☦ Ρώτησαν κάποτε κάποιον: “Πότε ξέρει ο άνθρωπος ότι πήρε την απαλλαγή από τις αμαρτίες;”

Ο ερωτηθείς απάντησε ότι:

- “Όταν αισθάνεται στην ψυχή του ότι μίσησε  εντελώς τις αμαρτίες από τα βάθη της καρδιάς του και όταν κατεύθυνε τη ζωή του προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς το καλό.”

Επιστολές Povdiznicka

apantaortodoxias

☦ Διδάξτε τα παιδιά σας στην πίστη του Χριστού.

Διδάξτε τα παιδιά σας στην πίστη του Χριστού, γιατί η τύχη των παιδιών σας θα εξαρτηθεί από την πίστη, πώς θα σεβαστούν την πίστη, έτσι θα τους δώσει ο Θεός ευτυχία.

Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Το πεπρωμένο είναι στα χέρια μας και αλλάζει κάθε μέρα.

☦ Πατέρα Σάββας της Αναλήψεως ο Σέρβος

Οι άγιοι απόστολοι λένε ότι τα προβλήματα μας δεν είναι τίποτα μπροστά στις ανταμοιβές που μας περιμένουν στους ουρανούς  οικισμούς! Τι γλυκύτητα, χαρές!

Ο λόγος του ανθρώπου δεν μπορεί να εξηγήσει τι έχει ετοιμάσει ο Θεός για εκείνους τους δίκαιους ανθρώπους που ζουν δίκαια.

Μην γκρινιάζεις, είσαι στους δικούς σου ανθρώπους, όχι σε κάποιου άλλου, αλλά να διαχειρίζεσαι, και να φέρεσαι καλά.

☦ Ζήσαμε για τη σάρκα, ας ζήσουμε και για το πνεύμα…

Όπως ακριβώς δεν έχουν καμιά ωφέλεια οι γεωργοί που σπέρνουν το σπόρο στο δρόμο, έτσι ούτε κι εμείς έχο­με κανένα όφελος από το να μας ονομάζουν Χριστιανούς, αν τα έργα μας δεν είναι σύμφωνα με το όνομά μας.

Και αν θέλετε να σάς παρουσιάσω αξιόπιστο μάρτυρα τον αδελφόθεο Ιάκωβο που λέγει, η πίστη χωρίς τα έργα είναι νεκρή (Ιακ. 2,17). Άρα λοιπόν παντού είναι ανα­γκαία και η εκτέλεση των έργων γιατί όταν απουσιάζουν αυτά, δεν μπορεί να μας ωφελήσει η ονομασία του Χριστιανού.

☦ Μην αρνηθείς τον Εσταυρωμένο!

Μήν ἀρνηθεῖς τόν Ἐσταυρωμένο. Ἄν Τόν ἀρνηθεῖς, ἔχεις πολλούς πού θά σέ ἐλέγξουν γι᾽ αὐτό.

Πρῶτος θά σέ ἐλέγξει ὁ Ἰούδας ὁ προδότης. Διότι αὐτός πού Τόν πρόδωσε ἤξερε ὅτι ἀπό τούς ἀρχιερεῖς καί πρεσβυτέρους καταδικάστηκε σέ θάνατο (πρβλ. Ματθ. 27, 3). Τό μαρτυροῦν τά τριάντα ἀργύρια (πρβλ. Ματθ. 26, 15). Τό μαρτυρεῖ ἡ Γεθσημανή, ὅπου ἔγινε ἡ προδοσία. Γιά νά μήν ἀναφέρω τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ὅπου ὅλοι παρόντες προσεύχονταν τή νύχτα. Τό μαρτυρεῖ ἡ σελήνη τῆς νύχτας. Τό μαρτυρεῖ ἡ ἡμέρα καί ὁ ἥλιος πού χάθηκε (πρβλ. Λουκ. 23, 44), διότι δέν μποροῦσε νά βλέπει τήν παρανομία τῶν ἐχθρῶν τοῦ Κυρίου. Σέ ἐλέγχει ἡ φωτιά, ὅπου παρευρέθηκε καί θερμαινόταν ὁ Πέτρος. Ἄν ἀρνηθεῖς τό Σταυρό, σέ περιμένει ἡ αἰώνια φωτιά. Μιλάω σκληρά, γιά νά μήν ἐπιχειρήσεις ἐσύ νά σκληρυνθεῖς. Θυμήσου τά μαχαίρια πού ἔφεραν ἐναντίον Του στή Γεθσημανή (πρβλ. Ἰωάν. 18, 3), γιά νά μή δοκιμασθεῖς ἀπό τήν αἰώνια ρομφαία.

☦ Ο πρώτος στίχος σε ήχο α' μετα κρατήματος, από το οκτάηχο "Θεοτόκε Παρθένε" του Πέτρου Μπερεκέτη. Ψάλλουν οι Πατέρες της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου.

