω τη γλύκα των χνώτων Του στα χείλη σου.

Αν μετάνιωσες, πάρε ρίσκα και τόλμησε καινούργια πράγματα.

Ο Ιερέας, οι μασκαράδες και η μετάνοια

(Συγκλονιστική Αληθινή Ιστορία)

«Πώς αγριεύουν έτσι οι άνθρωποι; Πώς με μιας αφήνονται έρμαια στις ροπές και στις τάσεις της φθαρτής ανθρώπινης τους φύσης; Πώς κατάντησε απόψε αυτή η ήσυχη επαρχιακή πόλη; Θαρρείς καί δέν τήν κατοικούν άνθρωποι αλλά ανθρωπόμορφα τέρατα πού άλλος μέ κεφάλι γαιδάρου, άλλος λιονταριού, άλλος πιθήκου τρέχουν νά προλάβουν νά γλεντήσουν, νά μεθύσουν, νά άμαρτήσουν όσο γίνεται περισσότερο.

"Ανεξήγητο"

Μερικοί άνθρωποι διαθέτουν τόσο μεγάλη πίστη, τόσο μεγάλη αγάπη και εμπιστοσύνη στον Θεό, ώστε η ζωή τους αποτελείται από μία σειρά θαυμαστών γεγονότων. Αν εμείς οι άνθρωποι συγκινούμαστε όταν κάποιος μας δείχνει εμπιστοσύνη και φροντίζουμε να ανταποκριθούμε, πόσο μάλλον ο Άγιος Θεός!

Μία τέτοια ψυχούλα επισκέφθηκε το Μοναστήρι φέτος το καλοκαίρι. ‘Ήταν μητέρα δύο παιδιών ενηλίκων. Παρ’ ότι δε η γυναίκα αυτή ήταν στη μέση ηλικία, είχε στο πρόσωπό της τη δροσιά της νεότητος. Το δε χαμόγελό της συχνά έδειχνε την καλωσύνη της ψυχής της. Όταν διηγήθηκε πόσες σοβαρές ασθένειες είχε περάσει και ξεπεράσει με την προσευχή και την πίστη της, έμενε κατάπληκτος όποιος την άκουγε.

"Μνήσθητι ημών Κύριε" Δημητρίου Π. Λυκούδη

Ποια Ρωσία και ποιες ΗΠΑ συνωμοτούν στην Ελλάδα; Άλλος συνωμοτεί εδώ αλλά δεν ΤΟΝ βλέπουν.

«Όταν η ανθρωπότητα γίνει ένα μεγάλο τρελοκομείο, τότε δυστυχώς  ο πόλεμος γίνεται η γιατρειά της.»   Κουβέντα από το απόσταγμα του πόνου ενός ασκητή, ο οποίος στο τέλος μας λέει ποιος πραγματικά « συνωμοτεί»  στην Ελλάδα και τι πρέπει να προσδοκούμε.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τα προφητευόμενα γεγονότα έχουν ήδη ξεκινήσει και η  κάθε μέρα και το κάθε παράδοξο γεγονός που συμβαίνει σήμερα,  είναι μια αφετηρία ώστε  να ξυπνήσουμε από την ψυχρή λογική και την παλαβομάρα, ότι όλα πάνε καλά.

Ο τωρινός καιρός είναι καιρός για μετάνοια

Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Αδελφοί, ο τωρινός καιρός είναι καιρός για μετάνοια. Μακάριος λοιπόν είναι εκείνος, πού δεν έπεσε καθόλου στα δίχτυα του εχθρού. Μακάριος είναι για μένα κι εκείνος πού έπεσε στα δίχτυα του, αλλά κατόρθωσε να τα σκίσει και να του ξεφύγει όσο βρίσκεται στην παρούσα ζωή. Αυτός, ζώντας ακόμα σωματικά, μπόρεσε να ξεφύγει από τον πόλεμο και να σωθεί, όπως ξεγλιστράει το ψάρι από το δίχτυ.

Γιατί το ψάρι, και να πιαστεί, αν σκίσει το δίχτυ και ορμήσει προς το βυθό, όσο βέβαια είναι ακόμα στο νερό, σώζεται. Αν όμως το τραβήξουν στη στεριά, τότε πιά δεν μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του. Έτσι κι εμείς.

Στην Αλβανία λειτουργούν τώρα στο φουλ οι μυστικές υπηρεσίες και οι πνευματικοί νόμοι.

Φώτο από www.ert.gr/eidiseis

Όσοι  ισχυροί βρίσκονται σε γεωπολιτική  κόντρα βγάζουν τα απωθημένα τους σήμερα  μέσα  στην Αλβανία. Ρωσία εναντίον ΗΠΑ, ΗΠΑ εναντίον ΕΕ και όλα αυτά  την στιγμή που Τουρκία σαν αλεπού παίζει σε πολλά  ταμπλό. Για την Ελλάδα  η κρισιμότητα των στιγμών αφορά την τύχη της Ελληνικής μειονότητας στα τεκταινόμενα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

8 Φεβρουαρίου 2017 αρθρογραφούμε και επισημαίνουμε:   «Τα μάτια σας δεκατέσσερα» δόθηκε το σύνθημα να αλλάξουν τα σύνορα στα Βαλκάνια.»

