☦ Πίσω από την πόρτα του ναού

Ήταν ο άνθρωπος της παρέας. Πειράγματα, αισχρόλογα, αστεϊσμοί και άλλα πολλά ήταν στον ημερήσιο κατάλογο των κατορθωμάτων του.

Τα χρόνια περνούσαν και ποτέ του δεν συνδέθηκε με κάποιους ανθρώπους…ποτέ του δεν εμπιστεύτηκε κανέναν. Όλοι τον θέλανε για την παρέα αλλά μέχρις εκεί. Αλλά και ο ίδιος κανέναν δεν έπαιρνε στα σοβαρά, κανέναν δεν αισθανόταν δικό του άνθρωπο, φίλο του, οικείο του.

☦ Σαν τα καντηλάκια…

Οι εσωτερικοί άνθρωποι, επειδή έχουν ταπείνωση, είναι τα αληθινά αστέρια που κινούνται ιλιγγιωδώς αλλά αθόρυβα και ταπεινά, χωρίς να τα καταλαβαίνει κανείς πως κινούνται, ενώ είναι μεγάλοι πλανήτες. Κρύβονται δε και στα βάθη του Ουρανού και δίνουν την εντύπωση στους ανθρώπους ότι είναι αναμμένα καντηλάκια με ταπεινό φως.

(Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

☦ “Χαίρε σιγής δεομένων πίστις…”

ΦΩΤΟ: Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΦΑΡΑΣΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ.

Κάθε χρόνο που στην εκκλησία λέμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, υπάρχει μια φράση που με συγκλονίζει, «Χαίρε σιγής δεομένων πίστις…». Χαίρε Παναγία μου, εσύ που ακούς τις προσευχές εκείνων που σιωπούν. Εκείνων των ραγισμένων που δεν έχουν λόγια να σου πουν αλλά εσύ ακούς τις κραυγές τους.

☦ “ Ὦ πανύμνητε Μῆτερ…."

☦ Εκεί μέσα που διαβαζόταν από το 626 μ.Χ ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ φεύγουν σοβάδες γιατί κάτι θέλουν να αποκαλύψουν.(τον ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ με τα δυο του ΦΩΤΕΙΝΑ ΜΑΤΙΑ)

Φεύγουν σοβάδες ἀπὸ τὸν κεντρικὸ τροῦλο τῆς ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ;

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντῖνος Βαρδάκας

31 Μαΐ 2014

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2014/05/blog-post_193.html#more

Μὴ διασταυρούμενες πληροφορίες στὸ ἐπίπεδο ἀκόμα τῶν φημῶν (ἀπὸ στόμα σὲ στόμα) στὴν Κωνσταντινούπολη κάνουν λόγο γιὰ ἀποκόλληση λεπτοῦ στρώματος σοβάδων τῆς ἐσωτερικῆς τοιχοποιίας ἀπὸ τὸν κεντρικὸ θόλο τῆς Ἁγίας Σοφίας μετὰ τὸν πρόσφατο σεισμὸ στὸ ρῆγμα τῆς Ἀνατολίας. Τὸ ρῆγμα τῆς Ἀνατολίας, εἶναι ἕνα τεράστιο ρῆγμα καὶ ἡ σεισμικὴ δόνηση τῶν 6,5 Ρίχτερ ποὺ ἔπληξε τὸν θαλάσσιο χῶρο μεταξὺ Λήμνου καὶ Σαμοθράκης στὶς 12:25 τὸ πρωὶ τοῦ προηγούμενου Σαββάτου ἔγινε αἰσθητὴ μέχρι καὶ τὴν Κωνσταντινούπολη. Eφ' ὅσον δὲν ἐπαληθευθοῦν οἱ πληροφορίες αὐτὲς διατηροῦμε τὶς ἐπιφυλάξεις μας καθ' ὅτι στὴν θέση αὐτὴ καὶ κάτω ἀπὸ τὸ στρῶμα τοῦ σοβὰ πρέπει νὰ ὑφίσταται κανονικά το ψηφιδωτό τοῦ Παντοκράτορα. Ἀκόμα καὶ νὰ ἀληθεύει τὸ γεγονὸς αὐτὸ σίγουρα θὰ διαψευσθεῖ καθότι τὸ συμβὰν αὐτὸ συμβαίνει σὲ μία στιγμὴ ποὺ μερίδα τῆς τουρκικῆς γνώμης διατίθεται θετικὰ ὑπὲρ τῆς λειτουργίας τῆς ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ σὰν τζαμί.

☦ "η Ελλάδα δεν είναι για τους σκοτωμούς αυτού του πολέμου , είναι κληρονόμος και άλλης ΑΓΙΑΣ γης" είπε ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ σε νησιώτη ιερέα.

