ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗ.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Να θυμάσαι και να φοβάσαι δύο λογισμούς. Ο ένας λέει: «Είσαι άγιος»· και ο άλλος: «Δεν θα σωθείς».

Και οι δύο αυτοί λογισμοί προέρχονται από τον εχθρό και δεν έχουν αλήθεια μέσα τους. Εσύ, όμως, να σκέφτεσαι: «Εγώ είμαι μεγάλος αμαρτωλός, αλλά ο Ελεήμων Κύριος αγαπά πολύ τους ανθρώπους και θα συγχωρέσει και σ’ εμένα τις αμαρτίες μου».

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΝΙΚΗ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΕΡΕΝΤΙΟΣ και ΝΕΟΝΙΛΛΗ οι σύζυγοι και τα παιδιά τους ΣΑΡΒΗΛΟΣ, ΝΙΤΑΣ, ΙΕΡΑΞ, ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ, ΦΩΤΙΟΣ, ΒΗΛΗ και ΕΥΝΙΚΗ

Ηταν μια πραγματική "κατ' οίκον εκκλησία" (Α' προς Κορινθίους ιστ' 191). Οικογένεια αληθινά χριστιανική, με μια ψυχή, με μια καρδιά και το ίδιο φρόνημα. Οταν άρχισε ό διωγμός κατά των χριστιανών, ειδοποίησαν τους δύο συζύγους ότι κινδυνεύουν να συλληφθούν. Τότε ό Τερέντιος και ή Νεονίλλη σκέφθηκαν να φύγουν μακριά, προκειμένου να προστατέψουν τα παιδιά τους, ή να μείνουν και να περιμένουν με γενναιότητα οποιοδήποτε μαρτύριο; Οι πέντε γιοι και οι δύο θυγατέρες τους έδωσαν αποφασιστική απάντηση. Γιατί να φύγουν; Ό διωγμός είχε εξαπλωθεί παντού. Έπειτα, ή αναχώρηση τους θα ενέσπειρε τον πανικό στους εκεί χριστιανούς. Και το σπουδαιότερο, ή Εκκλησία δεν ενισχύεται από φυγάδες, αλλά από μάρτυρες και αθλητές. Ετσι, όλη ή οικογένεια αποφάσισε να μείνει σταθερή στην απόφαση της. Και όλοι μαζί, αφού ομολόγησαν το Χριστό, πέθαναν με αποκεφαλισμό.

Τα λυπηρά της ζωής του ανθρώπου ως οδός μετανοίας

“Όποιος υποφέρει τα λυπηρά, θα πετύχει και τα χαρούμενα. Και όποιος ανέχεται με καρτερικότητα τα θλιβερά συμβάντα, δεν θα στερηθεί και τα ευχάριστα”, μας διαβεβαιώνει ο άγιος Νείλος ο Ασκητής. Πολλές είναι οι αιτίες που αναστατώνουν την ψυχή σου, τα λυπηρά που μας βασανίζουν και μας πληγώνουν.

Δοκιμασίες του παρελθόντος, οι δυσκολίες του παρόντος και οι φόβοι για το μέλλον. Κάποιες μπορεί να είναι μεγάλες, κάποιες μπορεί να φαίνονται μικρές. Ο θάνατος ενός προσφιλούς προσώπου, η οικονομική καταστροφή, η διάλυση ενός γάμου, η επίσκεψη ανίατης ασθένειας.

Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου την εορτή της αγίας Σκέπης. Και για την γιορτή αυτή συμβαίνει αυτό που λέγει ο άγιος Χρυσόστομος για τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, ότι πολλοί γιορτάζουν τις μεγάλες γιορτές, ξέρουν το όνομά τους, δεν ξέρουν όμως το βαθύτερο νόημά τους, ούτε το μήνυμα που θέλει να εξαγγείλει η Εκκλησία μας μέσω των εορτών αυτών. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι, λέγει ο ιερός πατήρ, έρχονται στην Εκκλησία από συνήθεια και όχι από ευσέβεια. Γι’ αυτό ας ασχοληθούμε σήμερα με την υπόθεση της γιορτής καθώς και για το μήνυμά της προς το λαό του Θεού.

Ἡ Ἁγία Σκέπη

π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ προκεχωρημένος λόχος εἶχε στρατοπεδεύσει σὲ μιὰ ψηλὴ ἀπόμερη πλαγιά. Ὁ π. Ἀλέξιος, στρατιωτικὸς ἱερέας, θέλησε νὰ συμπαρασταθεῖ στοὺς στρατιῶτες καὶ νὰ τοὺς προετοιμάσει. Τὸ χιόνι ἔπεφτε πυκνό. Στὰ δυὸ μέτρα δὲν ξεχώριζες ἄνθρωπο.

- Ποῦ θὰ πᾶς, παπούλη; Θὰ χαθεῖς μὲς στὰ χιόνια, εἶπε ὁ συνταγματάρχης.

