Δεν χρειάζεται να δώση ο άνθρωπος άλλο τίποτε σάν αντάλλαγμα για την ψυχή του παρά το να γνωρίζη τον εαυτό του πως είναι μηδέν. Και με αυτό θα προσφέρη στον Θεό «καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην», η οποία είναι η μόνη θυσία που αρμόζει να προσφέρεται στο Θεό από κάθε ευσεβή άνθρωπο.
Όλοι γνωρίζουμε το
θαύμα της Ανάστασης του Λαζάρου, όμως πόσοι από εμάς γνωρίζουμε τι απέγινε ο
Λάζαρος μετά από αυτό; Πώς έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, πού και πότε
τελικά πέθανε;
Ο Λάζαρος, ο επονομαζόμενος Δίκαιος και Τετραήμερος, ήταν αδελφός της Μάρθας και της Μαρία, με τις οποίες ζούσε στη Βηθανία, κοντά στα Ιεροσόλυμα. Στο σπίτι τους είχε φιλοξενηθεί επανειλημμένα ο Χριστός, όταν περνούσε από την περιοχή, με κατεύθυνση προς την Ιερουσαλήμ.
Λίγο πρὶν γραφτεῖ ὁ ἐπίλογος τῆς δηµοσίας δράσεως τοῦ Κυρίου·
Λίγο πρὶν ἀνηφορίσει στὸ λόφο τοῦ Γολγοθᾶ γιὰ νὰ ἀνοίξει τὰ
πανάχραντα χέρια Του
πάνω στὸν τίµιο Σταυρὸ καὶ νὰ ἀγκαλιάσει ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα,
ρίχνει ἕνα βλέµµα καὶ θωπεύει µὲ αὐτὸ τὴν ἱερὴ πόλη. Τὴν Ἱερουσαλήµ.
Μυστήριο μυστηρίων!
Πώς υπό τα είδη του
άρτου και του οίνου είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού; Πώς γίνεται η
υπερφυσική μεταβολή; Πώς είναι παρών αοράτως ο Χριστός και αυτός προσφέρει τη
θυσία της θείας Ευχαριστίας;
Όλα αυτά, παρά τις
προσπάθειές μας να τα καταλάβουμε, παραμένουν απρόσιτα και ανεξήγητα. Μυστήρια!
Υπάρχουν όμως και
άλλα αξιοπρόσεκτα στοιχεία της σχετικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας, που
φανερώνουν ότι ενώπιόν μας έχουμε μυστήριο τρισμέγιστο και φοβερό.
Προσερχόμαστε να κοινωνήσουνε τα άχραντα μυστήρια μυριάδες πιστοί διαμέσου των αιώνων, στα πολυπληθή θυσιαστήρια των ιερών ναών μας που βρίσκονταν επάνω σ’ όλο το πρόσωπο της γης.
Θ.Π.: ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΞΑΝΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΟ ΦΡΑΓΓΕΛΙΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΥΝΗΓΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ, ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΝ Σ' ΑΥΤΟΝ….
ΨΑΛΜΟΣ ΡΣΤ΄ (106)
Στίχοι
40. Ἔξεχύθη
ἐξουδένωσις ἐπ’ ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτη καὶ οὒχ ὀδῶ.
41. Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριᾶς.
Μήν ντραπείς νά πάς
στόν Χριστό όσο αμαρτωλός καί άν είσαι...
Οί δικαιολογίες
πολλές!
Καί όσο διστάζεις
ακόμα περισσότερες...Τόλμησε φέτος!
Τόλμησε καί κάνε τήν
μεγάλη ανατροπή στό εγώ σου!
Γιά νά σού δώσει
κουράγιο
Ό Θεός νά σού θυμίσω
ότι στόν παράδεισο έβαλε πρώτα ένα Ληστή
Όρος Σινά
Ὑπό τοῦ Γέροντος Μαξίμου
Ἰβηρίτου
Εἰς τά ἱστορικά Ἰβηριτικά Προσκυνητάρια, ἔνθα καταχωροῦνται ὀλίγα ἐκ τῶν ἀπείρων θαυμάτων τῆς Παναγίας Πορταϊτίσσης, ἀναφέρεται καί τό κατωτέρω, ὡς ἔχει:
Και η σαρκική αγάπη είναι ένα από τα συστατικά του γάμου - και είναι ευλογημένη στο Μυστήριο του γάμου, και αμαρτία για όσους τολμούν να επιδεινώσουν το γάμο. Ο Θεός έχει ευλογήσει δύο δρόμους προς τη σωτηρία - τον γάμο και τον μοναχισμό, και τα δύο μονοπάτια του σταυρού. Η επιλογή σου έχει ήδη γίνει και πρέπει να κουβαλήσεις τον σταυρό σου μέχρι το τέλος με αγάπη και επιθυμία.
Αρχιμανδρίτης
Ιωάννης (Krestyankin)
apantaortodoxias
π. Βασίλειος Θερμός:
…(Είναι μια ιστορία που διδάσκει ελπίδα, πίστη, υπομονή και θα
ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας)...
«…Σύρθηκα μέχρι το παράθυρο… Έξω η βροχή πέφτει ορμητικά, λες και
θέλει να ξεπλύνει τις ανομίες μας πάνω στη γη…
Ο πόνος στο στομάχι αβάσταχτος… Πέρασε η επήρεια της ψευδαίσθησης
των αισθήσεων που προκαλεί το παυσίπονο…
Το επόμενο σε μία ώρα… Μετράω το χρόνο με τον πόνο, μόνιμο σύντροφο μου…
Κάποτε ἕνας
Ἐπίσκοπος ἔπεσε σέ μία μεγάλη ἁμαρτία . Τήν ἄλλη μέρα ἦταν γιορτή. Ἐπρόκειτο νά
λειτουργήσῃ σέ μία Ἐκκλησία πού πανηγύριζε καί θά συγκεντρωνόταν ὁλόκληρη ἡ
πόλη…
Μόλις μπῆκε στήν ἐκκλησία ὁ Ἐπίσκοπος, ἀνέβηκε στόν ἄμβωνα, φανέρωσε μπροστά στό πλῆθος τήν ἁμαρτία του, ἔβγαλε τό ὠμόφορό του, τό σύμβολο τῆς ἀρχιερωσύνης, τό ἔδωσε στόν Διάκονό του, καί εἶπε μέ πολλή συντριβή, δυνατά, γιά νά ἀκουστῇ ἀπ’ ὅλους:
