ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΣΟΦΙΑ

Οι διάφοροι πειρασμοί μας παραχωρούνται για να ταπεινωθούμε, και αφού συγχωρεθούν οι αμαρτίες μας με την εξομολόγηση να αποκτήσουμε χαριτωμένη όψη.  (Ισαάκ ο Σύρος)

Μετάνοια είναι να μην ξαναπέφτουμε στα ίδια λάθη.  (Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Είδα άνθρωπο που φανερά αμάρτησε, αλλά μυστικά μετανόησε. Και αυτόν που εγώ τον κατέκρινα ως ανήθικο, ο Θεός τον θεωρούσε αγνό, διότι με την μετάνοιά του Τον είχε εξευμενήσει πλήρως.  (Ιωάννης της Κλίμακος)

Ο ΑΜΕΛΗΣ ΕΡΗΜΙΤΗΣ

Ήταν ένας ερημίτης μοναχός, όχι και τόσο, όσο έπρεπε θερμός και επιμελής στα καθήκοντά του, σαν χριστιανός και σαν καλόγερος. Ήταν γνωστή και στους άλλους πατέρες της ερήμου, η αδυναμία του αυτή.

Πέρασε αρκετά χρόνια στην άσκηση και δεν εννοούσε να αλλάξει πορεία ζωής και να μιμηθεί τους άλλους μοναχούς στον σκληρό αγώνα της καλογερικής ζωής.

Η ΠΑΝΑΓΙΑ περιμένει την Ελλάδα και την βλέπει από το παραθύρι της ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Εμείς μπορεί να κουραστήκαμε στα χρόνια της μνημονιακής πλάνης , οι ΑΓΙΟΙ όμως δεν κουράστηκαν και τρέχουν για εμάς μεταδίδοντας τα μηνύματα του Ουρανού σε Δίκαιες ψυχές.

Ένα μόνο θα σας προλογίσω γιατί θα έρθει και αυτό στην επικαιρότητα σύντομα. “εμφανίστηκε ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ στην συνοριογραμμή του Έβρου σε πρόσωπο πασίγνωστο στον κόσμο   και όχι μόνο στην Ελλάδα και του είπε…”  “Εδώ τώρα είναι το σπίτι μου…”

“Ησύχασον άνθρωπε…”

Θυμάστε τι είπε ο Θεός στον Κάιν όταν ο Κάιν κατάλαβε ότι η θυσία του δεν ήταν ευπρόσδεκτη; «Ίνα τί περίλυπος εγένου»; Γιατί κατσούφιασες; Γιατί σκοτείνιασες; Γιατί κατέβασες τα μούτρα σου; Κινήθηκες με πονηρία, η θυσία σου δεν ήταν καρδιακή όπως του αδελφού σου του Άβελ, γι'αυτό και δεν έγινε δεκτή. Όμως ο Θεός συγκαταβαίνει και του λέγει «Ησύχασον». Σήκωσε τα μάτια σου, αλλιώς η αμαρτία σου θα σε πνίξει, θα εξουθενώσει το είναι σου, θα συντρίψει κάθε καλό μέσα σου, θα γεννήσει μίσος και κακία. «Ησύχασον».

H θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Σουμελά είναι ηλικίας 1.700 ετών, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά κατά την περίοδο που έζησε στη Θήβα.

Στην ενδιαφέρουσα ιστορία αυτής της εικόνας θα αναφερθούμε στο σημερινό μας σημείωμα.

"Η θαυματουργή εικόνα (μαζί με άλλες δύο) ιστορήθηκε στη Θήβα από τον Ευαγγελιστή Λουκά τον 4ο αιώνα, και μετά το θάνατο του ο μαθητής του Ανανίας την μετέφερε στην Αθήνα και την τοποθέτησε ως «Παναγία η Αθηνιώτισσα» στον Παρθενώνα, που είχε μεταβληθεί τότε σε ναό της Αγίας Σοφίας.

-Μην με παρεξηγήσεις, την ώρα που σήκωνα το κεφάλι μου από την μετάνοια που έκανα στον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ , ένα χέρι με χάιδεψε και μου είπε: -«ΛΕΒΕΝΤΗ την επόμενη φορά θα συναντηθούμε στην ΠΟΛΗ»

Ένας σήμερα έξω από τον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ στην Θεσσαλονίκη  μονολογούσε και έλεγε ΧΩΜΑ

-όλα χώμα , είμαστε χώμα, όλα στο χώμα

Και του λέω φίλε…

- αν φυτέψεις μερικά λουλούδια σε αυτό (αρετές) και τα ποτίσεις με Υπομονή και Πίστη μπορεί το χώμα να ομορφαίνει..

και αυτός επέμενε

Θέλουν την Ελλάδα μας ΧΩΜΑ

Οι τρεις Καλόγεροι και ο Άγιος Αντώνιος

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

Σταμάτησαν σ᾽ ένα ξέφωτο να ξαποστάσουν. Προσπάθησαν να βρουν λίγη σκια, κάτω από τα αραιά φύλλα κάποιων μικρών δέντρων.  Ο ήλιος φαινόταν να τους είχε τσακίσει.  Ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι από το μέτωπό τους, ενώ οι μανδύες τους κολλούσαν πάνω στα κουρασμένα κορμιά τους. Και οι τρεις έκαναν την ίδια κίνηση: έβγαλαν γρήγορα το φλασκί από το ταγάρι τους και το σήκωσαν στα διψασμένα χείλη τους. ᾽Ανασήκωσαν λίγο από το κεφάλι τους και τον μαύρο σκούφο τους.

