☦ Μια ιστορία σαν παραμύθι μα είναι αληθινή

Όσες φορές κι αν πέρασα την Πύλη του Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Μανταμάδο στα Βόρεια της Λέσβου, όσες φορές κι αν Τον αποχαιρέτησα τον Ταξιάρχη,τον Αρχάγγελο ,πάντα σιγοψιθύριζα: Αξίωσε με στον δρόμο σου να ΄μαι, Αξίωσε με  να ΄ρθω να σε ματαδώ! και θαρρώ πια πως στην πορεία των χρόνων, πως με ακούει, και  με αξιώνει η επιθυμία μου να γίνεται αληθινή. Ταξίδεψα ψηλά στα  σύννεφα, πετώντας μέσα σε  "σιδερένιο πουλί" επτά φορές  και με την χαρμολύπη στην καρδιά να σκύβω και να ασπάζομαι την μορφή του στην σμιλεμένη εικόνα από τα χέρια του Μοναχού Γαβριήλ...του μόνου επιζώντος από τα χέρια των Σαρακηνών πειρατών.

☦ Μια διαφορετική πανήγυρη

(Μαρτυρία Μητροπολίτου Λεμεσού κ.κ. Αθανασίου για τον Άγιο Γέροντα Παΐσιο)

Πῆγα στὸν Γέροντα τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1977, ἡμέρα Δευτέρα, παραμονὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Χτύπησα τὴν πόρτα πολὺ πρωΐ, ὁ Γέροντας μοῦ ἄνοιξε. Ἦταν πολὺ χαρούμενος καὶ εὐδιάθετος. «Ἄ, εὐτυχῶς ποὺ ἦρθες διάκο», μοῦ λέγει, «καὶ ἔχω πανήγυρη αὔριο. Θάρθουν ψάλτες, παρήγγειλα ροφὸ καὶ ἔλειπε ἕνας διάκος. Ἦρθες ἐσύ, ἐντάξει ἡ πανήγυρη». «Ἔλεγε καὶ ἄλλα τέτοια ἀστεῖα. Ὕστερα μοῦ εἶπε: «Θὰ μείνης ἐδῶ ἀπόψε».

☦ Μάθετε νά νικᾶτε τήν ὑπερηφάνεια (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΝΙΚΑΤΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ

“Ἀρχή τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ πρώτη προσβολή καί παρακίνηση πρός τό κακό, καί ὁπωσδήποτε εἶναι ἡ ρίζα καί τό ὑπόβαθρο τοῦ κακοῦ. Γιατί ἡ ἀρχή δηλώνει ἤ τήν πρώτη κίνηση πρός τό κακό ἤ τή σύσταση. Ὅπως θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς, ἀρχή τῆς σωφροσύνης εἶναι ἡ ἀποχή ἀπό ἄτοπη θέα, δηλαδή ἡ πρώτη ὁρμή, ἄν ὅμως ποῦμε ὅτι ἀρχή τῆς σωφροσύνης εἶναι ἡ νηστεία, δηλαδή τό θεμέλιο καί ἡ συγκρότηση, ἔτσι καί ἡ ἀρχή τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἡ ἀλαζονεία, γιατί ἀπό αὐτήν ἀρχίζει κάθε ἁμαρτία κι ἀπ’ αὐτήν συγκροτεῖται.

☦Ο δεκάλογος της Χριστιανικής λεβεντιάς!

Να στέκεσαι:

1. Στους άλλους χαμογελαστός και καλόκαρδος.

2. Στον εαυτό σου αυστηρός και προσεκτικός.

3. Στην ανάγκη γενναίος και ψύχραιμος.

4. Στην βιοπάλη πρόσχαρος και αισιόδοξος.

5. Στις αντιξοότητες απτόητος και πιστός στον Θεό.

☦ Ὁ Ὁρθόδοξος Χριστιανός ζεῖ πάντα τόν Σταυρό ἀλλά καί τήν Ἀνάσταση

«Εμείς οι χριστιανοί είμαστε τρομοκράτες, είμαστε μέλη μιας επαναστατικής ομάδας, που μάχεται τον άρχοντα του αιώνος τούτου, τον διάβολο.

