φωτοσύνθεση Φιλιππισίας Βενετσάνου από το fb
" - γνωρίζεις γιατί τόσο καιρό χλεύαζαν και απαξίωναν
τον προφητικό λόγο των αγίων πατέρων;
- ακριβώς γιατί η προφητεία διδάσκει , παιδαγωγεί και εμψυχώνει αλλά και ενώνει τον λαό, κάτι που δεν το θέλουν.
Έχεις στενοχώρια; Πάρε
κι άνοιξε ένα βιβλίο πνευματικό.
Να βρεις εκείνο, που
αρμόζει στην περίπτωσή σου και να διαβάσεις.
Λες πως δεν μπορείς να περιοριστείς στο σπίτι;Πάρε τότε το βιβλίο και βγες έξω στο ύπαιθρο. Κάθισε κάπου και διάβασε.
Δυο καλόγεροι που πήγαιναν σε προσκύνημα , έφτασαν στο πέρασμα ενός ποταμού. Εκεί είδαν μια πολύ όμορφη κοπέλα, που αναρωτιόταν τι να κάμει, μιας που το ποτάμι ήταν βαθύ και δεν μπορούσε να το περάσει. Χωρίς πολλά πολλά, ο ένας από τους δύο καλόγερους , την πήρε στην πλάτη του και την πέρασε στην άλλη όχθη , όπου την άφησε στην στεριά στις όχθες του ποταμού. Ύστερα οι καλόγεροι συνέχισαν το δρόμο τους.
Ποιός λόγος μπορεί να περιγράφει πόση είναι η ζημιά από
την αποτυχία της προσπάθειας για την απόκτηση του αγαθού; Τί περισσότερο να
σκεφτείς με τον νου; Πώς να φανερώσεις και να περιγράψεις το άρρητο με το λόγο
και το ακατάληπτο με τον νου;
Αν όμως έχει κανείς καθαρίσει τόσο καλά το μάτι του νου, ώστε να μπορεί να βλέπει κάπως αυτό που ο Κύριος υπόσχεται στους Μακαρισμούς, θα περιφρονήσει κάθε ανθρώπινο λόγο, επειδή αδυνατεί να εκφράσει αυτό που σκέφθηκε.
(Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἔκδοσις Ἱ. Καλύβης Ἁγ. Ἀκακίου,
Καυσοκαλύβια, Ἅγιον Ὄρος, 2001)
Α) Τὰ νεανικὰ χρόνια
Οὗτος ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν Μάξιμος, ἦταν ἀπὸ τὴν Λάμψακον[1], ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, εὐγενεῖς καὶ ἐναρέτους· οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ νὰ ἦσαν ἄτεκνοι, ἐπαρακαλοῦσαν τὸν Θεὸν μετὰ δακρύων νὰ τοὺς δώσῃ τέκνον. Ὁ δὲ Θεὸς εἰσακούσας τὴν δέησίν τους, ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς τοῦτον τὸν μακάριον Μάξιμον, τὸν ὁποῖον ὀνόμασαν Μανουὴλ εἰς τὸ Ἅγιον Βάπτισμα.
Έλεγε ο Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ: «Γνωρίζετε ἐσεῖς ποιά εἶναι ἡ Μητέρα του Κυρίου μας καί πόσο ἀγαπᾶ καί πόση ἡ δύναμίς της καί πόσο τό ἔλεός της; Εἶναι ἡ Μητέρα μας, ἡ ὁποία ἔχει ἔλεος γιά τούς πτωχούς καί τίς χῆρες καί τούς λοιπούς Χριστιανούς. Πάντοτε προσεύχεται στόν Σωτῆρα Χριστό γιά ὅλους μας». Σχεδόν σέ κάθε κήρυγμά του ὁ π. Κλεόπας ἐρωτοῦσε τούς Χριστιανούς: «῎Εχετε τήν Εἰκόνα τῆς Παναγίας μας στό σπίτι σας; Καντήλι μπροστά στήν εἰκόνα της ἔχετε;».