Ήδη μετά το brexit σημειώσαμε ότι αλλάζει η πολιτική των Αγγλοσαξόνων στα Δυτικά Βαλκάνια. ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΔΟΘΗΚΕ και έρχεται από ψηλά - «αλλάξτε τα σύνορα στην Βαλκανική Χερσόνησο πριν λογαριαστούμε με τον Τούρκο»

Γέροντας Γαβριήλ: “Οποιος έχει Αγάπη έχει τον ίδιο τον ΘΕΟ μέσα του”

Ο Σέρβος ΥΠΕΞ μας προειδοποιεί για «Μεγάλη Αλβανία» ενώ ο Πατρο- Κοσμάς το φώναζε αιώνες πριν «Η αιτία θα έλθει από το αλβανόφωνο Τέτοβο βλ. Δελειατά»;

Φώτο από hellas-now.com

Πλέον δεν ομιλούμε για προφητείες, αλλά για φοβερές γεωπολιτικές συγκυρίες. Όλα ξεδιπλώνονται ενώπιον μας για να τα διαχειριστούμε όχι με φόβο και ηττοπάθεια αλλά με ψυχραιμία και λεβεντιά. Ευχαριστούμε τον φίλο Ηλία για την υπόμνηση των λεγομένων του ΑΓΙΟΥ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τι μας τα λέει ο Σέρβος  ΥΠΕΞ; ας δει τι πρόκειται να ξημερώσει στους ίδιους  ο αλυτρωτισμός των Αλβανών. Άλλωστε φίλοι Σέρβοι από την στιγμή που αναγνωρίσατε Βόρεια Μακεδονία λειτουργούν και οι πνευματικοί νόμοι.

"Αυτός σήμερα, εγώ αύριο".

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ζητά, όχι μόνο να μην κατακρίνουμε τους άλλους αλλά και να σκεπάζουμε τα αμαρτήματα αυτών.

«Γίνε κοινωνός στα παθήματα όλων, αλλά στάσου με το σώμα σου μακριά από όλους. Κανένα να μη ελέγχεις και κανένα να μη κατηγορείς για τη συμπεριφορά του, ούτε και τον πιο κακό. Άπλωσε τον χιτώνα σου πάνω σ’ αυτόν που έφταιξε, και σκέπασε τον.

Κι αν δεν μπορείς να φορτωθείς επάνω σου το φταίξιμό του και να δεχτείς για λόγου του την τιμωρία και την ντροπή, τουλάχιστον δείξε υπομονή και μη τον περιφρονήσεις».

Σκέπασε αυτόν που φταίει, όταν βέβαια δεν πρόκειται να σε ζημιώσει. Με τον τρόπο αυτό του δίνεις θάρρος, αλλά και συ κρατάς το έλεος του Θεού».

Πολλές φορές βλέπουμε ένα αμάρτημα και εύκολα το κατακρίνουμε αλλά η θέση διαφόρων ασκητών είναι διαφορετική και φερόντουσαν με αγάπη.

Ἐν ὄψει ἐκλογῶν

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Ὁ πολιτισμός, τοὐτέστιν , ἡ ὀργάνωση τοῦ Τρόπου ζωῆς, εἶναι σπουδαία κατάκτηση τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά σαφῶς μεταπτωτική. Δηλαδή, εἶναι μέν σημαντικότατο ἐπίτευγμα, ἀλλά ἀτελές καί ἐμπαθές. Κατορθώνει καί ἀπαλύνει τόν πόνο τῶν δυσκολιῶν καί ὀμορφαίνει κάπως τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά ἀπό μόνος του ὁ πολιτισμός δέν καταφέρνει νά τόν σώσει. Διότι, ἁπλούστατα, βαθιά στό μεδοῦλι του ἐμπεριέχει ὁ ἴδιος τό στοιχεῖο τῆς φθορᾶς καί τοῦ θανάτου. Καί ὠς φθαρτός καί θνησιγενής πού εἶναι, ἀδυνατεῖ παντελῶς νά προσφέρει τέλεια καί ἀθάνατα δωρήματα.

’’Πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον’’. Ἐάν θέλουμε νά μιλᾶμε γιά τελειότητα, τότε, σύμφωνα μέ τήν Πίστη μας, ὀφείλουμε νά στρέψουμε τίς καρδιές μας πρός τόν Οὐρανό, στόν Ἰησοῦ Χριστό. Ἐκεῖνος εἶναι ἡ Ζωή καί τό Φῶς. Ἐκεῖνος εἶναι ἡ Πηγή παντός ἀγαθοῦ, κάθε τελείου δωρήματος. Ἐκεῖνος εἶναι ἡ Ὁδός. Εἶναι ἡ σαρκωμένη Ἐλπίδα καί Σωτηρία τοῦ Γένους τῶν Ἀνθρώπων. Εἶναι τό τέλειο καί μοναδικό ὑπόδειγμα τῆς ὄντως Ζωῆς.