Οι εκκλησίες είναι οι ενδιάμεσοι σταθμοί. Εκεί δεχόμαστε πληροφορίες από την κυβέρνηση μας [σ.σ.: δηλαδή το Χριστό]: κωδικούς (Καινή Διαθήκη), ενισχύσεις (Θ. Ευχαριστία) και στήριξη από την κοινότητα.

☦ Η Θεία Κοινωνία είναι Μυστήριο, Σώμα και Αίμα Χριστού και δίνει ζωή…

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Στην άκρη μιας μικρής λίμνης ξεδιψούσαν κάποια περιστέρια. Λίγο πιο πέρα, αναπηδούσαν έξω από το νερό, παίζοντας, λίγα βατράχια. Ξαφνικά κάποιος έριξε μια μεγάλη πέτρα. Τα νερά αναταράχτηκαν.

Τότε, τα μεν περιστέρια υψώθηκαν στον ουρανό, οι δε βάτραχοι όρμησαν και βούτηξαν στη λάσπη, κοάζοντας, και δεν ξαναφάνηκαν. Ο μύθος είναι του Μεγάλου Βασιλείου, του ουρανοφάντορος….

☦ Οι μεγάλοι πόλεμοι θα είναι πυκνοί σαν τους κρίκους της αλυσίδας αλλά ο τρομερώτερος όλων θα γίνει στην ΠΟΛΗ- λέει ένας σύγχρονος ΑΓΙΟΣ από τα ΑΓΙΑ ΜΕΡΗ

Ένα προφητικό ποίημα του Οσίου Ιωάννη του Χοζεβίτη για τα χρόνια που ζούμε

Από τα ποιήματα του Οσίου Ιωάννη του Χοζεβίτη

~ Στά χρόνια του εσχάτου αιώνος θά παύσουν οί πνευματικοί ποιμένες νά φροντίζουν γιά τό ποίμνιο άκολουθώντας τό κοσμικό ρεύμα.

Τήν σκολιά όδό θά βαδίζουν, αφήνοντας τόν πατερικό δρόμο καί δέν θά ψάλλουν στά πρόβατα μέ τήν ποιμενική φλογέρα.

Θά καύσουν μέ τήν «πρόοδο» τήν πνευματική μάνδρα κι ό καπνός θά προξενεί τήν αίρεση του παπικού δόγματος.

Τότε ό κόσμος μέ τήν επιστήμη θά κάνη πολλές έφευρέσεις καί δέν θά ύπάρχη σ’ αύτήν ή πίστις, ούτε ό φόβος τοϋ Θεοϋ

☦ ο Θεός δεν χρειάζεται την υποκρισία μας

Να γνωρίζετε ότι ο Θεός δεν χρειάζεται την υποκρισία μας. Ο Θεός χρειάζεται την προθυμία μας - να μην καταδικάζουμε κανέναν εκτός από εμάς, να αγαπάμε όλους και να συγχωρούμε όλους.

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης  Krestyankin

apantaortodoxias

☦ Θαύμα στο ιερό του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβίρ. «Ήταν σαν κάποιος αόρατος να στηρίζει το μωρό» ⠀

Συνέβη τον Αύγουστο του 1998. Μια νεαρή γυναίκα μπήκε στο ναό με ένα κορίτσι πέντε ετών στην αγκαλιά της. Μικρή, λεπτή, με άψυχα κρεμασμένα χέρια και πόδια, φαινόταν πολύ μικρή. Σε μια συνομιλία με τη μητέρα της, αποδείχθηκε ότι το κορίτσι δεν μπορούσε να περπατήσει: το κεντρικό νευρικό της σύστημα υπέστη ζημιά από τη γέννηση.

Οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να καθησυχάσουν την ατυχή μητέρα.