- Ἔχω τὴν Παναγιὰ μαζί μου, ἀπάντησε ὁ ἱερέας καὶ ἔβγαλε ἀπὸ τὴν τσέπη του μιὰ εἰκόνα τῆς Παναγίας. Αὔριο τὰ παιδιὰ θὰ ριχτοῦν στὴ μάχη. Πρέπει νὰ πάω.

Μέσα ἀπὸ δύσβατα μονοπάτια κατάφερε κάποτε νὰ φτάσει. Οἱ στρατιῶτες καὶ ὁ λοχαγὸς ἐνθουσιάστηκαν μὲ τὴν ἄφιξή του καὶ θαύμασαν τὴν πίστη του. Στὴν ἀπορία τους πῶς τὰ κατάφερε, τοὺς εἶπε:

-  Ἡ Παναγία μὲ προστάτευσε.

“η μπομπότα του 40 έχει μεγαλύτερη αξιοπρέπεια από το μεταλλαγμένο σουβλάκι της υποτελούς καθημερινότητας μας στους δυτικούς”

Αν δεν τρώγανε τα τρωκτικά της μεταπολίτευσης (κοινώς λαμόγια) θα είχαμε αγοράσει μια ολάκερη αρμάδα από πολεμικά σκάφη και αεροπλάνα σύγχρονα. Μπορεί ο στρατός μας να έχει ΨΥΧΗ αλλά εκείνοι οι πολιτικοί καταχραστές είχαν μεγάλες τσέπες.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας.

Μόλις επιστρέψαμε από ένα χωριουδάκι της Κεντρικής . Μακεδονίας , το τι αντικρύσαμε δεν περιγράφεται. Μετανάστες–πρόσφυγες, ομάδες, ομάδες να κυκλοφορούν σε επαρχιακούς δρόμους , μέσα σε χωριά.

Ένας μας ζήτησε νεράκι του ΘΕΟΥ και του δώσαμε ευχαρίστως. Μετά δυσκολίας μας ρώτησε, τι εορτάζουμε αύριο και του απαντήσαμε «διώξαμε τους εχθρούς μας».

Ξυπνῆστε, ἀγρυπνῆστε, ἀντισταθεῖτε! Μᾶς δένουν χειροπόδαρα! (Τά ἔσχατα ἐγγύς)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Σκάνδαλα ἀκούγονταν ἀνέκαθεν. Εἷναι ἀνάγκη ἡ φανέρωσίς τους γιά νά δοκιμάζονται οἱ διαλογισμοί καί οἱ καρδιές τῶν ἀνθρώπων παντοῦ καί πάντοτε.

Ἐντούτοις, τό σκάνδαλο πού ξέσπασε καί ἀποκαλύφθηκε στίς Η.Π.Α. σέ σχέση μέ τήν Οὐκρανία, παίρνει διαστάσεις καταπάτησης τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί ὠμῆς παραβίασης τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας τῶν πιστῶν πολιτῶν ὅπου γῆς. Ὅταν μάλιστα τά μεγαλύτερα καί ἰσχυρότερα ἔθνη χάσουν τήν ἀνθρωπιά τους, τότε, ἀλλοίμονο γιά τά μικρότερα ἔθνη, τά πράγματα δυσκολεύουν. Παρακολουθοῦμε ἄναυδοι σήμερα τό διπλό ἔγκλημα, τή διπλή ἀδικία πού διαπράττεται εἰς βάρος τῆς πατρίδος μας, μέ ἀποτέλεσμα τό ξέσπασμα τῆς διπλῆς κρίσης στή χώρα μας. Πρώτιστα θρησκευτική καί ἔπειτα οἰκονομική.

Μέχρι τα Χριστούγεννα παίζει αναγνώριση Κουρδικού και μεγάλη ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ στο Αιγαίο, ώστε να αποτραπεί η πρώτη κίνηση…

Η ΑΛΕΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΧΟΝΤΡΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 24ΩΡΑ.

Είναι ερασιτέχνες, γιατί τόσο στένεψαν τα πράγματα στην Συρία για αυτούς και δεν έχουν που να ξεσπάσουν, και ξεσπούν στους Έλληνες…

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Σε μια προκλητική δήλωση προέβη ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσουγλου, υποστηρίζοντας δημοσίως ότι οι ελληνικές αρχές άνοιξαν πυρ κατά λέμβων που μετέφεραν μετανάστες και πρόσφυγες και άλλοι εξ αυτών πνίγονταν στο Αιγαίο και άλλοι κατάφερναν να επιστρέψουν τραυματισμένοι στην Τουρκία, όπως μεταδίδει το protothema.gr

Μάθαμε από γεροντάκι πρόσφυγα της Μικράς Ασίας: «ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ στην ΠΟΛΗ περιμένει να πάει ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ από την Θεσσαλονίκη στην γιορτή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, να πούνε το δικό τους ΟΧΙ στους βαρβάρους - τότε ΕΚΕΙ να δεις γιορτές και πανηγύρια και όχι σαν αυτά»…

Φώτο : ευχαριστούμε ΔΗΜΗΤΡΗ Β. για την όμορφη φωτογραφία.

