Ίσως στα μάτια των νέων να λάμπει η φωτιά, όμως στα μάτια των ηλικιωμένων λάμπει το φως

Τα γηρατειά.

Ο Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ γράφει σε ένα ποίημά του: “Ο γέρος που βαθμιαία επιστρέφει στην αρχέγονη πηγή της ζωής εγκαταλείπει τον προσωρινό χρόνο και βαδίζει προς την αιωνιότητα. Ίσως στα μάτια των νέων να λάμπει η φωτιά, όμως στα μάτια των ηλικιωμένων λάμπει το φως”.

Κι αυτό δεν συμβαίνει μηχανικά, δεν είναι κάτι που συμβαίνει οπωσδήποτε, ή όποιος κι αν είσαι. Είναι κάτι που μπορεί να καλλιεργηθεί, να καλλιεργηθεί μέσα από μια δημιουργική προσέγγιση προς αυτό που συμβαίνει.

Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ηλικιωμένος είναι, βέβαια, η μείωση της φυσικής δύναμης. Αλλά αυτό αντιμετωπίζεται -υπό τον όρο ότι το ηλικιωμένο άτομο δεν απορρίπτεται, δεν παραγκωνίζεται, δεν στέλνεται στο γηροκομείο επειδή δεν χωρά στην οικογένεια των νεότερων.

Εὐχή ἐξομολογητική εἰς τήν ὑπεραγίαν Θεοτόκον

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

Παρθένε Δέσποινα Θεοτόκε, ἡ τὸν Θεὸν Λόγον κατὰ σάρκα γεννήσασα, οἶδα μέν, οἶδα, ὅτι οὐκ ἔστιν εὐπρεπές, οὐδὲ ἄξιον ἐμὲ τὸν οὕτω πανάσωτον εἰκόνα καθαρὰν σοῦ τῆς ἁγνῆς, σοῦ τῆς ἀειπαρθένου, σοῦ τῆς σῶμα καὶ ψυχὴν ἐχούσης καθαρὰ καὶ ἀμόλυντα, ὀφθαλμοῖς μεμολυσμένοις ὁρᾶν καὶ χείλεσιν ἀκαθάρτοις καὶ βεβήλοις περιπτύσσεσθαι, ἢ παρακαλεῖν. Δίκαιον γάρ ἐστιν ἐμὲ τὸν οὕτω πανάσωτον ὑπὸ τῆς σῆς καθαρότητος μισεῖσθαι καὶ βδελύττεσθαι· πλήν, ἐπειδήπερ διὰ τοῦτο γέγονεν ὁ Θεός, ὃν ἐγέννησας, ἄνθρωπος, ὅπως καλέσῃ τοὺς ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν, θαρρῶν κἀγὼ προσέρχομαί σοι μετὰ δακρύων δεόμενος.

Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον την “ΠΑΥΣΟΛΥΠΗΝ”

Η ΠΑΥΟΥΣΑ ΤΑΣ ΛΥΠΑΣ ΤΟΥ ΒΙΟΥ

Ευλογήσαντος του ιερέως λέγομεν τον Ψαλμόν ΡΜΒ΄ (142)

Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσόν μου εν τη δικαιοσύνη σου.

Και μη εισέλθεις εις κρίσιν μετά του δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πας ζων.

Ότι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου. εταπείνωσεν εις γην την ζωήν μου.

Εκάθισέ με εν σκοτεινοίς, ως νεκρούς αιώνος. Και ηκηδίασεν επ’ εμέ το πνεύμα μου, εν εμοί εταράχθη η καρδία μου.

Θα έρθει η Παναγία στην απολογία μας ενώπιον του φοβερού βήματος του Χριστού, και θα σταθεί συνήγορος.

Ενθυμούμαι μία θεία η οποία είχε την καλή διάθεση να πλένει τους κεκοιμημένους και τους νεκρούς, και ακόμα και αυτούς τους ζητιάνους τους εγκαταλελειμμένους σε οποιοδήποτε μέρος της πόλεως, αρκεί να την φώναζαν.

Μέσω του συζύγου της, ήξερε ορισμένες φορές, και αντιλαμβανόταν τον θάνατον αυτών των ανθρώπων, τους έπλενε, τους καθάριζε, τους ετοίμαζε, έτοιμοι για να τους κηδέψουν την επομένη μέρα.

Ξέρετε κάποτε μου είπε ένα μυστικό της. – Έχει κοιμηθεί τώρα αυτή. Δεν πρόκειται να μας ακούσει, ούτε και να υπερηφανευτεί γι’ αυτό που θα πούμε.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΔΡΕΙΑ.....

