“Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρός ἑσπέραν ἤδη ἡ ἡμέρα…”

☦ "Ὁ ῎Αγγελος ἐβόα τῇ Κεχαριτωμένῃ·"

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2020

☦ Θαύμα Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Όταν ο Άγιος Νεκτάριος βρισκόταν σε σχετικά νεαρή ηλικία έκανε ένα ταξίδι, κατά πάσα πιθανότητα στους Αγίους Τόπους. Κάποια στιγμή, και ενώ βρισκόταν πάνω στο πλοίο, έσκυψε πάνω από την κουπαστή. Τότε κόπηκε η αλυσίδα που είχε περασμένο ένα σταυρό και ο σταυρός έπεσε στην θάλασσα.

Ο Άγιος λυπήθηκε πολύ και άρχισε να προσεύχεται. Ο σταυρός αυτός, αν και ξύλινος, ήταν πολύτιμος για τον Άγιο, αφού του τον είχε δώσει η γιαγιά του όταν έφυγε από την Σηλυβρία για να πάει στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 14 ετών.

☦ Οι τελευταίες στιγμές του Αγίου Νεκταρίου στο Αρεταίειο

Στο απόμακρο για κείνο τον καιρό νοσοκομείο της Αθήνας, το Αρεταίειο, η γραμματεία έπαιρνε απ’ έξω εντολή και έδινε μέσα εντολή να κρατήσουν κάποιο κρεββάτι στον μικρό παθολογικό θάλαμο για έναν γέροντα καλόγερο, από την Αίγινα.

Τον έφεραν κάποιο μεσημέρι δυο καλόγρηες κι ένας μέτριος στο ανάστημα σαραντάρης που από την πρώτη στιγμή που μπήκαν ανησυχούσε και κρυφόκλαιγε. Έκαναν τις διατυπώσεις της εισόδου και παραμονής του στο θεραπευτήριο και η μια από τις δυο καλόγρηες, έφυγε.

Στον θάλαμο που τον τοποθέτησαν ήταν άλλα τέσσερα κρεββάτια ωστόσο μόνο τα δύο ήταν πιασμένα. Στο διπλανό του γέροντα της Αίγινας αναπαυόταν ένας άντρας περίπου σαραντάρης που έπασχε από παράλυση των κάτω άκρων. Ήταν επαρχιώτης οικογενειάρχης, είχε πέσει σ’ ένα γκρεμό από το ζώο του, χτύπησε κι από τότε τον έσερναν με τα φορεία. Στο παρακάτω, έμενε κάποιος γέροντας συνταξιούχος δάσκαλος, με ουρολογική κι αυτός πάθηση.

☦ Το μεγαλύτερο θαύμα του αιώνα έγινε στην Ρουμανία από τον Άγιο Νεκτάριο

Σε ένα χωριό της Ρουμανίας δεν υπήρχε ιερέας, και οι κάτοικοι πήγαιναν συχνά στον Πατριάρχη με το αίτημα, την πλήρωση της κενής θέσης. Όμως ο Πατριάρχης δεν είχε την δυνατότητα να ικανοποιήσει το αίτημα των ανθρώπων.

Πήγαιναν και ξαναπήγαιναν οι κάτοικοι, αλλά, τίποτε ο Πατριάρχης τους έλεγε τα ίδια λόγια, ότι δεν έχω ιερέα να σας στείλω στο χωριό. Εντωμεταξύ άλλοι πέθαιναν αδιάβαστοι, άλλοι είχαν γυναίκες και παιδιά χωρίς γάμο, τα παιδιά και οι μεγάλοι ήταν αβάπτιστοι.

Μια μέρα σταμάτησε έξω από τον Ναό ένα αυτοκίνητο και κατέβηκε ένας ιερέας όλο το χωριό ανάστατο ήρθε παπάς φώναζαν. Πήγαν εκεί οι κάτοικοι, τον καλωσόρισαν και του είπαν: πως ήρθες στο χωρίο αφού ο πατριάρχης μας είχε πει ότι δεν έχει παπά να μας στείλει;

☦ Προσευχή εις την επέτειον του Αγίου Νεκταρίου

Kύριε ημών Ιησού Χριστέ, Σε προσκυνούμεν και Σε ευχαριστούμεν εκ βάθους καρδίας, διότι διά της θεϊκής αγάπης Σου, μάς εχάρισες πλήθος μορφών Αγίων, διά να αποτελούν τα ιδανικά πρότυπά μας, διά να μεσιτεύουν και ικετεύουν για μάς και διά να δοξάζουν το πάντιμον και μεγαλοπρεπές Όνομά Σου, με τα θαυμαστά έργα, τη ζωή και τα θαύματά των.