Είμαστε ολίγον κουρασμένοι αποβραδίς του Ακάθιστου, αλλά θεωρούμε υποχρέωση μας να σας μεταφέρουμε κάτι σημαντικό.

Παρουσιάστηκε σε ιερέα μας ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ Επίσκοπος Σμύρνης.

Ο Ιερέας μας τον γνώρισε γιατί τον ευσεβείτο παιδιόθεν  λόγω της μικρασιατικής καταγωγής του και του είπε:

" η Ελλάδα δεν είναι για τους σκοτωμούς αυτού του πολέμου , είναι κληρονόμος και άλλης ΑΓΙΑΣ γης"

☦ Τὴν ὡραιότητα τῆς παρθενίας σου - Ἦχος γ´

☦ «ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ»

ΡΩΤΗΣΑΝ ΕΝΑΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΒΛΕΠΑΝ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΤΑΣΙΔΙ, ΔΙΠΛΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΡΙ ΤΩΝ ΝΕΟΦΑΝΩΝ ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗ:

-«ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕΣΑΙ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΑΣΙΔΙ ΔΙΠΛΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ? ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΘΑΥΜΑ?»

☦ ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΜΟΡΦΟΥ: “ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ ΟΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΡΗ ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ, ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ. Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΟΜΩΣ ΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ, ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ, ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ”

☦ Στις 3 Μαρτίου του 1957 (π.η.) (ο πατήρ Αβέρκιος) έγινε σταυροφόρος μοναχός με το όνομα «Παϊσιος».

Ανάδοχος στην κουρά του, όπως γινόταν με όλους τους μοναχούς «του κοινού», ήταν ο γέρο-Σάββας, ένας ευλαβέστατος Γέροντας που ζούσε πενήντα  χρόνια στη Μονή και, ενώ πολλές φορές του είχαν προτείνει να γίνει προϊστάμενος, εκείνος δεν ήθελε, για να μην τον αποσπάσουν οι διοικητικές μέριμνες από την πνευματική του εργασία.

☦ “Ψυχή μου, ψυχή μου, ανάστα, τι καθεύδεις….” Μεγάλος Κανόνας

Τόν Μέγα Κανόνα συνέθεσε ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης. Μοναχός κατ᾿ ἀρχάς στήν Μονή τοῦ Ἁγίου Σάββα στά Ἱεροσόλυμα, ἦλθε στήν Κωνσταντινούπολη γιά ἐκκλησιαστική ἀποστολή. Ἐκεῖ παρέμεινε καί ἀνέλαβε διάφορα ἐκκλησιαστικά ὑπουργήματα καί τέλος ἀνεδείχθη ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης. Ἀπέθανε γύρω στά 740 μ.Χ. στήν Ἐρεσό τῆς Λέσβου...

☦ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΥΠΡΙΑΣ ΓΙΑΤΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ.

Δρ. Παναγιώτας Μάμα

Μέσα σε αυτή λοιπόν την παραζάλη, ψάχνω κι εγώ όπως όλοι, να ξαναβρώ τις δικές μου σταθερές… Από το μαγγανοπήγαδο της μνήμης ανασύρω εκείνη τη Σαρακοστή του 2002, όταν έκανα την εκπαίδευσή μου στην παιδονευρολογία στο Γ.Ν. Παίδων Πεντέλης. Το θυμάμαι σαν σήμερα! Καθαρά Δευτέρα και εγώ να εφημερεύω και να βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να γεμίζω το θάλαμο 252 με δύσκολα και ανίατα περιστατικά – κάποια μάλιστα καταδικασμένα σε θάνατο ήδη από την πολύ βρεφική ηλικία… Περνάει η Κυριακή της Ορθοδοξίας και για μένα ήταν μια μαρτυρική 1η βδομάδα των Νηστειών… Κάθε φορά που έμπαινα στο θάλαμο κυριολεκτικά πονούσε η ψυχή μου, για τον πόνο που ήταν μαζεμένος μέσα στο θάλαμο αυτό! Κανένας ειδικευόμενος δεν ήθελε να αναλάβει το συγκεκριμένο θάλαμο, από την συναισθηματική φόρτιση που βίωνε – τι σημασία έχει αν είμαστε ειδικοί… και οι ειδικοί είναι άνθρωποι και συμπάσχουν. Ο κλήρος έπεσε σε μένα… «Γιατί Θεέ μου;», έλεγα! «Τι έφταιξαν αυτά τα παιδάκια; Γιατί τόσος πόνος σε αυτούς τους γονείς;». Κι ενώ αυτά τα ερωτήματα δεν έβρισκαν απαντήσεις, βαθιά μέσα μου, μια αδύναμη φωνή επαναλάμβανε: «Δεν νοιάζεσαι περισσότερο για τα παιδάκια αυτά, από Εκείνον που τα δημιούργησε, τον κοινό Πατέρα μας. Η Αγάπη Του ξέρει καλύτερα…».