☦Η ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Η ΡΩΜΑΙΑ Ένα «ἡδύπνοο ἄνθος» της Εκκλησίας του Χριστού

Ανάμεσα στα μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου που αφιέρωσαν όλη την επίγεια ζωή τους στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και που λάμπουν ως φαεινοί αστέρες μέσα στο πνευματικό στερέωμα της Εκκλησίας μας είναι και η τιμώμενη στις 29 Οκτωβρίου ένδοξος και καλλιπάρθενος Αγία Αναστασία η Ρωμαία, η οποία αναδείχθηκε το «Μαρτύρων τό ἥδυσμα», των «ἀσκουσῶν ἡ καλλονή» και των «παρθένων τό ἀγλάϊσμα καί τό σεμνολόγημα», όπως χαρακτηριστικά υμνείται και γεραίρεται μέσα από το απολυτίκιό της. Η πολύαθλος και πανεύφημος οσιοπαρθενομάρτυς του Χριστού Αγία Αναστασία η Ρωμαία γεννήθηκε και έζησε στη Ρώμη τον 3ο μ.Χ. αιώνα.

☦ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΗΝ ΡΩΜΑΙΑ

☦ Είμαστε τα παιδιά της Παναγίας

Την 1η Φεβρουαρίου 1941, δημοσιεύτηκε διάλογος συντάκτου του περιοδικού «ΖΩΗ» με τραυματίες πολέμου μες στο θάλαμο νοσοκομείου:

«Εκεί πάνω, κύριε, έχουμε γίνει άλλοι άνθρωποι. Να το ξέρετε. Να το λέτε παντού. Είμαστε τα παιδιά της Παναγίας. Η Μεγαλόχαρη είναι μάνα και προστάτιδά μας».«Με βλέπετε, μας λέει ένας νεαρός τραυματίας πολεμιστής, από το αντικρινό κρεβάτι.

Εγώ δεν ήμουν θρήσκος. Δεν πίστευα σε θαύματα. Η γριά μάνα μου θυμιάτιζε τα βραδάκια το εικόνισμα της Παναγίας κι εγώ μέσα μου την κορόιδευα. Αλλά τώρα, αν μου τα πει άλλος αυτά, θα τον θεωρήσω εχθρό μου. Σας μιλάω ίσια.

☦"Ἀθέων ἀγαρηνῶν…”

"Ἀθέων ἀγαρηνῶν τα βέλη σύντριψον Δέσποινα καὶ πάσαν ἐπιβουλὴν δαιμόνων ματαίωσον, λαὸν Χριστεπώνυμον σκέπε καὶ φύλαττε, ἴνα πόθω σὲ δοξάζομεν"

(ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΠΗΝΟΥ)

☦ Ο Άγιος Δημήτριος και η σχέση του με τους σεισμούς και τον Άγιο Γεώργιο ( μια εξαιρετική εργασία)

ΦΩΤΟ (η εικόνα των εναγκαλιζομένων Αγίων Δημητρίου του Μυροβλήτη και Γεωργίου του Τροπαιοφόρου βρίσκεται στο αγιοτόκο νησί της Λέσβου και στην ιστορική Ιερά Μονή του ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Λειμώνος στην Καλλονή) 

Μια εξαιρετική και περιεκτική εργασία  που αναδεικνύει άγνωστες πτυχές της εκκλησιαστικής ζωής και της λαογραφίας μας, συστατικά που νοηματοδοτούν την πνευματική ζωή μας. Από την φιλόλογο Τσαμκιράνη Ειρήνη.

Σε κάποιες ιερές εικόνες βλέπουμε τον  άγιο Δημήτριο με τον άγιο Γεώργιο να εικονίζονται μαζί, ανεβασμένοι στα άλογά τους και να περιπτύσσονται ο ένας τον άλλον με θεία αγάπη. Η εικονογραφική αυτή παράσταση εμπεριέχει εξαιρετική συμβολική σημασία και θαυμαστή σημειολογία. Δηλώνει την άρρηκτη σχέση ανάμεσα στους δύο αυτούς μεγαλομάρτυρες αγίους.