Ευλόγησον Κύριε, την πανήγυριν αυτήν, πού επιτελούμεν σήμερον προς τιμήν του αγίου ενδόξου Πατρός ημών, Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2020

☦Το σύγχρονο μήνυμα του Αγίου Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως: “Όλα Νικιούνται-Τίποτα Να Νην Σας Απελπίζει!”

 

Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Νὰ ἀναδειχθοῦμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη τῆς παρούσας ζωῆς, στερηθοῦμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας.

Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχὴ ἀπὸ μόνες τους δὲν φέρνουν τοὺς ἐπιθυμητοὺς καρπούς, γιατί αὐτὲς δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ἀποτελοῦν τὰ μέσα γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό.

Στολίστε τὶς λαμπάδες σας μὲ ἀρετές. Ἀγωνιστεῖτε ν’ ἀποβάλετε τὰ πάθη τῆς ψυχῆς. Καθαρίστε τὴν καρδιά σας ἀπὸ κάθε ρύπο καὶ διατηρῆστε τὴν ἁγνή, γιὰ νὰ ἔρθει καὶ νὰ κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιὰ νὰ σᾶς πλημμυρίσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὶς θεῖες δωρεές.

☦“Σαν πας στον πηγαιμό για την Ιθάκη” να εύχεσαι να σε συνοδεύουν ΑΓΓΕΛΟΙ

Με την μόνη διαφορά η παρέα δεν πήγαινε στην Ιθάκη αλλά ακολουθούσε ένα μονοπάτι χιονισμένο στο Περιβόλι της Παναγίας. Δεκαετία του 90, όταν δεν υπήρχαν κινητά και τεχνικές φωτομοντάζ και τα πράγματα ήταν ακόμα απλά και ήσυχα. Έξω από το κελί του γέροντα άρχιζε να χιονίζει πυκνά. 

Η παρέα των προσκυνητών έπρεπε να αναχωρήσει γρήγορα για να προλάβει ανοικτή  την Ιερά Μόνη Διονυσίου ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ,  που τους φιλοξενούσε. Πάτε τώρα παιδιά πριν το στρώσει για τα καλά, τους είπε ο Γέροντας και εγώ θα εύχομαι στον δρόμο να σας συνοδεύουν ΑΓΓΕΛΟΙ.

☦ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

Τα χρόνια της βασιλείας του Νικηφόρου Γ΄ του Βοτανειάτη (1078-1081), ησύχαζε στο Άγιον Όρος. στην τοποθεσία Δάφνη, ο μοναχός Ευθύμιος με την συνοδεία του. Ύστερα όμως από επιδρομή των Σαρακηνών, αναγκάστηκαν να φύγουν και να εγκατασταθούν στη θέση που βρίσκεται σήμερα η μονή Δοχειαρίου. Αυτοί έχτισαν εκεί τη μονή.

Τον Ευθύμιο διαδέχθηκε ο ανηψιός του Νεόφυτος. Ο Νεόφυτος είχε στον κόσμο μεγάλη περιουσία, που τη διέθεσε τώρα για να χτίσει εκκλησία και ν' ασφαλίσει τη μονή με τειχόκαστρο και πύργο. Ήταν όμως λυπημένος, γιατί τα χρήματά του δεν επαρκούσαν για την αγιογράφηση του ναού. Ζήτησε τότε τη βοήθεια του Θεού, κι Εκείνος απάντησε με το ακόλουθο θαύμα:

☦Ανήμερα της εορτής του ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ παρουσιάζεται στο ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ Νοσοκομείο των Αθηνών και παραλαμβάνει την ψυχή του ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ. Ήταν 8 Νοεμβρίου 1920 το βράδυ.

Ένα μεγάλο ΑΓΙΟ σαν τον ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ τον Επίσκοπο Πενταπόλεως τον Θαυματουργό, τον παραλαμβάνουν Αρχαγγελικές Δυνάμεις τιμητικά για να τον παρουσιάσουν ενώπιον του θρόνου  της ΔΟΞΗΣ του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ.

8 Νοεμβρίου του 1920  και είχε σουρουπώσει για τα καλά , η εκκλησία μας εόρτασε την Σύναξη των ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ και είχε ήδη τελειώσει ο μεθεόρτιος πανηγυρικός εσπερινός για την εορτή των Ταξιαρχών στην ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΣΩΜΑΤΩΝ  ΠΕΤΡΑΚΗ.

