Ὁ Μέγας καί κορυφαῖος Ἀπόστολος Παῦλος ὑποβάλλει σέ ὅλους μας μία ἐρώτηση, τήν ὁποία σᾶς μεταφέρω: Εἴμαστε χριστιανοί, πραγματικοί χριστιανοί, ναί ἤ ὄχι; Ἐάν ἰσχυρισθοῦμε, ὅτι εἴμαστε καλοί χριστιανοί, δέν σημαίνει, ὅτι πράγματι εἴμαστε. Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης μᾶς λέει, νά μή ἀγαποῦμε τόν Θεό μέ τήν γλώσσα, μέ λόγια μόνο, ἀλλά μέ ἔργα, νά ἔχουμε ἁπτές ἀποδείξεις καί μαρτυρίες.
Ωδήν επινίκιον άσωμεν πάντες Θεώ τω ποιήσαντι θαυμαστά τέρατα, βραχίονι υψηλώ και σώσαντι τον Ισραήλ ότι δεδόξασται.
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς
(Υ) μνείν Πορταϊτισσα,
απαρχομένω, τα ένδοξα θαύματα της σεπτής Εικόνος σου, χάριν εν λόγω μοι δος,
και γνώσεως μαρμαρυγήν Θεοχαρίτωτε.
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς
(Μ) ονήν Πορταϊτισσα,
την των Ιβήρων, οικείν καθηρέτισας, υπέρ πάσας Δέσποινα, τας εν τω Άθω Μονάς· ω
εξαιρέτου, προς αυτήν σου αγαπήσεως.
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς
(Ν) οείν συγκατάβασιν
την σην ου σθένει, ο νους ο ανθρώπινος· συ γαρ Κόρη γέγονας, της των Ιβήρων
Μονής και θυρωρός και οικουρός· τις ου θαυμάσεται;
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς
(Ω)ς μέγιστα πέλουσι Θεογεννήτορ, τεράστια άπαντα, άπερ εξετέλεσας δια Εικόνος της σης, Πορταϊτίσσης της σεπτής, Νύμφη Ανύμφευτε.
Χαίρετε, άγιοι Απόστολοι, βασιλείς του Χριστού· διότι σ’ εσάς εμπιστεύθηκε την επουράνια και την επίγεια βασιλεία. Σας έδωσε την εξουσία να κυβερνάτε και να φροντίζετε και τους δυο θρόνους, θέλοντας από τη μια να αποκατασταθεί η κληρονομιά της επίγειας βασιλείας, από την άλλη να αστράψει η δόξα, να πλεονάσει η ομορφιά, να φανερωθεί το φως, να γίνουν γνωστά τα μυστήρια, να κηρυχθεί η δύναμη της επουράνιας βασιλείας.
Περίληψη 28ης Ομιλίας, στην περικοπή Ματθ. 16,13-19. Οι δύο απόστολοι είναι λαμπροί φωστήρες, λαμπρύνοντας την Εκκλησία με τη συνάντησή τους κατά την εορτή της 29ης Ιουνίου, η οποία δεν προκαλεί έκλειψη, αλλά έκλαμψη. Υπενθυμίζοντας τις πράξεις τους τίποτε δεν προσθέτομε στα αγαθά τους, αλλ’ αυξάνομε αντίθετα τα δικά μας αγαθά. Κεντρικό σημείο της ομιλίας είναι η περιγραφή της αντιθετικής κινήσεως του πειρασμού και της μετάνοιας. Ο πειραστής έπεισε τον Πέτρο να επιδιώκει περισσότερο ζήλο από τον αναγκαίο, αλλ’ ενώ αυτός έφθασε στο σημείο όπου αρχίζει η πτώση, νίκησε τον πειραστή με την αυτοκατάγνωση, την αυτοκριτική του. Κατέστη υπόδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας για την πτώση του στην άρνηση του Χριστού και πατέρας του γένους των θεοσεβών. Ο Παύλος πάλι με τη μετάνοιά του για την καταδίωξη της χριστιανικής πίστεως και την μετέπειτα δραστηριότητά του κατέστη υπόδειγμα καρτερίας. Οι δύο απόστολοι είναι ισάξιοι σε λαμπρότητα, γι’ αυτό και η Εκκλησία «μίαν και την αυτήν αμφοτέροις νέμει τιμήν».
Ο μέγας Απόστολος των Εθνών Παύλος δεν ανήκε στη χορεία των δώδεκα Αποστόλων. Δε γνώρισε τον Κύριο όσο ζούσε στη γη, αλλά αποκαλύφτηκε κατόπιν σε αυτόν και κλήθηκε να γίνει απόστολός Του, όντας αυτός πολέμιος της Εκκλησίας.
