ΣΤΑΥΡΟΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

Φθάνοντας ἡ πορεία πού ξεκινήσαμε ἀπό τήν ἀρχή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς στό ἀποκορύφωμά της, πορευόμενοι πρός τό Πάσχα, θά ἑορτάσουμε τήν θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στά Ἱεροσόλυμα, ὁπότε θά ὑποδεχθοῦμε κι ἐμεῖς τόν σιωπηλό, προβληματισμένο καί κατά πάντα περίλυπο Ἰησοῦ, πού εἰσέρχεται στήν Ἁγία Πόλη.

Στήν ὀρθόδοξη εἰκονογραφία τῆς ἑορτῆς τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, ἄν σταθοῦμε μπροστά στήν εἰκόνα, θά παρατηρήσουμε ὅτι τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ ἔχει μία περίσκεψη καί φαίνεται νά ἀπέχει ἀπό τά ὅσα συμβαίνουν γύρω του. Γι᾿ αὐτό καί σιωπᾶ˙ δέν χαιρετᾶ˙ δέν εὐλογεῖ˙ δέν θαυματουργεῖ˙ δέν προσέχει στά Ὠσσανά. Όλα αὐτά γνωρίζει ὅτι εἶναι τά σημάδια μιᾶς πορείας πού μέλλει νά διανύσει.

Ο ΛΗΣΤΗΣ ΠΟΥ «ΕΚΛΕΨΕ» ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Ήταν ένας ληστής. Ένας άνθρωπος με πλήθος αξιόποινων πράξεων, τέτοιων και τόσων που τον έκαναν απεχθή στα βλέμματα των ανθρώπων . Ήταν ένας κατάδικος, της πιο μεγάλης και δίκαιης καταδίκης, αφού ούτε ο ίδιος δεν είχε προβάλει υπεράσπιση και δικαιολογία για τον εαυτό του: «Άξια ων επράξαμεν απολαμβάνομεν», ομολογεί προσυπογράφοντας έτσι χωρίς ελαφρυντικά την καταδίκη του (Λουκ. κγ΄ 41). Κινούνταν στο περιθώριο. Δρούσε στην παρανομία. Σκόρπιζε το φόβο, για να δρέψει τελικά όχι μόνο την περιφρόνηση, αλλά και τη μήνη των ανθρώπων της εποχής του. Κι όμως αυτό το αποτρόπαιο πρόσωπο, αυτός ο απάνθρωπος άνθρωπος τιμάται στην αγία μας Εκκλησία μαζί με τα άχραντα πάθη του Θεανθρώπου Κυρίου μας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ – ΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ

-Γέροντα, όταν ο Προφήτης Δαβίδ έλεγε: “πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με” τί εννοούσε;

–Ο Δαβίδ ζητούσε απο τον Θεό να του δώσει διοικητικό χάρισμα, επειδή είχε να κυβερνήσει ανθρώπους. Αλλά και ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται » πνεύμα ηγεμονικό «, γιατί έχει να κυβερνήσει τον εαυτό του, για να μην τον κάνουν κουμάντο τα πάθη του.

–Γέροντα τί είναι τα πάθη;

«Ούκ έστιν ώδε, άλλ' ήγέρθη»

Υπάρχουν γεγονότα τα οποία αλλάζουν τον ρουν της Ιστορίας. Το σπουδαιότερο από αυτά, ανεξαρτήτως αν κάποιος πιστεύει σ’ αυτό ή όχι, είναι η Ανάσταση του Χριστού, η οποία χώρισε την ιστορία σε δύο περιόδους. Δεν είναι η γέννηση η αυθεντική βάση του χωρισμού, αλλά η ανάσταση. Χωρίς την ανάσταση η γέννηση θα παρέμενε ένα συναισθηματικό επεισόδιο ερχομού στον κόσμο ενός ανθρώπου που είπε ωραία λόγια, έκανε μερικές υπερβάσεις στην φυσική πορεία της ζωής, αλλά νικήθηκε και Αυτός, όπως όλοι, από την αναπόδραστη ανθρώπινη μοίρα που φαίνεται ότι είναι ο θάνατος.

