☦«Όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις, όφελος θα έχεις, σαπίλα στην Ελλάδα , δεν σωζόμαστε» αλλά …

Λίγο πριν την καραντίνα μια ομάδα λαϊκών επισκέφτηκε το ΑΓΙΟΣ ΟΡΟΣ. Φέτος το Περιβόλι της Πανάγιας δοκιμάστηκε με ακραία φυσικά φαινόμενα που είχαν σαν αποτέλεσμα να μετατοπιστούν όγκοι χώματος , να ξηλωθούν δρόμοι και σε πολλές περιπτώσεις η κάθοδος του νερού και του χώματος να αλλάξει το ανάγλυφο περιοχών.

☦ Τη μεγαλύτερη απόδειξη της ζωντανής παρουσίας του Χριστού την καταθέτουν όσοι πολεμούν τον Χριστό και την Εκκλησία Του με λύσσα…!

Ἐν τούτοις, τὴν μεγαλύτερη ἀπόδειξη τῆς ζωντανῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ τὴν καταθέτουν ὅσοι πολεμοῦν τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία του.

Μὲ τέτοια λύσσα δὲν χτυποῦν ποτὲ ἕναν πεθαμένο, μὲ τέτοιο πάθος δὲν κυνηγοῦν ποτὲ ἕναν νεκρό. Πρὸς τί ὁ ἀδιάκοπος πόλεμος, ἂν ὁ ἀντίπαλος εἶναι ἕνα πτῶμα; Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ζῆ!

☦ Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε...

Την προτροπή του Αποστόλου Παύλου “να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου” πρέπει να την εννοούμε μέσα στο πλαίσιο που ήθελε ο Χριστός, να μην απορρίπτουμε δηλαδή κανένα, να μην αντιμετωπίζουμε κανένα σαν να είχε χάσει κάθε ελπίδα βελτίωσης, να βοηθούμε πάντα τον διπλανό μας. Όταν το βάρος στους ώμους μας είναι ευγενές και τραγικό, τότε αυτά μας φαίνονται εύκολα. Είναι εύκολο να συμπάσχουμε, να συμπαθούμε τους κατατρεγμένους, να είαμστε σπλαχνικοί και συμπονετικοί προς αυτούς που βρίσκονται σε έσχατη φτώχεια, προς αυτούς που βιώνουν την αγωνία του νου, που υποφέρουν με διάφορους τρόπους.

☦Συγχωρώ σημαίνει βλέπω τον άλλον όπως είναι

Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Μπλουμ

~ Συγχωρώ σημαίνει βλέπω τον άλλον όπως είναι, με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του, με όλα τα βαρίδια του, και λέω:

«Θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι τη Βασιλεία του Θεού είτε το θέλεις είτε όχι. Και είτε είσαι καλός είτε κακός, θα σε κουβαλήσω στους ώμους μου, θα σε φέρω μπροστά στον Κύριο και θα πω: ‘Κύριε, όλη μου τη ζωή κουβάλησα αυτόν τον άνθρωπο, γιατί φοβόμουνα μήπως χαθεί. Τώρα είναι δικό σου θέμα να τον συγχωρήσεις, στο όνομα της δικής μου συγχώρησης!…»

Άγιος Παϊσιος: «…θα επέμβει ο Θεός των πατέρων μας, για τα αίματα των Μαρτύρων μας και τα λείψανα των Αγίων μας»

ΛΟΓΟΙ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤOY

"…Αγαπώ πολύ την πατρίδα μου και λυπούμε πολύ που σήμερα τα Ελληνόπουλα ντρέπονται να πουν πως είναι Έλληνες.

Η λέξη «Έλληνας» δεν αποδίδει φυλετισμό. Η λέξη «Έλληνας» αποτελεί φυλετισμό για κάθε άλλον πλην των Ελλήνων. Τώρα όμως δεν είμεθα Έλληνες, είμεθα Ρωμαίοι, είμεθα Βυζαντινοί, είμεθα Θεανθρωπιστές. Ανεβήκαμε πιο ψηλά.

Είναι κρίμα, γιατί σήμερα κατόρθωσε ο διάβολος και αιχμαλώτισε τις ηγεσίες. Κλαίω την Ελλάδα. Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα. Η Ελλάδα για να σωθεί πρέπει όλοι οι ηγέτες της όπου κι αν βρίσκονται, να πάνε εξορία. Να φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν.

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 24 ΜΑΪΟΥ 2020 (τοῦ Τυφλοῦ)

Ἰωάν. θ΄ 1-38

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παράγων ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ; ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. Ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι. Ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου.