Που να ξέραμε ότι αυτές «τις παλαβομάρες» που ακούγαμε πριν πολλά χρόνια μέσα από ιδιαίτερες κατά ΘΕΟ συγκυρίες θα ήταν πολύτιμα ακούσματα στις μέρες μας που ωρίμασε το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Αν γνωρίζατε πόσες φορές σκέφτηκα να σταματήσω να γράφω περί τοιούτων πραγμάτων θα αναρωτιόσασταν. Όμως κούραση – ξεκούραση μας  πιέζει η συνείδηση και το χρέος μας απέναντι στην Πατρίδα να αρθρώσουμε «παράδοξο λόγο» απέναντι στα παράλογα που βιώνουμε.  Όταν επισημαίνεις στους ανθρώπους ότι έρχεται πόλεμος ή ζούμε δύσκολες εποχές ξεκινάει πόλεμος εναντίον σου.  Αυτό συμβαίνει σε πολλούς αδελφούς, αλλά πρέπει να δικαιολογήσουμε την αποκαμωμένη - ασθενή από την αμαρτία και προπαγάνδα ανθρώπινη φύση των συνανθρώπων μας που ενώ το γνωρίζουν το αποδιώκουν στο υποσυνείδητο τους.

Κυριακή Ζ΄ Λουκά: Λόγος εις την ανάστασιν της θυγατρός του Ιαείρου και εις την αιμορροούσαν (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον: Η’ 41 – 56.

Τω καιρώ εκείνω, ήλθεν προς τον Ιησούν ανήρ ώ όνομα Ιάειρος, και αυτός άρχων της συναγωγής υπήρχε, και πεσών παρά τους πόδας του Ιησού παρεκάλει αυτόν εισελθείν εις τον οίκον αυτού, ότι θυγάτηρ μονογενής ήν αυτώ ως ετών δώδεκα, και αύτη απέθνησκεν. Εν δέ τω υπάγειν Αυτόν, οι όχλοι συνέπνιγον Αυτόν. Και γυνή ούσα εν ρύσει αίματος απο ετών δώδεκα, ήτις ιατροίς προσαναλώσασα όλον τον βίον ουκ ίσχυσεν υπ’ ουδενός θεραπευθήναι, προσελθούσα όπισθεν, ήψατο του κρασπέδου του ιματίου Αυτού, και παραχρήμα έστη η ρύσις του αίματος αυτής.

Στον μεγαλομάρτυρα και θαυματουργό και μυροβλύτη Δημήτριο (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

Είναι εγκώμιο με λαμπρό ύφος και ουσιαστικό περιεχόμενο. Προσφέρει στην αρχή μία έκθεση σχετικά με την παιδεία και την αρετή τού Δημητρίου, για τη διδασκαλική του προσφορά προς τους νέους στον τόπο τής Καταφυγής και για το μαρτύριό του.

Δίνει όμως και αλληγορική ερμηνεία στα επεισόδια, κάθε φορά που προσφέρονται. Έτσι το μαρτυρικό σώμα είναι η κρήνη του Θεού η γεμάτη μύρα και ο κήπος των αρετών και των χαρίτων, ενώ τα στόματα των τυράννων είναι οι πύλες τού Αδη. Είναι ολοφάνερο ότι το λείψανο του αγίου Δημητρίου βρισκόταν ακόμη στον ναό του, γιατί λέγεται εδώ, ότι το σώμα του «ανίησι μύρα», αναδίδει τώρα μύρα.

Κυριακή Ζʼ Λουκά: Η δύναμη του Θεού και η πίστη του ανθρώπου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Λουκ. η’ 41-56)

Όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν σ’ ένα βράχο, τον κάνουν να λάμπει. Όταν η φλόγα αγγίξει ένα άκαφτο κερί, το ανάβει. Όταν ο μαγνήτης αγγίξει ένα μεταλλικό αντικείμενο, το μαγνητίζει. Όταν το ηλεκτροφόρο καλώδιο αγγίξει ένα συνηθισμένο σύρμα, και τα δυο τους ηλεκτρίζονται.

Όλες αυτές οι φυσικές ενέργειες δεν είναι παρά εικόνες ή πνευματικά φαινόμενα. Όλα όσα συμβαίνουν στον εξωτερικό κόσμο, είναι απλά η εικόνα όσων γίνονται στον εσωτερικό. Ολόκληρη η εφήμερη φύση είναι σαν ένα όνειρο, σε σχέση με την εσωτερική πραγματικότητα, σαν ένα παραμύθι, όταν μιλάμε με όρους αιώνιας ζωής.