Η ΠΑΝΑΓΙΑ ζήτησε από τα παιδιά της στον Έβρο και τα Νησιά να ψάλλουν το τη ΥΠΕΡΜΑΧΩ γιατί (πλησιάζουν οι Χαιρετισμοί ΤΗΣ), το ΣΩΣΟΝ ΚΥΡΙΕ τον ΛΑΟΝ Σου (πλησιάζει η ήττα του σουλτάνου) και το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ (πλησιάζει η ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Έθνους).

Μας εγκατέλειψαν όλοι; Μήπως ο Έβρος πέφτει μακριά για την δυτική συμμαχία;

Την ώρα που γράφαμε αυτά κτύπησε το τηλέφωνο: «Σε παρακαλώ μου είπαν μετέφερε αυτά στους στρατεύσιμους και σε όλο το ένστολο και πολιτικό δυναμικό στον Έβρο και τα νησιά. Η ΠΑΝΑΓΙΑ ζήτησε από τα παιδιά  της στον Έβρο και τα Νησιά να ψάλλουν το τη ΥΠΕΡΜΑΧΩ γιατί   (πλησιάζουν οι Χαιρετισμοί ΤΗΣ) , το ΣΩΣΟΝ ΚΥΡΙΕ τον ΛΑΟΝ Σου (πλησιάζει η ήττα του σουλτάνου)   και το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ (πλησιάζει η ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Έθνους).»

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Γνωρίζουν και γνωρίζουμε (Δόξα τον ΑΓΙΟ ΘΕΟ που μας έδωσε κοινό νου) ότι καμιά Ελληνική κυβέρνηση δεν αντέχει αυτή την πίεση στα σύνορα της. Αν αυτό κρατήσει λίγα 24ωρα παραπάνω, η κούραση των ΕΔ  και της Ελληνικής κοινωνίας θα είναι μεγάλη.

Κυριακή της Τυροφάγου: Λόγος περί μετανοίας και περί εξορίας του Αδάμ και ότι εάν μετανοούσε δεν θα εξωρίζετο από τον Παράδεισον

(Αγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.
Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: στ’ 14 – 21.

Είπεν ο Κϋριος: Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο Πατήρ υμών ο ουράνιος” Εάν δέ μή αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο Πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών. Όταν δέ νηστεύητε, μή γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί’ αφανίζουσι γάρ τα πρόσωπα αυτών, όπως φανώσι τοις ανθρώποις νηστεύοντες. Αμήν λέγω υμίν, ότι απέχουσι τον μισθόν αυτών. Σύ δέ νηστεύων, άλειψαί σου την κεφαλήν και το πρόσωπόν σου νίψαι, όπως μή φανής τοις ανθρώποις νηστεύων, αλλά τω Πατρί σου τω εν τω κρυπτώ. Και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ, αποδώσει σοι εν τω φανερώ. Μή θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επι της γής, όπου σής και βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται διαρύσσουσι και κλέπτουσι. Θησαυρίζετε δέ υμίν θησαυρούς εν ουρανώ, όπου ούτε σής ούτε βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται ου διορύσσουσιν ουδέ κλέπτουσιν’ όπου γάρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών.

“Διψᾶ ἡ ψυχή μου τόν Κύριο…”

Διψᾶ ἡ ψυχή μου τὸν Κύριο καὶ μὲ δάκρυα Τὸν ζητῶ. Πῶς νὰ μὴ Σὲ ζητῶ; Σὺ μὲ ζήτησες πρῶτος καὶ μοῦ ἔδωσες νὰ γευθῶ τὴν γλυκύτητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἡ ψυχή μου Σὲ ἀγάπησε ἕως τέλους.

Βλέπεις, Κύριε, τὴ λύπη καὶ τὰ δάκρυά μου... Ἂν δὲν μὲ προσείλκυες μὲ τὴν ἀγάπη Σου, δὲν θὰ Σὲ ζητοῦσα ὅπως Σὲ ζητῶ. Ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα Σου τὸ Ἅγιο μοῦ ἔδωσε τὸ χάρισμα νὰ Σὲ γνωρίσω καὶ χαίρεται ἡ ψυχή μου, γιατὶ Σὺ εἶσαι ὁ Θεός μου καὶ ὁ Κύριός μου καὶ Σὲ διψῶ μέχρι δακρύων.

* * *

"μόνο όταν ο Παντοκράτωρ θελήσει θα πέσει η αυλαία"

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ  - «Καταιγίδα έρχεται στα Βαλκάνια»

Αυτοί που αμείλικτα κτυπούν την Ορθοδοξία, τώρα θα εκλείψουν.

Ακόμα και αυτοί που κατέστρεψαν τον Βυζαντινό Πολιτισμό δεν είναι οι Τούρκοι που τον κατέστρεψαν, είναι οι σταυροφόροι, οι Ευρωπαίοι, οι καθολικοί, που ενίσχυσαν τους Τούρκους για να καταστρέψουν το Βυζάντιο. Τους απογόνους τους, λοιπόν, θα τους μαζέψει ο Θεός εκεί μέσα και θα σφαγούν εκεί.

Ο Άγιος Παΐσιος για τον Αγώνα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής

-Γέροντα, πώς θά μπορέσω τήν Σαρακοστή νά αγωνισθώ περισσότερο στήν εγκράτεια;

-Οι κοσμικοί τώρα τήν Σαρακοστή προσέχουν κατά κάποιον τρόπο τήν εγκράτεια, ενώ εμείς οι μοναχοί πάντα πρέπει νά προσέχουμε. Τό κυριώτερο όμως πού πρέπει νά προσέξει κανείς είναι τά ψυχικά πάθη καί μετά τά σωματικά. Γιατί, άν δώσει προτεραιότητα στή σωματική άσκηση καί δέν κάνει αγώνα, γιά νά ξεριζωθούν τά ψυχικά πάθη, τίποτε δέν κάνει.

Πήγε μία φορά σέ ένα μοναστήρι ένας λαϊκός στήν αρχή τής Σαρακοστής καί κάποιος μοναχός τού φέρθηκε απότομα, σκληρά. Εκείνος όμως ο καημένος είχε καλό λογισμό καί τόν δικαιολόγησε. Ήρθε μετά καί μού είπε:

Αγία Οσιομάρτυς Ευδοκία: η αγία της μεγάλης μετάνοιας… (1η Μαρτίου)

Κατά τους χρόνους του βασιλιά Τραϊανού (98-117 μ.Χ.), έζησε στην Ηλιούπολη, στην επαρχία της Λιβανησίας της Φοινίκης, η Ευδοκία, Σαμαρείτιδα κατά το γένος. Ήταν πάρα πολύ όμορφη, γι’ αυτό κιόλας το λόγο, εξέκλινε από μικρή στην πορνεία, γιατί πολλές φορές είναι δύσκολο να συμβαδίζει η ομορφιά του σώματος με τη σεμνότητα. Κάθε ημέρα, την επισκέπτονταν πάρα πολλοί για να εκτελέσουν την επιθυμία τους, και όχι μόνο από εκείνη τη χώρα, αλλά και από άλλες πολλές, ξοδεύοντας πολλά χρήματα προς χάρη της. Έτσι, η Ευδοκία, είχε συγκεντρώσει άπειρο πλούτο ζώντας αμαρτωλή ζωή και φυσικά δεν φρόντιζε για την μέλλουσα ζωή, ούτε σκεφόταν τι γίνεται μετά τον θάνατο. Επειδή όμως ο καλός βοσκός ψάχνει για το απολωλός πρόβατο, έφθασε και γι’ αυτή ο καιρός της ψυχικής της γιατρειάς με τον εξής τρόπο:

ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΥΣΗΣ

Ο άνθρωπος περί το τέλος της εποχής της νεωτερικότητας πρόβαλε κατά τρόπο προκλητικό την καύχησή του ότι με τη βοήθεια της επιστήμης έχει καταφέρει να ανατρέψει όλες τις προλήψεις και δεισιδαιμονίες του παρελθόντος καθώς και τον ανορθολογικό τρόπο σκέψης των προγόνων μας όλων των εποχών. Θα ανέμενε κάποιος εχέφρων εξωγήινος να φέρνει αποδείξεις για τα επιτεύγματά του αυτά ο σύγχρονος άνθρωπος, αποδείξεις απτές και αδιαμφισβήτητες. 

Κυριακή της Τυρινής (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Ματθ. στ΄. 14-21) Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ὁμιλία Κ΄

α. Ἁρμοζει νὰ στενάξωμε ἐδῶ πολὺ καὶ νὰ θρηνήσωμε πικρά. Ὄχι μόνο μιμούμαστε τοὺς ὑποκριτές ἀλλὰ καὶ τοὺς ἔχομε ξεπεράσει. Γνωρίζω, γνωρίζω πολλοὺς ποὺ ὄχι μόνο νηστεύουν καὶ κάνουν ἐπίδειξη ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἄλλους ποὺ δέ νηστεύουν κι ὡστόσο παίρνουν τὸ ὕφος ἀνθρώπων ποὺ νηστεύουν καὶ κάνουν ἔτσι ἀπολογία χειρότερη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Γιὰ νὰ μὴ σκανδαλίσωμε –λένε- τοὺς πολλούς, τὸ κάνωμε αὐτό. Εἶναι ὁ νόμος τοῦ θεοῦ που τὰ ὁρίζει αὐτὰ καὶ ὁμιλεῖ γιὰ σκάνδαλο; Καὶ νομίζεις ὅτι σκανδαλίζεις, ὅταν τὸν τηρῆς κι ὅταν τὸν παραβαίνης ὅτι ἀποσοβῆς τὸ σκάνδαλο; Δὲν μπορεῖ νὰ γίνη χειρότερη ἀνοησία; Δὲ θὰ σταματήσης νὰ γίνεσαι κι ἀπὸ τοὺς ὑποκριτὲς χειρότερος, καὶ νὰ διπλασιάζης τὴν ὑποκρισία;

ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ - Άγιος Παΐσιος: «Το πρόβλημα θα αρχίσει από την Θράκη… Θα είναι ένα διπλωματικό επεισόδιο που δεν θα μπορεί να λυθεί…» ΑΥΤΟ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ;

«το προφητευόμενον φυγείν αδύνατον»

«Οι Τούρκοι θέλουν την ΘΡΑΚΗ για να μην χάσουν την ΠΟΛΗ»

«και στο Βυζάντιο την ΠΟΛΗ την προστάτευε η ΘΡΑΚΗ»

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

(γράφαμε παλαιότερα)

Τι εστί η ΘΡΑΚΗ; Πάρα πολλά για πολλούς.

Όμως για την Τουρκία η Θράκη (Δυτική και Ανατολική) είναι ο ομφάλιος λώρος της με την ΕΥΡΩΠΗ. Έτσι και την «απωλέσει» χάνει αυτομάτως την ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ και φυσικά τα ΣΤΕΝΑ. Όποιος κατέγινε με την ιστορία κατανόησε την αξιακή γεωστρατηγική θέση αυτής της στενής λωρίδας γης που λέγεται Θρακική γη.

Κήρυξη της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω άμεσων κινδύνων μαζικής εισβολής; ΕΔΩ και ΤΩΡΑ αποφασίστε το Ούτε στην ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ φτάνουμε έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα

Φώτο από  www.pronews.gr

ΠΊΣΩ από τους αστυνομικούς βρίσκονται χιλιάδες άνδρες και τεθωρακισμένα του Ελληνικού Στρατού παραταγμένοι έτοιμοι να προασπιστούν τα ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ.

Στην ανθρώπινη πλημμυρίδα που ξεχειλίζει στο ποτάμι και είναι τα δόλια σχέδια του Ερντογάν

ΕΛΛΗΝΕΣ –ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ « ΕΝΟΤΗΤΑ- ΟΜΟΨΥΧΙΑ- ΓΕΝΑΙΟΦΡΟΣΥΝΗ»

Ένα αλλιώτικο τριήμερο

Στο Άγιο Όρος το τριήμερο έχει άλλες διαστάσεις και άλλες έννοιες.  Εκεί δεν έχει γλέντια κοσμικά και πέταμα χαρταετού αλλά έχει γλέντια πνευματικά και πέταμα εγκάρδιας προσευχής προς τα ουράνια.

Του Σπύρου Συμεών 

Εμείς εδώ «στον έξω κόσμο» έχουμε συνηθίσει με το να αναφερόμαστε στο τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας να εννοούμε το Σαββατοκύριακο που προηγείτο καθώς και την Καθαρά Δευτέρα μιας και αποτελεί τριήμερο αργίας για τους περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους και όχι μόνο.

Το Γένος ενήστευε, το Γένος εγνώριζε

Ο Ρωμηός επι Τουρκιάς γνωρίζει Τετάρτη και Παρασκευή, ξέρει να κάνει μετάνοιες, λειτουργείται κάθε Κυριακή, προσεύχεται, ευλογεί και ευλογείται, μιλάει στα παιδιά του για Θεό, κάνει τον σταυρό του γεμάτον και ολόκληρον… 

Φαίνεται ότι κάποτε ενήστευες και σήμαινε ότι είσαι Ρωμηός. Αν δε νήστευες Τετάρτη και Παρασκευή, εσήμαινε ότι είσαι Τούρκος. Ετούτο δεν είναι υπερβολή, ήταν ένας τόπος κοινός στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, και τούτο το βλέπουμε ξεκάθαρα στο έργο του Φωτάκου: «Ο Βίος του Παπαφλέσσα».