Να αποφεύγεις, όσο μπορείς, τις ταραχές και τα σκάνδαλα

Φρόντισε, όπως λέχθηκε, να μη συγχυσθή ποτέ η καρδιά σου, ούτε να αναμιχθή σε κάποια υπόθεσι που την ενοχλεί, αλλά να αγωνίζεσαι πάντοτε και να την κρατάς ειρηνική και αναπαυμένη.

Καί ο Θεός που σε βλέπει να ενεργής έτσι και να αγωνίζεσαι, θα οικοδομήση με την χάρι του στην ψυχή σου μία πόλι ειρήνης. Καί η καρδιά σου θα είναι ένας οίκος τρυφής (χαράς), όπως, κατά κάποιον τρόπο, εννοείται εκείνο το ψαλμικό: «Ιερουσαλήμ που οικοδομείσαι ως πόλις» (Ψαλμ. 121, 2).

"Έσχατο καταφύγιο"

Υπάρχουν στο Άγιο Όρος μερικές σπάνιες ανθρώπινες φύσεις που όσο και να θέλει κανείς, είναι αδύνατο με ακρίβεια να προσδιορίσει τα μέτρα της αξίας τους ή να περιγράψει με λόγια τη δύναμη και την ομορφιά της ψυχής τους. Απλοί καλόγεροι, άσημοι για τα μάτια του κόσμου, όμως τόσο έντονα ζυμωμένοι με το σπάνιο χάρισμα να γνωρίζουν επακριβώς την πεπτωκυΐα κατάσταση στην οποία οι ίδιοι κινούνται, να μιλούν με γόνιμη παρρησία για την αμαυρωθείσα εικόνα τους και να ’ναι πρακτικά υπαρκτοί ακόμα και για ληστές, τελώνες και πόρνες. 

Μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Διονυσίου του Νέου, του εκ Ζακύνθου, επισκόπου γενομένου Αιγίνης

Ο άγιος Διονύσιος γεννήθηκε το 1547 στην Ζάκυνθο, σε οικογένεια επιφανή και ευλαβή. Από την παιδική ήδη ηλικία του επέδειξε ζωηρή ευφυΐα και ιδιαίτερη κλίση για την πνευματική ζωή. Σύντομα απέταξε ότι του ήταν αγαπητό για να αφοσιωθεί στον αγώνα εναντίον των εγκοσμίων, της σαρκός και του διαβόλου, και εκάρη μοναχός σε μονή των Στροφάδων νήσων, που βρίσκονται λίγα μίλια νοτίως της Ζακύνθου. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, γρήγορα κατέστη υπόδειγμα αρετής και μοναχικής υπακοής ακόμη και για τους εμπείρους συμμοναστές του. Οι νηστείες πλέον, οι καθημερινές σχεδόν ολονύκτιες αγρυπνίες, η προσευχή και η διαρκής περισυλλογή τον ανύψωσαν στο αξίωμα της ιερωσύνης και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον μητροπολίτη Κεφαλονιάς Φιλόθεο (1570).

Η Μεσόγειος Φλέγεται και η ΠΟΛΗ ζητάει αφεντικό τις άρξει των ΣΤΕΝΩΝ;

Το φάντασμα της συμφωνίας των Σεβρών κυνηγάει τους τούρκους μέχρι σήμερα,  γιατί γνωρίζουν ότι εκ των πραγμάτων εγγύς υπογράφεται η συμφωνία για τον έλεγχο της Κωνσταντινούπολης και των ΣΤΕΝΩΝ. Η κινηματογραφική ταινία « η Μεσόγειος Φλέγεται» θα ξαναπαίζει τώρα πια LIVE με πρωταγωνιστές όλους μας.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τις επόμενες ώρες ετοιμάζεται μεγάλη τουρκική αρμάδα με πολεμικά σκάφη και μαχητικά της ΤΑ νότια της Κρήτης και μέσα στον διάδρομο που επικύρωσε η παράνομη συμφωνία Λιβύης – τουρκίας να  κτυπήσει τις  αντίπαλες δυνάμεις του στρατηγού Χαφτάρ στην Λιβύη. Ρωσία και ΗΠΑ κάνουν τους σχετικά ουδέτερους  στο  όλο αυτό εγχείρημα του τούρκου.

Μέσα στον κόσμο των ιερών εικόνων ο ήλιος δεν δύει ποτέ!

