Η Παναγία σώζει την Ελλάδα! Αυτήν την ιερή εικόνα της Παναγίας μας
κρατούσαν φυλακτό οι στρατιώτες μας στο Μέτωπο, τους την προσέφεραν εκ μέρους
του Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου, οι στρατιωτικοί Ιερείς που ήταν πάντα κοντά τους. Στο
άκρο δεξιά διακρίνουμε το μονόγραμμα του Αρχιεπισκόπου.
[Από τα προσωπικά ενθύμια του μακαριστού Μητροπολίτου Τίτου Ματθαιάκη (στρατιωτικός ιερέας τότε) που την είχε μαζί του καθ όλη την διάρκεια του πολέμου] π.Τιμόθεος Ηλιάκης
Στη Λάρισα την Αγιοτόκο, υπάρχει μέχρι και σήμερα, εποχή έντονης αμφισβήτησης, μεγάλη ευλάβεια των ευσεβών κατοίκων της προς τους Αγίους της Εκκλησίας μας, παλαιούς τε και νέους. Μέσα στην πλούσια πνευματική ζωή της πόλης, με τις πολλές λατρευτικές εκδηλώσεις, την καθημερινή λειτουργική προσευχή, τις Παννυχίδες και Αγρυπνίες, τις Ιερές Παρακλήσεις καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, τις πρότυπες μαθηματικές και σχολικές Θείες Λειτουργίες και τις δεήσεις, εύκολα καταλαβαίνει κανείς την ευλάβεια και την αφοσίωση θα λέγαμε των ανθρώπων προς τα Αγίους της εκκλησίας μας, οι οποίοι είναι οι φωτεινοί οδοδείκτες της πνευματικής μας ζωής αλλά και οι θείοι πρεσβευτές μας για την κληρονομιά της αιωνίου και ατελευτήτου ζωής…
Ανάμεσα στα μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου που αφιέρωσαν όλη την επίγεια ζωή τους στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και που λάμπουν ως φαεινοί αστέρες μέσα στο πνευματικό στερέωμα της Εκκλησίας μας είναι και η τιμώμενη στις 29 Οκτωβρίου ένδοξος και καλλιπάρθενος Αγία Αναστασία η Ρωμαία, η οποία αναδείχθηκε το «Μαρτύρων τό ἥδυσμα», των «ἀσκουσῶν ἡ καλλονή» και των «παρθένων τό ἀγλάϊσμα καί τό σεμνολόγημα», όπως χαρακτηριστικά υμνείται και γεραίρεται μέσα από το απολυτίκιό της. Η πολύαθλος και πανεύφημος οσιοπαρθενομάρτυς του Χριστού Αγία Αναστασία η Ρωμαία γεννήθηκε και έζησε στη Ρώμη τον 3ο μ.Χ. αιώνα.
Την 1η Φεβρουαρίου 1941, δημοσιεύτηκε διάλογος συντάκτου του
περιοδικού «ΖΩΗ» με τραυματίες πολέμου μες στο θάλαμο νοσοκομείου:
«Εκεί πάνω, κύριε, έχουμε γίνει άλλοι άνθρωποι. Να το ξέρετε. Να
το λέτε παντού. Είμαστε τα παιδιά της Παναγίας. Η Μεγαλόχαρη είναι μάνα και
προστάτιδά μας».«Με βλέπετε, μας λέει ένας νεαρός τραυματίας πολεμιστής, από το
αντικρινό κρεβάτι.
Εγώ δεν ήμουν θρήσκος. Δεν πίστευα σε θαύματα. Η γριά μάνα μου θυμιάτιζε τα βραδάκια το εικόνισμα της Παναγίας κι εγώ μέσα μου την κορόιδευα. Αλλά τώρα, αν μου τα πει άλλος αυτά, θα τον θεωρήσω εχθρό μου. Σας μιλάω ίσια.
"Ἀθέων ἀγαρηνῶν τα βέλη σύντριψον Δέσποινα καὶ πάσαν ἐπιβουλὴν δαιμόνων ματαίωσον, λαὸν Χριστεπώνυμον σκέπε καὶ φύλαττε, ἴνα πόθω σὲ δοξάζομεν"
(ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΠΗΝΟΥ)
ΦΩΤΟ (η εικόνα των εναγκαλιζομένων Αγίων Δημητρίου του Μυροβλήτη
και Γεωργίου του Τροπαιοφόρου βρίσκεται στο αγιοτόκο νησί της Λέσβου και στην
ιστορική Ιερά Μονή του ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Λειμώνος στην Καλλονή)
Μια εξαιρετική και περιεκτική εργασία που αναδεικνύει άγνωστες πτυχές της
εκκλησιαστικής ζωής και της λαογραφίας μας, συστατικά που νοηματοδοτούν την
πνευματική ζωή μας. Από την φιλόλογο Τσαμκιράνη Ειρήνη.