«Ἡ πνευματική ἀνδρεία συνίσταται στή σταθερή καί ἀκλόνητη ἐλπίδα στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ γιά ὅ,τι καί νά μᾶς συμβαίνει, σέ ὁποιονδήποτε πειρασμό καί νά πέσουμε. Ἔστω κι ἄν διαλυόταν ἡ γῆ κάτω ἀπό τά πόδια μας. Ἔστω κι ἄν ὅλος ὁ κόσμος καί ὅλος ὁ Ἅδης ὁρμοῦσε ἐναντίον μας».                                    

ἀρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Σαχάρωφ τοῦ Ἔσσεξ

https://agioritikoslogos.blogspot.com

Αγία Χρυσή η Νεομάρτυς (13 Οκτωβρίου)

Η Αγία Χρυσή γεννήθηκε στο χωριό Σλάτενα (σημερινή Χρυσή) της επαρχίας Αλμωπίας Νομού Πέλλης. Ο πατέρας της ήταν φτωχός και είχε τέσσερις θυγατέρες. Η Χρυσή ήταν ωραία στο σώμα και στην ψυχή.

Κάποτε, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλες γυναίκες στους αγρούς και μάζευε καυσόξυλα, την απήγαγε κάποιος Τούρκος και τη μετέφερε στο σπίτι του. Ο Τούρκος προσπάθησε με κολακείες να την εξισλαμίσει και να την κάνει γυναίκα του. Η Χρυσή όμως αντιστάθηκε και δυναμικά απάντησε: «Εγώ τον Χριστό μόνο γνωρίζω για νυμφίο μου, που δεν θα αρνηθώ και αν ακόμα με κομματιάσεις». Οι γονείς και οι συγγενείς της Χρυσής, με εξαναγκασμό των Τούρκων, την παρακαλούσαν να δεχτεί τον μωαμεθανισμό για να σωθεί.

Σοί, Κύριε…

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πρίν ἀπό τό τέλος κάθε δέησης, καί ὅταν ὁ ἱερεύς προτρέπει τόν λαό λέγοντας «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα», ὁ λαός ἀπαντάει: «Σοί, Κύριε». «Σέ σένα Κύριε».

Αὐτές οἱ λέξεις εἶναι πολύ γνωστές. Καί εὔκολα τίς θυμώμαστε.

Καί κάθε Χριστιανός μπορεῖ νά τίς χρησιμοποιεῖ σέ κάθε περίσταση τῆς ζωῆς του.

Ὅταν ἔχεις ὑγεία, καί πηγαίνουν καλά οἱ δουλειές σου, πές μέ ὅλη σου τήν καρδιά: «Σοί, Κύριε». «Σέ Σένα», Κύριε, ὀφείλουμε τήν εὐχαριστία.

Γεωπολιτικά-Οικονομικά-Σεισμογενή και Εκκλησιαστικά τόξα, ΟΛΑ τεντώνονται λίγο πριν το ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΑΜ.

Να μην σκανδαλιστούμε αδελφοί από αυτά που πρόκειται να γίνουν. Μόνο μέσα σκάφος της Εκκλησίας θα σωθούμε από τον δαιμονικό τυφώνα που ξεκίνησε και πλησιάζει απειλητικά την πατρίδα μας. ΜΟΝΟ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Η ΠΑΝΑΓΙΑ και η νοερά ΙΕΡΑ ΜΑΝΤΗΛΑ - ΣΚΕΠΗ ΤΗΣ

«ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΕΝΑ ΤΡΑΝΤΑΓΜΑ, έρχονται δύσκολα χρόνια» ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ.. και ήρθαν.. αυτά ήδη ζούμε.  Αυτά τα είπε ο Πνευματοκίνητος Γέροντας πριν δεκαετίες και εμείς τόσα χρόνια δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι συμβαίνει.

Η εορτή τού αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)

Σήμερα κοινή χαρά ανέτειλε σε όλο τον κόσμο για τη φωτεινή εορτή και λαμπρή πανήγυρη του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου. Χαίρεται ο ουρανός άνω και πανηγυρίζει όλη η θριαμβεύουσα Εκκλησία, επειδή έχει ανάμεσά της τη μακάρια ψυχή και το θείο και ολόφωτο πνεύμα του ιερού Συμεών. Χαίρεται και η γη κάτω, και όλη η στρατευομένη Εκκλησία των Ορθοδόξων πανηγυρίζει, επειδή κατέχει ως πολύτιμους θησαυρούς και εντρυφά και απολαμβάνει τα θεόπνευστα και φωτολαμπή και μελίρρυτα συγγράμματα του Συμεών. Και με την κοινή αυτή χαρά του ουρανού και της γης δοξολογείται από τους ουράνιους και τους επίγειους η ζωαρχική και παναγία Τριάς, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, ο Θεός των όλων, που χαρίτωσε και δόξασε και ανέδειξε μέγα τον άγιό του Συμεών, και όταν ήταν στη γη, με τόσα υπερφυσικά χαρίσματα, και όταν μετατέθηκε στον ουρανό, με τόσες ασύλληπτες δόξες και μακαριότητες.