«Κλαίει, γιατί χάθηκε το Σώμα του Κυρίου της και δεν ξέρει ποιος το πήρε»

Δεύτε από θέας γυναίκες ευαγγελίστριαι, και τη Σιών είπατε. Δέχου παρ’ ημών χαράς ευαγγέλια της Αναστάσεως Χριστού.19

Φαίνεται από τα άγια Ευαγγέλια ότι η θαυμαστή Μαρία η Μαγδαληνή πήγε πολλές φορές εκείνο το βράδυ του Σαββάτου στον Τάφο. Πήγε πρώτα μαζί με την Θεοτόκο νύχτα ακόμη, πολύ πριν ξημερώση (Βλ. Ματθ. κη’, 1-10). Πήγε μαζί με άλλες γυναίκες αργό­τερα (Λουκ. κδ’ 1-10 και Μάρκ. ιστ’, 1-8). Ήρθε ακό­μη μία φορά μαζί με τους Αποστόλους Πέτρο και Ιω­άννη (Ιω. κ’, 1-10). Οι ευσεβείς Μυροφόρες γυναίκες αξιώθηκαν αυτές πρώτες να ακούσουν από Άγγελο Κυρίου το ευφρόσυνο μήνυμα ότι «ηγέρθη ο Κύριος» και να γίνουν πρώτες και αψευδείς μάρτυρες της Ανα­στάσεως.

Άγιος Μιχαήλ ο Βουρλιώτης

Bαφείς Mιχαήλ τω λύθρω σων αιμάτων,

Λευκός δέδειξαι ως χιών αθληφόρε.

Βιογραφία

Ο Άγιος Μιχαήλ γεννήθηκε στα Βουρλά της Μικράς Ασίας και σε μικρή ηλικία έφθασε στη Σμύρνη, όπου εργαζόταν ως χαλκουργός. Εξισλαμίσθηκε όμως με δόλο το πρώτο Σάββατο των νηστειών, όταν ήταν 18 ετών από κάποιο τούρκο καφεπώλη και στη συνέχεια πήγε υπάλληλος στο κατάστημά του. Όταν όμως το βράδυ της Ανάστασης άκουσε τους συνομήλικούς τους να ψάλλουν χαρούμενοι το «Χριστός Ανέστη» συναισθάνθηκε το βαρύ παράπτωμα της αποστασίας, εγκατέλειψε το καφενείο και έψαλλε μαζί μ' εκείνους τους ύμνους της Ανάστασης.

Η τελευταία προσευχή της μάνας μου...

Της ιατρού κ. Λαμπρινής Πρωτονοταρίου-Παρασκευαϊδου

Υπάρχουν κάτι σοφές κουβέντες, που βγαίνουν από το άγιο στόμα των ταπεινών της γης.

Θυμάμαι λοιπόν την προσευχή της μανούλας μου, όταν βρισκόταν βαριά άρρωστη από καρκίνο και ζητούσε κάθε πρωί από τον Κύριο:

ΦΟΒΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ: έφυγε η Χάρις της ΠΑΝΑΓΙΑΣ από το Παρίσι;

Φώτο από LoveMyAll

Όλος ο πλανήτης παρακολουθεί σε απ ευθείας αναμετάδοση φρικτόν σημείο, προοίμιο της παγκόσμιας δυστυχίας  που έρχεται.

Πύρινη λαίλαπα κατατρώει την ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΡΙΣΙΩΝ, το παγκόσμιο θρησκευτικό αυτό σημείο πολιτισμικής αναφοράς. Λείψανα ΑΓΙΩΝ της Ορθοδοξίας βρίσκονται τεθησαυρισμένα εκεί από τις λεηλασίες των σταυροφοριών. Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ μας εγκαταλείπει λόγω της παγκόσμιας αποστασίας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Παραμονές ΠΑΣΧΑ 2019

Ο Ακάνθινος Στέφανος  του Κυρίου μας Ιησού Χριστού βρίσκεται στον θησαυρό της Παναγίας των Παρισίων  (τουλάχιστον ένα μεγάλο τμήμα του, διότι αποτμήματα των ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΠΑΘΩΝ  διασώζονται στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών στο Αίγιο).

ΓΕΡΟΝΤΑΣ : θα τσακίσουν τον σουλτάνο ώστε να μην πάρει τους S-400 και μαζί θα τσακιστεί και το ψευτορωμαίικο.

Κατ επανάληψη αρθρογραφώντας από τον προηγούμενο Νοέμβριο επισημαίνουμε ότι το όριο πρόκλησης μεγάλων εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή μας (βλ. Βαλκάνια-ΑΙΓΑΙΟ-Αν. Μεσόγειο–Συρία-εσωτερικό τουρκίας) είναι η παραλαβή και η λειτουργική ανάπτυξη των ρωσικών συστοιχιών S-400 στην τουρκία.

Τα παραπάνω μας τα διαμήνυσαν ασκητές μέσα και έξω από το ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ. Τα φοβερά γεγονότα κτυπούν την πόρτα μας και εμείς καθεύδουμε. Αλλά  όχι μόνο αυτό διότι  ξορκίζουμε το κακό, μεταθέτοντας το με το μυαλό και τις επιθυμίες μας  στα επόμενα χρόνια, ώστε να περνάμε εμείς καλά και η αμαρτία καλύτερα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ο Ερντογάν παίζει το κεφάλι του. Ο Ρώσος τα παίζει όλα για τα στενά  συμφέροντα του και οι ΗΠΑ καταστρώνουν σχέδια καταστολής. Το τυρί στην φάκα της Αν. Μεσογείου  Το τυράκι στην φάκα είναι η Ελλάδα που την αδίκησαν βάναυσα οι δήθεν φίλοι της, αρχής γενομένης από την Κύπρο.

Στο «εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου» να σταυρώνουμε τον νού μας, όπου πονάμε και να μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων.

Θέλω καί κάτι επί πλέον νά έπισημάνω γιά τήν Θεία Λειτουργία, γιά τή στιγμή τού «Αξιόν έστι». Εκείνη τήν ώρα νά προσέχουμε τον λογισμό μας και νά σταυρώνουμε όλο τό σώμα μας, διότι είναι παρών ό Θεός.

Εκείνη τήν ώρα αποκαλύπτει πολλά πράγματα ο Θεός και πολύ μας ενισχύει. Εκείνη τήν ώρα επισκιάζει η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος. Η δέ Παναγία όλα τα εξορκίζει είτε πειρασμό είτε αρρώστια. Στο «εξαιρέτως της Παναγίας Αχράντου» νά σταυρώνουμε τον νου μας, όπου πονάμε καί νά μνημονεύουμε ονόματα αρρώστων, αμαρτωλών, φυλακισμένων καί όσων ανθρώπων έχουν ανάγκη.

Καθεστωτικός εθνομηδενισμός

Σαν σήμερα το 1891 (με το Ιουλιανό Ημερολόγιο) πέθανε ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ο πατέρας της σύγχρονης ελληνικής ιστοριογραφίας και ο βασικός εισηγητής της απολύτως ορθής άποψης για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και το αδιάσπαστο της ιστορικής παρουσίας του. Ο Παπαρρηγόπουλος δεν έχει ξεπεραστεί μέχρι σήμερα ούτε στον πλούτο των πηγών που παραθέτει ούτε στην παρουσίασή τους και την ακρίβεια των συμπερασμάτων στα οποία καταλήγει. Η «Ιστορία του Ελληνικού Εθνους» που φέρει την υπογραφή του αποτελεί ένα από τα θεμέλια της νεοτέρας Ελλάδας και ο χρόνος απέδειξε ότι είναι πανίσχυρα τα υλικά με τα οποία συντέθηκε.

Μιά κατάσταση ρεμπελιό

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Κατά γενική ὁμολογία, στίς ἡμέρες μας, τό οἰκοδόμημα τῆς τρισχιλιετοῦς πολιτισμικῆς μας κληρονομιᾶς ἔχει καταρρεύσει σχεδόν ὁλοσχερῶς. Ἀπανωτές ‘’σεισμικές δονήσεις’’, μέ ἔμφαση τά τελευταῖα χρόνια, κατάφεραν νά μήν ἀφήσουν τίποτε ὄρθιο. Παιδεία, πολιτική, ἦθος, ἠθική, καλλιτεχνική δημιουργία, ἐκκλησιαστική διοίκηση, βιώνουν μιά παρακμή ἄνευ προηγουμένου.

Τά πάντα ἔχουν ἰσοπεδωθεῖ. Οἱ πάντες ἔχουν ναρκωθεῖ. Καί οἱ ἀρμόδιοι γιά τήν λήψη ‘’μέτρων ἀντισεισμικῶν’’ ὄχι μονάχα ἀδρανοῦν προδοτικῶς, ἀλλά ἀπό πάνω, ‘’τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιπραμμένων’, κατά τήν κρίση τῶν προγόνων μας, ‘’ἄδουν’’ χύδην καί ὑβριστικῶς.