Παταπίου μοναχού Καυσοκαλυβίτου

(…) Στήν παράσταση τῆς εἰκόνας τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, μέ τήν ταυτόχρονη ἀπεικόνιση μέσα στήν ἴδια σύνθεση γεγονότων πού διαφέρουν χρονικά μεταξύ τους, δίνεται μία ἄλλη αἴσθηση τοῦ χρόνου, πού εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἐνόρασης τῶν Χριστουγέννων ὡς γεγονότος ἱστορικοῦ ἀλλά καί πέρα ἀπό τήν ἱστορία· γεγονότος μυστηριακοῦ, ἐξωχρονικοῦ. Γιά παράδειγμα: ἡ ταυτόχρονη παρουσίαση τοῦ Χριστοῦ στή φάτνη καί στό λουτρό, καί οἱ Μάγοι πού ταξιδεύουν καί συγχρόνως προσφέρουν τά δῶρα τους στόν Χριστό. Ὑπογραμμίζεται ἐδῶ ἡ ὑπέρβαση τοῦ τρισδιάστατου φυσικοῦ χώρου καί χρόνου καί ἡ ἀναγωγή του σέ ἕνα συνεχές ‘‘ἐδῶ’’ καί ἕνα διαρκές δοξολογικό ‘‘παρόν’’.

Όσα ακούσει κανείς τα Χριστούγεννα στην εκκλησιά του φτάνει να ζήσει μια ολόκληρη χρονιά..!

…πρέπει να προσέχουμε αυτά τα οποία περιέχονται στα βιβλία της Εκκλησίας και τα οποία είτε αναγινώσκονται είτε ψάλλονται στους ναούς και ιδιαίτερα τώρα τις μεγάλες γιορτές.

Τίποτε άλλο δεν θέλει ένας χριστιανός, τίποτε άλλο, παρά να πάει στην εκκλησία τα Χριστούγεννα, και απ’ όσα θα γίνουν εκείνη την ημέρα στο ναό -σ’ όποιο ναό κι αν πάει- απ’ όσα θα ακούσει, πολύ λίγα να πιάσει, πολύ λίγα να κρατήσει, πολύ λίγα να φθάσουν στην ψυχή του. Αυτά του φθάνουν να ζήσει μια ολόκληρη χρονιά, του φθάνουν για όλη του τη ζωή, του φθάνουν, αν θέλετε, για την αιωνιότητα. Μόνο το απολυτίκιο, ας πούμε, των Χριστουγέννων να προσέξει κανείς λέξη προς λέξη και με τον φωτισμό του Θεού να εμβαθύνει στο νόημά του, του φθάνει.

Το καλό είναι ότι οι άνθρωποι διψούν την απλότητα.... (Άγιος Παΐσιος)

Το καλό είναι ότι οι άνθρωποι διψούν την απλότητα και έφθασαν σε σημείο νά κάνουν την απλότητα μόδα και ας μη νιώθουν απλά.
Έρχονται μερικοί στο Άγιον Όρος με κάτι ξεβαμμένα ρούχα. Λέω: «Αυτοί δεν δουλεύουν στα χωράφια, γιατί είναι έτσι;».

Συνομολογητής με τον ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ στα Εθνικά μας θέματα. Εμφανίσεις του Γέροντα Εφραίμ από την Αριζόνα λίγο πριν και λίγο μετά την Κοίμηση του.

Γνωρίζαμε  τον Θησαυρό που λέγεται Γέροντας Εφραίμ από την Αριζόνα, αλλά δεν γνωρίζουμε ότι αίφνης αποκτήσαμε δια μέσου αυτού Ουράνια ΟΜΟΛΟΓΑ για να ξεχρεώσουμε στις έκτακτες ανάγκες, τώρα που θα προκύψουν στα δύσκολα. Δεν εξαντλείται το θέμα του πνευματικού πλούτου που μας έχει ως παρακαταθήκη ο άγιος πατέρας μας Εφραίμ από την Αριζόνα.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Θα πάμε αμέσως στα γεγονότα, όπως μας τα μετέφεραν  αγιασμένες ψυχούλες πριν και μετά την κοίμηση του μακαριστού πατρός Εφραίμ. Δέκα μέρες πριν την κοίμηση του παρουσιάζεται στην Κρήτη, σε ένα νεαρό παλληκάρι και του λέει , τι δυσκολίες θα δημιουργηθούν στις Ελληνικές Μεγαλουπόλεις εξ αιτίας της τουρκικής επιθετικότητας(προβοκάτσιες μέσα σε αυτές)  και πως πρέπει σαν Έλληνες βαπτισμένοι και μυρωμένοι ΟΡΘΟΔΟΞΑ  να τιμήσουμε τους προγόνους μας στο φιλότιμο, στην ανθρωπιά και τον ηρωισμό τους. Το γεγονός αυτό μας γνωστοποιήθηκε λίγα 24ώρα πριν την κοίμηση του Γέροντα και μετά την μακαρία κοίμηση του συγκινηθήκαμε και αποφασίσαμε να σας το μεταφέρουμε.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΖΟΝΑ για το ΑΓΙΟ ΣΚΗΝΩΜΑ του Γέροντα Εφραίμ.

