Σε όποιον
παραπονιόταν για τις καθημερινές δυσκολίες της ζωής και για τις συνεχείς
ενοχλήσεις από τους ανθρώπους, τους δαίμονες, τα πάθη κ.λπ., αποκρινόταν:
- Μην περιμένεις άνεση και ανάπαυση σε τούτη τη ζωή. Ανάπαυση θα βρεις, ίσως, όταν θα ψάλουν για σένα: ''Μετά τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον, Χριστέ, τήν ψυχήν τοῦ δούλου σου...''
Γνωρίζετε ότι έχουν
βρεθεί πρόσφατα τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ.
Πριν από ενάμιση
αιώνα ο Όσιος προσευχόταν στην έρημο επάνω σε μία πέτρα, και μέχρι σήμερα
ενεργεί η προσευχή του. Έτσι γεννιέται με φυσικό τρόπο το ερώτημα: Πού πηγαίνει
η κάθε σκέψη μας; Ποιά όρια εγγίζει;
Ο Κύριος λέει στο Ευαγγέλιο: «ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσιν». Βλέπετε το παράδειγμα του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ.
Στα χρόνια του αυτοκράτορα Δομετιανού κατά το έτος 82, ζούσε στην πόλη του Μαρκιανού η Αγία αυτή Σεβαστιανή, κηρύττοντας τον Χριστό και συκοφαντήθηκε στον ηγεμόνα Σέργιο ως Χριστιανή. Αφού παρουσιάσθηκε λοιπόν μπροστά του, ομολόγησε ότι πιστεύει στον Χριστό και ότι διδάχθηκε και βαπτίσθηκε από τον Απόστολο Παύλο και ότι είναι έτοιμη να πεθάνει για τον Χριστό.
Πάτερ
Ιάκωβε, αυτή εδώ είναι η γη των Πραέων
Είπε ο Άγιος
Ιάκωβος Τσαλίκης:
"Άκου
να δεις…
Αν δεν
μπορείς να καταλάβεις κάτι στη γραφή… δεν το αγγίζεις διανοητικά…
Όπως όταν
τρως ψάρι αφήνεις το κόκκαλο στην άκρη…
Έτσι θα το
αφήνεις και συ!
Μέχρι να σου αποκαλύψει ο Κύριος περί αυτού.
Προσκύνημα
στον ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ στα Ταμπούρια του
Πειραιά που αυτές τις μέρες έχει την ευλογία της ΠΑΝΑΓΙΑΣ της ΤΡΥΠΗΤΗΣ από το
Αίγιο.
Κάπου εκεί
στα μανουάλια με τα κεριά μας πλησιάζει ένας ηλικιωμένος κληρικός.
- Σας
διαβάζουμε κ. Κώστα
(μετά τους
σχετικούς χαιρετισμούς ο γέροντας μας απευθύνει την εξής σύσταση – συμβουλή)
-Σας
διαβάζουν πολλοί και εσείς συμβουλέψτε τους αδελφούς μας να επιβιώσουν γιατί
είναι πολύτιμοι.
(δεν μπορούσαμε να κατανοήσουμε τι ήθελε να πει ο παππούλης και ζητήσαμε διευκρινίσεις και αυτός ευχάριστα μας τις έδωσε)
[Ο όσιος Σεραφείμ της Βύριτσας]: Παρακάλεσε να ειδοποιήσουν τον π.
Αλέξιο Κυμπάρδιν. Όταν ο π. Αλέξιος ήλθε στο σπίτι του είπε:
– Η Παναγία πρόσταξε να με κοινωνείς κάθε μέρα.
Πράγματι, για δεκαπέντε μέρες ο π. Αλέξιος τον κοινωνούσε καθημερινά, μέσα στη νύχτα. Κάποια μέρα όμως συνέβη ένα ακόμη θαυμαστό γεγονός, όπως διηγείται ο π. Αλέξιος.
π. Δημητρίου Μπόκου
Ρώτησαν κάποτε τον
αββά Αγάθωνα:
-Εσύ είσαι ο Αγάθων;
Ακούμε για σένα ότι είσαι πόρνος και υπερήφανος.