Γεννήθηκε γύρω στο 15 μ. Χ. στην Ταρσό της Κιλικίας από Ιουδαίους γονείς. Ονομαζόταν Σαούλ, έχοντας και το ρωμαϊκό όνομα Παύλος. Οι εύποροι γονείς του έδωσαν υψηλή παιδεία. Επίσης το αξιόλογο ελληνιστικό πνευματικό κλίμα της Ταρσού επέδρασαν θετικά στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. Ανήκε δε στην αίρεση των Φαρισαίων.
Ο Απόστολος Πέτρος, ήταν Ιουδαίος και ονομαζόταν Σίμων. Γεννήθηκε στην άσημη κώμη Βηθσαϊδά. Ο Πατέρας του ονομαζόταν Ιωνάς. Έζησε με φτώχεια και στερήσεις, αλλά σε περιβάλλον ευσέβειας. Οι γονείς του ανήκαν στους λιγοστούς πιστούς ευσεβείς Ιουδαίους της εποχής τους, οι οποίοι περίμεναν εναγώνια τον Μεσσία. Γράμματα έμαθε ελάχιστα, προφανώς γνώριζε μόνο γραφή και ανάγνωση. Αδελφός του υπήρξε ο πρωτόκλητος Ανδρέας.
Χαίρετε, άγιοι Απόστολοι, βασιλείς του Χριστού· διότι σ’ εσάς εμπιστεύθηκε την επουράνια και την επίγεια βασιλεία. Σας έδωσε την εξουσία να κυβερνάτε και να φροντίζετε και τους δυο θρόνους, θέλοντας από τη μια να αποκατασταθεί η κληρονομιά της επίγειας βασιλείας, από την άλλη να αστράψει η δόξα, να πλεονάσει η ομορφιά, να φανερωθεί το φως, να γίνουν γνωστά τα μυστήρια, να κηρυχθεί η δύναμη της επουράνιας βασιλείας.
(Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ
ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΛΛΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ
ΑΓΓΕΛΙΚΟΥ, ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΤΑ ΤΡΙΑ ΟΚΤΑΚΤΙΝΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΣΤΟ
ΩΜΟΦΟΡΙΟ ΤΗΣ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΠΑΡΘΕΝΟΣΗΜΑ, ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ
ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΗΣ.
ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΑΖΙ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΓΕΙΑΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ, ΚΑΘΩΣ ΥΠΗΡΞΕ ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ. ΑΡΑ ΔΙΚΑΙΩΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΗΣ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΣΤΗ ΓΗ. Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΦΥΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΗ. ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ. ΑΜΗΝ. - ΘΗΒΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ-)
(Ματθ. ι΄32-33, 37-38, ιθ΄27-30)
Eπιλεγμένα αποσπάσματα από τον υπομνηματισμό του αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής των Αγίων Πάντων (ομιλία ΛΔ΄ από το υπόμνημα του αγίου στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο)
Άγιος Παϊσιος-Άγιον ΄Ορος, Κελλί Παναγούδα.
Μισή ώρα με τα πόδια από την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου :
Μέσα Οκτωβρίου 1993. 11 άτομα κάθονται αριστερά στα κούτσουρα και σε μία
πεζούλα,όπως βλέπουμε απέναντι μας την πόρτα του κελλιού του γέροντα Παϊσίου
και εγώ κάθομαι δεξιά δίπλα στην πόρτα.
Σηκώνεται ο Άγιος Παϊσιος μετά από πολλές συμβουλές που μας έδωσε,ψάχνει στις τσέπες του και δεν βρίσκει αυτό που ήθελε,προφανώς το κλειδί.Η πόρτα αυτή ανοιγε με κλειδί.Είχε πετούγια (πετούγια είναι ένα μικρό σιδεράκι που ανεβοκατεβαίνει).Τότε ο ΄Αγιος μπροστά μου σταυρώνει την πόρτα ακούγεται ένα κλικ-κλάκ και η πόρτα άνοιξε μόνη της.
«Ἰατροὶ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἄμισθοι, τῶν ἐν ζάλῃ
λιμένες γαληνοὶ καὶ ἀχείμαστοι, Ἀγιοι "Απαντες, τοὺς ὑμῶν ἱκέτας σπεύσατε,
θεραπεῦσαι ταχύ, τοὺς κατ’ ἄμφω ἀσθενεῖς, καὶ πρὸς ὑμᾶς καταφεύγοντας, παύσατε
τρικυμίας, στήσατε καταιγίδας, τῶν ἐπερχομένων θαυματουργοί, κατὰ τῆς ποίμνης
ὑμῶν».
Κοντάκιον,''Παρακλητικός Κανόνας είς τούς Αγιους
Πάντας'',ποιηθείς υπό αρχιμ. Φιλοθέου Ζερβάκου
https://proskynitis.blogspot.com/