☦ Το παν είναι η Χάρις του Θεού

«Αυτοί που δεν είναι καλά πνευματικά, είναι μερικοί ιερωμένοι που σπουδάζουν ψυχολογία, για να βοηθήσουν τις ψυχές (με ανθρώπινες τέχνες). Και το παράξενο είναι που οι δάσκαλοί τους οι ψυχολόγοι δεν πιστεύουν στον Θεό και δεν παραδέχονται ούτε ψυχή, ή την παραδέχονται με ένα δικό τους τρόπο (σχεδόν όλοι). Από αυτήν την πράξη τους οι κληρικοί αυτοί φανερώνουν ότι πνευματικά είναι άρρωστοι και έχουν ανάγκη από Αγιοπατερικές εξετάσεις, και, αφού θεραπευθούν, τότε θα διακρίνουν και μόνοι τους το άρρωστο αυτό πνεύμα και θα γνωρίσουν παράλληλα και τη θεία Χάρη, για να χρησιμοποιούν στο εξής τις ψυχές που πάσχουν την θεία ενέργεια και όχι τις ανθρώπινες τέχνες.

☦ Τήν Θεοτόκον ἐν ὕμνοις μεγαλύνομεν

Ἦχος πλ. α´. Χαίροις ἀσκητικῶν

Χαίροις εὐλογημένη ἁγνή, Γοργοϋπήκοε, Παντάνασσα, Δέσποινα, Πανάχραντε, Ἐλεοῦσα, Φανερωμένη σεμνή, Κεχαριτωμένη Πορταΐτισσα, σεπτὴ Ὁδηγήτρια, Προυσιώτισσα ἄφθορε, Γλυκοφιλοῦσα, Σπηλαιώτισσα πάνσεμνε, Διασώζουσα Θεοτόκε πανάσπιλε, ἄχραντε Παναγία μου, τοῦ Ὄρους Γερόντισσα καὶ τῆς Ἑλλάδος ἀπάσης ἐλπίς, χαρὰ καὶ ἐντρύφημα· Χριστὸν ἐκδυσώπει ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι τὸ μέγα ἔλεος.

☦ Αγιότητα Αρετή Αγώνας (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Ο άνθρωπος, εφόσον ζεί, πρέπει πάντοτε να αγωνίζεται. Και ο πρώτος αγώνας είναι να νικήσει τον εαυτό του. Ο πρώτος και ο κυριότερος εχθρός του ανθρώπου δεν είναι ο διάβολος, όχι. Είναι ο ίδιος ο άνθρωπος εις τον εαυτό του επίβουλος.

Και τούτο διότι δεν ακούει τον άλλον, ακούει τι του λέει ο λογισμός του. Ενώ έχουμε τόσους Αγίους Πατέρες να τους μιμηθούμε διαβάζοντας τα συγγράμματα τους, εντούτοις όμως το εγώ μας μας κυριεύει πολλές φορές. Όταν ο άνθρωπος νικήσει τον εαυτό του, είναι ο μεγαλύτερος μεγαλομάρτυρας και τροπαιοφόρος και νικηφόρος ενώπιον του Θεού!

☦ Μακαριστός Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: “Μελλήσετε δέ ἀκούειν πολέμους καί ἀκοάς πολέμων• (Ματθ. 24,6)”

1927-2006

Ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος γεννήθηκε τό 1927 στήν Κηφισιά. Ὁ πατέρας του Γεώργιος καταγόταν ἀπό τή Μυτιλήνη καί ἡ μητέρα του Εὐφροσύνη ἀπό τή Σάμο. Ἡ ἀδελφή του ὀνομαζόταν Γραμματική. Ἡ μητέρα του ἔζησε τή μικρασιατική καταστροφή, καθώς τήν ἐποχή ἐκείνη βρισκόταν στή Σμύρνη γιά ἐργασία, καί ἦρθε στήν Ἑλλάδα ὡς πρόσφυγας. Ὁ Ἀθανάσιος, ὡς μικρό παιδί ἄκουγε ἄπληστα τίς μικρασιάτικες ἱστορίες πού συχνά ἐκείνη διηγότταν.

☦ Στην παλάμη… και στην άμμο…

Τι ντροπή μου στ’ αλήθεια, ο Χριστός μου, να ‘χει χαράξει τ’ όνομά μου στο χέρι Του κι εγώ να ‘χω χαράξει το δικό Του στην άμμο.

Τον ακούω να μου λέει: “Να! στις παλάμες μου επάνω σε ζωγράφισα”. Τι ντροπή που το ίδιο δεν μπορώ να πω…

☦ Προσευχήσου με το "Θεοτόκε, Παρθένε..." και η Μητέρα του Κυρίου μας δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ...

Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι έχουμε δίπλα μας, εκτός από ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν πνευματικά, και τον ίδιο τον Χριστό που μας βοηθάει, την Παναγία, τα Χερουβείμ, τα Σεραφείμ και τους Αγίους Πάντες. Θάρρος λοιπόν!