☦Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Θηβαίος Πολίτης: Η Σπάθη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ θα πέσει σαν κεραυνός να δώσει δικαιοσύνη, στο όνομα του Αγίου και Τριαδικού Θεού, και αλίμονο σ’ αυτούς που τόλμησαν και έκαναν συμφωνίες με τον Διάβολο…..

«καθόμασταν έξω στην αυλή της Παναγούδας στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ καμιά δεκάδα άτομα – προσκυνητές και ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ απαντούσε σε ερωτήσεις.

Κοινό θέμα προβληματισμού και απορίας  ήταν αρχές δεκαετίας του 1990  το γνωστό  θέμα των δελτίων της ταυτότητας και ο δυσώνυμος αριθμός του θηρίου.

Πολλές οι γνώμες , πολλές οι ερωτήσεις , ο ΑΓΙΟΣ υπομονετικά άκουγε όλες τις παραξενιές του καθενός. Σουρούπωνε και  τους λέει ο ΑΓΙΟΣ:

-Θα προσπαθήσουν να τις φέρουν πολλές φορές , κάτι όμως θα γίνεται και θα τους αλλάζει τα σχέδια.

☦Τα 100 χρόνια της Οσιακής Κοίμησης του ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ με lockdown και κλείσιμο των εκκλησιών. Τι είπε ΑΟΡΑΤΟΣ ασκητής στον Άθωνα στον ΑΓΙΟ για αυτά που θα ζήσει η εποχή μας!!!

Σπαράσσει η καρδιά ΑΓΙΕ ΝΕΚΤΑΡΙΕ που τα 100 χρόνια της Οσιακής Κοίμησης σου  δεν θα τα εορτάσουμε, αλλά  θα τα ζήσουμε με lockdown.Εσύ ΑΓΙΕ άκουσες  από αόρατο ασκητή στο  ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ τι φρικτά θα ζήσει η εποχή μας.

ΑΟΡΑΤΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ συναντά τον ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ και του λέει: «Τέλος τα βασίλεια. Πόλεμοι… ανησυχίαι, σφαγαί, καταστροφαί. Κυρίαρχος ο φόβος»

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Σεβαστοί Πατέρες νηστέψετε πραγματικά και οδηγείστε Θεοφόρα το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Ματώστε τα γόνατα σας με γονυκλισίες ψυχής. Τα 24 ώρα είναι κρίσιμα για όλο τον κόσμο.

☦ «Στῶμεν καλῶς• στῶμεν μετά φόβου»

Ακούμε στη Θεία Λειτουργία κάθε φορά την εκφώνηση του λειτουργού «Στῶμεν καλῶς · στῶμεν μετὰ φόβου» και στη συνέχεια «άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ» ψάλλει ο χορός.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας εννέα είναι τα ουράνια τάγματα: Σεραφείμ - Χερουβίμ - Θρόνοι - Κυριότητες - Δυνάμεις - Εξουσίες - Αρχαί – Αρχάγγελοι - Άγγελοι. Και κατά τον άγιο Γρηγόριο προ του ουρανού και της γης κτίστηκαν από το Θεό οι άγγελοι. Οι άγγελοι είναι διάκονοι του Θεού και υπηρέτες σε έργα και στη δοξολογία.

☦ Η τρίτη και τελική ήττα του δράκοντα-Εωσφόρου

«Και εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ· ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού του πολεμήσαι μετά του δράκοντος· και ο δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού, και ουκ ίσχυσεν, ουδέ τόπος ευρέθη αυτώ έτι εν τω ουρανώ…» (Αποκ. ΙΒ, 7,9)

Ο Ιερός Ευαγγελιστής Ιωάννης βλέπει να γίνεται πόλεμος και μάχη στον ουρανό μεταξύ του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και του Αγγελικού του Τάγματος εναντίον του δράκοντος-Διαβόλου και του Τάγματός του. Κατά την μάχη αυτή δεν υπερίσχυσε ο Διάβολος, αλλά νικήθηκε ολοσχερώς, η ήττα του ήταν τόσο μεγάλη, που δεν ευρέθη πλέον τόπος για αυτόν εις τον ουρανό και εβλήθηκε εις την γη. Ο δράκων, ο οποίος λέγεται και όφις ο αρχαίος και Διάβολος και Σατανάς, που παραπλανά την οικουμένη, εβλήθηκε, ερρίφθηκε στην γη μαζί με το Τάγμα των πονηρών αγγέλων του.