☦ Κρίσιμες ημέρες " θέλουν έδαφος, υπέδαφος και τις ψυχές μας, αλλά θα πάρουν φωτιά στα μέρη τους"

Θέλουν την Ελλάδα μας μισή της μισής. Τόσα χρόνια φρόντισαν και δούλεψαν τόσοι δαίμονες για αυτό.

Αλλά υπάρχουν οι ΑΓΙΟΙ μας και η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ που τους χαλνούν  πάντα στο τέλος τον σχεδιασμό να καταπιούν τις ψυχές των Ορθοδόξων Ελλήνων.

(σας συνιστούμε να διαβάσετε το τέλος για να μην αποκάμουμε  εξ αιτίας της θλίψης των ημερών μας που μας πάνε ως πρόβατα επί σφαγής)

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Επειδή γνωρίζουμε τι έρχεται μετά, αν ρωτούσαμε σήμερα τον ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ, πως τα βλέπετε ΓΕΡΟΝΤΑ  τα πράγματα, θα μας απαντούσε , όπως τότε απάντησε:

«–Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;

–Εσείς πώς τα βλέπετε;

–Εμείς τί να πούμε, Γέροντα; Εσείς να μας λέγατε.

–Η ησυχία που επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται. Δεν έχουμε καταλάβει καλά σε τί χρόνια ζούμε ούτε σκεφτόμαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεν ξέρω τί θα γίνει, πολύ δύσκολη κατάσταση! Η τύχη του κόσμου κρέμεται από τα χέρια μερικών, αλλά ακόμη ο Θεός κρατά φρένο.» Από το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄: «Πνευματική αφύπνιση», ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

☦ Οι πολεμιστές του '40 ήταν τόσο βέβαιοι για την προστασία της Παναγίας ώστε να αισθάνωνται χαράν και αίσθημα ασφαλείας, παρά τις φοβερές κακοπάθειές των

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ-Στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία

Οι μαρτυρίες του αναφέρονται στο ''ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ'',

Έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, 2005.

''...9 Μαρτίου 1941. Ημέρα Κυριακή. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των αγίων Σαράντα. Στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και καταυθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Νιώθω μια ψυχική αγαλλίαση, συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα.

Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν να τελέσουμε, στο σπίτι που μέναμε, τη θεία λειτουργία, ξαφνικά άρχισε -καταιγισμός πυρός από όλμους του αντιπάλου πυροβολικού.

- Παππούλη μου, μου λέει ο διοικητής, πως να κάνουμε σήμερα λειτουργία; -Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε, απάντησα εγώ, για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού.

☦ Η ΑΓΙΑ ΣΚΕΠΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 Γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου την εορτή της αγίας Σκέπης. Και για την γιορτή αυτή συμβαίνει αυτό που λέγει ο άγιος Χρυσόστομος για τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, ότι πολλοί γιορτάζουν τις μεγάλες γιορτές, ξέρουν το όνομά τους, δεν ξέρουν όμως το βαθύτερο νόημά τους, ούτε το μήνυμα που θέλει να εξαγγείλει η Εκκλησία μας μέσω των εορτών αυτών. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι, λέγει ο ιερός πατήρ, έρχονται στην Εκκλησία από συνήθεια και όχι από ευσέβεια. Γι’ αυτό ας ασχοληθούμε σήμερα με την υπόθεση της γιορτής καθώς και για το μήνυμά της προς το λαό του Θεού.

☦ Η «Παναγιά της Νίκης». Η διάσημη εικόνα που ζωγράφισε ο Γιάννης Τσαρούχης στο μέτωπο. Τι απέγινε το εκκλησάκι που χτίστηκε στο σημείο...

Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου δεν ήταν λίγοι οι στρατιώτες που ανέφεραν ότι σε δύσκολες στιγμές στο μέτωπο, αναζήτησαν στήριγμα στο θεό και προσευχήθηκαν στην Παναγία για να τους προστατεύσει.  Κάποιοι από αυτούς που βρέθηκαν σε μεγάλη δοκιμασία, ανέφεραν ότι είχαν δει ακόμα και οράματα με την μορφή της Παναγίας. Η διήγησή τους εκείνες τις δύσκολες ώρες του πολέμου, διαδόθηκαν σαν αστραπή μέσα στο στράτευμα. Μία τέτοια αναφορά έγινε η αφορμή για να εμπνευστεί και να ζωγραφίσει ο Γιάννης Τσαρούχης την περίφημη «Παναγία της Νίκης».

☦ Ο ''Εκδικητής της Έλλης''

Γνωστές και άγνωστες ιστορίες από το Ελληνοϊταλικό Μέτωπο

Ο Ελληνικός στρατός φτωχός. Οι φαντάροι πολεμούν με όπλα που ξέμειναν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και από την μικρασιατική εκστρατεία. Τα άρματα μάχης του ελληνικού στρατού είναι λιγοστά και ξεπερασμένα.

Μόλις αντικρίζουν οι Φαντάροι μας για πρώτη φορά τα σύγχρονα άρματα μάχης των Ιταλών σάστισαν. Τρομοκρατήθηκαν. Όμως δεν έκαναν βήμα πίσω. Κανένας ''μακαρονάς'', καμία πολεμική μηχανή δεν θα πατήσει Ελληνικό Χώμα. Οι αξιωματικοί μας μπαρουτοκαπνισμένοι.

☦ Ο Γέρων Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός δεν αγαπούσε, λαχταρούσε τον Ιησού Χριστό, τον γρήγορο ξεσηκωμό για τη χαρά του Κυρίου του.

Φθάνοντας στο γήρας το βαθύ, ο παππούς μετρούσε τις στιγμές, ώσπου να νεύσει ο Κύριος για να τον πάρει κοντά Του: «Παιδί μου, περιμένω το τρένο και δεν έρχεται, διότι για μένα είναι η ώρα να πάω στον Χριστό μου».

Εξομολογούνταν ο Γέρων Ιωσήφ προς τον Γέροντα Εφραίμ τον Βατοπαιδινό ότι «τόσο πολύ αισθάνομαι αδιαλείπτως τον Χριστό ως Πατέρα μου, τόσο πολύ Τον αισθάνομαι κοντά μου, που πρέπει να πάω και κοντά Του. Ετελείωσα τη ζωή μου, έκανα ότι μπορούσα, τώρα είναι η ώρα για να φύγω».

Ο παππούς δεν έτρεφε φόβο για τον θάνατο.

☦ Η Ρουμάνα χωρική και το Άκτιστο Φώς…

ΕΝΑ χειμωνιάτικο πρωϊνό ο περίφημος ρουμάνος ασκητής Κλεόπας ᾿Ιλίε βρισκόταν στο ῾Ιερό ενός μοναστηριακού Ναού και διάβαζε γονατιστός την ᾿Ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.

Μετά από λίγη ώρα μπήκε στην ᾿Εκκλησία για να προσευχηθή μιά γυναίκα που είχε έρθει στο Μοναστήρι από το βράδυ.

«Προσκυνούσε όλες τις Εικόνες και έκανε παντού μετάνοιες, διηγείται ο π. Κλεόπας.

Δέν γνώριζε ότι κάποιος ήταν μέσα στην ᾿Εκκλησία. Την παρατηρούσα συνεχώς από την ῾Ωραία Πύλη.

Εκείνη, αφού προσκύνησε τις Εικόνες, γονάτισε στο μέσον της ᾿Εκκλησίας, ύψωσε τα χέρια της και έλεγε από την καρδιά της αυτά τα λόγια:

— Κύριε, μη με εγκαταλείπης! Κύριε, μη με εγκαταλείπης!