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟΝ

(Ἰω. 9, 1-5)  ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

«Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς. Καίἠρώτησαν αὐτόν οἱ μαθηταί του, λέγοντες· Διδάσκαλε, ποῖος ἥμαρτεν, αὐτός ἤ οἱ γονεῖς του, ὥστε νά γεννηθῇ τυφλός;»

1. «Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς». Ἐπειδή εἶναι πάρα πολύ φιλάνθρωπος καί φροντίζει διά τήν σωτηρίαν μας καί θέλων νά κλείσῃ τά στόματα τῶν ἀχαρίστων, δέν παραλείπει νά κάνῃ ἀπό ἐκεῖνα πού ἔπρεπε νά κάνῃ καί ἄν ἀκόμη κανείς δέν τόν ἐπρόσεχεν. Αὐτό λοιπόν γνωρίζων καλά καί ὁ προφήτης ἔλεγεν· «Διά νά δικαιωθῇς μέ τούς λόγους σου καί νά νικήσῃς μέ τήν κρίσιν σου» (Ψαλμ. 50, 6).

Ο Θεός δεν επιβάλλει την παρουσία του, την προσφέρει

π. Γεώργιος Δημητρόπουλος

Ζούμε σ’ ένα κόσμο πραγμάτων που αποσπούν την προσοχή μας και μας επιβάλλονται. Δεν είναι ανάγκη εμείς να τα προσέξουμε. Εκείνα από μόνα τους στέκονται μπροστά μας! Τα μη ορατά (θεία) όμως δεν επιβάλλονται μόνα τους, πρέπει εμείς να τα αναζητήσουμε και να τα ανακαλύψουμε. Ο γύρω κόσμος απαιτεί την προσοχή μας, ο Θεός όμως, μας προσκαλεί διακριτικά. Αβίαστα και ελεύθερα!

☦ Ο ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ είναι επικίνδυνος, αλλά δεν μπορεί να φτιάξει νέα θεολογία

«δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σαρώσει με φόβο και τρομοκρατία αυτό που είναι ΔΩΡΟ ΖΩΗΣ και ΑΙΩΝΟΤΗΤΑΣ»  

«τι είναι αυτό το βασανιστήριο των ημερών μας; να μην περνάει μέρα και να μην βγαίνει κάποιος εκκλησιαστικός και να σκανδαλίζει τον πιστό λαό, λες και είναι βαλτοί να παίζουν με τον πόνο των ανθρώπων, αυτοί που εσπούδασαν, αλλά δεν βίωσαν ψήγμα αλήθειας»

☦ Πίσω από τη δοκιμασία κρύβεται η ευλογία του Θεού

Μακαριστός Γέρων Εφραίμ της Αριζόνα

Οι πάντες σχεδόν, τη μεταστροφή τους οφείλουν σε κάποια δοκιμασία.

Η θλίψη είναι κακό πράγμα. Αλλά πίσω απ’ αυτό, πίσω από τον πόνο, πίσω από τη θλίψη, πίσω από τη δοκιμασία, κρύβεται η ευλογία του Θεού, κρύβεται η αναγέννηση, η ανάπλαση του ανθρώπου, της οικογένειας. Οι πάντες σχεδόν την μεταστροφή τους την οφείλουν σε κάποια δοκιμασία. Νομίζουν ότι πηγαίνουν όλα ωραία·  τους παίρνει ο Θεός το παιδί· κλάματα κακό. Έρχεται και επισκιάζει έπειτα η χάρις του Θεού και ειρηνεύουν οι άνθρωποι· και πλησιάζουν την εκκλησία, πλησιάζουν την εξομολόγηση, πλησιάζουν τον ιερέα. Χάριν του παιδιού πάνε στην εκκλησία· ο πόνος τους κάνει ν’ αναζητήσουν, να προσευχηθούν υπέρ αναπαύσεως, να κάνουν τις λειτουργίες.

☦ «η νύχτα έγινε μέρα και ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ τους χαμογελούσε» . Ένα καλό μήνυμα πριν δυο μέρες .

Συνέβη πριν δύο 24ωρα, πολλοί οι μάρτυρες. Στην απλωταριά μιας εκκλησούλας του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ, γονείς με τα παιδάκια τους καθόταν και μιλούσαν για τον Άγιο των ημερών μας. Είχε σουρουπώσει και το σκοτάδι άρχισε να καλύπτει τον προαύλειο χώρο. Η όμορφη πνευματική συζήτηση συνεχιζόταν, μέχρι που την διέκοψε ένα μικρό κοριτσάκι του δημοτικού  που έτρεξε στην αγκαλιά της μητέρας της λέγοντας : «μαμά!! να εκεί είναι ο παππούλης που τον φίλησα πριν λίγο (εννοούσε την εικόνα του ΑΓΙΟΥ  που προσκύνησε)»

☦ ...αλλά τέτοια πίστη δε θα βρείτε...

[ΦΩΤΟ τοιχογραφίες αγία Σοφία Τραπεζούντας]

Οι Έλληνες, τον καιρό των διωγμών και των γενοκτονιών στην τουρκιά, γκρέμιζαν τις εκκλησίες για να φορτώσουν τις πέτρες στα κάρα, έπαιρναν τα λείψανα και τις εικόνες μαζί τους με τον φόβο ότι δεν θα έχουν υλικά να τις χτίσουν εδώ, άφηναν μέσα στον πόνο τους την προίκα τους και τα νοικοκυριά τους για να πάρουν μαζί τους ότι πολυτιμότερο έχουν, τον Χριστό τους.