Θ.Π.: ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΞΑΝΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΟ ΦΡΑΓΓΕΛΙΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΥΝΗΓΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ, ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΝ Σ' ΑΥΤΟΝ….
ΨΑΛΜΟΣ ΡΣΤ΄ (106)
Στίχοι
40. Ἔξεχύθη
ἐξουδένωσις ἐπ’ ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτη καὶ οὒχ ὀδῶ.
41. Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριᾶς.
Μήν ντραπείς νά πάς
στόν Χριστό όσο αμαρτωλός καί άν είσαι...
Οί δικαιολογίες
πολλές!
Καί όσο διστάζεις
ακόμα περισσότερες...Τόλμησε φέτος!
Τόλμησε καί κάνε τήν
μεγάλη ανατροπή στό εγώ σου!
Γιά νά σού δώσει
κουράγιο
Ό Θεός νά σού θυμίσω
ότι στόν παράδεισο έβαλε πρώτα ένα Ληστή
Όρος Σινά
Ὑπό τοῦ Γέροντος Μαξίμου
Ἰβηρίτου
Εἰς τά ἱστορικά Ἰβηριτικά Προσκυνητάρια, ἔνθα καταχωροῦνται ὀλίγα ἐκ τῶν ἀπείρων θαυμάτων τῆς Παναγίας Πορταϊτίσσης, ἀναφέρεται καί τό κατωτέρω, ὡς ἔχει:
Και η σαρκική αγάπη είναι ένα από τα συστατικά του γάμου - και είναι ευλογημένη στο Μυστήριο του γάμου, και αμαρτία για όσους τολμούν να επιδεινώσουν το γάμο. Ο Θεός έχει ευλογήσει δύο δρόμους προς τη σωτηρία - τον γάμο και τον μοναχισμό, και τα δύο μονοπάτια του σταυρού. Η επιλογή σου έχει ήδη γίνει και πρέπει να κουβαλήσεις τον σταυρό σου μέχρι το τέλος με αγάπη και επιθυμία.
Αρχιμανδρίτης
Ιωάννης (Krestyankin)
apantaortodoxias
π. Βασίλειος Θερμός:
…(Είναι μια ιστορία που διδάσκει ελπίδα, πίστη, υπομονή και θα
ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας)...
«…Σύρθηκα μέχρι το παράθυρο… Έξω η βροχή πέφτει ορμητικά, λες και
θέλει να ξεπλύνει τις ανομίες μας πάνω στη γη…
Ο πόνος στο στομάχι αβάσταχτος… Πέρασε η επήρεια της ψευδαίσθησης
των αισθήσεων που προκαλεί το παυσίπονο…
Το επόμενο σε μία ώρα… Μετράω το χρόνο με τον πόνο, μόνιμο σύντροφο μου…
Κάποτε ἕνας
Ἐπίσκοπος ἔπεσε σέ μία μεγάλη ἁμαρτία . Τήν ἄλλη μέρα ἦταν γιορτή. Ἐπρόκειτο νά
λειτουργήσῃ σέ μία Ἐκκλησία πού πανηγύριζε καί θά συγκεντρωνόταν ὁλόκληρη ἡ
πόλη…
Μόλις μπῆκε στήν ἐκκλησία ὁ Ἐπίσκοπος, ἀνέβηκε στόν ἄμβωνα, φανέρωσε μπροστά στό πλῆθος τήν ἁμαρτία του, ἔβγαλε τό ὠμόφορό του, τό σύμβολο τῆς ἀρχιερωσύνης, τό ἔδωσε στόν Διάκονό του, καί εἶπε μέ πολλή συντριβή, δυνατά, γιά νά ἀκουστῇ ἀπ’ ὅλους:
«Μένε μεθ’ ἡμῶν τῶν
δούλων σου, μένε ἀεὶ ὦ Πορταΐτισσα ἔνδοξε, καὶ μὴ χωρισθῇς ἀπὸ τῆς ποίμνης σου
πώποτε, τὰ ἡμῶν παραβλέπουσα πταίσματα. Σε γάρ φῶς και προστάτην, ζωήν και
πνοήν επιγραφόμεθα»
Η Παναγία σαν μάνα
φροντίζει τους Μοναχούς
Στο κοινόβιο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου, πριν από 30 χρόνια ζούσε ένα πολύ απλό κι αγαθό Γεροντάκι, γνωστός με το όνομα Γερο - Θωμάς, πάντα πρόθυμος και ακάματος εργάτης της υπακοής. Σαν υπηρεσία του (διακόνημα) είχε να είναι βοηθός στον ζυμωτή και φούρναρη του Μοναστηριού.
"Θέλω να συγχωρέσω
πέρα από κάθε λογική. Πέρα από κάθε πίκρα. Χριστέ μου, άσε με να κοινωνήσω την παράλογη
αγάπη Σου για τους ανθρώπους. Εγώ δε μπορώ. Εσύ όμως μπορείς, να αρπάξεις την ψυχή
μου και να την αναστήσεις. Εις χείρας Σου παραδίδωμαι..."
Άγιος Νεκτάριος
apantaortodoxias
Η σιωπή του Θεού είναι μια καταναγκαστική φωτιά για τον άνθρωπο που τον πλησιάζει. Μέσω αυτής της θεϊκής σιωπής, ο άνθρωπος απομακρύνεται λίγο από αυτόν τον κόσμο. Είναι χωρισμένος από τη γη και από τον εαυτό του. Η σιωπή μας ωθεί προς μια άγνωστη χώρα που είναι ο Θεός. Και αυτή η γη γίνεται η πραγματική μας πατρίδα.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Ιούδας. Λες πως είσαι φίλος, μα όταν βρεις την ευκαιρία, δε διστάζεις για τριάκοντα αργύρια, με ένα φιλί τους ανθρώπους σου να τους προδώσεις.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Πιλάτος. Κάθε φορά που τα πράγματα ζορίζουν, εσύ ‘’νίπτεις τας χείρας σου’’. Δεν παίρνεις την ευθύνη ούτε για τις πράξεις σου, ούτε για τη ζωή σου.