Υπερήλικας Στάρετς της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου μας είπε το 2015:«εμείς εδώ στην Ουκρανία είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε το τελευταίο ψωμί μας με εσάς τους Έλληνες»

Που να καταλάβουμε τότε το τι θα μεσολαβούσε τα επόμενα χρόνια; Αυτοκέφαλα–Διαμάχες–πολεμικές δηλώσεις εκκλησιαστικών εκπροσώπων- φατριασμοί – έριδες –αποφάσεις συνόδων ήξεις αφίξεις και άλλα πολλά που έρχονται και δεν είδαμε ακόμα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Και όμως ο Γέροντας αυτός που είχε Γεροντάδες μάρτυρες χριστιανούς που ομολόγησαν ΧΡΙΣΤΟ και ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στα χρόνια του άθεου κομμουνισμού και είχε πνευματικό συνασκητή  αδελφό τον γνωστό σε όλους μας Γέροντα Ιωνά , με τον μειλίχιο λόγο του σημειολογικά μας έδινε σημεία των καιρών για τις ημέρες μας.

Τελείωσαν τα Παραμύθια των ανθρώπων. Ξεκινούν οι Προφητείες των ΑΓΙΩΝ. ΑΝΑΨΕ η ΣΥΡΙΑ. Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ

Ξημερώνει 14 Οκτωβρίου 2019, ο βιαστής δολοφόνος τούρκος ξεσαλώνει με αίμα αθώων μέσα στην Συρία, οι μεγάλοι του κάνουν πλάτες και οι τζιχαντιστές συνεργάτες των τούρκων σφάζουν… Μέχρι πότε ..;

Ελλάδα ετοιμάσου, κλείσε τα σύνορα, κάνε ελέγχους, η φωτιά μας πλησιάζει απειλητικά. 

Ο πρώτος εν Ελλάδι ναός των Αγίων Αγιορειτών Πατέρων

Ο Αρχιμ. Ιωαννίκιος Κοτσώνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σοχού μιλάει για τον πρώτο εν Ελλάδι Ιερό Ναό αφιερωμένο στους Αγίους Αγιορείτες Πατέρες και για την «Παναγία Εγγυήτρια» η οποία είναι αποθησαυρισμένη στο σπήλαιο του Αγίου Αθανασίου στο Άγιον Όρος.

Σιγά - σιγά ο κοσμάκης ξυπνάει, καταλαβαίνει ότι το κακό από την Συρία θα έρθει μέσα στις δικές μας αυλές πολύ γρήγορα.

Η Τρίτη Εισβολή της τουρκίας στην Βόρειο Συρία και ανατολικά του Ευφράτη έκανε τις τελευταίες μέρες πολύ κόσμο να ξανα ανοίξει τα βιβλία ή άλλοι τα ανοίγουν για πρώτη φορά. Ότι πιο εγγυημένο στις μέρες μας είναι αυτά που ειπώθηκαν από τις κορυφές της πατερικής αγιότητας πριν δεκαετίες. Αυτό που άνοιξε στην Συρία σαν φωτιά θα σβήσει στο ΑΙΓΑΙΟ, μου είπε ένας παππούλης πριν λίγο και συμπλήρωσε, αφού μας καψαλίσει.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Όταν πριν αρκετά χρόνια αρκετοί αρθρογραφούσαν αφιλοκερδώς αναλύοντας την γεωπολιτική επικαιρότητα υπό το πρίσμα των προρρηθέντων λόγων των ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ μας  περί επερχομένων καταστάσεων  που σήμερα βιώνουμε, κάποιοι ταγοί αλλά και αναλυτές επί  στρατιωτικών θεμάτων μας συνιστούσαν αυτοσυγκράτηση για να μην ερεθίζουμε τον τούρκο, ώστε να μπορούν οι επενδύσεις κάποιων να αποφέρουν κέρδη  με την γείτονα χώρα.

Ο μοναχός που κοινωνούσε αλλά δεν είχε αγάπη

(Πνευματικός Λειμών, Ιωάννου Μόσχου, εκδ. ΕΠΕ,Φιλοκαλία τόμος 2, σελ. 319)

Υπάρχει στη Θηβαΐδα μια πόλη που τη λένε Λυκώ. Σ’ αυτήν υπάρχει ένα βουνό έξι μίλια μακριά. Σ’ αυτό το βουνό μένουν μοναχοί, άλλοι σε σπήλαια και άλλοι σε κελλιά.

Πηγαίνοντας εμείς εκεί επισκεφθήκαμε τον αββά Ισαάκ, Θηβαίο κατά το γένος. Μας διηγήθηκε ο γέροντας.

Πριν πενήντα δύο χρόνια, καθώς έκαμνα το εργόχειρό μου (έκαμνα μια κουνουπιέρα μεγάλη), έκανα λάθος και στενοχωριόμουν, γιατί δεν έβρισκα το λάθος μου.

Πέρασα όλη την ήμερα μονολογώντας ανόητα και δεν ήξερα τι να κάνω. Και καθώς ήμουν στενοχωρημένος, να από το πορτάκι μπαίνει κάποιος νεανίσκος και μου λέει.