Ο Χριστός είναι πολύ δυνατός, είναι παντοδύναμος, και θα δώση την θεϊκή Του δύναμη, να συντρίψουμε τα κέρατα του πονηρού. Μας παρακολουθεί συνέχεια αοράτως και θα μας ενισχύη, όταν εμείς έχουμε την αγαθή προαίρεση και κάνουμε τον μικρό κατά δύναμιν αγώνα μας.

☦ Πριν απ’ όλα

Εκείνος που θέλει να ευαρεστήσει στον Θεό και με την πίστη να γίνει κληρονόμος Του, για να ονομασθεί και αυτός παιδί του Θεού, γεννημένο από το Άγιο Πνεύμα, πρέπει να αποκτήσει, πριν απ’ όλα, μακροθυμία και υπομονή.

☦ Ο Όσιος Καλλίνικος και η αρετή της ελεημοσύνης

Από τον βίο του Οσίου Καλλινίκου της Τσερνίκα

Μια μέρα συζητώντας με τον πατέρα Ποίμενα, τον πνευματικό του, ήρθε στον Όσιο Καλλίνικο κάποιος ζητώντας ελεημοσύνη. Αυτός του έδωσε πενήντα λέι. Μετά από λίγο ήρθε ένας νεαρός και είπε στον ηγούμενο: ’’Πάτερ, ο πατέρας μου πέθανε και μου άφησε χίλια λέι για να φέρω στο μοναστήρι. Πάρτε τώρα πεντακόσια και τα υπόλοιπα θα τα φέρω άλλη φορά επειδή δεν τα έχω’’. Μετά έφυγε .

☦ Μένει και θα μένει όρθιος ο Ναός της ψυχής μας..!

''Όσο βαρὺς κι αν είναι ο σταυρὸς της δοκιμασίας, το ξύλο απὸ το οποίο κατασκευάσθηκε πάντοτε φυτρώνει στο έδαφος της καρδιάς! Μὴ φοβάστε. Κι αν γκεμίζονται όλα γύρω σας, κι αν ισοπεδώνονται οι Ναοὶ και τα Μοναστήρια, μὴν αποκαρδιώνεστε! Μένει και θα μένει όρθιος ο Ναὸς της ψυχής μας, τον οποίο κανεὶς δεν μπορεί να καταστρέψει παρὰ μόνον εμείς οι ίδιοι! Θυσιαστήριο είναι η καρδιά μας. Πάνω της, με δάκρυα προσφέρουμε το μέγα Μυστήριο της Μετανοίας!''

☦ Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

☦ «ΧΑΙΡΕ, ΤΗΣ ΙΒΗΡΩΝ ΜΟΝΗΣ ΣΟΥ Η  ΕΦΟΡΟΣ

ΧΑΙΡΕ, ΜΟΝΑΖΟΝΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ.»

«Χαίρε δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα»

Οι Χαιρετισμοί είναι ένας μεγαλόπνοος ύμνος προς την Παναγία. Την υμνούμε με τα λαμπρότερα λόγια της ανθρώπινης γλώσσας για την ανεπανάληπτη ωραιότητα που περιβάλλει την υπέροχη μορφή της. Ανάμεσα στα πολλά εγκώμια, που ο ποιητής του Ακαθίστου Ύμνου απευθύνει στο πρόσωπό της, είναι και ο στίχος: «Χαίρε δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα».

Η Παναγία είναι ο μεγάλος πρέσβυς μας μπρος στον Θεό. Η πρεσβεία της για τον κόσμο είναι αδιάκοπη. Και ευχαρίστως ευπρόσδεκτη από τον Θεό. Σαν το ευωδιαστό θυμίαμα. Γιατί ο Θεός δέχεται τόσο ευχάριστα την πρεσβεία της Παναγίας;

☦ Σεβαστός Γέροντας εφ όλης της ύλης, αλλά με λίγες λέξεις

(το δίνουμε, όπως μας μεταφέρθηκε)

 -Δεν θα σώσει τίποτε άλλο τον άνθρωπο, πλην της μετανοίας.

- Ο τούρκος θέληση έχει να δαγκώσει , δόντια δεν έχει .

- Δεν βλέπω τίποτε άλλο μπροστά μας παρά μόνο πολέμους , αίμα , καπνό , φωτιά .

☦Η δύναμη της πίστης και η αδυναμία της απιστίας

Οι άνθρωποι έχουν στην καρδιά τους μεγάλο φόβο μήπως απομείνουν απροστάτευτοι και φτωχοί στη ζωή τους, και για τούτο, ο νους κι’ ο λογισμός τους είναι στο να μαζέψουν χρήματα, ή ν’ αποχτήσουν κτήματα κι’ άλλα πλούτη, για να τάχουνε στην ανάγκη τους.