☦ Αγίας Σοφίας, Πίστης, Ελπίδας και Αγάπης (17 Σεπτεμβρίου)

Η Αγία μάρτυς Σοφία καταγόταν από μεγάλη πόλη της Ιταλίας. Ήταν γυναίκα σεμνή και ευσεβής. Έμεινε χήρα πολύ νωρίς. Έτσι αναγκάστηκε να εγκατασταθεί στη Ρώμη με τις τρεις κόρες της, την Πίστη δώδεκα ετών, την Ελπίδα δέκα και την Αγάπη εννέα ετών.

Καθημερινά ανέτρεφε τις κόρες της με ιδιαίτερη επιμέλεια. Συνέχεια τις προέτρεπε να μιμούνται τη ζωή της καί να στολίζονται με αρετές. Έβαλε μές στην καρδιά τους το φόβο του Κυρίου και τη λαχτάρα της Βασιλείας των ουρανών. Πρόσεχε παράλληλα το όνομά τους νά συμβαδίζει με τη ζωή τους.

☦ Αν οι χριστιανοί δεν ομολογήσουν…..

☦ Μνημονεύοντας ψυχές σε ένα ταπεινό αγιορείτικο κελάκι…

Πριν από πολλά χρόνια, βρέθηκα στο Άγιον Όρος παρακολουθώντας μια αξέχαστη Θεία Λειτουργία σε ένα ταπεινό κελλάκι, με λειτουργό, ευλαβή Ιερομόναχο, αγιασμένη ψυχή που πλέον αυλίζεται εις τόπους, ένθα των δικαίων τα πνεύματα αναπαύονται…

Νέος παπάς ο γράφων, άγευστος ακόμα της μεταμορφωτικής εμπειρίας του πολιού και σεβασμίου λειτουργού, που κρυμμένος σχεδόν μέσα στο μισοσκόταδο, στέκονταν ευθυτενής παρά το βάρος του χρόνου που αγόγγυστα στους ώμους του κουβαλούσε και τον έβλεπα να μνημονεύει ψυχές... με ένα χαμόγελο να διαγράφεται στα χείλη του που έτρεμαν προφέροντας σχεδόν μυστικά τα ονόματα των ανθρώπων…

☦ Ο πρώτος και κυριότερος εχθρός του ανθρώπου δεν είναι ο διάβολος, αλλά ο ίδιος ο εαυτός του…

Ὁ ἄνθρωπος, ἐφόσον ζεῖ, πρέπει πάντοτε νὰ ἀγωνίζεται. Καὶ ὁ πρῶτος ἀγώνας εἶναι νὰ νικήσει τὸν ἑαυτό του. Ὁ πρῶτος καὶ ὁ κυριότερος ἐχθρὸς τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι ὁ διάβολος, ὄχι. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν ἑαυτό του ἐπίβουλος.

Καὶ τοῦτο διότι δὲν ἀκούει τὸν ἄλλον, ἀκούει τί τὸν λέει ὁ λογισμός του.

Ἐνῶ ἔχουμε τόσους ἁγίους Πατέρες νὰ τοὺς μιμηθοῦμε διαβάζοντας τὰ συγγράματά τους, ἐντούτοις ὅμως τὸ ἐγὼ μᾶς κυριεύει πολλὲς φορές.

☦ Το ρώσικο «πουκάμισο» της Παναγίας της Πορταϊτισσας

Η ΙΕΡΑ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΡΩΣΙΚΟ ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟ «ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ» ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΤΕΜΜΑΤΑ  ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ  ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ, ΕΝΩ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ ΔΕΣΠΟΖΑΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΣΕ ΕΓΧΡΩΜΟ ΦΟΝΤΟ. ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΙΘΑΝΟΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ’70 ΚΑΙ ‘80 ΟΙ ΙΒΗΡΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ «ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ» ΚΑΙ ΕΒΑΛΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΙΒΗΡΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΛΜΟΥΣΑΝ ΠΟΤΕ ΝΑ  ΠΡΟΒΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ.

☦ Η Μεγαλομάρτυς Ευφημία

Η γενναίοψυχη Μεγαλομάρτυς του Χριστού Ευφημία έζησε και μαρτύρησε επί του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, πού βασίλεψε από το 284 μέχρι 305 μ.Χ. Η Ευφημία καταγόταν από την Χαλκηδόνα. Ο πατέρας της ονομαζόταν Φιλόφρων. Ήταν πολύ πλούσιος και κατείχε το αξίωμα του Συγκλητικού. Η μητέρα της, η Θεοδοσιανή, ήταν γυναίκα με πίστη χριστιανική.

Θαυμαστή ομολογία των Χριστιανών

Στα μέρη της Ανατολής, πού ζούσε η μακαρία Ευφημία, ηγεμόνας ήταν ο Πρίσκος. Όταν έφτασε η γιορτή του ειδωλολατρικού θεού Άρη, στείλανε οι άρχοντες, παντού, σ’ όλη την επαρχία της Χαλκηδόνος αυστηρά γράμματα και διατάγματα και κήρυκες