- Ναι, έτσι είναι, απαντά ο ασκητής.
- Εσύ είσαι ο Αγάθων που φλυαρείς και
κατακρίνεις;
- Εγώ είμαι.
- Εσύ είσαι ο Αγάθων ο αιρετικός;
- Δεν είμαι αιρετικός, απαντά ο Αγάθων.
Αυτό το θαύμα μου το ανέφερε κάποιος Μοναχός από το Άγιο Όρος.
Ήταν ένας πατέρας που μεγάλωνε ένα ανάπηρο παιδί, μόνος του.
Το παιδί ήταν κατάκοιτο στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή έφτασε σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο. Τότε εμφανίστηκε κάποιος άνθρωπος στην ζωή του, που άρχισε να τον βοηθά χρηματικά προς χάριν του παιδιού.
Μόνο τον Κύριο και Δημιουργό του σύμπαντος, θα δοξάσεις ως Θεό, σ’
Αυτόν θα προσκολληθείς με αγάπη και σ’ Αυτόν θα μετανοείς μέρα-νύχτα για τα
εκούσια και ακούσια αμαρτήματά σου.
Γιατί Αυτός είναι σπλαχνικός και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος και αγαθοποιός αιώνιος.
«Δεν μπορούμε να κοιτάμε με το ένα μάτι στον ουρανό και με το άλλο
στη γη. Έτσι δεν μπορούμε να έχουμε την ψυχή μας κολλημένη και στα επίγεια και
στα επουράνια. Ένα από τα δύο πρέπει να διαλέξουμε και να επιζητούμε, ή τον
ουρανό ή τη γη».
Αναστατώνεστε με τις εναντίον μου αδικίες, πανουργίες και συκοφαντίες. Αλλά γίνεται τίποτα χωρίς παραχώρηση του Θεού; Η ανεξιχνίαστη πρόνοιά Του είναι πάντα σωτήρια για μας,τόσο στις ευεργεσίες όσο και στις δοκιμασίες. Οι άνθρωποι είναι μόνο τα όργανα εκτελέσεως του θελήματός Του. Γι’αυτό ακόμα κι όταν μας βλάπτουν, πρέπει να τους θεωρούμε μεγάλους ευεργέτες και να προσευχόμαστε γι’αυτούς.
Μας είπαν να φτιάξουμε αυτό το βίντεο για να Θυμηθούμε ότι αφήσαμε πίσω.
Μας είπαν ότι το ποθούμενο
έρχεται με μεγάλη φόρα, που δεν θα προλάβουμε να το καταλάβουμε.
Η Παναγία η Παρηγορήτρια συνεχίζει να δακρύζει και να μας παρηγορεί γι αυτά που έρχονται.
~Καταθέτουμε
ένα σημαντικό περιστατικό, με προφητικές διαστάσεις, από την συναναστροφή μιας
κυρίας με τον αγίας μνήμης Κωνσταντίνο, τον δια Χριστόν σαλόν των Αθηνών,
γνωστό ως τρελο-Γιάννη, όπως αυτή μας το διηγήθηκε κατά την πρόσφατη συνάντησή
μας στην Αθήνα.
Σε κάποιο ναό των Αθηνών, κατά την επίσημη και εορταστική ημέρα της Κυριακής της Ορθοδοξίας, οι πιστοί εισέρχονταν, κρατώντας εικόνες που έφερναν από τα σπίτια τους εις ανάμνησης της αναστύλωσης των εικόνων κατά την λαμπρή αυτήν ημέρα. Στην Ακολουθία εκείνη παρίστατο και η γνωστή μας αυτή κυρία, που σε μια στιγμή είδε τον τρελο-Γιάννη να εισέρχεται στον ναό, φέροντας επάνω στην κεφαλή του μια γλάστρα με μαραμένα λουλούδια! Κατά τη διάρκεια της λιτανείας των ιερών εικόνων, που γίνεται κατά την ημέρα αυτή σε ορισμένους ναούς, κάποιοι χριστιανοί κοροϊδευαν τον τρελο-Γιάννη για την παράδοξη «άρση» της γλάστρας…