Σε κάποιες ιερές εικόνες βλέπουμε τον άγιο Δημήτριο με τον άγιο Γεώργιο να εικονίζονται μαζί, ανεβασμένοι στα άλογά τους και να περιπτύσσονται ο ένας τον άλλον με θεία αγάπη. Η εικονογραφική αυτή παράσταση εμπεριέχει εξαιρετική συμβολική σημασία και θαυμαστή σημειολογία. Δηλώνει την άρρηκτη σχέση ανάμεσα στους δύο αυτούς μεγαλομάρτυρες αγίους.
Θέλουν την Ελλάδα μας μισή της μισής. Τόσα χρόνια φρόντισαν και
δούλεψαν τόσοι δαίμονες για αυτό.
Αλλά υπάρχουν οι ΑΓΙΟΙ μας και η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ που τους
χαλνούν πάντα στο τέλος τον σχεδιασμό να
καταπιούν τις ψυχές των Ορθοδόξων Ελλήνων.
(σας συνιστούμε να διαβάσετε το τέλος για να μην αποκάμουμε εξ αιτίας της θλίψης των ημερών μας που μας
πάνε ως πρόβατα επί σφαγής)
Γράφει ο Δρ.
Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Επειδή γνωρίζουμε τι έρχεται μετά, αν ρωτούσαμε σήμερα τον ΑΓΙΟ
ΠΑΙΣΙΟ, πως τα βλέπετε ΓΕΡΟΝΤΑ τα
πράγματα, θα μας απαντούσε , όπως τότε απάντησε:
«–Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
–Εσείς πώς τα βλέπετε;
–Εμείς τί να πούμε, Γέροντα; Εσείς να μας λέγατε.
–Η ησυχία που επικρατεί με ανησυχεί. Κάτι ετοιμάζεται. Δεν έχουμε καταλάβει καλά σε τί χρόνια ζούμε ούτε σκεφτόμαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεν ξέρω τί θα γίνει, πολύ δύσκολη κατάσταση! Η τύχη του κόσμου κρέμεται από τα χέρια μερικών, αλλά ακόμη ο Θεός κρατά φρένο.» Από το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β΄: «Πνευματική αφύπνιση», ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ-Στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία
Οι μαρτυρίες του αναφέρονται στο ''ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ'',
Έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, 2005.
''...9 Μαρτίου 1941. Ημέρα Κυριακή. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη
των αγίων Σαράντα. Στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και καταυθύνει
προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Νιώθω μια ψυχική αγαλλίαση, συνδυασμένη με
έντονη νευρικότητα.
Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν να τελέσουμε, στο σπίτι που
μέναμε, τη θεία λειτουργία, ξαφνικά άρχισε -καταιγισμός πυρός από όλμους του αντιπάλου
πυροβολικού.
- Παππούλη μου, μου λέει ο διοικητής, πως να κάνουμε σήμερα λειτουργία; -Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε, απάντησα εγώ, για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού.
Γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου την εορτή της αγίας Σκέπης. Και για την γιορτή αυτή συμβαίνει αυτό που λέγει ο άγιος Χρυσόστομος για τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, ότι πολλοί γιορτάζουν τις μεγάλες γιορτές, ξέρουν το όνομά τους, δεν ξέρουν όμως το βαθύτερο νόημά τους, ούτε το μήνυμα που θέλει να εξαγγείλει η Εκκλησία μας μέσω των εορτών αυτών. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι, λέγει ο ιερός πατήρ, έρχονται στην Εκκλησία από συνήθεια και όχι από ευσέβεια. Γι’ αυτό ας ασχοληθούμε σήμερα με την υπόθεση της γιορτής καθώς και για το μήνυμά της προς το λαό του Θεού.
Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου δεν ήταν λίγοι οι στρατιώτες που ανέφεραν ότι σε δύσκολες στιγμές στο μέτωπο, αναζήτησαν στήριγμα στο θεό και προσευχήθηκαν στην Παναγία για να τους προστατεύσει. Κάποιοι από αυτούς που βρέθηκαν σε μεγάλη δοκιμασία, ανέφεραν ότι είχαν δει ακόμα και οράματα με την μορφή της Παναγίας. Η διήγησή τους εκείνες τις δύσκολες ώρες του πολέμου, διαδόθηκαν σαν αστραπή μέσα στο στράτευμα. Μία τέτοια αναφορά έγινε η αφορμή για να εμπνευστεί και να ζωγραφίσει ο Γιάννης Τσαρούχης την περίφημη «Παναγία της Νίκης».
Γνωστές και άγνωστες ιστορίες από το Ελληνοϊταλικό Μέτωπο
Ο Ελληνικός στρατός
φτωχός. Οι φαντάροι πολεμούν με όπλα που ξέμειναν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο
και από την μικρασιατική εκστρατεία. Τα άρματα μάχης του ελληνικού στρατού
είναι λιγοστά και ξεπερασμένα.
Μόλις αντικρίζουν οι Φαντάροι μας για πρώτη φορά τα σύγχρονα άρματα μάχης των Ιταλών σάστισαν. Τρομοκρατήθηκαν. Όμως δεν έκαναν βήμα πίσω. Κανένας ''μακαρονάς'', καμία πολεμική μηχανή δεν θα πατήσει Ελληνικό Χώμα. Οι αξιωματικοί μας μπαρουτοκαπνισμένοι.