Συνεχίζουμε την αναφορά μας στον διάλογο που είχαμε με τον
γέροντα Δανιήλ Κατουνακιώτη.
Μανώλης Μελινός: Πείτε μας, σας παρακαλώ, για τη θαυμαστή περίπτωση του ιερού λειψάνου του αγίου Μαξίμου του Καυσοκαλύβη, το οποίον ωσαύτως δεν έχει φανερωθεί.
Είχα χαθεί μέσα στα ψηλά δέντρα, στους πυκνούς θάμνους,
στους ήχους του αγέρα που συνόδευε τα κελαηδίσματα των πουλιών.
Που βρίσκομαι; Που είναι το μονοπάτι; Πως βρέθηκα
εδώ; Σαν να υπνοβατούσα τόση ώρα και τώρα ξάφνου ξύπνησα. Ξεκίνησα από
την Σκήτη για πάω στο μοναστήρι αλλά...
Πάντως ακόμα είμαι μέσα στο Περιβόλι της Παναγίας ...θάλασσα δεν ακούω, μονοπάτι δεν βλέπω, όμως κάτι μου ψιθυρίζει ότι καλά βαδίζω.
Όταν βάζω ξύλα στη
φωτιά,δοξολογώ τον Θεό και λέω: «Ζέστανε, Θεέ μου, όσους δεν έχουν ζεστασιά».
Όταν πάλι καίω τα
γράμματα που μου στέλνουν- τα διαβάζω και μετά τα καίω, γιατί έχουν και θέματα
και απόρρητα και εξομολογήσεις-, λέω:
«Να τους κάψει ο Θεός
όλα τα κουσούρια.
Να τους βοηθάει ο Θεός να ζουν πνευματικά και να τους αγιάζει».
Η λέξη διάκριση προέρχεται από το ρήμα διακρίνω = ξεχωρίζω, βλέπω καλά, ερμηνεύω, αποφασίζω, κρίνω ορθά. Σύμφωνα με τους πατέρες της Εκκλησίας, είναι «η μεγίστη πασών των αρετών» (η μεγαλύτερη απ’ όλες τις αρετές). Ο Μέγας Αντώνιος, με τη μεγάλη ασκητική του πείρα, έλεγε: «Πολλοί έλιωσαν τα σώματά τους στην άσκηση, επειδή όμως δεν είχαν διάκριση, βρέθηκαν μακριά από το Θεό».
13 Ιανουαρίου 2015 η Αγιοκατάταξη του Οσίου Παισίου του
Αγιορείτου.
Χαίροις των οσίων η καλλονή και των ασκουμένων οδηγός και υπογραμμός. Χαίροις
μοναχών το στέφος και η δόξα, Παϊσιε τρισμάκαρ, Άθωνος καύχημα.
13 Ιανουαρίου , μεγάλη ημέρα για την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ των
καιρών μας.
Μνήμη της Αγιοκατάταξης του Οσίου Παισίου του Αγιορείτη εις τας δέλτους της Εκκλησίας μας.
ΦΩΤΟ - ΠΑΝΑΓΙΑ η ΓΑΛΑΚΤΟΤΡΟΦΟΥΣΑ
12 Ιανουαρίου γιορτάζουν:
+Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γαλακτοτροφούσης
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ διδαχῶν Λουκᾶ Φιλοθεΐτου - ΑΙΩΝΙΑ η μνήμη αυτού
- Μέσῳ τοῦ πόνου νὰ γινόμαστε κοινωνοὶ τοῦ πόνου τῶν συνανθρώπων μας. Ὁ πόνος, ἡ δυστυχία κτλ. ἀνοίγει τὴν καρδιὰ καὶ γίνεται ἔτσι πιὸ εὔκολο νὰ ἁπλωθεῖ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο. Ὁ Θεὸς δὲν ἐπέρχεται ὡς τιμωρὸς πρὸς τοὺς ἁμαρτάνοντας, ἀλλὰ μακροθυμεῖ περιμένοντας τὴν εἰλικρινῆ μετάνοιά τους.