☦ Οἱ πειρασμοί, πού μᾶς περιστοιχίζουν, ἔχουν γίνει πάρα πολλοί καί ὑπερβολικά ἰσχυροί

"Οἱ πειρασμοί, πού μᾶς περιστοιχίζουν, ἔχουν γίνει πάρα πολλοί καί ὑπερβολικά ἰσχυροί. Μέ τήν πλανερή καί σαγηνευτική ποικιλομορφία τους, τραβοῦν τά ἄρρωστα μάτια τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς μας, κάνοντάς τα νά στρέφονται μακριά ἀπό τόν Θεό. Ἔχουμε πιά τόσο πολύ ὑποκύψει στήν ἐπήρεια τῶν πειρασμῶν, ὥστε ἀποφεύγουμε ἀκόμα καί τήν καθοδήγηση ἀπό τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, τό μοναδικό μέσο σωτηρίας πού μᾶς ἔχει ἀπομείνει.''

~ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

(“Προσφορά στον Σύγχρονο Μοναχισμό” Τόμος 9 σελ, 207)

Αναστασια Γκουγκου

☦ “να προσεύχεσαι, όσο μπορείς να προσεύχεσαι, για να μη βουλιάξουν και οι σκέψεις μου μέσα στην τρικυμία που με δέρνει”

"...Μα έλα εδώ κι ας σου είναι δύσκολο, για να με παρηγορήσεις ή για να με συμβουλεύσεις ή και για να είσαι κοντά, έτσι κι αλλιώς θα μου κάνει καλό και μόνο να σε δώ.

Και, το σημαντικότερο, να προσεύχεσαι, όσο μπορείς να προσεύχεσαι, για να μη βουλιάξουν και οι σκέψεις μου μέσα στην τρικυμία που με δέρνει. Να διατηρήσω σε κάθε περίσταση τη διάθεση ευχαριστίας πρός τον Θεό. Να μη συναριθμηθώ με τους κακούς δούλους του Ευαγγελίου, που όταν ο Θεός τους φέρνει τα πράγματα καλά, Τον δοξολογούν κι όταν τους παιδαγωγεί με δυσκολίες δεν συμφωνούν.

☦ Ιβηρίτες Άγιοι εορτάζοντες την 13η Μαΐου

Απολυτίκιο Ἦχος α’.

Τους τρεις λαμπτήρας τους θείους της τρισηλίου θεότητος, τους την ιεράν εκ των βάθρων των Ιβήρων Λαύραν εγείραντας. Τους ψυχοτρόφους ποταμούς εγκρατείας τους ημάς τα τέκνα αυτών νάμασι διδασκαλίας πιστώς καταρδεύσαντας. Ιωάννην τον μέγαν και τον θεοφόρον Γεώργιον συν τω κλεινώ Ευθυμίο τω δευτέρω οφθέντι χρυσορρύμονι, πάντες οι την μνήμη τελούντες αυτών συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν. Αύτη γαρ τη τριάδην υπέρ υμών πρεσβεύουσιν.

Όσιος Ευθύμιος ο Νέος κτήτορας της Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους

Ο Όσιος Ευθύμιος καταγόταν από την πόλη Τάω της Ιβηρίας και έζησε στο δεύτερο μισό του 10ου αιώνα και αρκετά χρόνια του 11ου αιώνα μ.Χ. Το 965 μ.Χ. ήλθε και κατοίκησε κοντά στον Άγιο Αθανάσιο της Μονής Λαύρας, ο σύμβουλος του βασιλιά της Γεωργίας (Ιβηρίας) Δαυίδ Κουροπαλάτη, Ιωάννης Βαρασβατσέ.

Μετά από λίγο έφερε και τον γιο του Ευθύμιο, καθώς και άλλους επίσημους Γεωργιανούς και έγιναν όλοι μοναχοί. Επειδή όμως τους είχε παραχωρηθεί μικρός χώρος, ο πνευματικός τους προϊστάμενος Ιωάννης Βαρασβατσέ ανέλαβε την πρωτοβουλία να Ιδρύσουν ανεξάρτητο μοναστήρι.