Κυριακή Δ’ Λουκά (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

ομιλία μδ’.

(Λουκ. η’, 4-15)

Α.

Αυτό που έλεγα προηγουμένως ότι, όταν λείπη η αρετή είναι όλα περιττά, αποδεικνύεται τώρα πλουσιώτατα. Εγώ έλεγα ότι και η ηλικία και η ιδιοσυγκρασία, και η κατοικία στην έρημο και τα παρόμοια δεν ωφελούν, όταν λείπη η αγαθή προαίρεση. Αυτό γίνεται ολοφάνερο από δω.

Ενώ μιλούσε στον κόσμο, του είπε κάποιος ότι η μητέρα σου και τ’ αδέλφια σου σ’ αναζητούν. Κι αυτός είπε· Ποια είναι η μητέρα μου και ποια τ’ αδέλφια μου; Αυτά τα έλεγε όχι επειδή ντρεπόταν τη μητέρα, ούτε γιατί αρνιόταν εκείνην, που τον είχε γεννήσει -αν ντρεπόταν δε θα γεννιόταν απ’ αυτήν. Ήθελε να φανερώση, ότι σε τίποτα δεν την ωφελούσε αυτό, αν δεν κάνη όλα όσα πρέπει. Κι αυτό που έκαμε ήταν περιττή φιλοδοξία· ήθελε να δείξη στον κόσμο ότι έχει στο χέρι το παιδί και το διατάζει· δεν υποψιαζόταν ακόμα τίποτα γι’ αυτόν σπουδαίο· για τούτο και ήρθε κοντά του άκαιρα.

Κυριακή Δ’ Λουκά: Διδαχή εις την παραβολήν του Σπορέως (Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός)

Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον Κεφ. Η. 5 – 15

Είπεν ο Κύριος την παραβολήν ταύτην. Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού. και εν τω σπείρειν αυτόν ο μέν έπεσε παρά την οδόν, και κατεπατήθη, και τα πετεινά του ουρανού κατέφαγεν αυτό, και έτερον έπεσεν επι την πέτραν, και φυέν εξηράνθη δια το μή έχειν ικμάδα, και έτερον έπεσεν εν μέσω των ακανθών, και συμφυείσαι αι άκανθαι απέπνιξαν αυτό. και έτερον έπεσεν εις την γήν την αγαθήν, και φυέν εποίησε καρπόν εκατονταπλασίονα. ταύτα λέγων εφώνει, ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.

4η ημέρα της Ιεραρχίας, Χειροτονίες - Τοποθετήσεις

Θ.Π.: ΑΞΙΟΙ οι καινούριοι Μητροπολίτες μας αλλά θα αναφέρω πάλι αυτό που είχα πει και στην προηγούμενη εκλογή Μητροπολιτών, ότι δηλαδή το χαρμόσυνο αυτό νέο το οποίο εκλαμβάνουν οι μητροπολιτικοί ναοί από τους οποίους προέρχονται οι νέοι μητροπολίτες, το εκφράζουν με έντονες και υπερβολικές καμία φορά κωδονοκρουσίες. Κάτι το οποίο δεν έκαναν σε αντίστοιχες περιπτώσεις αγιοκατάταξης αγίων μας. Για παράδειγμα στους ενοριακούς ναούς της περιοχής των Θηβών την ημέρα που ανακοινώθηκε η αγιοκατάταξη του μεγάλου αγίου της ορθοδοξίας μας του Αγίου Παϊσίου δεν ακούστηκε ούτε μια καμπάνα, ενώ αντίθετα σε δύο περιπτώσεις εκλογής μητροπολιτών κόντεψαν να τις γκρεμίσουν από την πολύ χαρά. Είναι κατανοητό αυτό το συναίσθημα αλλά το ερώτημα που τίθεται τελικά είναι:  βάζουμε τους επισκόπους μας πιο πάνω από τους αγίους μας; Αν δεν είναι αυτή ασέβεια τότε ποια είναι;

Συνήλθε σήμερα Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019, στην τέταρτη Τακτική Συνεδρία της, η Ιερά Συνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας. Μετά την προσευχή ανεγνώσθη ο Κατάλογος των συμμετεχόντων Ιεραρχών και διεπιστώθη απαρτία.