Φώτο από https://ieramonopatia.gr/ekklisia

Συγκλονιστική μαρτυρία προσκυνητή που παραβρέθηκε στην εξόδιο ακολουθία του μακαριστού ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ στην Αριζόνα των ΗΠΑ. ο Χρήστος Μερκούρης μας γράφει:

Υ.Γ. «Μετά από τέσσερα 24ωρα το πρόσωπο και το χαμόγελο του Γέροντα ήταν φρέσκα σαν τις φώτο που έχουμε του ίδιου στις οικίες μας.

Ἅγιος Ελευθέριος (15 Δεκεμβρίου)

Γεννήθηκε στη Ρώμη κατά τον 2ο αι. από πλούσιους γονείς. Ο πατέρας του Κόμμοδος ήταν ύπατος της Ρώμης. Η μητέρα του Ανθία (της Ευανθίας γόνος, στιχηρό Εσπερινού) έγινε χριστιανή ακούοντας το κήρυγμα από μαθητές του Απ. Παύλου. Αυτή ανέλαβε και το βάρος της ανατροφής του μικρού Ελευθέριου μετά το θάνατο του πατέρα που συνέβη λίγο καιρό μετά τη γέννηση του. Η Ανθία του έδωσε χριστιανική ανατροφή και τον συνέδεσε με τον επίσκοπο της Ρώμης Ανίκητο (155-166). Ο επίσκοπος βλέποντας την θερμουργό πίστη και την ενάρετη ζωή του εφήβου Ελευθέριου τον χειροτόνησε διάκονο στα 15 του χρόνια. Στη ηλικία των 17 ετών χειροτόνησε σε πρεσβύτερο τον αφοσιωμένο στην αποστολή του Ελευθέριο και στην ηλικία των 20 ετών του ανέθεσε τον επισκοπικό θρόνο της περιοχής του Ιλλυρικού, σημερινής Αλβανίας με έδρα την Αυλώνα.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἐλευθερίου

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’.

Τὸν συνάναρχον λόγον.

Ἱερέων ποδήρει κατακοσμούμενος, καὶ αἱμάτων τοῖς ῥείθροις ἐπισταζόμενος, τῷ Δεσπότῃ σου Χριστῷ μάκαρ ἀνέδραμες, Ἐλευθέριε σοφέ, καθαιρέτα τοῦ Σατάν.  Διὸ μὴ παύσῃ πρεσβεύων, ὑπὲρ τῶν πίστει τιμώντων, τὴν μακαρίαν σου ἄθλησιν.

Κυριακή ΙΑ’ Λουκά (Προπατόρων): Γαμήλια γιορτή († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

(Λουκ. ιδ΄16-24)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Πόσο συχνὰ ἔχουμε ἀκούσει τὴν σημερινὴ παραβολὴ γιὰ κείνους ποὺ κλήθηκαν στὴ Γαμήλια Γιορτὴ τοῦ Βασιλιᾶ, καὶ ἀρνήθηκαν νὰ πᾶνε. Ὁ ἕνας εἶχε ἀποκτήσει ἕνα κομμάτι γῆς· νόμιζε ὅτι τοῦ ἀνῆκε· στὴν πραγματικότητα ἦταν τόσο δεμένος ποὺ δὲν μποροῦσε ν’ ἀποδεσμευτεῖ ἀπ’ αὐτὴν· ἦταν φυλακισμένος σ’ αὐτὸ ποὺ νόμιζε ὅτι τοῦ ἀνῆκε. Καὶ τὸ ἴδιο συμβαίνει μὲ ὅ,τι νομίζουμε ὅτι κατέχουμε· μᾶς ἀρκεῖ νὰ κρατᾶμε στὰ χέρια μας τὸ πιὸ ἀσήμαντο πράγμα – καὶ αὐτὸ τὸ χέρι γίνεται ξένο πρὸς ἐμᾶς· δὲν μποροῦμε πλέον νὰ τὸ χρησιμοποιήσουμε, δὲν μποροῦμε νὰ χρησιμοποιήσουμε τὸ μπράτσο μας, ὅλο τὸ σῶμα μας ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὸ ποὺ κατέχουμε ἤ φανταζόμαστε ὅτι κατέχουμε: εἴμαστε δέσμιοί του.